အခန်း (၂၈)

သူမ မျက်နှာသစ်ပြီး ခုံတန်းလျားပေါ် ထိုင်ကာ ပေါက်စီကို စိတ်မပါ့တပါ ဝါးစားနေခဲ့သည်။ သူမ ဥယျာဥ်ကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်နေသော လုယွီကို လှမ်းကြည့်ရာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်စုန့် မင်း ပြန်လာတာကို သိလား။"

လုယွီသည် မော့ကြည့်ပြီး သူမကို စိတ်ချစေခဲ့သည်။ "ခေါင်းဆောင်စုန့် သိပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီမနက် သူနဲ့ စကားပြောခဲ့တယ်။"

ကျန်းနျန်သည် လုယွီ ထိုသူကို ဖမ်းဆီးရန် မည်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုမည်ကို မသိသော်လည်း သူမ အတော်လေး မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

လုယွီ ဥယျာဥ်ကို ပြုစုပြီးနောက် သူ အိမ်သို့ ပြန်လာသည်။ ကျန်းနျန် ထမင်းစားပြီးသည်နှင့် မီးဖိုချောင်တွင် ပန်းကန်နှင့် တူများကို ဆေးခဲ့သည်၊ ခြံဝင်းကို လှဲကျင်းသည်၊ ထို့နောက် ခြင်းတောင်း သေးသေးလေးတစ်လုံးယူကာ သူတို့ ဥယျာဥ်တွင် မရှိသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ကို ခူးရန် သူတို့၏ ပုဂ္ဂလိက မြေကွက်သို့ သွားသည်။ သူမ ပဲသီးစိမ်းနှင့် ချက်ပြုတ်ထားသော ဝက်သား ဆီအိုးကပ်ဟင်းနှင့် ဂေါ်ဖီထုပ် ကြော်ကို နေ့လယ်စာအတွက် ချက်ပြုတ်ရန် စီစဥ်ထားသည်။

ကျန်းနျန်သည် မိသားစုတန်းလျားကို ဖြတ်လျှောက်သွားစဥ် စစ်သည်ဇနီးများနှင့် အသက်ကြီးသော အမျိုးသမီးများဘေးမှ ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူမကို တီးတိုးပြောပြီး လက်ညှိုးထိုးကာ သူမသည် သင့်လျော်သော ကိုယ်ကျင့်တရားကို မထိန်းသိမ်းသော မုဆိုးမဖြစ်ကြောင်း၊ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးလု ခရီးသွားစဥ် ရဲဘော် ကျူးကို မြူဆွယ်နေသည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။

ကျန်းနျန် - …

တကယ်ပဲ ရှေးစကားက မှန်သည်၊ မုဆိုးမများက အတင်းအဖျင်းများစွာကို ဆွဲဆောင်သည်ပင်။

သူမ၏ ကောလဟာလများကို ဖယ်ရှားရန် ပထမဆုံး သူမ၏ အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်ကို ဖမ်းဆီးရမည်။ ထိုအခါမှ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ သူမ ပါးစပ်ဖြင့် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလျှင်လည်း မည်သူမှ သူမကို ယုံကြည်မည် မဟုတ်သလို သူမ ငြင်းခုန်နေဖို့လည်း စိတ်မဝင်စားပါ။

ကျန်းနျန်သည် မြေကွက်တွင် အချိန်ပိုပေးခဲ့သည်၊ ပေါင်းပင်များကို နုတ်ပြီး ပဲသီးစိမ်းနှင့် အခြား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ခူးသည်။ ပြီးသောအခါမှ သူမ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမ တံခါးဝသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဖန့်မိန်သည် သူမ နောက်မှ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ် ခုထိ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခူးဖို့ စိတ်ကူးရှိနေသေးတာလဲ။ ကောလဟာလတွေက အပြင်မှာ မီးလို ပျံ့နှံ့နေတယ်။ မင်း ရဲဘော် ကျူးကို မြူဆွယ်နေတယ်၊ ညတိုင်း သူ့ကို မင်းအိမ်မှာ ညစာ စားဖို့ ခေါ်ထားတယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။ ဘာလို့ အပြင်ထွက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကာကွယ်တာလဲ။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် အကြီးအကျယ် ပျက်စီးလိမ့်မယ်။"

ကျန်းနျန်သည် လုယွီ အတွင်းမှာ ရှိနေကြောင်း သိသောကြောင့် ဖန့်မိန်ကို အများကြီး ပြောလို့ မရခဲ့ပေ။ သူမ ခေါင်းကို ငုံ့ထားကာ ခြင်းတောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မတရားခံရသည်ဟု ခံစားရသည်။ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားက လူတစ်ရာရဲ့ စကားနဲ့ ဘယ်လို ယှဥ်ပြိုင်နိုင်မလဲ။ ကျွန်မ ရှင်းပြရင်တောင် ဘယ်သူက ကျွန်မကို ယုံမှာလဲ။"

ဖန့်မိန် စိတ်ဆိုးလွန်းလို့ သူမ၏ ရင်ဘတ်ပင် နာလာခဲ့သည်။ "အိုး၊ နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။" သူမ အပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ "ခုနကတည်းက ရှု့ယန်နဲ့ ကျန့်ဟုန်တို့ ရန်ဖြစ်ကြတယ်။ အိုး၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပဲ။ ငါ ရန်သွားဖြန်ဖြေတာ ကျန့်ဟုန်က ငါ့ကို ခြစ်လိုက်တယ်။"

"ကြည့်ဦး။"

ဖန့်မိန် သူမ၏ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ရာ ကျန်းနျန် သူမ၏ နား ရှေ့တွင်ရှိသည့် ဒဏ်ရာ သေးသေးလေးတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "သူတို့ ဘာလို့ ရန်ဖြစ်ကြတာလဲ။"

ဖန့်မိန် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျန့်ဟုန်ရဲ့ ပါးစပ်ကြီးကြောင့်ချည်းပဲ။ ရှု့ယန် ဒီမနက် အပြင်ထွက်သွားတုန်းက ကျန့်ဟုန်က မင်း တပ်သား ကျူးကို မြူဆွယ်နေတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာကို ကြားလိုက်ရတယ်၊ ဒါနဲ့ သူ ပြေးသွားပြီး ကျန့်ဟုန်နဲ့ ရန်စ ဖြစ်လိုက်တာ။ ဘယ်လောက် ပြင်းထန်လဲဆိုတာ မင်း မသိဘူး။ လူအများကြီးက မဖြန်ဖြေနိုင်ခဲ့ဘူး။ တပ်ရင်းဗိုလ်ကြီးလျိုနဲ့ တပ်ရင်းဗိုလ်ကြီးလုတို့ စခန်းကနေ ပြန်ပြေးလာပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို ခွဲလိုက်ရတယ်။ သူတို့ ရှု့ယန်နဲ့ ကျန့်ဟုန်တို့ နှစ်ယောက်လုံးကို အိမ်ကို ပြန်ခေါ်သွားတယ်။"

ရှု့ယန်သည် သူမကြောင့် ကျန့်ဟုန်နှင့် ရန်ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းနျန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် မူလက ရှု့ယန်ကို ကူညီခဲ့သည်မှာ သူမကို ကျန့်ဟုန် အနိုင်ကျင့်သည်ကို မမြင်ချင်၍ဖြစ်ပြီး သူမ၏ လမ်းဟောင်းအတိုင်း မလိုက်စေလို၍ဖြစ်သည်။ ယခု သူမ ရှု့ယန်ကို ပိုပြီး ကူညီရမည်ဟု ခံစားရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ရှု့ယန်သည် သူမအတွက် ကျန့်ဟုန်ကို ရန်ဖြစ်ပေးခဲ့သည်၊ တန်ပါသည်။

ဖန့်မိန် ညည်းလိုက်သည်။ "ဒီ ကောလဟာလကို ကျန့်ဟုန်က စဖြန့်ခဲ့တာလို့ ငါ ထင်တယ်။"

ကျန့်ဟုန်လိုလူမျိုးကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ဖန့်မိန်အတွက် အကူအညီမဲ့စေသည်။ သူမ ငြင်းခုန်ရာတွင် ကောင်းသော်လည်း ပရိယာယ်များသော အခြေအနေများတွင် အလွယ်တကူ လှည့်စားခံရသည်။

နံရံတစ်ဖက်မှ လျိုချမ့်၏ ခြံဝင်းတွင် ငြင်းခုန်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ ရှု့ယန် ငြင်းခုန်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ လျိုချမ့်က အော်နေသည်။ "မင်း အမိန့်နာခံလို့ မရဘူးလား။ ဘာလို့ အပြင်ထွက်ပြီး ရန်ပွဲ စတင်တာလဲ။ ကျန့်ဟုန်က မင်းကို မစိန်ခေါ်ဘူး။ မင်းက သူ့ကို စိန်ခေါ်တာ။"

ကျန်းနျန် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို စေ့လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ လျိုချမ့်ကို တုတ်ဖြင့် ရိုက်ချင်စိတ် ပြင်းပြခဲ့သည်။

ဖန့်မိန် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ရန်သွား ဖြန်ဖြေလိုက်ဦးမယ်။"

ကျန်းနျန်လည်း ရှု့ယန်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သူမ အပြင်ထွက်ချင်သော်လည်း ဖန့်မိန် တံခါးကို ပိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှု့ယန်က မင်းကြောင့် ကျန့်ဟုန်နဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့တာ။ မင်း အတွင်းမှာပဲ နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ တပ်ရင်းဗိုလ်ကြီးလျိုက သူ့ ဒေါသကို မင်းဆီ ထပ်မံ ဦးတည်လိုက်ရင် မကောင်းဘူး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဖန့်မိန် တံခါးကို ပိတ်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းနျန် - …

သူမသည် ခုထိ အနည်းငယ် မသက်မသာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူမ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခြင်းတောင်းကို မြေပြင်ပေါ် ချလိုက်ပြီး နံရံဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သစ်သားတုံးပေါ် နင်း၊ လက်နှစ်ဖက်ကို နံရံပေါ် တင်ပြီး ချောင်းကြည့်ရန် မော့ကြည့်သည်။

ရှု့ယန်သည် ခြံဝင်းထဲရှိ ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်၊ သူမ၏ အဝတ်များသည် စုတ်ပြဲနေပြီး လက်မောင်းတစ်ခု ပေါ်နေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ကျစ်နှစ်ခုသည် ဖွာလန်ကြဲနေကာ သူမ၏ ခေါင်း နောက်တွင်လည်း ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လက်သည်းရာ အများအပြားရှိနေပြီး သူမကို အလွန် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံရစေသည်။

လျိုချမ့သည်် သူမဘေးတွင် ရပ်နေကာ ရန်လိုနေပုံရသည်၊ ထိုသည်က ကျန်းနျန်ကို အလွန် ဒေါသထွက်စေသည်။

ဖန့်မိန် ပြေးဝင်သွားပြီးနောက် သူမသည် လျိုချမ့်ကို ချက်ချင်း ဆူပူလေတော့သည်။ ကျန်းနျန် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်၊ ထို့နောက် သူမ၏ လက်များကို ပါးစပ်တစ်ဝိုက်တွင် ဖုံးပြီး တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။ "ရှု့-"

"မရီး။"

လုယွီ၏ အသံက ရုတ်တရက် နောက်မှထွက်လာရာ ကျန်းနျန်ကို လန့်သွားစေခဲ့သည်။ သူမ ချော်ကျသွားသဖြင့် နံရံကို မဆုပ်ကိုင်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ဖက်သို့ စောင်းသွားခဲ့သည်။ သူမ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျတော့မည်ဟု စဥ်းစားလိုက်စဥ် လုယွီ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး သူမ၏ ခါးကို ဖမ်းလိုက်ကာ သူမကို ဟန်ချက် ပြန်ရရှိစေရန် ကူညီလိုက်သည်။

ကျန်းနျန် စိတ်သက်သာရာရသွားကာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် နံရံနှင့် နီးကပ်စွာ ရပ်နေရင်း အလွန် နီးကပ်နေသော လုယွီကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ခဏတာတွင် သူမ အလွန် ရှက်သွားသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်ခဲ့ချေ။

သူမသည် ရှု့ယန် ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေပြီး လုယွီကို မေ့သွားခဲ့သည်။

ကျန်းနျန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ အဝတ်စွန်းများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲလိုက်သည်။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စေ့ထားလျက် သူမ၏ အကြည့်သည် ခုထိ သူမ၏ ခါးကို ကိုင်ထားသော လက်ကြီးများပေါ် ကျရောက်နေခဲ့သည်။

ကျန်းနျန် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ လုယွီ သူမကို လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ နူးညံ့သော ခံစားမှုကို လျစ်လျူရှုရန် ကြိုးစားကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ပြီး တမင် အသံတိုးကာ အနည်းငယ် ကြမ်းရှသောအသံဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ "အစ်မ ဖန့် အဲ့မှာ ရှိနေတာပဲ၊ မင်း စိုးရိမ်ဖို့ မလိုပါဘူး။"

ကျန်းနျန် ခေါင်းငုံ့နေဆဲကို မြင်သောအခါ သူ၏ အသံသည် အနည်းငယ် ပို၍ နူးညံ့သွားခဲ့သည်။ "အပြင်က ကောလဟာလတွေကို ကျွန်တော် မနေ့ညကတည်းက သိထားပြီးသား။ ကျွန်တော့်အထင် ဒါကို ဖြန့်နေတဲ့သူက မရီး မနေ့ညက မြင်ခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ ကျွန်တော် မကြာခင် ဖမ်းပြီး မင်းရဲ့ ဂုဏ် မထိခိုက်အောင် ပြန်လည် ရှင်းလင်းပေးပါ့မယ်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းနျန် ခေါင်းမော့ပြီး လုယွီကို ကြည့်ကာ သူမ၏ အဝတ်စကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ရှင် ကျွန်မကို ယုံလား။"

လုယွီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မင်းကို သံသယ မဝင်ခဲ့ပါဘူး။"

လုယွီ၏ စိတ်ချမှုကို ကြားသောအခါ ကျန်းနျန် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အပြင်မှ ကောလဟာလများကြောင့် လုယွီ ယုံကြည်သွားမည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းနျန် အသာ ပြုံးလိုက််သည်။ "အင်း။"

ဘေးအိမ်တွင် ဖန့်မိန်သည် လျိုချမ့်ကို ဆက်ဆူပူနေခဲ့သည်။ "ကျန့်ဟုန်က ဒုတိယ စစ်ခေါင်းဆောင် လုရဲ့ မရီးကို ကျူးကျွင်းနဲ့ ပတ်သက်တယ်လို့ ကောလဟာလ ဖြန့်နေတာ။ ရှု့ယန်က သူ့ကို ကူညီပြီး တရားမျှတမှုအတွက် ရန်ဖြစ်ပေးတာပဲ ရှိတယ်။ ဘာလို့ ရှု့ယန်ကို ဝေဖန်နေတာလဲ။ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး လု ပြန်လာတဲ့အခါ သူ့ မရီးကို ကူညီပေးတဲ့အတွက် ရှု့ယန်ကို ကျေးဇူးတင်မှာ သေချာတယ်၊ ရှင်ကတော့ ကိုယ့်လူတွေအချင်းချင်းကို ပြန်အပြစ်တင်နေတာပဲ။"

ဖန့်မိန်သည် ကျန့်ဟုန်နှင့် ရှု့ယန်တို့၏ ရန်ပွဲ ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ဆက်ရှင်းပြခဲ့သည်။ အနီးအနားတွင် မျက်လုံး နီရဲလျက် ရပ်နေသော ရှု့ယန်က လျိုချမ့်ကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်ခဲ့သည်။ အခြေအနေကို အခုမှ နားလည်သွားသော လျိုချမ့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ။ ငါ သူတို့ ခြံတံခါးဘေးကနေ ဖြတ်သွားတိုင်း ကျူးကျွင်း ရေလာခပ်ပြီး လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး လုရဲ့ မရီးအတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရေလောင်းပေးနေတာကို တွေ့တယ်။ ခြံဝင်းတံခါးကို ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း ဖွင့်ထားတာ၊ ကျူးကျွင်းက ရေတွင်းဘေးမှာပဲ ရပ်နေတာ။ ဘယ်သူက သူတို့ တံခါးကို အမြဲတမ်း ပိတ်ထားတယ်လို့ ပြောတာလဲ။"

ဖန့်မိန်် အော်လိုက်သည်။ "ကျန့်ဟုန်။"

လျိုချမ့်က ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။ "လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။"

ဖန့်မိန်က သူ့ကို စူးရှသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ခဲ့သည်။ "မင်း ဘယ်သူ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလဲ။"

လျိုချမ့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျန့်ဟုန်ကို ကျိန်ဆဲတာ။"

နံရံတစ်ဖက်မှ စကားပြောသံကို နားထောင်နေစဥ် လုယွီ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူ ကျန်းနျန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "မရီး၊ မင်း လုပ်စရာ ရှိတာ သွားလုပ်ပါ။ ကျွန်တော် ဒီ ကိစ္စကို ထပ်ပြီး ကြီးထွားမလာအောင် လုပ်ပေးမယ်။"

ကျန်းနျန် ခေါင်းကို အသာ ညိတ်ခဲ့သည်။ "ကျွန်မ နေ့လယ်စာ သွားလုပ်လိုက်ဦးမယ်။"

သူမသည် သစ်ပင်အောက်သို့ လျှောက်သွားကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခြင်းတောင်းကို ကောက်ကိုင်ပြီး မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ လုယွီသည် ခြံဝင်းတံခါးကို ပိတ်ပြီး ကျန်းနျန်ကို ကူညီရန် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းနျန်သည် နေ့လယ်စာအတွက် ပဲသီးစိမ်းနှင့် ဝက်သား ဆီအိုးကပ်ဟင်း၊ ရှာလကာရည်ဖြင့် ဂေါ်ဖီထုပ်ကြော် နှင့် ပေါင်မုန့် လေးလုံးကို နွေးသည်။ သူမ တို့ဟူးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဟင်းချို တစ်ပန်းကန်လည်း ချက်သည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ တံခါးမှ ချောင်းကြည့်ပြီး လုယွီကို မမြင်စေရန်အတွက် သူမ ထမင်းစားပွဲကို မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

လုယွီသည် ဟင်းနှစ်ခွက်နှင့် ဟင်းချိုကို ကြည့်ပြီး တကယ် ဆာလာခဲ့သည်။

မနေ့ညက နုပ်နုပ်စဉ်းထားသော ဝက်သားပါသည့် ခေါက်ဆွဲမှာ သူ နှစ်လအတွင်း စားခဲ့ရသော အကောင်းဆုံးနှင့် အဝဆုံး အစားအစာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယနေ့ အစားအစာသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ကျေနပ်စရာကောင်းသည်။

ကျန်းနျန်သည် အများကြီး မစားသောကြောင့် လုယွီသည် အစားအစာ အများစုကို ကုန်စင်အောင် စားလိုက်သည်။

သူမ ပန်းကန်များကို ဆေးကြောရန် ထလိုက်စဥ် လုယွီက လျင်မြန်စွာ လွှဲပြောင်းယူခဲ့သည်။ "ကျွန်တော် ဆေးလိုက်မယ်။"

ကျန်းနျန် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။ "ရှု့ယန်ကို သွားကြည့်လို့ ရမလား။"

လုယွီသည် ပန်းကန်များကို ပန်းကန်ဆေးကန်ထဲသို့ ထည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သွားချင်ရင် သွားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို မေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။"

သူမအတွက် စကားပြောဖော် သူငယ်ချင်းအချို့ ရှိနေခြင်းသည် သူမအတွက် ကောင်းပါသည်၊ ဒါမှ တစ်နေကုန် အိမ်မှာ ပိတ်မိပြီး စိတ်အပူအပင်လွန်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းနျန်သည် ခြံဝင်းမှ ထွက်ပြီး ရှု့ယန်ကို ကြည့်ရန် ဘေးအိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။ ခဏကြာ စကားပြောပြီးနောက် သူမ ပြန်လာပြီး ကျူးကျွင်း ညနေတွင် ရောက်လာသည်ကို စောင့်သည်။ လုယွီသည် ကောလဟာလဖြန့်ကို ဖမ်းဆီးရန် မည်သည့် အစီအစဥ်ကို ချမှတ်ထားသည်ကို သိလို၍ ဖြစ်သည်။

ကျူးကျွင်းသည် ညနေ ခုနစ်နာရီနောက်ပိုင်းတွင် ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ တံခါးဖွင့်ပြီး ကျန်းနျန်ကို မြင်သောအခါ ကျူးကျွင်း အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မိသားစုတန်းလျားတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ကောလဟာလများကို သိထားပြီး ခေါင်းဆောင်စုန့်ထံ ရှင်းပြခဲ့သည်။ စုန့်ခေါင်းဆောင်က လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး လု ပြန်လာသောအခါ တစ်ခုခု စဥ်းစားမည်ဟု ပြောသည်။ ကျူးကျွင်း ကိုယ်တိုင်မှာ လူပျိုဖြစ်သောကြောင့် များစွာ မထိခိုက်သော်လည်း လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး လု၏ မရီးသည် ကောလဟာလနှင့် အသရေဖျက်ခြင်း ခံရသော မုဆိုးမ အသစ်ဖြစ်နေသည်။

သူ လာရောက်လည်ပတ်တိုင်း သူ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တံခါးကို ဖွင့်ထားခဲ့သည်။ ဒါမှ ဖြတ်သွားသူများက သူ့ကို ရေတွင်းဘေးတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်နိုင်ပြီး လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး လု၏ အိမ်ထဲသို့ လုံးဝ မဝင်ကြောင်း မြင်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ အားလုံးရှိသော်လည်း ကောလဟာလများ ပျံ့နှံ့ခြင်းကို ရပ်တန့်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မနေ့ညက လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး လု သူ့ထံ လာပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး လုသည် ကောလဟာလ ဖြန့်နေသူကို ဖမ်းရန် ယနေ့ည လာရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ကျူးကျွင်း ပြောလိုက်သည်။ "မရီး..."

သူ ဆက်ပြီး ဘယ်လိုပြောရမှန်း မသိပေ။

ကျန်းနျန်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဝင်ခဲ့ပါ။"

သူမ၏ အသံသည် ကြည်လင်ပြီး သူမ တမင်တကာ အသံကို မြှင့်ပြောလိုက်သည်။

ကျူးကျွင်း ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဝင်လာပြီးနောက် တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်ကာ အနည်းငယ် ဟထားခဲ့သည်။

သူတို့ ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာစဥ် လုယွီ နံရံကို မှီပြီး ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ကျူးကျွင်းကို အမူအရာတစ်ခု လုပ်ပြသည်၊ ကျန်းနျန် နားမလည်သော်လည်း ကျူးကျွင်း နားလည်သည်။ သူ ကျန်းနျန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "မရီး၊ ကျွန်တော် မရီးရဲ့ ချက်ပြုတ်ထားတာကို လွမ်းနေတာ။ တစ်ခုခု နည်းနည်းလောက် လုပ်ပေးလို့ ရမလား။"

ဤသို့ ပြောရင်း ကျူးကျွင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေပုံရကာ နံရံကို မှီပြီး ရပ်နေသော လုယွီကို တစ်ချက်တစ်ချက် ကြည့်နေသည်။ ကျန်းနျန်လည်း သူ၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသည်၊ သူမ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာကို မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ အရပ်ရှည်ပြီး ဖြောင့်မတ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကိုသာ မြင်ရသည်။ ၎င်းသည် ကျန်းနျန်ကို အရင်က မခံစားဖူးသော လုံခြုံမှုကို မသိစိတ်က ခံစားရစေသည်။

ကျန်းနျန် အသံကို မြှင့်ပြီး ပြန်ဖြေကာ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ချက်ပြုတ်ရန် လှည့်ဝင်သွားသည်။ ကျူးကျွင်း ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူမနောက်ကို လိုက်ဝင်ပြီး မီးဖိုဘေးတွင် စိတ်မသက်မသာ ထိုင်ကာ မီးမွေးခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပုရွက်ဆိတ်များ တွားသွားနေသလို အလွန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။ ချက်ပြုတ်နေစဥ် တစ်ဝက်အရောက်တွင် အပြင်ဘက်မှ တိုတောင်းသော ခရာသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျူးကျွင်းသည် ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းနျန် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် လက်ထဲမှ မုန့်ညှစ်ထားသော မုန့်သားကို ချလိုက်ပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမ အပြင်ရောက်သည်နှင့် လုယွီ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နံရံကို လျင်မြန်စွာ ကျော်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျူးကျွင်းလည်း နံရံကို အားပြုပြီး တွယ်တက်သွားသည်မှာ ကျန်းနျန်ကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

သူမ ခြံထဲတွင် မီးဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်မှ ခေါင်းဆောင်စုန့်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘာလို့ မင်း ဖြစ်နေတာလဲ။"

အံ့အားသင့်ပြီး တုန်လှုပ်သွားသော လေသံ ဖြစ်သည်။

"အမလေး၊ ဘာလို့ ရှင် ဖြစ်နေတာလဲ။"

ဖန့်မိန်၏ လေသံသည်လည်း ခေါင်းဆောင်စုန့်ကဲ့သို့ပင် အံ့အားသင့်နေကာ ဖမ်းမိသောသူသည် ကျန့်ဟုန် မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ကျူးကျွင်း၏ အသံသည် ထိန်းချုပ်ထားသော ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ "လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး လုရဲ့ မရီးက မင်းတို့ မိသားစုကိုတောင် ထမင်း ဖိတ်ကျွေးသေးတာ၊ မင်းက ဒီလို အမုန်းပွားစေတဲ့ ကောလဟာလတွေ ဖြန့်ပြီး ကျေးဇူး ဆပ်တာလား။ ငါက ယောကျ်ားတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ခံနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက အပြစ်မရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လေ။"