← Chapters

မြင့်မြတ်မြို့တော်

Vol. 2 Ch. 16

မြင့်မြတ်မြို့တော်

Vol. 2 Ch. 16

ကျန့်ဖုန်းသည် ဒဏ္ဍာရီလာ အကြီးအကဲ ချန်ကျိတျန့်၊ ကျဆင်းနတ်ဘုရားများ၏နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ အစီးအနင်း အဖော်သည် အနီရောင်နဂါးဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း၏ အနီရောင်နဂါးသည် ၎င်းနှင့် ကွဲပြားသည်။

ချန်ကျိတျန့်၏ အစီးအနင်း အဖော်သည် သန့်စင်သောသွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် ရှားပါးနဂါးဖြစ်ပြီး အလျား ၅၀ မီတာကျော်ရှိသောကြောင့် အဆင့် ၁၀ နဂါးမင်းအစစ်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ အနီရောင်နဂါးကို ကြက်သွေးရောင်ကြာပန်း နတ်ဆိုးနဂါးဟုခေါ်သည်။ ၎င်းသည် ရှေးဦးခေတ်ကတည်းက မျိုးသုဉ်းခဲ့သော နဂါးအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး သာမန်မှော်သားရဲမဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏သွေးမျိုးဆက်သည် နတ်သားရဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ သုံးစွဲခဲ့ခြင်းသည် အဖိုးတန်သည်ဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။ စနစ်ဒင်္ဂါးများကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်သော်လည်း နတ်သားရဲ အစီးအနင်း အဖော်များသည် အခွင့်ကြုံလျှင်သာ တွေ့ရှိနိုင်သည့်အရာများဖြစ်သည်။

ကျန်းရှင်းရန်သည် သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများဖြင့် သေးငယ်သောအရာကို အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုကာ ပြောသည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ နာမည်ပေးလိုက်ပါ"

ကျန့်ဖုန်းသည် ပြုံးရင်းပြောလိုက်သည်-

"နဂါးလေးလို့ခေါ်ကြရအောင်"

ကျန်းရှင်းရန်သည် ကျန့်ဖုန်းကို မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“နင်ကတော့ ဖြစ်သလို ပေးတာပဲနော်”

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း ကန့်ကွက်မပြောမီတွင် ကျန်းရှင်းရန်သည် နဂါးလေးကို သူမ၏လက်ထဲသို့ ချက်ချင်းယူပြီး သူမ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထင်ရှားစွာပြသလိုက်သည်။

“အကောင်ပေါက်လေးက ဘယ်လောက်လှလိုက်သလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်သည် နဂါးလေးကို သူမ၏လက်ထဲတွင်ကိုင်ပြီး ၎င်း၏ခမ်းနားသောအကြေးခွံများနှင့် ခမ်းနားသောကိုယ်ခန္ဓာကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးကာ မခံမရပ်နိုင်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

နဂါးလေးသည် အနည်းငယ်မျှမရှက်ပေ။ ၎င်း၏ရွှေရောင်မျက်ဆန်များသည် ကျန်းရှင်းရန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး "ဝူး ဝူး" ဟူသောအသံများ ပြုလုပ်နေလေသည်.

"သွားကြရအောင်၊ ပြင်ဆင်ပြီးလမ်းထွက်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ"

ကျန့်ဖုန်းက နောက်ထပ်မစိတ်မပူတော့ပါ။ သွေးသဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးသောကြောင့် ခိုးယူခံရမှာကို ဘာကြောင့်ကြောက်ရမှာလဲ။

"အိုကေ၊ အိုကေ"

ကျန်းရှင်းရန်က အမြန်သဘောတူပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောလိုက်သည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ ဒါဆို နင်တကယ်နဂါးဥ အကောင်ပေါက်အောင် လုပ်နိုင်တာပဲ! အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတယ်! ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"သူ့ဘာသာ အကောင်ပေါက်လာတာ"

"ငါတော့မယုံဘူး။ အခြားသူတွေက ဒါဘာလဲဆိုတာတောင် မသိကြဘူး။ ဒါကြောင့် နင်နဲ့အတူ တစ်ညအတွင်းမှာ နဂါးလေးတစ်ကောင် ဘယ်လိုလုပ် အကောင်ပေါက်နိုင်မှာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က နဂါးလေးကိုကိုင်ပြီး မေးခွန်းထုတ်သည်။

ယုံချင်ယုံ၊ မယုံချင်လည်း နေရုံပင်။

"ငါ့ကိုပြောပါ၊ ငါလည်း နဂါးဥရှာပြီး နဂါးလေးတစ်ကောင် အကောင်‌ပေါက်လာပြီး ငါ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ်ထားချင်တယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။

"နဂါးဥတွေက ရဖို့ အဲ့လောက်မလွယ်ကူဘူး။ မဟာမိတ်တစ်ခုလုံးမှာ ဒုတိယမြောက်တစ်ခုကိုတောင် မတွေ့နိုင်လောက်ဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက ပြန်ပြောသည်။

"အင်း၊ ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ ငါလည်းလိုချင်တယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က ပြောသည်။

"စောင့်ကြည့်နေပါ၊ ငါကျင့်ကြံဆင့် မြင့်လာတဲ့အခါကျရင် နတ်ဆိုးနယ်မြေကိုသွားပြီး နတ်ဘုရားကိုဆန့်ကျင်တဲ့ နတ်ဆိုးနဂါးကလေးတစ်ကောင်ကို မင်းအတွက် ဖမ်းလာပေးမယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ကတိအလွတ်တစ်ခုကိုပေးခဲ့သည်။

"ဘယ်တော့ရမှာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က နှုတ်ခမ်းကိုစူပြီးပြောသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ဘာမျှမပြောတော့ပါ၊ ကျန်းရှင်းရန်သည်လည်း ဒီတိုင်းပြောနေခြင်းဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲမထားပေ။

သူတို့နှစ်ဦး ဟိုတယ်စားသောက်ဆိုင်သို့ရောက်သောအခါ ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့သည် စားသောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်းရှင်းရန်သည် စားသောက်ရန် စတင်သည်။ နဂါးလေးသည် သူတို့ရှေ့ရှိ အစားအစာကို ကြည့်ကာ "ဝူး ဝူး" ဟူသောအသံများ စတင်ပြုလုပ်တော့သည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ ဘာကျွေးရမလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က မေးသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏အစားအစာကို ကြည့်ပြီး သူ့တွင် မှော်ပုံဆောင်ခဲနှစ်ခုကျန်သေးသည်ကို သတိရလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်း ဓားနှစ်လက်နတ်ဆိုး၏ မှော်ပုံဆောင်ခဲကို ထုတ်ယူပြီး နဂါးလေးရှေ့တွင် ထားလိုက်သည်။

အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် နဂါးလေးသည် အဆင့်ငါး မှော်ပုံဆောင်ခဲကို တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် ကိုက်လိုက်ပြီး ကြက်သားကို ကိုက်စားလိုက်သည့် အသံမျိုးကဲ့သို့ပင် ထွက်လာလေသည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ ဒါက အဆင့်ငါး မှော်ပုံဆောင်ခဲလား"

ယန်ကျန့်က အခြားဘက်မှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အဆင့်ငါး မှော်ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုသည် ရွှေဒင်္ဂါးနှစ်ထောင်တန်ပြီး တစ်ခါတည်းနှင့် ကုန်သွားသည်။

"ဟမ်"

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နဂါးလေးက အစာအိမ်ကောင်းပြီး ကြေညက်အောင်လုပ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့သည် စားပွဲပေါ်တွင်လှဲနေသော နဂါးလေးကို အံ့အားသင့်စွာကြည့်နေကြသည်။ နဂါးအစစ်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းသည် နဂါးဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ အစီးအနင်း အဖော်လား"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"အမ်"

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏အဖော်သည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့တွင် အစီးအနင်း အဖော်မရှိ ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား၊ ယခု နဂါးတစ်ကောင် ဘယ်ကပေါ်လာလေသနည်း။

ဤနဂါးသည် အကောင်ပေါက်ခါစဖြစ်ပြီး အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်၏ အလားအလာသည် မည်မျှအံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။ ကြီးပြင်းလာပါက အဆင့်ကိုး မှော်သားရဲဖြစ်မည်မှာ သေချာပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထိုးဖောက်ပါက အဆင့် ၁၀ရှိသော လူသား ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အဆင့် ၁၀သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

အဆင့်ကိုး - ဤသည်မှာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသည် စစ်သည်တော်များဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဂျီးလ်သည် ခရမ်းရောင်သန်းလာသည်အထိ မနာလိုဝန်တိုဖြစ်နေကြသည်။

မနက်စာစားပြီးနောက် အဖွဲ့သည် မြင့်မြတ်မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယန်သည် သေးငယ်သောအရာကို တွေ့မြင်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ မင်းရဲ့ နဂါးလေးလေးက အံ့သြစရာပဲ! သူ့မှာ ကန့်သတ်ချက်မရှိတဲ့ အလားအလာရှိပြီး ကြီးပြင်းလာတဲ့အခါ မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့အကူအညီဖြစ်လာမယ်"

ကျန့်ဖုန်းသည် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် သူတို့ကြီးထွားဖို့အတွက် မင်းအကုန်အကျခံနိုင်မှရမယ်"

ခုနကတင် နဂါးလေးသည် အဆင့်ငါး မှော်ပုံဆောင်ခဲကို စားသုံးပြီး ကျန့်ဖုန်းထံသို့ ပြန်လည်အကြောင်းကြားချက်မှာ- အရသာရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် မလုံလောက်ပါဘူး ဟူ၍သာ။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းတွင် အဆင့်ခြောက် မှော်ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုသာကျန်တော့ပြီး အားလုံးကို တစ်ခါတည်း အသုံးမပြုနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့ကိုဝအောင်ကျွေးနိုင်သည်အထိ အစားအစာအချို့ကိုသာ ကျွေးနိုင်သည်၊ မဟုတ်လျှင်မတတ်နိုင်ပါ။

လက်လှုပ်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းရှင်းရန်၏ ပခုံးပေါ်တွင် လှဲနေသော နဂါးလေးသည် ရုတ်တရက် အတောင်ပံများဖြန့်ကာ ကျန့်ဖုန်း၏လက်ထဲသို့ ပျံဝဲသွားသည်။

"ဟူးး၊ ငါ့ကြောင့် မင်း ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတယ်"

ကျန့်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝူး ဝူး" နဂါးလေးသည် ကျန့်ဖုန်း၏လည်ပင်းကို ချစ်စနိုးဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ကို နားလည်တယ်။ နောက်ပိုင်း စစ်မြေပြင်ကိုသွားရင် မရေတွက်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးပုံဆောင်ခဲတွေက မင်းရဲ့အစားအစာဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးရင်းပြောလိုက်သည်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့သည် မြင့်မြတ်မြို့တော်၊ မြင့်မြတ်ဘုရားကျောင်း မဟာမိတ်၏ ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

မြင့်မြတ်မြို့တော်သည် ဆဌဂံပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ဘုရားကျောင်းခြောက်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားကျောင်း မဟာမိတ်တွင် အချမ်းသာဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး နာမည်ကြီး အဆောက်အဦသုံးခုရှိသည်။

မဟာမိတ်အစိုးရ၊ မြင့်မြတ်မဟာမိတ် လေလံအိမ်နှင့် မြင့်မြတ်မဟာမိတ် စမ်းသပ်ကွင်း။

မြင့်မြတ်မဟာမိတ် စမ်းသပ်ကွင်းကြီးသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အဖော်များ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်မည့်နေရာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်လာပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို အဆင့်မြှင့်တင်ကာ တာဝန်များလက်ခံရမည့်နေရာလည်းဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်မဟာမိတ် စမ်းသပ်ကွင်းများကို ဧရိယာခြောက်ခုခွဲထားပြီး အချင်း ၃၀၀ မီတာရှိသော စမ်းသပ်ကွင်းခြောက်ခုရှိသည်။ ထိုစမ်းသပ်ကွင်းများသည် ဘုရားကျောင်းခြောက်ခု၏ သီးသန့်စမ်းသပ်ကွင်းများဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း တာဝန် တာဝါ၊ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုဌာနနှင့် မြင့်မြတ်သော မဟာမိတ် ဘဏ္ဍာတိုက်တို့ရှိသည်။

ယန်သည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသုံးဦးကို မြင့်မြတ်မြို့တော်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မြင့်မြတ်မဟာမိတ် စမ်းသပ်ကွင်းကြီးသို့ တိုက်ရိုက်သွားကာ မှတ်ပုံတင်သည်။ ထို့နောက် ကျန့်ဖုန်း မသိလိုက်မီတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤနေရာတွင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသုံးဦးသည် ခွဲခွာသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ဘုရားကျောင်းများသို့ အသီးသီးသွားရောက် အစီရင်ခံကြသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့သည် ကျန်းရှင်းရန်ကို နှစ်သက်စွာဖြင့် ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျန်းရှင်းရန်နှင့် ကျန့်ဖုန်းတို့သည် အစီရင်ခံစာပြီးဆုံးပါက ဤနေရာတွင် တွေ့ဆုံရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့သည် တူညီသောနေရာမှဖြစ်သော်လည်း အတူရှိနေရင်းနှင့် ရင်းနှီးမှုမရခဲ့ပေ။ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်းရှင်းရန်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကြောင့် နှစ်ဦးသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အတော်အတန့်ဝေးကွာသော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမထားဘဲ ကျန်းရှင်းရန်သည်လည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏လေ့ကျင့်မှုအဆင့်များမှာ မြင့်မားခြင်းမရှိသဖြင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် တူညီသောလူစုတွင် ရှိနေမည်မဟုတ်တော့ပါ။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှဂရုစိုက်ရမည်နည်း။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း မှတ်ပုံတင်ရုံခန်းသို့သွားပြီး မှတ်ပုံတင်ခြင်းပြီးမြောက်ကာ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း အဖွဲ့ဝင်တံဆိပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းမှ စီစဉ်ထားသော စမ်းသပ်ကွင်းကြီးအနီးရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် check in ဝင်ပြီး ပြိုင်ပွဲစတင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ဤနတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲသည် ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်း အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သည်ကို မကြာခဏသတိရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့်ငါး စွမ်းအားရှင်များ ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အလင်းသားတော် လုံဟောက်ချန်နှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားသော သူတော်စင်မ ရှန့်ချိုင်အာ တို့သာမက ရန်ဝမ်ကျောက်နှင့် သွမ့်ယီ တို့ပါ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ ထိုသူအားလုံးတွင် ယခင်နှစ်များက ချန်ပီယံဖြစ်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိကြသည်။

ဝိညာဉ်သူတော်စင်မ ချန်ယင်းအာ ကိုမူ လျစ်လျူရှုနိုင်သည်။

မကြာမီ ထိုးဖောက်တက်မည့် လုံဟောက်ချန် ထည့်သွင်းလိုက်ပါက သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းတွင် အဆင့်ငါး သူရဲကောင်းခြောက်ဦးရှိလာမည်ဖြစ်သဖြင့် ပြိုင်ပွဲ၏ အပြင်းအထန်ကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်သည်။

ပြိုင်ပွဲစတင်ရန် နှစ်ရက်လောက်ကျန်သေးသောကြောင့် ကျန့်ဖုန်းသည် မစိုးရိမ်ပါ။ သူသည် ကျန်းရှင်းရန်အတွက် သဘောတူညီထားသောနေရာသို့ သွားရောက်စောင့်ဆိုင်းသည်။

မြင့်မြတ်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိပြီးပါက ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းကို ကောင်းစွာစူးစမ်းရန် သေချာပေါက်လိုအပ်သည်၊ မဟုတ်ပါက ပြိုင်ပွဲရှုံးပြီးနောက် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ပါတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သေချာသည်မှာ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်းရှင်းရန်တို့သည် ကနဦးအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။ သူသည် အရာဝတ္ထုအချို့ဝယ်ယူရန် လမ်းလျှောက်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

All Chapters