အခန်း (၆၂)

ကျန်းနျန်သည် အဒေါ် ကျောက်နှင့်အတူ အိမ်နီးချင်း အနည်းငယ်၏ အိမ်များသို့ လိုက်သွားပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ အိမ်နီးချင်းများအားလုံးက ကျန်းနျန် မနေ့က ပြန်ယူလာသော မုန့်များနှင့် သကြားလုံးများကို စားခဲ့ကြသည်။ မိသားစု နှစ်ခုက အခက်အခဲ ရှိသည်ဟု ယူဆကာ ပြဿနာကို ရှောင်ရှားရန် ပိုနှစ်သက်သဖြင့် ဆင်ခြေများ ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် အဒေါ် ကျောက်နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းသော မိသားစု နှစ်ခုက အဒေါ် ကျောက်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သဘောတူခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ကျန်းမိသားစုက ရှု့အိမ်သို့ လက်ဗလာဖြင့် လာပြီး သူခိုးများကဲ့သို့ လက်အပြည့်ဖြင့် ပြန်သွားပုံကို သတိရသည်။ လူအိုကြီးရှု့က ဤမိသားစုများကို အရင်က အများကြီး ကူညီဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် အဒေါ်လီနှင့် အဒေါ် ဝမ်တို့က အဒေါ် ကျောက်နှင့် ကျန်းနျန်တို့နှင့်အတူ နီးစပ်သော ထျန်းရှီရွာရှိ ကျန်းမိသားစုထံ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

လုယွီ၊ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်နှင့် ရွာလူကြီးတို့ ရောက်လာသောအခါ သူတို့သည် ကျန်းနျန်၊ အဒေါ် ကျောက်၊ အဒေါ် လီနှင့် အဒေါ် ဝမ်တို့ကို အတူတူ တွေ့လိုက်ရသည်။ အဒေါ် ကျောက်၏ ချွေးမနှင့် သား ကျောက်ကန်းလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။

အဒေါ် ကျောက်က ပြောလိုက်သည်။ "ထျန်းရှီ ရွာကို သွားပြီး ကျန်းမိသားစုဆီက ငွေတွေ ပြန်ယူကြစို့။"

လုယွီ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ အကြည့်ကို ရှောင်ပြီး အဒေါ် ကျောက်နှင့်အတူ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဆောင်းရာသီတွင် လယ်ကွင်းများ၌ အလုပ်မရှိသောကြောင့် မိသားစု အများစုက အိမ်၌ နေကြသည်။

မေမေကျန်းဖြစ်သည့် ချောင်လန်သည် မြေအောက်ခန်းမှ မုန်လာဥ နှစ်လုံး ယူလာပြီး သူမ၏ မြေး ကျန်းဖူက ဗာဒံစေ့ ကွတ်ကီး တစ်ပိုင်း ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူမ၏ ယောက်ျား ကျန်းဟိုင်အား မေးရန် ပြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။ "ရှင် သူ့ကို သစ်သီးခြောက်ကိတ် ပေးလိုက်တာလား။"

"ဟင့်အင်း။"

ကျန်းဟိုင်သည် ကုတင်ပေါ် လှဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို ပွတ်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များက သူ အလုပ်လုပ်ရင်း ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ သူ၏ မိသားစုက ဆင်းရဲပြီး ကုသရန် ငွေမရှိသောကြောင့် သူ၏ ကုသမှုကို ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သည်။ သူသည် ခြေမသန်မစွမ်း ဖြစ်ခဲ့ရုံသာမက ဆောင်းရာသီ အေးသောအခါတိုင်း သူ၏ ခြေထောက်ရှိ အရိုးများကလည်း နာကျင်သည်။

သူ ခေါင်းအုံးကို မှီလျက် ချောင်လန်ကို လှမ်းကြည့်ခဲ့သည်။ "မင်း သော့တွေ သိမ်းထားတာ။ ငါ မထိနိုင်ဘူး။"

ချောင်လန် နှာမှုတ်ခဲ့သည်။ "ရှင် မဟုတ်ရင် လျန်ချင်း ဖြစ်ရမယ်။ သူမ မှောင်ခိုဈေးကွက်နဲ့ ရှာဖွေရေး သမဝါယမအဖွဲ့ဆီ ခိုးသွားပြီး ဝယ်ပြီး ဝှက်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ရှောင်ဖူ ဒီနေ့ အပြင် ထုတ်မလာရင် ငါ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အရင်ကတည်းက မိသားစုကို ခွဲသင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ငါတို့ မခွဲရင် လျန်ချင်း၊ အဲဒီ အရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမက ငါတို့ဆီက ဆက်ပြီး စားသောက်နေလိမ့်မယ်။ ဒီမှာ ကြည့်၊ သူမ သစ်သီးခြောက်ကိတ် ဝယ်တာတောင် ငါ့ကို မပြောခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ သူမ ဘယ်ကနေ ငွေရခဲ့တာလဲ။"

ကျန်းဟိုင်က သူမနှင့် စကားမများလိုပေ။ "မင်းရဲ့ သားကောင်းလေးက သူ့ကို ပေးလိုက်တာ။"

အရင်က ရှု့မိသားစုကို မကြာခဏ လာလည်သောသူများက ဒီအမေနှင့်သား နှစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ရှု့ချန်၏ ဖခင် အသက်ရှင်နေစဉ် သူတို့ အနည်းငယ် ချုပ်တည်းထားကြပြီး ကျန်းနျန်ကိုသာ ငွေတောင်းကြသည်။ ရှု့ချန်၏ ဖခင် ဆုံးပြီးနောက် အိမ်တွင် မသန်မစွမ်း ရှု့ချန်သာ ကျန်ခဲ့သောအခါ သူတို့ မိသားစု၏ စုဆောင်းထားသော ကောက်ပဲသီးနှံနှင့် လုယွီ ပြန်ပို့သော လစဉ် ထောက်ပံ့ကြေးကို ယူသည်အထိ လုပ်ခဲ့ကြသည်။

ကျန်းကောက သူ၏ ပျင်းရိပြီး လောဘကြီးသော စရိုက်ဖြင့် တကယ်တမ်း ငွေ ရှိနိုင်ပါ့မလား။

နှစ်စဉ် သူတို့ တပ်မဟာအတွက် အလုပ်လုပ်သောအခါ ရှောင်နျန် ရှိတုန်းက နှစ်ကုန်တွင် ကောက်ပဲသီးနှံ အချို့ ကျန်သေးသည်။ သို့သော် သူမ လက်ထပ်ပြီးနောက် ချောင်လန်နှင့် ကျန်းကောသာ ကျန်တော့သောအခါ သူတို့ နှစ်ကုန်တွင် တပ်မဟာကို ကောက်ပဲသီးနှံ အကြွေးတင်လေ့ ရှိသည်။

ကျန်းကော ဘယ်ကနေ ငွေရခဲ့တာလဲ။ ရှောင်နျန်ဆီက ခိုးတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ကျန်းဟိုင်သည် မသန်မစွမ်း ဖြစ်ပြီး အလုပ်မလုပ်နိုင်သောကြောင့် မိသားစု ကိစ္စများတွင် ဝင်ပြောခွင့် မရှိပေ။ သူသည် ချောင်လန်၏ ကလေးတစ်ယောက်လို ဆဲဆိုခြင်းကို အမြဲတမ်း ခံနေရပြီး ကျန်းကောက သူ့ကို လုံးဝ အသိအမှတ် မပြုပေ။ ယခု သူသည် ဤအိမ်တွင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ရှုပ်ထွေးစွာ နေထိုင်နေရသည်။

"အမေ၊ ကျွန်တော် ဗိုက်ဆာတယ်။ အစားအသောက် အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။"

ကျန်းကောသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမေ ဗီရိုကို အမြန် သော့ခတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ သိချင်လိုစိတ်များစွာဖြင့် လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "အမေ၊ အဲဒီထဲမှာ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် ဝှက်ထားတာလဲ။"

ချောင်လန် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။ "ငါ ပိုက်ဆံ ဝှက်ထားရင်တောင် မင်းအတွက် တစ်ခုမှ မရှိဘူး။ ငါ ရှောင်ဖူရဲ့ အနာဂတ် သတို့သမီးအတွက် စုနေတာ။"

ကျန်းကော ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူ့အတွက် လက်ထပ်ဖို့က စောလွန်းသေးတယ်။"

"အရေးမကြီးဘူး။ ဒါက မင်းအတွက် မဟုတ်သလို ခိုးကြောင်ခိုး၀ှက် သစ်သီးခြောက်ကိတ် ဝယ်တဲ့ မင်းရဲ့ မိန်းမအတွက်လည်း ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါတွေ ဘယ်လောက် စျေးကြီးလဲ သိလား။ ပြောင်းဖူးမှုန့် တစ်လစာရဲ့ တစ်ဝက်လောက် စျေးရှိတယ်။ မင်း ရှောင်နျန်ဆီက ယူသွားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံး သူမ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ပြီလား။"

ကျန်းကောသည် ချောင်လန်၏ လျန်ချင်းအပေါ် အဆက်မပြတ် ညည်းညူမှုများကြောင့် စိတ်တိုလာသော်လည်း သူသည် သူ၏ စိတ်ပျက်မှုကို ထိန်းထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ရှောင်နျန်ဆီက အများကြီး မယူခဲ့ပါဘူး။ သူမရဲ့ ငွေအများစုက အမေ့ဆီမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ချောင်လန် ပို၍ ဒေါသထွက်လာပြီး ကျန်းကော၏ နဖူးကို ထိုးခဲ့သည်။ "မင်း အမြဲတမ်း မင်းရဲ့ မိန်းမဘက်ကနေ ရပ်တည်နေတာပဲ။ သူမကို လက်ထပ်ပြီးနောက် မင်းက မင်းရဲ့ အမေကို တကယ် မေ့သွားပြီ။"

ကျန်းကောသည် သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ နာကျင်သော နေရာကို ပွတ်ရာ ချောင်လန်ကို ပြန်မပြောရဲပေ။ မိသားစုတွင် ငွေအများဆုံး ရှိသူက သူ၏ အမေ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှောင်နျန် လက်ထပ်စဉ်က သတို့သမီးကြေးနှင့် နှစ်များတစ်လျှောက် သူမထံမှ ယူထားသော ငွေများ အပါအဝင် ယွမ် တစ်ထောင်ခန့် ရှိနိုင်သည်။

ထိုပမာဏသည် ချွေတာစွာ သုံးစွဲပါက သူ့အတွက် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရှည်ခံနိုင်သည်။

ကျန်းကောသည် သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် လျန်ချင်း ကုတင်ပေါ် ထိုင်လျက် ဖရဲစေ့ စားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ရှောင်ဖူကို သစ်သီးခြောက်ကိတ် ပေးလိုက်တာလား။"

လျန်ချင်း သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ။"

ကျန်းကော နာကျင်စွာဖြင့် ခန်ပေါ် ထိုင်ခဲ့သည်။ "ရှောင်ဖူ အပြင်ကို ယူသွားတာကို အမေ မြင်သွားတယ်။ သူမ အခု အရမ်း ဒေါသထွက်နေတယ်။ မင်း သူမကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ပြီး ငါတို့ကို အပြင် ထွက်ခိုင်းလိုက်ရင် ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ငွေရတော့မလဲ။"

လျန်ချင်းသည် ချက်ချင်း ဖရဲစေ့များကို ချလိုက်သည်။ "အဲဒီ ကလေးမိုက်။ အပြင်မသွားခင် အဲဒါကို စားဖို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်။ သူ ငါ့ကို လိမ်ရဲတယ်။"

လျန်ချင်းသည် သူမ၏ ယောက္ခမက သူမကို မကြိုက်ကြောင်း သိသည်။ သူမ မိသားစုကို ခွဲရန် စဉ်းစားဖူးသော်လည်း သူမ၏ အမေက မလုပ်ရန် အကြံပေးသည်။ သူမ၏ ယောက္ခမတွင် ပိုက်ဆံရှိသောကြောင့် မခွဲမီ ငွေကို အရင် ရယူခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ အရာအားလုံးကို သည်းခံခဲ့သည်။

ကျန်းကောက ပျင်းရိသောသူ ဖြစ်သည်ကို သူမ လက်ထပ်ပြီးမှသာ သိလိုက်ရသည်။ သူမ သူ့ကို မှီခိုပြီး မိသားစုကို ထောက်ပံ့ပါက သူတို့ အစာငတ်ခံရမည်။ ၎င်းသည် သူမ မိသားစုကို မခွဲချင်ရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ၏ ယောက္ခမတွင် ငွေနှင့် ရိက္ခာလက်မှတ်များ ရှိသည်။ ကောက်ပဲသီးနှံ ကုန်သွားသောအခါ သူမ၏ ယောက္ခမက စျေးကွက်ရှာဖွေရေး သမဝါယမအဖွဲ့မှ ထပ်ဝယ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မိသားစုထဲတွင် အခမဲ့ စားသောက်ခြင်းဖြင့် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်သည်။

"လျန်ချင်း၊ လာပြီး မီးမွှေးပါ" အမေကျန်း မီးဖိုချောင်မှ ခေါ်ခဲ့သည်။ လျန်ချင်း အမြန် ပြန်ဖြေသည်။ "လာပြီ။"

သူမ ဖိနပ်စီးပြီးသော် ကျန်းကောကို ဘေးသို့ တွန်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဒီည ရှောင်ဖူနဲ့ အပေးအယူလုပ်လိုက်မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမ မီးဖိုချောင်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းမိသားစုသည် နေ့လယ် တစ်နပ်နှင့် ညနေ ၆ နာရီ တစ်နပ်နှုန်းဖြင့် တစ်နေ့ နှစ်နပ်သာ စားသည်။ အကယ်၍ သူတို့ ဗိုက်ဆာပါက သည်းခံရသည်။ ဒါကြောင့် ထမင်းစားချိန်ရောက်ရင် လူတိုင်း တတ်နိုင်သမျှ များများ စားကြသည်။

ပထမဆုံး အစားအစာက မုန်လာဥနှင့် ဂေါ်ဖီထုပ် စွပ်ပြုတ်၊ ချဉ်ဖတ်တစ်ပန်းကန်နှင့်အတူ ဖြစ်သည်။ ပေါက်စီများကို ကန်စွန်းဥမှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ မိသားစုတစ်စုလုံး အခန်းထဲတွင် ထိုင်စားကြသည်။ ရှောင်ဖူက နှစ်နှစ်သား ဖြစ်ပြီး သစ်သီးခြောက်ကိတ် စားပြီးနောက် သိပ် ဗိုက်မဆာတော့ပေ။

စားပွဲတွင် ချောင်လန်က ကျန်းကောနှင့် လျန်ချင်းကို ပြောခဲ့သည်။ "နွေဦးရာသီရောက်ရင် မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး အလုပ်မှတ်တွေ ရဖို့ လယ်ကွင်းတွေမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ လိုတယ်။ ပျင်းရိတဲ့သူတိုင်း အိမ်မှာ အစားအစာ မရဘူး။"

ကျန်းကောနှင့် လျန်ချင်းတို့ မလုပ်ချင်သော ပုံစံဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ ကျန်းဟိုင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ လက်မထပ်ခင် ပျင်းရိခဲ့ပေမဲ့ လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ပြီး ပျင်းနေနိုင်ကြသေးတာလဲ။ ဘယ်လောက်ကြာအောင် ငါတို့ကို မှီခိုဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။ ငါတို့ အသက်ကြီးလာရင် ရှောင်ဖူရဲ့ သတို့သမီးအတွက် ဘယ်သူက ငွေ ရှာပေးမလဲ။"

လျန်ချင်း ဘာမှ မပြောပေ၊ သို့သော် ကျန်းကော ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မှီခိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ရှောင်နျန်နဲ့ အမေ့ကို မှီခိုတာ။"

သူသည် ထိုစကားကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

ကျန်းဟိုင် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ တူများကို ပစ်ချကာ သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းကောသည် ချောင်လန်ဘက် လှည့်လာသည်။ "အမေ ရှောင်နျန်ဆီ စာပို့ပြီးပြီလား။"

ဒီအကြောင်း ပြောဆိုခြင်းက ချောင်လန်ကို စိတ်တိုစေသည်။ သူမသည် ရှောင်နျန်က ကျေးဇူးမသိတတ်ဘဲ မိသားစုကို ကျောခိုင်းသွားပြီဟု ခံစားရသည်။ သူမ စိတ်တိုစွာဖြင့် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "ငါ ဘာမှ တုံ့ပြန်မှု မရသေးဘူး။"

ကျန်းကော မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "တပ်မဟာခေါင်းဆောင်ရဲ့ ညီဝမ်းကွဲအတွက် စေ့စပ်ပွဲက ဘယ်လိုလဲ။ ငါတို့ လောင်တုကို ရှောင်နျန်ကို ပြန်ခေါ်လာပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။ သူက သတို့သမီးကြေးအဖြစ် ယွမ် ၄၀၀ ပေးဖို့ သဘောတူထားတယ်။"

ချောင်လန်သည် သူမ၏ အစားအစာ စားပြီးသောအခါ သူမ၏ တူများကို ချကာ သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။ "ငါ မစိုးရိမ်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် ငါ စစ်တပ်ကို သွားပြီး ရှောင်နျန်ကို ရှာမယ်။ သူမက ငါ့သမီးပဲ။ သူ လက်ထပ်ထားရင်တောင် ကျန်းမိသားစုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပဲ။ သူမက ဘာလို့ လုလောင်အာ့နဲ့ နေသင့်တာလဲ။"

"သူမ လက်ထပ်ပြီးတာနဲ့ သူမက မင်းမိသားစုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ရှု့မိသားစုရဲ့ တရားဝင် မိသားစုဝင် ဖြစ်သွားပြီ။"

အပြင်ဘက်မှ ထွက်လာသော အသံသည် ကျယ်လောင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသဖြင့် အိမ်ထဲမှ လူတိုင်း ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူတို့ ဘယ်သူလဲ ကြည့်ရန် အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာကြရာ သူတို့ လူ တစ်ဒါဇင်ကျော်အား တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ထဲတွင် ထျန်းရှီရွာ၏ တပ်စုခေါင်းဆောင် တုပင်းနှင့် သူ၏ လူ အနည်းငယ် ပါဝင်သည်။

အခြားသူများထဲတွင် ရှု့ရွာမှ အဒေါ် ကျောက်၊ အဒေါ် ဝမ်နှင့် အဒေါ် လီတို့ ပါဝင်ပြီး အချို့က ရင်းနှီးသော်လည်း အချို့က မရင်းနှီးပေ။ အမေကျန်းသည် ရှု့မိသားစုကို မကြာခဏ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းကြောင့် သိကျွမ်းသော အိမ်နီးချင်းများ ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ထဲတွင် ထင်ရှားသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန် နှစ်ခု ပါဝင်သည်။ ရှု့မိသားစုမှ လုလောင်အာ့နှင့် သူမ၏ သမီး ရှောင်နျန်တို့ပင်။

ထိုသို့ကြီးမားသော အဖွဲ့က ကျန်းမိသားစုကို ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။

ချောင်လန်မှာ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်သူ ဖြစ်ပြီး ရှောင်နျန်ကို အော်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့ ကောင်မလေး၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့။ ဒီကို လာ။"

သူတို့ စာပို့ခဲ့တာ နှစ်တစ်ဝက်နီးပါး ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး သူမ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သည်။ ယခု ရှောင်နျန်ကို မြင်သောအခါ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စုပုံနေသော ဒေါသများ အားလုံး ပေါက်ကွဲလာသည်။ သူမသည် ရှောင်နျန်ကို တုပင်း၏ ညီဝမ်းကွဲနှင့် လက်ထပ်ပေးရန် ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်နေသည်။

၎င်းသည် သတို့သမီးကြေး ယွမ် ၄၀၀ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လုယွီ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက အမေကျန်းအပေါ် ကျရောက်သွားသည်။ သူ ရှောင်နျန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းနျန် ရှု့မိသားစုထဲ လက်ထပ်ပြီး ရောက်လာကတည်းက သူမဟာ ရှု့မိသားစုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ။ သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက သူမအပိုင်ပဲ။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ" ချောင်လန် စူးစိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။ "ငါက သူ့အမေပဲ။ သူက ငါ့ ဗိုက်ထဲက ထွက်လာတာ၊ သေရင်တောင် သူ့ သွေးက ကျန်းမိသားစုနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။"

လုယွီသည် ဤကဲ့သို့ လူမျိုးများနှင့် ဆွေးနွေးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သိပြီး သူ၏ အသက်ရှူချိန်ကို မဖြုန်းချင်ပေ။ သူသည် တုပင်းနှင့် တပ်မဟာခေါင်းဆောင်ဘက် လှည့်ခဲ့သည်။

"ကျန်းနျန် ရှု့မိသားစုထဲ လက်ထပ်ပြီး ရောက်လာတာ လေးနှစ် ရှိပြီ။ ဒီလေးနှစ်အတွင်း ကျန်းမိသားစုက သူ့ဆီက ငွေတွေကို ပေါ်ပေါ်တင်တင်နဲ့ လျှို့ဝှက် ယူခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ညက တွက်ကြည့်သလောက်အရ ရှု့မိသားစုရဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ အပါအဝင်ဆိုရင် စုစုပေါင်း ယွမ် တစ်ထောင်ပဲ။"

ချောင်လန်၏ မိသားစုက လုယွီကို သတိထားကြသည်။ သူ ငွေတောင်းရန် ရောက်လာသည်ကို ကြားသောအခါ သူတို့ ထိတ်လန့်သွားသည်။ "ဘယ်သူက မင်းရဲ့ ငွေကို ယူသွားတာလဲ။ သက်သေမရှိဘဲ ငါတို့ကို အသရေ မဖျက်နဲ့။"

ကျန်းကောနှင့် လျန်ချင်းလည်း စိုးရိမ်နေကြသည်။ သူတို့ ကောင်းမွန်သော ဘဝအတွက် ဤငွေကို မှီခိုနေကြသောကြောင့် သူတို့ အမြန် ချောင်လန်ဘက်သို့ ပါဝင်ကြသည်။ "ငါတို့ သူမပိုက်ဆံကို တစ်ခါမှ မယူခဲ့ဘူး။ သူမ ဇာတ်လမ်းထွင်ပြီး ပြောနေတာ။"

ကျန်းကောတစ်ယောက် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းမှာ အသိစိတ်ရော ရှိရဲ့လား။ အမေက မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ယောက်ျားကို ရှာပေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါကို ကျေးဇူးတင်မဲ့အစား မင်းဆီကနေ ငါတို့ ငွေယူတယ်လို့ စွပ်စွဲနေတာလား။"

ကျန်းနျန်သည် မူလပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိသဖြင့် ကျန်းမိသားစု၏ ရှက်ရွံ့မှု မရှိခြင်းကို သိသော်လည်း ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။ ဒီနေ့ မြင်လိုက်သောအခါ သူမ တကယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

၎င်းသည် တကယ် ရှက်ရွံ့စရာ ကောင်းပြီး အနိမ့်ဆုံး စံနှုန်း မရှိပေ။

အဒေါ် ကျောက်သည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မပျော်ပေ။ သူမ အဒေါ် လီနှင့် အဒေါ် ဝမ်တို့နှင့်အတူ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်နှင့် တုပင်းကို ပြောခဲ့သည်။

"သူတို့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်နဲ့။ သူတို့ ရှု့မိသားစုဆီက ပစ္စည်းတွေ ယူသွားတာကို ငါတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ရတယ်။ သူတို့ ထွက်သွားတဲ့အခါတိုင်း အိတ်အပြည့် သယ်သွားကြတယ်။ သူတို့က ငါတို့ကို ကန်းနေတယ်များ ထင်နေတာလား။ ရှု့မိသားစုရဲ့ ချွေးမက အဲဒါကို တိတ်ဆိတ်စွာ သည်းခံခဲ့ပေမဲ့ အခု သူမ ငါတို့ကို သက်သေခံဖို့ တောင်းဆိုနေတယ်။ ငါတို့ အမှန်အတိုင်း ပြောရမယ်။ ငါတို့ လိမ်ရင် ငါတို့ ကျောက်မိသားစု မျိုးဆက်ပြတ်တဲ့အထိ ကျိန်စာသင့်ပါစေ။"

ဤ ခိုင်မာသော ထုတ်ပြန်ချက်က တုပင်းနှင့် တပ်မဟာခေါင်းဆောင်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ကျန်းနျန်နှင့် လုယွီပင် အံ့ဩသွားကြသည်။ အဒေါ် လီနှင့် အဒေါ် ဝမ်သည် အဒေါ် ကျောက် အမှန်အတိုင်း ပြောနေသည်ကို သိသဖြင့် ထောက်ခံကြသည်။ "ငါတို့လည်း မြင်ခဲ့ရတယ်။ ငါတို့ ဖုံးကွယ်စရာ ဘာမှ မရှိဘူး။ ရှု့ချန်ရဲ့ ဖခင် ရှိတုန်းက သူတို့ တစ်လ တစ်ခါ လာကြတယ်။ ရှု့ချန်ရဲ့ ဖခင် ဆုံးပြီးနောက်မှာ သူတို့ တစ်လကို အကြိမ်များစွာ လာတယ်။ ငါ ထင်တာတော့ ရှု့ချန်က ကျန်းမိသားစုကြောင့် ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။"

အဒေါ် ကျောက်၊ အဒေါ် လီနှင့် အဒေါ် ဝမ်တို့၏ စကားကြမ်းများသည် လျန်ချင်းနှင့် ကျန်းကောကို ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ချောင်လန် တစ်ဦးတည်းကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။ ကျန်းဟိုင်သည် အတွင်းထဲတွင် ထိုင်လျက် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံကို နားထောင်နေသည်။ သူ၏ ပင်ပန်းပြီး အသက်ကြီးသော အကြည့်ကို ပြတင်းပေါက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူသည် နက်ရှိုင်းသည့် အပြစ်ရှိသလို ခံစားမှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုဖြင့် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်နေသည်။

သူသာ ခြေမသန်မစွမ်း မဟုတ်ဘဲ အလုပ်လုပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူ မိသားစုထဲမှာ အာဏာ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ရှောင်နျန် ဒီလောက် ဒုက္ခ မခံရဘူး။

ချောင်လန် အော်လိုက်သည်။ "လူတိုင်း ပါးစပ်ပိတ်။ ငါ့သမီးကို စကားပေးပြောပါဦး။ ငါ သူ့ပိုက်ဆံ ယူခဲ့လား ဆိုတာ မေးကြည့်။"

သူမ ရှောင်နျန် ဘာမှ မပြောဘူးဟု ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ သူမ သူမ၏ သမီးအကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိသည်။ ကြောက်တတ်ပြီး သတ္တိမရှိသလို ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြောရဲသူ ဖြစ်သည်။ ရှောင်နျန်က သူမ၏ ခိုးယူမှုကို ငြင်းဆိုနေသမျှ ဘယ်သူဘာပြောပြော အရေးမကြီးဘူးလို့ သူမ ယုံကြည်သည်။

မျက်လုံးများအားလုံး ကျန်းနျန်ဆီသို့ လှည့်သွားကြသည်။ ကျန်းကောလည်း သူမကို ကြည့်သည်။ အစ်ကို တစ်ဦး၏ ရပ်တည်ချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်နျန်၊ အမေနဲ့ အစ်ကိုက မင်းကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ မင်း မထွက်ခွာခင် ငါတို့ကို ဘာလို့ အကြောင်းမကြားခဲ့တာလဲ။"

ကျန်းဟိုင်သည် အတွင်းထဲမှ ကြည့်နေသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။

လျန်ချင်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်နျန်၊ မင်းရဲ့ ယောင်းမလည်း စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။"

ကျန်းနျန် သူတို့၏ ဟန်ဆောင်သော မျက်နှာများကို ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်သော ဖျော်ဖြေမှုကို ခံစားရသည်။ အဒေါ် ကျောက်နှင့် အခြားသူများလည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်ကြသည်။ အဒေါ် ကျောက်က သူမ အရမ်း ရဲရဲတင်းတင်း ပြောခဲ့သည်ကို နောင်တရသွားသည်။ ကျန်းနျန် နောက်ဆုတ်သွားပါက သူတို့ ဒီနေ့ သရော်ခံရလိမ့်မည်။

တုပင်းနှင့် တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လည်း ကျန်းနျန်ကို ကြည့်ကြသည်။ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ရွာများ၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်သည့်အတိုင်း စစ်တပ်မှ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူး အဆင့်ရှိသော လုယွီက သူတို့ကို ချဉ်းကပ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းမိသားစု၏ အပြုအမူက လူသိများသော်လည်း သူတို့ ယခုအချိန်အထိ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ဤသို့ လူသိရှင်ကြား ရင်ဆိုင်မှုနှင့်အတူ သူတို့ ဆက်လျစ်လျူရှု၍ မရတော့ပေ။

လုယွီသည် ကျန်းမိသားစု၏ လုပ်ရပ်များသည် အိမ်ကျူးကျော်မှုနှင့် ခိုးမှု ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြခဲ့သည်။ သွေးသား ဆက်နွှယ်မှု ရှိသော်လည်း ရှု့မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုကို ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ ယူဆောင်သွားခြင်းသည် ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်သည်။ ဒီကို လာရာ လမ်းတွင် တပ်မဟာခေါင်းဆောင်သည် လုယွီက ကျောက်ကန်းနှင့် သူ၏ ဇနီးကို ရဲကို ဖုန်းဆက်ရန် ခရိုင်သို့ ပို့လိုက်သည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။