← Chapters

အဆင့်ခုနှစ် နဂါးဆေး

Vol. 2 Ch. 13

အဆင့်ခုနှစ် နဂါးဆေး

Vol. 2 Ch. 13

အေမီမြို့ မြင့်မြတ်မဟာမိတ် လေလံအိမ်၏ ကျယ်ဝန်းခမ်းနားသော ခန်းမကြီးအတွင်း လေထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကိုယ်ဟန်အနေအထား ကျက်သရေမင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် လေလံစင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လာသည်။ သူမသည် ရှင်းရွှမ် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နှင်းဆီနီရောင် ဝတ်စုံသည် သူမ၏ ကိုယ်ဟန်ကို အကောင်းဆုံးဖြည့်ဆည်းပေးနေပြီး ချစ်စဖွယ် ပြုံးရိပ်တစ်ခုသည် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်သွားပြီး ကြည်လင်သာယာသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ -

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များ၊ အေမီမြို့ မြင့်မြတ်မဟာမိတ် လေလံအိမ်မှ ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျွန်မနာမည်က ရှင်းရွှမ် ဖြစ်ပြီး ရှင်တို့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

လင်ရှင်း၏ မျက်လုံးပြောင်သည် ရှင်းရွှမ်ဆီသို့ ချက်ချင်းဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် စွဲလန်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သို့သော် မကြာမီ တစ်စုံတစ်ရာ ရုတ်တရက် သတိရသကဲ့သို့ သူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ ကျန်းရှင်းရန်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုကြည့်ရှုမှုပြီးနောက် ရှင်းရွှမ်အား သူ၏စွဲလန်းမှုသည် အံ့ဖွယ်သရဲ အတိုင်းအတာအထိ လျော့နည်းသွားသည်။

ရှင်းရွှမ်သည် လက်ကို အနည်းငယ်မြှောက်ကာ လူအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စေရန် အချက်ပြပြီးနောက် လေလံတင်မည့် ပထမဆုံးပစ္စည်းကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်-

"ကျွန်မတို့ရဲ့ ပထမဆုံး လေလံတင်မယ့်ပစ္စည်းကတော့ ဆရာ,လင် ထုတ်လုပ်တဲ့ ကျောက်စိမ်းကိုယ်ခန္ဓာ ကာကွယ်ဆေးပါ။ ဒါဟာ အဆင့်သုံးထိပ်တန်း ဆေးလုံးတစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အံ့ဖွယ်အစွမ်းကတော့ သောက်သုံးပြီး နာရီဝက်အတွင်းမှာ သုံးစွဲသူရဲ့ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား ၅၀၀ တိုးလာစေပြီး အရေပြားဟာ စိန်လိုမာကျောသွားစေတာပါပဲ။ စတင်လေလံစျေးက ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀၀ ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်လေလံတင်ရာမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၅၀ ပိုတိုး ရပါမယ်"

ဤမိတ်ဆက်ချက်သည် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ခဲတစ်တုံးပစ်ချသကဲ့သို့ လေလံခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ချက်ချင်း လှိုင်းထသွားသည်။ စင်အောက်ရှိ သာမန်လေလံဆွဲသူများသာမက သီးသန့်ခန်းများရှိ လုံဟောက်ချန်နှင့် အဖွဲ့ပါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား ငါးရာ၊ ဤသည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ အဆင့်လေးအောက် တိုက်ခိုက်မှုများသည် လက်တွေ့အားဖြင့် မထိရောက်နိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လုံဟောက်ချန်ကို ဥပမာထားကြည့်ပါက ပါရမီရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် နှစ်ထောင်နီးပါးရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အများဆုံး သုံးရာသာရှိသည်။ ထို့နောက် ကျန့်ဖုန်း၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား နီးပါးသုံးထောင်သည် လုံဟောက်ချန်နှင့် အဖွဲ့အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးသည်။ သူသည် အကာအကွယ်များစွာမပါဘဲ ရှေ့သို့ပြေးဝင်နိုင်ပုံရသည်၊ အကြောင်းမှာ လုံဟောက်ချန်နှင့် အဖော်များသည် အဆင့်ငါးအောက်တွင်ရှိပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်ကို ထိုးဖောက်၍ သူ့ကိုထိခိုက်အောင် မတတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လုံဟောက်ချန်သည် နောက်ပိုင်းတွင် အဆင့်ငါးသို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည့်တိုင် အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသော ကျွမ်းကျင်မှုအနည်းငယ်မှလွဲ၍ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများသည် သစ်ပင်ကို ပုရွက်ဆိတ်များလှုပ်သကဲ့သို့ ကျန့်ဖုန်းအတွက် လုံးဝမထိရောက်နိုင်ပေ။

ပြင်းထန်သော လေလံပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် ကျောက်စိမ်းကိုယ်ခန္ဓာ ကာကွယ်ဆေးကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၈၀၀ ဖြင့် လေလံဆွဲသူတစ်ဦးထံ နောက်ဆုံးရောင်းချခဲ့သည်။ လင်ရှင်းသည် စျေးနှုန်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရလဒ်ကို လုံးဝမကျေနပ်သည့်ပုံ ပေါက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် လင်ရှင်း၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို အလွန်ချီးကျူးမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုံဟောက်ချန်၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏အဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသော ရန်သူများကို ထပ်ကာထပ်ကာ အနိုင်ယူခဲ့ပြီး အလင်းသားတော်နှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားသော သူတော်စင်မဟူသော ပါရမီရှင်နှစ်ဦးရှိခြင်းမှလွဲ၍ လင်ရှင်း၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာသည် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ စနစ်ဆိုင်ထဲရှိ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို တွေးမိသည့်အခါ ကျန့်ဖုန်းသည် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး အဂ္ဂိရတ်လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် သူ့အတွက် အနာဂတ်တောက်ပမှုကို မြင်ယောင်မိသည့်အလား ခံစားရသည်။ သူစိတ်ထဲမှာ "တစ်နေ့ငါ့မှာလည်း ဆေးရှိလာမယ်"ဟု တွေးမိသည်။ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုမရှိခဲ့လျှင် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ထိပ်တန်းသုံးဦးတွင် အဖွဲ့ဝင်များရွေးချယ်ခွင့်ရှိသည့်အခါ လင်ရှင်းကို သေချာပေါက် လုယူရပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်သော မျက်နှာအမူအရာများကို မြင်ရသည့်အခါ လင်ရှင်းသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ပြုံးရိပ်တစ်ခုကို ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်အံ့အားသင့်မနေပါနဲ့။ ဒီလိုဆိုရင်ရော၊ အစ်ကိုကျန့်ဖုန်း၊ အစ်ကိုလုံ၊ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ချုပ်ဆိုကြရအောင်"

လုံဟောက်ချန်၏ နှလုံးခုန်သံ တစ်ချက်ခုန်ကျန်ခဲ့ပြီး "ဘယ်လိုသဘောတူညီချက်မျိုးလဲ"ဟု မေးလိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည်မူ ဘာမှ မပြောပဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လင်ရှင်းသည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းကိုယ်ခန္ဓာ ကာကွယ်ဆေး သုံးလုံးစီပါသော ကြွေဗူးလှလှနှစ်ဗူးကို ထုတ်ယူပြီး ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံဟောက်ချန်ရှေ့တွင် ထားလိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ကိုမေးခွန်းတစ်ခုဖြေပေး၊ ဒီဆေးဗူးနှစ်ဗူးက မင်းတို့အတွက်ပဲ"

"မေးခွန်းကရိုးရိုးလေးပါ-မင်းတို့ငါ့ကိုရောင်းတဲ့ သားရဲတွေကို မင်းတို့ကိုယ်တိုင်သတ်ခဲ့တာလား"

လင်ရှင်း၏ အကြည့်သည် ယောက်ျားနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လုံဟောက်ချန်သည် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟင် ဒါပဲလား၊ ဟုတ်တယ် ငါတို့ ကိုယ်တိုင်သတ်ခဲ့တာ"

"ဒီဆေးဗူးက မင်းအတွက်"

အဖြေရပြီးနောက် လင်ရှင်းသည် ဆေးဗူးကို လုံဟောက်ချန်ထံ စိတ်ရင်းကြီးစွာဖြင့် ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်ရှင်းသည် ကျန့်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ သူ၏အဖြေကို စောင့်မျှော်နေသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးရိပ်တစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆေးမျိုး ငါမလိုအပ်ဘူး။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတိုးစေတဲ့ဆေးတစ်မျိုးကို ရွေးချယ်မယ်"

လင်ရှင်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတိုးစေတဲ့ဆေးရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုသိတာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းသည် ပခုံးတွန့်ကာ "ခန့်မှန်းချက်ပါပဲ” ဟုပြောလိုက်သည်။

လင်ရှင်းသည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆေးလုံးငါးလုံးပါသော ကျောက်စိမ်းဗူးကလေးတစ်ဗူးကို ထုတ်ယူပြီး ကျန့်ဖုန်းရှေ့တွင် ထားလိုက်ကာ ပြောသည်။

"ဝိညာဉ်စုစည်းဆေး။ အဆင့်ငါးအောက်သူတွေက တစ်နေ့လျှင်တစ်လုံးသောက်ပြီး ကျင့်ကြံနိုင်တယ်၊ တစ်နေ့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ဆယ် ထပ်ရနိုင်တယ်”

မိတ်ဆက်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် စိတ်ရင်းကြီးစွာဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

"နှစ်ကောင်စလုံးကို ငါသတ်ခဲ့တာ"

ဤစကားကို ကြားရသည့်အခါ လင်ရှင်းသည် မြင်သာထင်သာစွာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ၏ကတိကိုအတိုင်း ဆေးကို ကျန့်ဖုန်းထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လေလံစင်ပေါ်၌ လုံးဝအသစ်ဖြစ်သော လှည်းတစ်စီးကို တင်ထားသည်။ ရွှေရောင်လှည်းပေါ်တွင် လူခေါင်းအရွယ်အစားရှိသော ကျောက်လုံးတစ်လုံးရှိပြီး ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းရောင် အရစ်အနားသတ် အနည်းငယ်ရှိသည်။ ဤပစ္စည်းကို မြင်ရသည်နှင့် ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းတောက်ပသွားပြီး စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာကာ စိတ်ထဲတွင် တွေးမိသည်။

"နောက်ဆုံးတော့...."

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ဤကျောက်ပင်ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ မသိလျှင်သာ ဖြစ်မည်၊ သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ၎င်းသည် အဆင့်ခုနှစ် နဂါးဆေးဖြစ်ကြောင်း အလွန်ကောင်းစွာသိသည်။

မြင့်မြတ်သော နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးတွင် နဂါးများသည် အလွန်ရှားပါးသည်။ နဂါးတိုင်းသည် အနည်းဆုံး အဆင့်ရှစ် စွမ်းအားရှင်ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်ဆုံး နဂါးမင်းသည် အဆင့်တစ်ဆယ်ရှိသော လူသားနှင့်ညီမျှသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ နတ်ဆိုးနဂါးများမှလွဲ၍ အခြားသော သန့်ရှင်းသောသွေးမျိုးဆက် နဂါးများကို ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်နီးပါးဖြစ်သည်။ ရှေးကတည်းက နဂါးမျိုးနွယ်သည် မျိုးသုဉ်းလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ မျိုးပွားနှုန်းနိမ့်ကျမှုသည် ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်နည်းပါးရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ မျိုးပွားခွင့်ရသည်။ နဂါးဆေးများသည် မပေါက်ဖွားသေးသော နဂါးဥများမှ ဖွဲ့စည်းထားပြီး နှစ်တစ်ထောင်ကြာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူထားသည်။ အနှစ်သာရအားဖြင့် နဂါးဆေးသည် နဂါးဝိညာဉ်ကင်းမဲ့သော နဂါးဥဖြစ်ပြီး ပေါက်ဖွားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ကျန့်ဖုန်း၏ စနစ်အာကာသထဲတွင် နတ်ဆိုးနဂါးဝိညာဉ်ခေါ်သော ပစ္စည်းတစ်ခုရှိသည်။ ဤသည်မှာ ကျန့်ဖုန်းသည် နှစ်နှစ်ကြာ သားရဲများအမဲလိုက်ကာ စနစ်ဒင်္ဂါးများစုဆောင်းထားသော်လည်း ကျွမ်းကျင်မှုများဝယ်ယူရန် အသုံးမပြုရသေးသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး သူရဲကောင်းမြင့်မြတ်သောတောင်သို့ မသွားရန် ရွေးချယ်ရဲသည့် အကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်။

ရှင်းရွှမ်၏ ချိုမြိန်သောအသံသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည်-

"နောက်ထပ်ပစ္စည်းကတော့ နည်းနည်းထူးခြားပါတယ်။ ဒီလေလံအိမ်ထဲက အခိုင်မာဆုံး အကဲဖြတ်သူတောင်မှ ဘာလဲဆိုတာ မသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရောင်းသူက စတင်လေလံစျေးကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ လေလံမဆွဲခင် သေချာစဉ်းစားပါ။ ပစ္စည်းရောင်းပြီးသွားရင် ပြန်မလဲပေးပါဘူး။"

ရှင်းရွှမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် လေလံခန်းမသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်းသည် ဤမထင်ရှားသော ပစ္စည်းကို စိတ်ဝင်စားမှုနည်းပြီး မည်သူမျှ လေလံမဆွဲကြပေ။

ရုတ်တရက် လင်ရှင်း၏ သီးသန့်ခန်းထဲတွင် လုံဟောက်ချန်၏ မျက်ခုံးကြားတွင် ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်အမှတ်အသားတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး ယင်းမှတစ်ဆင့် ခရမ်းရောင်အလင်းအမှတ်အသား ကိုးခုထွက်ပေါ်လာသည်။ ခရမ်းရောင်အလင်းဝန်းသည် ပြန့်နှံ့သွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လုံဟောက်ချန်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ပုံရိပ်သည် မီးပုတ်သင်၏ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော်လည်း ပိုမိုကြံ့ခိုင်ပြီး ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် သန်မာသော၊ စွမ်းအားပြည့်ဝသော ခြေလက်များရှိသည်။ ယင်းသည် လုံဟောက်ချန်၏ အစီးအနင်း အဖော် ဟောက်ယွဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။

ဟောက်ယွဲ့ ပေါ်လာသည်နှင့် လုံဟောက်ချန်ဘေးသို့ ခုန်တက်သွားပြီး အနိမ့်သံ၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်စုံတစ်ရာကို အလျင်အမြန်ပြောပြရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ အခြားသူများသည် ဟောက်ယွဲ့၏ စကားလုံးများကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် ဟောက်ယွဲ့သည် စင်ပေါ်ရှိ အဆင့်ခုနှစ် နဂါးဆေးအတွက် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိသည်။ သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ဤနဂါးဆေးကို ရယူရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

လုံဟောက်ချန် မပြောမီတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန်ရှေ့သို့တက်ကာ သီးသန့်ခန်းရှေ့ရှိ လေလံစက်ပေါ်တွင် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ နံပါတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

"VIP နံပါတ် ခြောက် က ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ လေလံတင်လိုက်ပါပြီ၊ ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ တစ်ကြိမ်"

ရှင်းရွှမ်က မူလက ဤပစ္စည်းသည် မရောင်းရဘဲနေမည် ထင်မှတ်ထားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးလေလံဝင်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဝမ်းသာသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုံဟောက်ချန်သည် ဟောက်ယွဲ့အတွက် အနိုင်ရရှိရန် ကြိုးစားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းက ပထမဆုံးလေလံဝင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ရှင်းရွှမ်သည် လေလံဆွဲသူမှာ VIP အခန်းနံပါတ် ခြောက်ဖြစ်သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ လင်ရှင်းကို တွေးမိပြီး အနည်းငယ် စိတ်တိုသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသူများ လေလံမဆွဲတော့ဟု သူမထင်မိပြီး မြန်မြန်ပြောလိုက်သည်။

"ရွှေဒင်္ဂါးတစ်သောင်း နှစ်ကြိမ်၊ ရွှေဒင်္ဂါးတစ်သောင်း သုံးကြိမ်၊ ရောင်းလိုက်ပါပြီ။ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျောက်လုံးက VIP ခန်းမနံပါတ်၆ ရဲ့ အပိုင် ဖြစ်သွားပါပြီ"

ဟောက်ယွဲ့သည် အလွန်ထက်မြက်သောကြောင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို နားလည်သွားပြီး ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာကာ မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာသည်။

မကြာမီ တံခါးခေါက်သံတစ်သံ ကြားလိုက်ရပြီး မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် လေလံအိမ်မှ ရွှေရောင်လှည်းကလေးကို တွန်းသွင်းကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျောက်လုံးကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ကျောက်လုံးကို မြင်ရသည့်အခါ ဟောက်ယွဲ့သည် သူ့အတွင်းစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ၎င်းဆီသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ဟောက်ယွဲ့ထက် ပိုမြန်သည်။ သူသည် လှည်းဆီသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ကာ ကျောက်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ဟောက်ယွဲ့ သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဟောက်ယွဲ့၊ ပြန်လာခဲ့"

လုံဟောက်ချန်က အံ့အားသင့်ဒေါသထွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ဟောက်ယွဲ့သည် ဤမျှတွန်းအားပေးမှုရှိမည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားမိသဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရှက်ကြောက်စိတ်နှင့် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကျန့်ဖုန်း၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဟောက်ယွဲ့က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိလုပ်တာမဟုတ်ဘူး"

လုံဟောက်ချန်က ကျန့်ဖုန်းအား အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် အကျိုးအမြတ်ရပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူဒေါသမထွက်ပေ။ သူသည် ကျောက်ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သို့သော် လုံဟောက်ချန် အံ့အားသင့်ရသည်မှာ ဟောက်ယွဲ့သည် ကျန့်ဖုန်း ကျောက်လုံးကို သိမ်းထားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် မျက်လုံးလေးလုံးဖြင့် ကျန့်ဖုန်းကို ဒေါသထွက်စွာ ကြည့်ကာ "ဟောင်"ဟု ဒေါသသံဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်သည်ကိုပင်။

All Chapters