အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှု

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ရှင်းရန်ကို အရင်ကူညီပြီး ဝင်ခွင့်အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှု ပြီးအောင်လုပ်မယ်၊ ပြီးမှ တစ်ယောက်ချင်းစီလုပ်ဆောင်မယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မြို့တိုင်းသို့ စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦးတည်းသာ ရောက်ရှိလာသောကြောင့်၊ အဖွဲ့ကိုခွဲလိုက်ပါက သူတို့သည် လုံးဝလုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒါလည်းရပါတယ်"

ယွီဝမ်အောက်က ပြောသည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ စွမ်းအားကို သူ့မှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည်။ ကျန့်ဖုန်း၏အကူအညီဖြင့်၊ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် ဝင်ခွင့်အရည်အချင်းစစ်ဆေးမှုကို မလွဲမသွေပြီးမြောက်အောင်လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ မင်းတို့သတိထားပြီး မလုပ်ဆောင်ခင် အစီအစဉ်ချကြရမယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့စစ်ဆေးမှုအတွင်းမှာ စစ်ဆေးရေးမှူးက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ ပါဝင်ခွင့်ကို စွန့်လွှတ်မှ သူဝင်ပါမှာ"

"သေချာတာပေါ့၊ မင်းတို့ဘဝအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရင်၊ မင်းတို့ ချက်ချင်းဆိုသလို စစ်ဆေးရေးမှူးကို အကူအညီတောင်းနိုင်တယ်။ ငါတို့အတွက်တော့ မင်းတို့ရဲ့လုံခြုံရေးက အားလုံးထက်ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်"

မြို့တော်ဝန် ပိုင်က နောက်ဆုံးတွင် ပြောသည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

"မင်းတို့ ရလဒ်ကောင်းရအောင် ကူညီဖို့၊ ငါတို့ ပစ္စည်းကိရိယာအချို့ ပြင်ဆင်ထားတယ်။ လာကြည့်ကြ"

မြို့တော်ဝန် ပိုင်သည် လူတိုင်းကို အုပ်ချုပ်ရေးခန်းမ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး စစ်သားများစွာက စောင့်ကြပ်နေသော အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏လှိုင်းများကို ခံစားရသည်။

အခန်းတွင် ကျယ်ဝန်းသောစားပွဲအနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ လက်နက်နှင့်ပစ္စည်းကိရိယာအမျိုးမျိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

"ဒီပစ္စည်းကိရိယာတွေက အဆင့်မြင့်မဟုတ်ပေမယ့်၊ အပြင်ဈေးကွက်မှာရှိတာတွေထက် ပိုကောင်းတယ်။ မင်းတို့ရဲ့လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအတွက်တော့ လုံးဝလုံလောက်ပါတယ်။ သွားပြီး မင်းတို့နဲ့ကိုက်ညီတဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာကို ရွေးချယ်ကြည့်ပါ။ ဒါပေမယ့်၊ တူညီတဲ့နေရာအတွက် ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းကိုသာ ရွေးချယ်နိုင်တယ်"

ဤပစ္စည်းကိရိယာကို မြင်ရသည့်အခါ၊ ကျန့်ဖုန်းသည် မပျော်ရွှင်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ ယန်ဟောက်ယွီသည် ထွက်ခွာသွားပြီး အမွေဆက်ခံမှုလက်စွပ်တစ်ကွင်းသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ ကျန့်ဖုန်းအတွက် ပစ္စည်းကိရိယာများ လုံးဝမပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း အလုပ်တာဝန်များလုပ်ကာ ရွှေဒင်္ဂါးများစွာရရှိခဲ့သော်လည်း၊ အခမဲ့ရနိုင်သည့်အခါ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံကို အဘယ်ကြောင့်သုံးစွဲရမည်နည်း။

ထို့အပြင်၊ ရွှေဒင်္ဂါးများသည် မကြာမီ အသုံးဝင်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ လုံလောက်မှုရှိစေရန်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မသုံးစွဲခဲ့ချေ။

ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ဤပစ္စည်းကိရိယာကို သူတို့မည်မျှလိုလားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နိုင်သည်။

ကျန်းရှင်းရန်က ကျန့်ဖုန်းကို တိုးတိုးတွန်းကာ ပြောသည်၊

"ကျွန်မမှာ သင့်တော်တဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာရှိပြီးသား။ မြန်မြန်သွားရွေးလိုက်"

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။ မှော်ဆရာခန်းမခွဲ ခန်းမသခင်၏သမီးတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် ထူးချွန်သောပစ္စည်းကိရိယာများ ချို့တဲ့မည်မဟုတ်ပါ။

ကျန့်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ ပစ္စည်းကိရိယာများစွာကြားမှ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် အတော်အတန့်ပေါ့ပါးပြီး ပါးလွှာသော နက်မှောင်နေသည့် ငွေရောင်သံချပ်ကာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အဓိကအားဖြင့် အထက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်၊ တံတောင်ဆစ်များနှင့် ဒူးအဆစ်များကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သံချပ်ကာတွင် တောက်ပသော အလင်းဒြပ်စင်များ လှုပ်ရှားမှုရှိသည်။ ၎င်းသည် မှော်အဆင့် ပစ္စည်းကိရိယာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေသည်။

သို့သော်၊ ဤနေရာရှိ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပစ္စည်းကိရိယာသည် မှော်အဆင့်သာဖြစ်သည်။

လက်နက်ရွေးချယ်နေစဉ်တွင်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ထောင့်တစ်ခုတွင် ထားရှိသော လေးရှည်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ မြားငါးစင်းလည်း အတူ ရှိသည်။ လေးလက်နက်များသည် အလွန်ရှားပါးသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရားကျောင်းခြောက်ခုတွင် လေးမြားကို အထူးပြုအသုံးပြုသော အလုပ်အကိုင်မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဒုတိယလက်နက်အတွက်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ငွေရောင်အပြည့်ရှိပြီး၊ ၎င်းပေါ်တွင် ငှက်ကြီးတောင်များကဲ့သို့ အမှတ်အသားများ ထွင်းထားသော လှံရှည်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူရဲကောင်းအများစုသည် ဓားကို လက်နက်အဖြစ်အသုံးပြုကြပြီး၊ အလွန်နည်းပါးသော သူရဲကောင်းများသာ လှံရှည် သို့မဟုတ် လှံများကို ရွေးချယ်ကြသည်။ ထို့အပြင်၊ လှံရှည် သို့မဟုတ် လှံများကို ရွေးချယ်သူများသည် ကာကွယ်ရေးသူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် လက်နက်တစ်ခုအနေဖြင့် လှံကို အမြဲစိတ်ဝင်စားခဲ့ပြီး၊ လှံဖြင့် သူရဲကောင်းကျွမ်းကျင်မှုများကို ထုတ်လွှတ်ပါက မည်သို့ဖြစ်မည်ကို သိချင်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့သည် တစ်ဦးစီ လေးလံသောသံချပ်ကာတစ်စုံကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ပုဆိန်နှစ်ချောင်းနှင့် တွဲဖက်ထားသည်။

သူတို့သည် ပုဆိန်နှစ်လက် စစ်သည်တော်နှစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူရဲကောင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ စစ်သည်တော်များတွင် လက်နက်ရွေးချယ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝကန့်သတ်ချက်မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး၊ လက်နက်အမျိုးမျိုးရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် ရွေးချယ်ပြီးပြီ"

ဤသို့မြင်ရသည့်အခါ၊ မြို့တော်ဝန် ပိုင်သည် မမေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ၊

"ကျန့်ဖုန်း၊ မင်းက လက်စားချေချင်တဲ့ စစ်သည်တော်မဟုတ်လား၊ မင်းရွေးချယ်လိုက်တဲ့ လက်နက်တွေက..."

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်၊

"ကျွန်တော့်မှာ သူရဲကောင်းဓားရှိပြီးသားပါ။ ဒီလက်နက်နှစ်မျိုးကိုလည်း ကြိုက်နှစ်သက်ပြီး စမ်းကြည့်ချင်တယ်။ ဒါများသွားလား"

ပိုင်ရန်က ပြောသည်၊

"သေချာရဲ့လား"

ယွီဝမ်အောက်က ပြောသည်၊

"ပြန်ရောက်ရင် ပစ္စည်းကိရိယာတွေနဲ့ ရင်းနှီးအောင်လုပ်ကြပါ။ မနက်ဖြန်မှာ စစ်ဆေးရေးမှူးရောက်တာနဲ့ မင်းတို့ထွက်ခွာသင့်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

နံနက်စောစော၊ ရှင်းယွဲ့မြို့ အရှေ့တံခါး။

ကျန့်ဖုန်း၊ ကျန်းရှင်းရန်၊ ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့သည် ဤနေရာသို့ စောစောရောက်ရှိလာကြပြီး၊ တစ်ဦးစီသည် မြင်းဖြူတစ်ကောင်ကို ဦးဆောင်လာကြသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့သည် ကျန့်ဖုန်းသည်လည်း မြင်းတစ်ကောင်ကို ယူဆောင်လာသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ၊ ချက်ချင်းဆိုသလို ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးကြသည်၊

"ကျန့်ဖုန်း၊ မင်းရဲ့အစီးအနင်း အဖော်ကဘယ်မှာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်၊

"ကျွန်တော့်မှာ အစီးအနင်း အဖော်မရှိသေးဘူး"

"တကယ့်ကိုကံမကောင်းတာပဲ၊ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင်၊ မင်းနဲ့ ကိုက်ညီမယ့် အစီးအနင်း အဖော်က အလွန်ပြင်းထန်မှာပဲ၊ ပြီးတော့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့အကူအညီဖြစ်မှာ"

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်နောင်တရသည့်ပုံဖြင့် ပြောသည်။

ကျန့်ဖုန်း မပြောမီ၊ ကျန်းရှင်းရန်က ပြောသည်၊

"ကျန့်ဖုန်းက အဆင့် ၅ လေ၊ အစီးအနင်း အဖော်မရှိရင်တောင် ဖိုင်နယ်ပွဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ကတော့ လွယ်ကူမှာပါ"

"ဟားဟား"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်၊

"ဒါဆို ကျွန်တော်မဝင်ရင် မင်းတာဝန်ယူရမယ်"

ခဏစောင့်ပြီးနောက်၊ လေးဦးသည် ယွီဝမ်အောက်< ခန်းမသခင် ကျန်းနှင့် အခြားသူများသည် ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ထိုရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ အမျိုးသမီးသည် အရပ်ရှည်ပြီး အတန်ငယ် ပိန်သည်။ အဖြူရောင်နှင့် ရွှေရောင် ဝတ်စုံရှည်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ခါးသည် နုနယ်ပြီး ပိန်လှီကာ၊ လွယ်ကူစွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်သည်။ ထွက်ပေါ်နေသော အသားအရေသည် ဖြူဖွေးပြီး နုနယ်သည်။

သူမမျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး သွားများဖြူစင်နေသည်။ နှာခေါင်းသည် ထင်ရှားပြီး၊ မိတ်ကပ်မလိမ်းဘဲနှင့်ပင်၊ သူမသည် နိုင်ငံတော်များကို ဖြိုခွင်းနိုင်သော အလှတရားဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဤသည်မှာ ဤလောကမှမဟုတ်သော အလှတရားဖြစ်ပြီး၊ လူများကိုတောင် အံ့အားသင့်စေသည်။

ဤသူမှာ စစ်ဆေးရေးမှူးလား။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် မှန်းဆရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။ ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ အမျိုးသမီးသည် အလွန်ငယ်ရွယ်သည်။ သူမသည် သံချပ်ကာမဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့်၊ သူမ၏အလုပ်အကိုင်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင်၊ ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ အမျိုးသမီး၏ အလှသည်ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည် ထင်ရသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏အမြင်တွင်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည်လည်း အလွန်လှပသော အရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ ငယ်ရွယ်သောအရွယ်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ကျန်းရှင်းရန်တွင် ဤရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ အမျိုးသမီး၏ အတုမရှိသော အလှကဲ့သို့ မရှိပါ။

ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ အမျိုးသမီးသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသုံးဦးကို ကြည့်ရှုကာ အနည်းငယ်ပြုံးရင်း ပြောသည်၊

"မင်းတို့ ရှင်းယွဲ့မြို့မှာ ဒီနှစ် ပြိုင်ပွဲဝင်လေးယောက်ရှိမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်မထားမိဘူး။ မဆိုးပါဘူး"

သူမထိုသို့ပြောသော်လည်း၊ ကျန့်ဖုန်းသည် သူမ၏ကြည့်ရှုမှုသည် သူ့အပေါ်တွင် အဆက်မပြတ်ရှိနေပြီး၊ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စစ်ဆေးမှုအနည်းငယ်ရှိသည် ခံစားရသည်။

"စစ်ဆေးရေးမှူး" လူတိုင်းက မြန်မြန်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"ရှင်းယွဲ့မြို့က ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ နယ်စပ်ကနေ အတော်အတန်ဝေးတော့၊ စောစောထွက်ကြရအောင်"

ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ အမျိုးသမီးက ပြောသည်။

ယွီဝမ်အောက်က ရိုသေစွာဖြင့် ပြောသည်၊

"ဟုတ်ကဲ့၊ စစ်ဆေးရေးမှူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ"

"အမ်" ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိ အမျိုးသမီးက လက်ဝါးရိပ်ခတ်ကာ၊ သူမ၏ကျေးဇူးတင်ဖွယ်ရုပ်ရည်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသုံးဦးသည် ယွီဝမ်အောက်၊ ခန်းမသခင် ကျန်းနှင့် အခြားသူများအား နှုတ်ဆက်ပြီး၊ မြင်းဖြူများကို စီးကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"သွားကြရအောင်" စစ်ဆေးရေးမှူး၏အသံကို ကြားရသော်လည်း၊ သူမ၏ပုံရိပ်ကို မမြင်ရပါ။

ကျန့်ဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုကာ ပုန်းကွယ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားလှုပ်ရှားမှုကို အနည်းငယ်သိမြင်မိသည့်အလား ရှိသည်။ ၎င်းသည် စစ်ဆေးရေးမှူးဖြစ်မည်လားဟု တွေးတောမိသည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ ဝေးရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်၊ ယွီဝမ်အောက်နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ကြည့်ရှုမှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒီကလေး လေးယောက်ထဲက နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်နှစ်ယောက်က ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်သမားတွေ ဖြစ်လာလောက်ကြမလဲ"

ခန်းမသခင် ကျန်းက တသသပြောသည်။

ယွီဝမ်အောက်က စကားမပြောဘဲ ပြုံးနေသည်။ ဘာဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ သူရဲကောင်းခန်းမခွဲမှ ကျန့်ဖုန်းသည် အဆင့် ၅ ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် ဖိုင်နယ်ပွဲသို့ မုချဝင်ရောက်ပြီး အခြားဘုရားကျောင်းငါးခု၏ ထိပ်တန်းလူငယ်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မြို့တော်ဝန် ပိုင်က ပြောသည်၊

"ကျန့်ဖုန်းက သေချာလုနီးပါးပဲ၊ ရှင်းရန်ကလည်း အခွင့်အလမ်းအလွန်မြင့်မားတယ်။ ယန်ကျန့်နဲ့ ဝမ်ကျန်းတို့က ကံအနည်းငယ်ကောင်းရင်၊ ဖိုင်နယ်ကို ရောက်ကြလိမ့်မယ်"

"ဟမ်၊ ငါတို့ စစ်သည်တော်ခန်းမခွဲကို လျှော့တွက်နေတာလား"

စစ်သည်တော်ခန်းမခွဲ ခန်းမသခင် လီက နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"သေချာပေါက်၊ လေးဦးလုံး ဖိုင်နယ်ပွဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ကြမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်"

မြို့တော်ဝန် ပိုင်က ကြည်နူးစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

ရှင်းယွဲ့မြို့သည် ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နယ်စ�်မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ နယ်စပ်မှ ၁၂၀၀ လီ ကွာဝေးသေးသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် နံနက်ခင်းတွင် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ညပိုင်းတွင် စခန်းချအနားယူကာ၊ နောက်တစ်နေ့နံနက်စောစောတွင် ခရီးဆက်လက်သွားကြသည်။

စုစုပေါင်း သုံးရက်ကြာပြီးနောက်၊ ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ နယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ တပ်စွဲတွင် နာရီပိုင်းအနားယူပြီးနောက်၊ ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသုံးဦးသည် ညပိုင်းတွင် စားသောက်ပြီး၊ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ တိတ်တဆိတ် နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။