တိုက်ပွဲအမှတ်တရများ

"ပွဲစဉ်ပြီးဆုံးပါပြီ၊ နံပါတ်နှစ် အနိုင်ရသည်"

ဒိုင်လူကြီးက ပွဲစဉ်၏အဆုံးသတ်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

ထို့နောက် ငွေရောင်ကြယ်များဖြင့်တန်ဆာဆင်ထားသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် စင်မြင့်မှ လုံဟောက်ချန်ဆီသို့ ဆင်းသက်လာကာ သူ၏ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကူညီပေးသည်။

သို့သော် အဆင့်ခုနှစ် သူရဲကောင်းကျွမ်းကျင်မှု မြင့်မြတ်သောကုသခြင်း၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင်ပင် လုံဟောက်ချန်သည် ဆက်လက်မခံနိုင်ဘဲ သွေးတစ်ငုံထွေးပြီး သတိလစ်သွားသည်။

ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ရွှေရောင်အလင်းဒိုင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ ယဲ့ဟွာနှင့် လီရှင်းတို့သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်သို့ ပြေးဝင်ပြီး သယ်ဆောင်သွားသည်။

"ဒုတိယပွဲစဉ်၊ နံပါတ်တစ် နှင့် နံပါတ်သုံး၊ နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်ဆင်ပါ"

ကျန့်ဖုန်းနှင့် သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော အရပ်မြင့်သူရဲကောင်းတစ်ဦးသည် တစ်ချိန်တည်းထပြီး စမ်းသပ်ကွင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

နံပါတ်သုံးသည် အမဲရောင်သံချပ်ကာဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ဒိုင်းနှင့်ဓားကြီးသည်လည်း အမဲရောင်ဖြစ်ကာ လေးလံသောအသွင်အပြင်ကိုပေးသည်။ သူ၏ပစ္စည်းကိရိယာအစုံတွင် ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့်ရှိပြီး အတန်အသင့်စွမ်းအားရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် နှစ်နှစ်ကြာဝတ်ဆင်ခဲ့သော ငွေရောင်မှောင်မှောင်သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဆက်လက်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းသည် မှော်အဆင့်ပစ္စည်းကိရိယာဖြစ်ကာ သူ၏လက်ထဲတွင် လှံရှည်တစ်ချောင်းရှိသည်။

သူ့တွင် ပစ္စည်းကိရိယာများ အလွန်အမင်းမလိုအပ်ပေ။ သူ၏လက်ရှိသံချပ်ကာဝတ်စုံ ပျက်စီးသွားပါက ကြယ်တာရာမြို့တော် ခန်းမကြီး၏အပေါ်ဆုံးထပ်မှ ရရှိသော သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်စုံ ရှိသေးသည်။

"ပွဲစဉ်စတင်သည်"

ဒိုင်လူကြီး၏ အချက်ပြမှုဖြင့် နှစ်ဦးစလုံး အစီးအနင်း အဖော်မခေါ်ဘဲ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချက်ချင်းခုန်ချလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် နဂါးလေးကို စမ်းသပ်ကွင်းသို့ ပို့နိုင်ခဲ့သည်မှာ နဂါးလေးသည် အရွယ်မရောက်သေးဘဲ အဆင့်ငါး မှော်သားရဲသာဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သွမ့်ယီအတွက်မူ ကျန့်ဖုန်းတွင် အစီးအနင်း အဖော်မရှိသောကြောင့် သူသည်လည်း မခေါ်ပေ။ သူသည် ပထမဦးစွာ တရားမျှတစွာတိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားသည် နိမ့်ကျပါက ပွဲစဉ်အနိုင်ရရန် သူ၏အစီးအနင်း အဖော်ကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့တွင် ကာကွယ်ရေးသူရဲကောင်းများသည် တိုက်ခိုက်ရေးသူရဲကောင်းများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အမှန်ပင် ဆုံးရှုံးမှုအချို့ ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသည် သူရဲကောင်းခုန်ချမှုကို စတင်ခဲ့ပြီး ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏လှံကို ရှေ့သို�့ညွှန်ကာ လှံထိပ်သည် သွမ့်ယီဆီသို့ ဖောက်ထွင်းသွားသည့် အလင်းရောင်မျှင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒင်း ဒင်း ဒင်း ဒင်း..."

အသံတစ်သံမြည်လာပြီး သွမ့်ယီသည် သူ၏ဒိုင်းကို ရှေ့တွင်ကိုင်ကာ သူ၏ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သွမ့်ယီသည် ကျန့်ဖုန်း၏စွမ်းအားကို ခံစားရသည်။ ရိုးရှင်းသော အဆင့်သုံးကျွမ်းကျင်မှု မိုးကြိုးပစ်ခြင်းသည် ကျန့်ဖုန်း၏လက်ထဲတွင် ဤမျှစွမ်းအားရှိပြီး သွမ့်ယီသည် သူခုခံ၍မရနိုင် ခံစားရသည်။

အနည်းငယ်မျှ မတွန်းထုတ်ဘဲ သွမ့်ယီ၏ ညာဘက်လက်ထဲရှိ ဓားကြီးသည် ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာကာ ထူထပ်သော အလင်းဒြပ်စင်များသည် ချက်ချင်းစုစည်းလာသည်။

မြင့်မြတ်ဓား။

သူသည် သူ၏လက်ဝဲလက်တွင် ဒိုင်းကိုင်ထားပြီး သူ၏ညာဘက်တွင် မြင့်မြတ်ဓားကို အပြည့်အဝ စုစည်းလိုက်သည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်မှုသည် လွဲချော်သွားသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ဘေးဘက်သို့ ရှောင်ကာ သူ၏လှံကို ပြင်းထန်စွာရိုက်နှက်လိုက်သည်။

"ချွင်" ဟူသောအသံဖြင့် ကျန့်ဖုန်း၏လှံသည် သွမ့်ယီ၏ ဒိုင်းလေးနှင့် တိုက်မိသည်။ သွမ့်ယီသည် သူ�တောင်ပံထဲမှ ကြီးမားသောအားကို ခံစားရပြီး ထုံကျင်ကာ သူ၏ဒိုင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ရသည်။

သွမ့်ယီသည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားနည်း...။

သူခံစားရသည်မှာ ဤရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်မထားသော တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ ရရှိခဲ့သော မိုးကြိုးပစ်ခြင်းထက် ပိုမိုရက်စက်ပြီး ၎င်းကိုခုခံရန် ခက်ခဲစေသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် လူ့ဇာတိခံယူထားသော စွမ်းအားဖြင့် မွေးဖွားလာသလား။

သွမ့်ယီသည် မခံမရပ်နိုင်စွာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပါရမီရှင်အဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့ပြီး ကာကွယ်ရေးသူရဲကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ၃၈၀ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကျန့်ဖုန်း၏စွမ်းအားသည် သူ့ထက် သိသိသာသာသာလွန်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိမြင်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏အကျိုးကျေးဇူးကို ဖိအားပေးကာ သူ၏လက်ထဲရှိ လှံသည် ရုတ်တရက် စင်ကြယ်သောအလင်းဒြပ်စင်များဖြင့် စုစည်းလာပြီး တောက်ပသောအလင်းဖြင့် တောက်ပလာသည်။

ဒါက မြင့်မြတ်ဓားလား။

သွမ့်ယီသည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ အခြားသူက သေနတ်ကိုင်ထားသည်။

ထို့အပြင် ဤမြင့်မြတ်ဓားတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည့်တစ်ခုထက် ပိုမိုစွမ်းအားရှိပုံရသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏လှံကို လှုပ်ခတ်ကာ သွမ့်ယီကို တိုက်ခိုက်သည်။ မြင့်မြတ်ဓားဖြင့် တိုးချဲ့ထားသော လှံသည် ပိုမိုစွမ်းအားရှိလာသည်။

သို့သော် ကာကွယ်ရေးသူရဲကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သွမ့်ယီ၏အကြီးမားဆုံးအားသာချက်မှာ ကာကွယ်ရေးတွင်ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ဒိုင်းမှ ကာကွယ်ရေးကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ကျန့်ဖုန်းနှင့် ခေါင်းချင်းဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနည်းငယ်စိတ်သက်သာရာရသည်။

"ဝုန်းးး"

မြင့်မြတ်သောအလင်းဒိုင်းသည် ချက်ချင်းပဲ့ထွက်သွားပြီး ကာကွယ်ရေးဒိုင်းသည် ကျိုးပဲ့သွားကာ မြင့်မြတ်သောနှလုံးသားဒိုင်းသည် ပြိုကွဲသွားသည်။

ကာကွယ်မှုသုံးလွှာကို ရုတ်တရက်ပဲ့ထွက်သွားပြီး လှံသည် သွမ့်ယီ၏ဒိုင်းကို ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

သွမ့်ယီသည် ညည်းညူသံထွက်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းခန့် နောက်သို့လှဲကျသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီးထဲသို့ ဓားကြီးစိုက်ကာ သူ့ကိုယ်သူတည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲတစ်ခုပြီးဆုံးသွားသော ယန်ဝမ်ကျောက်အား ချက်ချင်းတုန်လှုပ်သွားစေပြီး နက်ရှိုင်းစွာလှုပ်ရှားသွားစေသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ယခင်ပွဲစဉ်နှစ်ခုသည် သူ၏ပြိုင်ပွဲဝင်များ အားနည်းသောကြောင့် သူ၏စွမ်းအားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမပြသခဲ့ပေ။ ယခုသူသည် တူညီသောအဆင့်ရှိသူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ယန်ဝမ်ကျောက်ကိုယ်တိုင်ပင် အလေးအနက်ထားရမည့်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် လှံတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကိုရိုက်နှက်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏စွမ်းအားသည် သူတို့ကို ကြိတ်ချေနိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးပြီလား။

ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ ဤမျှစွမ်းအားကြီးမားသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးသည် ယခင်က ကျော်ကြားမှုမရှိခဲ့ပါ။

ယန်ဝမ်ကျောက်သည် အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်ကာကာ မျက်လုံးများပြူးပြီး ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲကို စက္ကန့်ပိုင်းမျှ အာရုံမလွဲဘဲ ကြည့်ရှုနေသည်။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ကြီးမြတ်သူများသည်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒီကလေးက လေ့ကျင့်မှုအားကောင်းရုံသာမက ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင်အားကောင်းတယ်။ သူ့ရဲ့ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဘယ်လောက်အားကောင်းလဲဆိုတာ သိချင်တယ်"

အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်နေသော ဟန်စစ်က အတန်ငယ်စိတ်ဝင်စားသည်။

ဟန်စစ်၏စကားကိုကြားရသည်နှင့် အနားရှိလူသည် ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်-

"သူရဲကောင်းကြီး၊ ဒီကလေးကို တိုင်းတာခိုင်းသင့်သလား"

"အခုမဟုတ်သေးဘူး။ ဒီနတ်ဆိုးအမဲလိုက် ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲထဲက ဖိုင်နယ်ဝင်တွေဟာ သူ့ကို စွမ်းအားအပြည့်သုံးဖို့ ဖိအားပေးနိုင်မလားဆိုတာ ငါစောင့်ကြည့်နေတယ်"

ဟန်စစ်က ပြုံးရင်းပြောသည်။

ဤနှစ်အတွက် နတ်ဆိုးအမဲလိုက် ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲသည် သူ့အား ကျေနပ်ဖွယ်ရာ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုပေးခဲ့သည်။ ယန်ဝမ်ကျောက်နှင့် သွမ့်ယီတို့ကဲ့သို့သော အဆင့်ငါး သူရဲကောင်းများစွာပေါ်ထွက်လာရုံသာမက ခေတ်ပြိုင်ပါရမီများထက် သာလွန်သော ပါရမီရှင်နှစ်ဦးလည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လုံဟောက်ချန်၊ အသက် ၁၄ နှစ် အဆင့်လေး ထိပ်ဆုံးသူရဲကောင်းနှင့် ကျန့်ဖုန်း၊ အသက် ၁၅ နှစ် အဆင့်ငါး ဒုတိယအဆင့် သူရဲကောင်း။

ဤအချိန်တွင် ဟန်စစ်သည် ဤလူနှစ်ဦး၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလွန်စူးစမ်းချင်နေသည်။ ဤမျှငယ်ရွယ်သောအရွယ်တွင် ဤမျှလေ့ကျင့်မှုရရှိရန် ၎င်းတို့၏မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ၈၀ အောက်မနိမ့်သင့်ပေ။

အလင်းသားတော် ပေါ်ထွန်းနိုင်သလား။

ဟန်စစ်သည် ခေါင်းခါကာ သူသည် အလွန်အမင်းလောဘကြီးနေသည် တွေးမိသည်။ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ နှစ်ပေါင်း ၆၀၀၀ ကျော်သမိုင်းတွင် အလင်းသားတော်တစ်ဦးမျှ မပေါ်ထွန်းခဲ့ပေ။

သို့သော် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၈၀ ကျော်သော ပါရမီရှင် သူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် သဘာဝအစီအစဉ်နှင့်အညီ ကြီးပြင်းလာပါက အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားပလ္လင်ပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏နေရာရှိလိမ့်မည်။

ယန်ဝမ်ကျောက်သည်လည်း ကြီးပြင်းနိုင်ပါက သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းသည် အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားချိတ်ပိတ် သူရဲကောင်းခြောက်ဦး တစ်ချိန်တည်းရှိလိမ့်မည်။

ထိုအရာသည် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ နှစ်ပေါင်း ၆၀၀၀ ကျော်သမိုင်းတွင် အစည်ကားဆုံးအချိန်ဖြစ်ပြီး ဘုရားကျောင်း မဟာမိတ်အတွက် အစွမ်းထက်ဆုံးအချိန်လည်းဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ ပိုမိုရဲရင့်စွာပြောရလျှင် လူသားမျိုးနွယ်သည် နတ်ဆိုးများကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကာ မြင့်မြတ်သော နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် အချိန်ဖြစ်နိုင်သည်။

ဟန်စစ်သည် ဤအရာကိုတွေးမိသည့်အခါ မျှော်လင့်ချက်ပြည့်ဝသော ပြုံးရိပ်တစ်ခု သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လူသားမျိုးနွယ်သည် အမှောင်ကိုဖြတ်ကျော်ကာ နံနက်ခင်းကိုယူဆောင်လာပုံကို သူမရေမတွက်နိုင်အောင်တွေးမြင်ခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ဘုရားကျောင်း မဟာမိတ်ရှိ လူတိုင်း၏နောက်ဆုံးအိပ်မက်ဖြစ်ပြီး သူတို့ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ရမည့် တာဝန်တစ်ခုဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်ကွင်းပေါ်တွင် သွမ့်ယီသည် စိတ်ထဲတွင် လေးလံနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တူညီသောအဆင့်ငါး သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းထံမှ သူခံစားရသော ဖိအားသည် အဆင့်ငါး သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့် မတူညီကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျွမ်းကျင်မှုအနည်းငယ်မျှအသုံးပြုသော်လည်း သူ့ကို မရပ်မနားဖိနှိပ်ကာ လုံးဝပြန်လည်တုံ့ပြန်ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သွမ့်ယီသည် တရားမျှတမှုကို လျစ်လျူရှုကာ တစ်ဖန်ပြန်လည်တွန်းခံရပြီးနောက် သူ၏အစီးအနင်း အဖော်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် အရပ် နှစ်ကျောင်းထက်မြင့်ပြီး အလျား သုံးကျောင်းကျော်ရှိသည်။ ၎င်း၏ထူထဲသောခြေလက်များသည် ကျောက်တိုင်ကြီးလေးခုနှင့်တူသည်။

၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရှည်လျားသော အနီရောင်အညိုရောင်အမွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၎င်း၏ပါးစပ်မှ ထိုးထွက်နေသော အစွယ်နှစ်ချောင်းရှိသည်။ ပို၍ထူးဆန်းသည်မှာ ၎င်း၏ခေါင်းပေါ်ရှိ တစ်ခုတည်းသော ရွှေနီရောင်ချိုသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။