အဆင့်ငါးသို့ မတော်တဆ ကျော်ဖြတ်မိခြင်း

"မဟုတ်ပါဘူး၊ စားပွဲကြီးရဲ့ တည်နေရာကို သေချာမသိလို့ အတူတူသွားဖို့ လာရှာတာပါ"

ကျန်းရှင်းရန်က ချိုမြိန်လှပတဲ့ အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

နှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုလှပပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။ သူမ၏ ကြီးမားပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော ရွှေနက်မျက်လုံးများသည် စကားပြောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူမတွင် ရေခဲဂုဏ်သတ္တိရှိသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ သာမန်အေးစက်မှုမရှိဘဲ၊ အလွန်တက်ကြွပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။

"မင်း စားပွဲကြီးရဲ့ တည်နေရာကို မသိဘူးလား"

ကျန့်ဖုန်းက ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မရယ်မောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ရှင်းယွဲ့မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ယနေ့စားပွဲကြီး၏ အိမ်ရှင်မှာ သူမ၏ဖခင်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် စားပွဲကြီး၏တည်နေရာကို မသိဟု ဆိုသည်။

ဤဆင်ခြေသည် တကယ်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

သို့သော်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် သူမကို မထုတ်ဖော်ဘဲ၊ ကျန်းရှင်းရန်ကို ပြုံးရင်းကြည့်နေသည်။

"သွားကြရအောင်၊ သွားကြရအောင်၊ အဖေနဲ့သူတို့တွေ စောင့်မနေနိုင်တော့ဘူး"

ကျန်းရှင်းရန်က သူမ၏လှပသောမျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်နီမြန်းလာကာ ကျန့်ဖုန်း၏လက်မောင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ချိတ်ကာ လမ်းလျှောက်သွားသည်။

နှစ်ဦးသည် သုံးလေးနှစ်ကြာ သိကျွမ်းခဲ့ကြပြီး၊ အလုပ်တာဝန်များစွာတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သဖြင့်၊ သဘာဝအလျောက် နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိလာခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် အနည်းငယ် ပို၍ ရင်းနှီးလာသည်။

"မင်းအဖေက မှော်ဆရာခန်းမခွဲရဲ့ ခန်းမသခင်မလား၊ ဘာလို့ သူရဲကောင်းခန်းမခွဲက ကျွန်တော့်ကို ညစာစားဖို့ ဖိတ်တာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက မေးသည်။

ကျန်းရှင်းရန်က ခေါင်းတဖြည်းဖြည်းချင်းမော့ကာ ကျန့်ဖုန်းကို အာရုံစိုက်ကြည့်ရင်း၊ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုပြည့်နေကာ ပြုံးရင်းပြောသည်၊

"ဒီနေ့ ညစာစားဖို့ ဖိတ်တာက အဖေတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ မြို့တော်ဝန် ပိုင်လည်းပါတယ်၊ စစ်သည်တော်ခန်းမခွဲက ဦးလေးလီနဲ့ သူရဲကောင်းခန်းမခွဲက ဦးလေး ယွီဝမ်တို့လည်း ပါတယ်"

"ဟမ်၊ လူအများကြီးပါလား"

ကျန့်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောသည်။

ဤလေးဦးသည် ရှင်းယွဲ့မြို့ရှိ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ပြီး၊ ဗဟိုအဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ယခုပြောလိုက်ပါက၊ ကျန့်ဖုန်းသည် အကြောင်းပြချက်ကို အနည်းငယ်မှန်းဆနိုင်သည်။

ကျန်းရှင်းရန်က ပြောသည်၊

"အားလုံးက ရောက်ရှိလာမယ့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲအတွက်ပဲ။ ငါတို့က ရှင်းယွဲ့မြို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေဖြစ်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့တွေက ထုံးစံအတိုင်း လမ်းညွှန်မှုအနည်းငယ် ပေးချင်ကြတယ်"

"နားလည်ပြီ"

ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပြီး၊ နောက်ထပ်ဘာမျှမပြောတော့ပေ။

ခဏအကြာတွင်၊ နှစ်ဦးသည် ရှင်းယွဲ့မြို့ အုပ်ချုပ်ရေးအဆောက်အဦး၏ ခန်းမခွဲတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့ရောက်သောအခါ၊ အခန်းအတွင်း၌ လူခြောက်ဦးရှိပြီးဖြစ်ကာ၊ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်းရှင်းရန်အတွက် နေရာလွတ်နှစ်နေရာ ကျန်ရှိနေသည်။

သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း ရှင်းယွဲ့ခန်းမခွဲ၏ ခန်းမသခင် ယွီဝမ်အောက်မှလွဲ၍၊ ကျန့်ဖုန်းသည် အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မသိရှိပါ။ အကြီးအကဲသုံးဦးအပြင်၊ လူငယ်နှစ်ဦးလည်း ရှိသည်။

"ရှင်းရန် ရောက်လာပြီလား၊ ဒါဆို ဒီသူရဲကောင်းက မင်းငါ့ကို အမြဲပြောပြတဲ့ ပါရမီရှင် ကျန့်ဖုန်း‌ပေါ့၊ တကယ်ပဲ ချောမောလိုက်တာ"

အတန်ငယ်ပိန်သော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ယောင်္ကျားတစ်ဦးက ပြုံးရင်းပြောသည်။

"ဘယ်တုန်းက အမြဲ ပြောနေလို့လဲ အဖေရဲ့၊ သူ့အကြောင်း နည်းနည်းလေးပဲ ပြောတာကို"

ကျန်းရှင်းရန်က သူမ၏လှပသောမျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်နီမြန်းလာကာ အနည်းငယ်ရှက်မိသည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ဦးလေး ကျန်း" ကျန့်ဖုန်းက တက်တက်ကြွကြွ နှုတ်ဆက်သည်။

ကျန်းရှင်းရန်၏ မိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် အခြားအကြီးအကဲနှစ်ဦးကိုလည်း တွေ့ဆုံနှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

"ထိုင်ကြပါ၊ ကလေးတွေကို အရင်စားခိုင်းလိုက်"

သူရဲကောင်းခန်းမခွဲ ခန်းမသခင် ယွီဝမ်အောက်က လူတိုင်းကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ကာ ပြောသည်။

ယောင်္ကျားလေးနှစ်ဦးသည် အရပ်မြင့်ပြီး ကြွက်သားထူထဲသည်။ သူတို့၏ကြွက်သားများသည် အဝတ်အစားများကို ဖောက်ထွက်တော့မည့်အလား ရှိသည်။

ကျန်းရှင်းရန် အခန်းထဲသို့ဝင်လာသည်ကို မြင်ကတည်းက၊ သူတို့၏ကြည့်ရှုမှုများသည် သူမအပေါ်တွင် စုစည်းနေပြီး၊ ဘယ်သောအခါမှ မခွါသွားခဲ့ပေ။ သူတို့၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ချစ်ခင်မှုများသည် လက်တစ်ကမ်းအကွာမှပင် သိသာထင်ရှားနေသည်။

နှစ်ဦးသည် ကျန်းရှင်းရန်ကို မြန်မြန်နှုတ်ဆက်သော်လည်း၊ သူမသည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ ကျန့်ဖုန်းကို သူတို့၏နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏နေရာသည် ခန်းမသခင် ယွီဝမ်အောက်၏ ဘေးတွင်ရှိပြီး၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် သူ၏အခြားဘက်တွင်ရှိသည်။

ညစာစားပြီးနောက်၊ ခန်းမသခင် ကျန်းက ပြောသည်၊

"နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲ စတင်တော့မယ်။ မင်းတို့လေးယောက်က ငါတို့ ရှင်းယွဲ့မြို့ရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး လူငယ်တွေဖြစ်ပြီး၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ရှင်းယွဲ့မြို့ကိုယ်စားပြုပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်မှာဖြစ်တယ်"

"ဒါပေမယ့်၊ မင်းတို့တွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မရင်းနှီးကြသေးဘူး။ ဒါကြောင့်၊ ငါတို့ ခန်းမသခင်သုံးယောက်က ပထမဆုံး ကိုယ့်ခန်းမခွဲကနေ ရွေးချယ်ထားတဲ့ ကလေးတွေရဲ့ အခြေအနေကို မိတ်ဆက်ပေးကြမယ်"

"ရှင်းရန်လေး၊ ငါ့ရဲ့ဂုဏ်ယူစရာ သမီးလေး၊ ဒီနှစ် အသက် ၁၈ နှစ်။ သူမက အဆင့် ၄ အဌမအဆင့် ရေခဲဒြပ်စင် မှော်ဆရာကြီးဖြစ်ပြီး၊ ရေခဲမှော်အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဧရိယာအတိုင်းအတာ တိုက်ခိုက်မှုကို အထူးပြုတယ်"

ခန်းမသခင် ကျန်းသည် မိမိတွင် ဤမျှထူးချွန်သောသမီးရှိသည်ကို လူတိုင်းထံ ပြသသည့်အလား ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကျန်းရှင်းရန်ကို ကြည့်နေသည်။

"ရှင်းရန်က တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်။ ဒီအသက်အရွယ်မှာ ဒီလိုကျင့်ကြံမှုရှိရင်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခွန်အားကြီးမားသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတယ်"

မြို့တော်ဝန် ပိုင်က ချီးကျူးသည်။

အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကြပြီး၊ ချီးကျူးသံများ မြည်ဟီးလာသည်။

ဤမျှလောက်ပြောပြီးနောက်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် မည်မျှပင်တက်ကြွနေပါစေ၊ ယခုအခါ အနည်းငယ်နီမြန်းရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

စစ်သည်တော်ခန်းမခွဲ ခန်းမသခင် လီသည် ကျန်ရှိသူများထက် မနိမ့်ကျစေရန်၊ ယွီဝမ်အောက်နှင့် မျက်လုံးချင်း တွေ့ပြီးနောက်၊ သူကပထမဆုံးစကားပြောသည်။

"ကျွန်တော့်ဘေးမှာရှိတဲ့ ယန်ကျန့်နဲ့ ဝမ်ကျန်းတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ ခန်းမခွဲက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်အတွင်း အထူးချွန်ဆုံး ကလေးတွေဖြစ်တယ်။ နှစ်ယောက်လုံးက ဒီနှစ် အသက် ၂၃ နှစ်ပါ။ ယန်ကျန့်က အဆင့် ၂ စစ်သည်တော်ကြီးဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ကျန်းက အဆင့် ၃ စစ်သည်တော်ကြီးဖြစ်တယ်"

"အမ်၊ မဆိုးပါဘူး၊ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဖိုင်နယ်ပွဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ အခွင့်အလမ်းရှိတယ်"

မြို့တော်ဝန် ပိုင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။

ယခုအခါ ယွီဝမ်အောက်၏ အလှည့်ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်ခုံးများအနည်းငယ်တွန့်ကာ ပြောသည်၊ "ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်တော်ဘက်ကို မိတ်ဆက်သင့်မှာမဟုတ်ပါဘူး"

"ဘာကြောင့်လဲ? ဘာဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့တွေက ငါတို့ ရှင်းယွဲ့မြို့ရဲ့ဂုဏ်ကို ဆောင်ရွက်ပေးဖို့ ကိုယ်စားပြုနေတာပဲ။ ရှက်စရာဘာရှိလဲ"

မြို့တော်ဝန် ပိုင်က ပြောသည်။

ယွီဝမ်အောက်သည် စိတ်ညစ်နေသည့်ပုံပေါက်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချပြီး ပြောသည်၊

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ကျွန်တော် ကျန့်ဖုန်းရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြမယ်၊ သူ့အသက်က လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပေမယ့်၊ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲရဲ့ အသက် ၂၅ နှစ် ကန့်သတ်ချက်အောက်မှာဆိုတာတော့ သေချာပါတယ်။ သူက လက်စားချေချင်တဲ့ စစ်သည်တော်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ခုတော့ အဆင့် ၅ ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီ"

"ဘာ!!"

ယွီဝမ်အောက်၏ စကားသည် ကျန့်ဖုန်းကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ ပါဝင်သူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့၏ ကြည့်ရှုမှုများသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းရှင်းရန်မှ ရွေ့ပြောင်းသွားပြီး၊ ကျန့်ဖုန်းကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ မင်း အဆင့် ၅ ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီလား"

ကျန်းရှင်းရန်က ခဏတာတုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

"ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က မတော်တဆ ကျော်ဖြတ်သွားတာ"

ကျန့်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"ဟင်၊ မင်း မတော်တဆ ကျော်ဖြတ်သွားတယ်! ကိုယ့်ဘာသာ ဘာပြောနေတာလဲရော သိသေးရဲ့လား"

ကျန်းရှင်းရန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ကနဦးပျော်ရွှင်မှုပြီးနောက်၊ သူမသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် သူမ၏အပြုံးကို ဆွဲထိန်းကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောသည်၊

"မင်း အဆင့် ၅ ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ချက်ချင်းငါ့ကို မပြောဘူး။ ငါ့ကို သူစိမ်းအဖြစ် ဆက်ဆံတာလား"

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ၊ ကျွန်တော် ကျော်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ မင်းကို ပြောဖို့ အခွင့်အ‌ရေးမရသေးဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

မြို့တော်ဝန် ပိုင်သည် ရှေ့သို့ကိုင်းညွှတ်ကာ၊ မျက်နှာအမူအရာကြီးတင်းပြီး မေးသည်၊

"ခန်းမသခင် ယွီဝမ်၊ မင်းရဲ့စကားက တကယ်ပဲလား"

"ဟားဟား၊ သေချာပေါက်တကယ်ပါပဲ။ ဒါက အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စဖြစ်တယ်၊ ငါဘယ်လိုလုပ် လိမ်ညာနိုင်မှာလဲ"

ယွီဝမ်အောက်က သူ၏ရယ်မောသံကို မထိန်းနိုင်တော့ပါ။ လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်သောမျက်နှာများကို မြင်ရသည့်အခါ၊ သူသည် အလွန်ကျေနပ်မိသည်။

"လူငယ်တွေထဲက သူရဲကောင်းပေါ်ထွန်းလာပြီ! ဘယ်လောက်အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပါရမီလဲ"

မြို့တော်ဝန် ပိုင်က ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

စစ်သည်တော်ဘုရားကျောင်း ခန်းမသခင် လီနှင့် မှော်ဆရာဘုရားကျောင်း ခန်းမသခင် ကျန်းတို့သည်လည်း အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ ရှင်းယွဲ့မြို့မှ အဆင့် ၅ ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာမည်ကို သူတို့မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍ အခက်အခဲမရှိပါက၊ သူသည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ အတည်ပြုထားသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီးသားဖြစ်သည်။

သူသည် နောက်ဆုံးအထိ စောင့်ပြီးမှ စကားပြောခြင်းမှာ၊ ကြီးမားသောထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ ကျန့်ဖုန်း ပါဝင်လာတာက၊ သူတို့ဒီတစ်ကြိမ် ဝင်ခွင့်လက်မှတ် စစ်ဆေးမှု ကျော်ဖြတ်နိုင်မှုက အခြေခံအားဖြင့် သေချာနေပါပြီ"

ခန်းမသခင် ကျန်းက ပြောသည်။

ခန်းမသခင် လီကမူ၊ စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခုကို မြှောက်တင်ကာ ပြောသည်၊

"အဆင့် ၅ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေနဲ့ အဆင့် ၄ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေအတွက် ဝင်ခွင့်လက်မှတ် အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှု စံနှုန်းတွေက မတူဘူး။ အဆင့် ၄ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေက သာမန်နတ်ဆိုးစစ်သား ငါးကောင်ကို အမဲလိုက်ရုံနဲ့ စစ်ဆေးမှုကျော်ဖြတ်နိုင်တယ် ဆိုပေမယ့်၊ အဆင့် ၅ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကျ အဆင့် ၅ ဒါမှမဟုတ် ဒါထက်မြင့်တဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးကို အမဲလိုက်ရမှာ။ ဤနှစ်ခုကြားက ကွာခြားချက်က သေးသေးလေး မဟုတ်ဘူး"

ခန်းမသခင် ကျန်းက မျက်ခုံးတွန့်ကာ ပြောသည်၊

"ဒါက ပြဿနာတစ်ခုပဲ"

ယွီဝမ်အောက်က ရယ်မောလိုက်သည်၊

"ဒါဆို ကျန့်ဖုန်းကို အခြားသုံးဦးနဲ့ ခွဲလိုက်ကြရအောင်၊ သူတို့တစ်ဦးစီက သူတို့ရဲ့ ဝင်ခွင့်အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုကို သီးသန့်ပြီးအောင်လုပ်ကြမယ်"

လူတိုင်းသည် ဤပြဿနာကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို တွေးတောနေကြသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် စံနှုန်းများသည် ကွဲပြားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လေးဦးသည် အဖွဲ့ဖွဲ့ပါက၊ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးသည်လည်း အဆင့် ၅ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ကြည့်လျှင်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှ ခွဲခွာရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိ ထင်ရသည်။