မင်း ငါ့ဆရာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား

မြင့်မြတ်သောအလင်းကြက်ခြေခတ်ဓားချက်သည် ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူတော်စင်မ ချိုင်အာ ပင် ထိုအခိုက်တွင် ကြီးမားသောခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားရသည်။

သူမသည် ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ခပ်တည်တည်ထိလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ကာ သူမ၏ရင်ဘတ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အဖြူရောင်အလင်းသည် မြင့်မြတ်သောအလင်းကြက်ခြေခတ်ဓားချက်နှင့် တိုက်မိလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သောပေါက်ကွဲမှုသံမြည်လာပြီး အတန်ငယ်နီးကပ်သော ယန်ဝမ်ကျောက်သည် လေထဲပျံသွားကာ ဟိုတယ်အခန်း၏အတွင်းဘက်နံရံပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

ထို့နောက် ကျန့်ဖုန်းသည် အခန်းထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ယန်ဝမ်ကျောက်၏ ရှေ့မှ ပိတ်ဆို့ကာ ရှန့်ချိုင်အာကို အေးဆေးစွာ ကြည့်နေသည်။

"ဟေ့ ဒါကတော့ ငါ့ရဲ့တူလေး ယန် မဟုတ်လား၊ ခဏလေးအတွင်းမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက ယန်ဝမ်ကျောက်၏ ရှုပ်ပွသွားသောအခြေအနေကို မကြည့်ရက်နိုင်ဖြစ်ကာ သူ့အတွက်စိတ်မကောင်းဖြစ်ရင်း မရယ်မောနိုင်ခဲ့ပေ။

"ညီအစ်ကို ကျန်း ကျွန်တော်..."

ယန်ဝမ်ကျောက်က ခါးသက်စွာပြုံးရင်း တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းက ကြားဖြတ်နှောက်ယှက်ခံရသည်။

"ငါအားလုံးသိပြီ။ ငါတို့ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းသားတွေဟာ ဒီလိုနဲ့ သူတို့ကို အနိုင်မကျင့်ရဘူး။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ဆရာဦးလေးက မင်းကိုယ်စား ရပ်တည်ပြီး မင်းရဲ့ဒေါသကို ထုတ်ဖော်ပြမယ်"

ကျန့်ဖုန်း၏ စိတ်အားထက်သန်သောစကားများကြောင့် ယန်ဝမ်ကျောက်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လာခဲ့သည်။ သူသည် အတောမသတ်နိုင်အောင် ကျေးဇူးတင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယနေ့ အလုပ်ပျက်သွားမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ဆရာဦးလေးသည် ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို ဒုက္ခမှ ကယ်တင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

"ဆရာဦးလေး သတိထား၊ သူမအလွန်အားကောင်းတယ်"

ယန်ဝမ်ကျောက်က အမြန်သတိပေးသည်။

"မင်းဘယ်လောက်ပဲအားကောင်းအောင် မင်းဆရာဦးလေးထက်အားကောင်းနိုင်မလား"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးရယ်ကာ ပြောပြီး သူရဲကောင်း၏ဓားကြီးကို အားပြင်းစွာချကာ နေအလင်းဓားချက်ကို ချက်ချင်းထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူတော်စင်မ ချိုင်အာ၏မျက်လုံးများသည် ဗလာဖြစ်နေပြီး အသက်မရှိသလို ခံစားချက်များလုံးဝမရှိပေ။ သူမသည် မျက်စိကန်းနေသော်လည်း ဤအချက်သည် သူမ၏တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို အနည်းငယ်မျှပင် သက်ရောက်မှုမရှိချေ။

ပြောရမယ်ဆိုရင် ယခုအချိန်ထိ သူမ၏မျက်စိကန်းနေသော်လည်း ရှန့်ချိုင်အာသည် ကျန့်ဖုန်းမှလွဲ၍ ဘုရားကျောင်း မဟာမိတ်တစ်ခုလုံးတွင် အပြင်းထန်ဆုံးသောသူဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ဝမ်ကျောက် သို့မဟုတ် မြန်မြန်တိုးတက်နေသော လုံဟောက်ချန် တို့သည် ဤအဆင့်တွင် သို့မဟုတ် အနာဂတ်တိုတောင်းသောကာလအတွင်း ရှန့်ချိုင်အာ၏ပြိုင်ပွဲဝင်ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူမ၏လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်ရွှေဓားသည် အံ့ဖွယ်ချွန်ထက်မှုကို ပေါက်ကွဲစေကာ ၎င်း၏အစွန်းသည် အပြည့်အဝပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် တစ်မီတာကျော်ရှည်သော အရောင်မဲ့အလင်းဓားသွားကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကျန့်ဖုန်း၏နေဓားခုတ်ချက်နှင့် တိုက်မိလိုက်သည်။

အခန်းသည် လုံလောက်စွာကျယ်ဝန်းခြင်းမရှိသောကြောင့် ကျန့်ဖုန်းသည် ဓားနှစ်ချောင်းလုံးကို ထိထိရောက်ရောက်အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်းသာရှိသည်။

သူသည် သူ၏ဓားရှည်ထဲတွင် သိပ်သည်းသောအလင်းဒြပ်စင်များကို စုစည်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ရန် အကြောင်းရှိသည့်အချိန်တွင် သူတော်စင်မ ချိုင်အာ၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ရှန့်ချိုင်အာသည် ကျန့်ဖုန်း၏နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာသည်။ ကျန့်ဖုန်းက သတိပြုမိပြီး လှည့်ကြည့်သည့်အချိန်တွင် ရှန့်ချိုင်အာ၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားကာ နှစ်ယောက်စလုံးက ကျန့်ဖုန်းကို တစ်ချိန်တည်းတွင် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

လှည့်စားမှုသည် အမှန်နှင့်အမှားကို မှုန်ဝါးစေသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျန့်ဖုန်းသည် မြင့်မြတ်ဓားကျွမ်းကျင်မှု၏လွှတ်တင်မှုကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဖြတ်တောက်ကာ နဂါးပျံတိုက်ခိုက်မှုကို အစားထိုးလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း၏နဂါးပျံတိုက်ခိုက်မှုသည် ယန်ဝမ်ကျောက်၏တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကွာခြားသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏နဂါးပျံတိုက်ခိုက်မှုသည် ကြီးမားသောရွှေရောင်နဂါးတစ်ကောင် ကွေးညွှတ်နေပြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ၏ သုံးကျန်း ရှည်သောကိုယ်ခန္ဓာသည် သူတော်စင်မ ချိုင်အာ နှစ်ယောက်ကို တစ်ချိန်တည်းဝိုင်းရံလိုက်သည်။

ရွှေရောင်နဂါးပုံသဏ္ဌာန်ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဆက်တိုက်တင်းကျပ်စွာရှိနေပြီး ရှန့်ချိုင်အာကို ခဏတာပိတ်ဆို့ထားကာ သူ၏ကြီးမားသောနဂါးခေါင်းသည် ရှန့်ချိုင်အာ ဆီသို့ ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ပေါက်ပေါက်ပေါက်"

ရွှေရောင်နဂါးပုံသဏ္ဌာန်သည် ရုတ်တရက်ပြိုကွဲသွားပြီး ရှန့်ချိုင်အာသည် ပြေးထွက်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် အနည်းငယ်ရှုပ်ပွသွားပုံရသည် သူမ၏ပါးစပ်ငယ်လေးသည် အနည်းငယ်ဟနေပြီး အသက်ကို အနည်းငယ် မောမောပန်းပန်း ရှုနေရသည်။

ဤအချိန်တွင် ရုပ်လုံးပေါ်တော့မည့်အလားရှိသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထောင့်ရှိ ယန်ဝမ်ကျောက်သည်ပင် ချမ်းစိမ့်မှုကို ခံစားရသည်။

"ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခုက မိသားစု တစ်ခုပဲ။ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းက အမြဲတမ်းကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိပြီး ဒီကိစ္စကြောင့်နဲ့ ဘုရားကျောင်းနှစ်ခုကြားက သဟဇာတဖြစ်မှုတွေကို မထိခိုက်စေလိုဘူး”

ကျန့်ဖုန်းက အေးဆေးစွာပြောသည်။

"မင်းက အခုလေး ယန်ဝမ်ကျောက် ကိုရိုက်တယ် ငါကမင်းကိုပြန်ရိုက်မယ်။ ဒါပဲ။ မင်းအခုထွက်သွားနိုင်ပြီ"

သို့သော် ရှန့်ချိုင်အာသည် လုံးဝမတုန်လှုပ်ပါ။ သူမက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြောသည်။

"သူကအရိုက်ခံထိုက်တယ် ဒါပေမယ့် ရှင်ကတော့ သေရမယ်"

သူမစကားပြောပြီးသည်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာသည် ရှေ့သို့ခုန်တက်လာပြီး သူမ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို ကျန့်ဖုန်း၏အဓိကနေရာများဆီသို့ ဦးတည်စေသည်။

ကျန့်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူကာကွယ်ရင်း စိတ်ထဲမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်တာ ရှန့်ချိုင်အာသည် ကျေးဇူးမသိတတ်ဟု တွေးမိသည်။

ဓားမုန်တိုင်း။ အဆင့်ခြောက် သူရဲကောင်းကျွမ်းကျင်မှု၊ ၎င်းသည် ကျန့်ဖုန်း လက်ရှိအသုံးပြုနိုင်သော အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်ဆုံးသူရဲကောင်းကျွမ်းကျင်မှုလည်းဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ကျန့်ဖုန်း၏လက်ထဲရှိ သူရဲကောင်း၏ဓားကြီးသည် အလင်းရောင်မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အလွန်ချွန်ထက်သော ဓားအရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အာကာသပင် ပြဲထွက်သွားသည့်အလား ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤမျှစွမ်းအားပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရှန့်ချိုင်အာသည် သူမ၏ဝိညာဉ်မီးဖို၏စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ရန်မှာ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ရိုက်ချက်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်မီးဖိုသည် ၎င်း၏စွမ်းအားကို တစ်ဖန်ပြသပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်အလင်းများသည် ကျန့်ဖုန်း၏ဓားမုန်တိုင်းနှင့် တိုက်မိကာ ပြင်းထန်သည့် နားပင် အက်ကွဲသွားစေနိုင်သော အသံများကို ထုတ်လုပ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်အတွင်း ဟိုတယ်အခန်းများပင် တုန်ခါသွားသည်။

ဤအရာသည် အခြားအခန်းများရှိ သူရဲကောင်းများ၏ အာရုံကိုလည်း ဆွဲဆောင်ခဲ့သည် အကြောင်းမှာ ဆူညံသံသည် အတော်လေးကျယ်လောင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သနားကရုဏာမပြခဲ့ပေ၊ နောက်ထပ်နဂါးပျံတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရှန့်ချိုင်အာကို ပျံသွားစေပြီး ဟိုတယ်ပြတင်းပေါက်ကို ချိုးဖျက်ကာ သူမကို ပြုတ်ကျသွားစေသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့သွားပြီး ခုန်ချလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အလွန်အမင်းခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုသည် သူ၏နှလုံးသားထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရှန့်ချိုင်အာသည် အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်တော့မည်။

ဤသည်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားသော သူတော်စင်မဖြစ်နေသည်မလား။

ရုတ်တရက် အနက်ရောင်အလင်းတစ်ခုသည် ရှန့်ချိုင်အာ၏ခေါင်းပေါ်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ပတ်လည်ရှိ မီးခိုးရောင်အရှိန်အဝါသည် ဤအချိန်တွင် အမည်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အတူမရှိသော ချွန်ထက်မှုသည် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဤအရာကိုမြင်ပြီးနောက် မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိသေးပါက ကျန့်ဖုန်းသည် သေသင့်သည်ပင်။

ဤသေခြင်းခြိမ်းခြောက်မှုသည် ကျန့်ဖုန်း၏ကျောရိုးကို ချမ်းစေသည်။ ရှန့်ချိုင်အာသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မီးဖိုကို အသုံးပြုတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်တာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောသည်။

"ဘယ်လောက်နုံချာတာလဲ။ လုံဟောက်ချန်က ပွဲစဉ်ရှုံးသွားတာ ဘာကြောင့် အနိုင်ပြန်ရဖို့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမလုပ်တာလဲ။ မင်းက သူ့အတွက် ဘယ်သူလဲ။ မင်းက သူ့ရန်သူလား။ မင်းက လုံဟောက်ချန်ရဲ့ဂုဏ်သတင်းကို ညစ်ပတ်အောင် လုပ်နေတာပဲမဟုတ်လား။ မင်းလုပ်နေတာနဲ့ လုံဟောက်ချန်က လူသတ်ဖို့ငှားတာနဲ့ ဘာကွာလဲ”

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသော ရှန့်ချိုင်အာသည် ရပ်တန့်သွားသည်၊ တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့်အလား။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မီးဖို အပြည့်အဝမပေါက်ကွဲမီ၊ သူမသည် ၎င်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူမသည် အနည်းငယ်ချစ်ကြိုက်နေသော်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားသော သူတော်စင်မတစ်ဦးအနေဖြင့် အရာဝတ္ထုများကို အလွန်လွယ်ကူစွာ နားလည်သဘောပေါက်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်အတွင်းမှာပင် ပိန်လှီသောပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် အာကာသကိုခွဲထွက်သကဲ့သို့ ပေါ်လာပြီး "ချိုင်အာ ရပ်လိုက်"ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အရပ်ရှည်သော ပိန်လှီသည့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လေပြင်းတစ်ခုဖြင့် မှုတ်ချပစ်နိုင်သော ဝါးတုတ်တစ်ချောင်းနှင့်တူသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကျန့်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ပြိုကျတော့မည်ကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အိုသည် ရှန့်ချိုင်အာ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမ၏အခြေအနေကို စစ်ဆေးကာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မီးဖို မလှုပ်ရှားကြောင်း တွေ့ရှိရသည့်အခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ရှန့်ချိုင်အာ ဒဏ်ရာရနေသည်ကိုလည်း သတိပြုမိသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျန့်ဖုန်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်ကာ စကားမပြောဘဲ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အထူးသဖြင့် အေးစက်နေသည်။

"အကြီးအကဲ..."

ကျန့်ဖုန်း စကားစပြုသည့်အချိန်တွင် ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အိုက သူ့ကို ရိုက်နှက်လိုက်ပြီး ပေတစ်ဆယ်အကွာသို့ ပျံသွားကာ ဟိုတယ်နံရံပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

"ဖူး"

ကျန့်ဖုန်းသည် သွေးတစ်လုပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်၊ လုံးဝမပြင်ဆင်ထားဘဲ မမျှော်လင့်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

သေချာသည်မှာ ကာကွယ်မှုသည်ပင် အသုံးမဝင်ပါ၊ အကြီးအကဲ၏စွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူသည်ခံနိုင်ရည်မရှိပါ။

သူ၏ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးထောင်နီးပါးရှိသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် သာမန်ရိုက်နှက်မှုတစ်ခုဖြင့် လေးလံသောဒဏ်ရာကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဤသည်မှာ အဆင့်ကိုးကျွမ်းကျင်သူ၏စွမ်းအားဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်း၏မှော်အဆင့်သံချပ်ကာသည် ပဲ့ထွက်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးဆယ်ခုကျော် ကျိုးသွားသည်။

"..."

ကျန့်ဖုန်းသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ရုတ်တရက်ထလိုက်သည်။

"ကောင်လေး။ မင်းကငါ့ချိုင်အာကို ထိခိုက်အောင်ဘာလို့လုပ်ရဲတာလဲ"

ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အိုက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"မင်းငါဘယ်သူလဲဆိုတာသိသလား"

"ခင်ဗျားကရော ကျွန်တော့်ဆရာက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား"

ကျန့်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။