နားလည်သဘောပေါက်တတ်သော ကလေး

ကျန့်ဖုန်း သည် သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အိုကို သတိပြုမိလျက် ကြည့်ရှုနေသည်။ သူ၏ မချိုးဖျက်နိုင်သောခန္ဓာ သည် မြန်ဆန်စွာ ပြန်လည်ကုစားနေပြီး၊ ကျိုးပဲ့သွားသော အရိုးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည်စုစည်းလျက်ရှိသည်။ မကြာမီတွင် ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ဒဏ်ရာများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားရပြီး၊ ခဏအတွင်း လုံးဝပြန်ကောင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည် သာမန်အဆင့်တူ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း အတွက်မူ ၎င်းသည် သူ၏အကန့်အသတ်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

မချိုးဖျက်နိုင်သောခန္ဓာ ၏ စွမ်းအားပြင်းသော သက်ရောက်မှုများကို ကျန့်ဖုန်း တဖြည်းဖြည်းနားလည်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ကျော်လွှားရခက်ခဲကြောင်း ပိုမိုခံစားမိလာသည်။

ပထမဦးစွာ၊ ၎င်းသည် ကျန့်ဖုန်း ၏ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၏ကာကွယ်ရေးကို ချိုးဖျက်နိုင်သူကို အဆင့်တူထဲတွင် မည်သူမျှ မတွေ့နိုင်တော့ပေ။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်၊ ၎င်းတွင် အလွန်အမင်းကောင်းမွန်သော မိမိဘာသာပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ၎င်း၏ကာကွယ်မှုများ ချိုးဖျက်ခံရသည့်တိုင်၊ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပြီး၊ လက်တွေ့တွင် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ပေ။

သို့သော်၊ ရှန်းယွဲ့ ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်၊ မချိုးဖျက်နိုင်သောခန္ဓာ အဆင့် ၁ သည် လုံလောက်မှုမရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်ပြီး၊ ကျန့်ဖုန်း သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ထွက်ပြေးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

သေချာသည်မှာ၊ သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကိုလည်း လောင်းကြေးထပ်နေသည်။

ဤနေရာသည် မြင့်မြတ်မြို့တော် ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်း မမှားယွင်းပါက၊ ဤပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အိုသည် ရှန့်ချိုင်အာ ၏ အဘိုးဖြစ်ကာ၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်း၏ အကြီးအကဲ ရှန်းယွဲ့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အဆင့်ကိုးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဤအချိန်တွင် သူသည် အဆင့်ကိုး စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါကို လုံးဝမထိန်းသိမ်းဘဲ သူ၏ဒေါသကို ပြသရန် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သို့သော် ဤနည်းဖြင့်၊ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြင့်မြတ်မြို့တော်၏ အမှောင်ထဲတွင် မီးအိမ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ထင်ရှားနေမည်မဟုတ်ပါလား။

ဤနေရာသည် မဟာမိတ်အစိုးရ နှင့် အလွန်နီးကပ်ပြီး၊ သူရဲကောင်းစမ်းသပ်ကွင်းသည်လည်းဘေးတွင် တည်ရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်း ယုံကြည်သည်၊ ရှန်းယွဲ့ ၏ အရှိန်အဝါကို စွမ်းအားရှင်များသည် ချက်ချင်းသတိပြုမိပြီး ဖြစ်မည်။

သိရန်အရေးကြီးသည်မှာ၊ ဘုရားကျောင်း မဟာမိတ် ၏ လက်ရှိခေါင်းဆောင်သည် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ နတ်ဘုရားသူရဲကောင်း ယန်‌ဟောက်ဟန် ဖြစ်သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မြင့်မြတ်မြို့တော် တွင် တပ်စွဲထားသူဖြစ်ရာ၊ မြင့်မြတ်မြို့တော် အတွင်း ဖြစ်ပျက်သမျှအား ချက်ချင်းမြင်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားပလ္လင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် မြင့်မြတ်မြို့တော် အတွင်းရှိ မည်သည့်နေရာသို့မဆို တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်နိုင်သည်။

ယန်ဟောက်ယွီ သည် မြင့်မြတ်မြို့တော် အတွင်းရှိ တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသည် ယူဆသည့်တိုင်၊ ဤဈေးပေါသော ဆရာသည် သူ့တပည့်၏ အသက်သေသည် ရှင်သည်ကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ဟု ကျန့်ဖုန်း မထင်ပေ။

ထို့ကြောင့်၊ ကျန့်ဖုန်း သည် ထို ရှန်းယွဲ့ ဆိုသူ သက်ကြီးရွယ်အိုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုံးဝမတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။

နောက်တစ်ဆင့် ဆုတ်သည့်တိုင်၊ ကျန့်ဖုန်း တွင် စနစ် ရှိဆဲဖြစ်သည်။

"မင်းကို ငါသတ်မယ်"

ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အိုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ ကျန့်ဖုန်း သည် ထလာပြီး ဤမျှရိုင်းစိုင်းစွာ စကားပြောနိုင်မည် လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ရှန့်ချိုင်အာ သည် ချက်ချင်း ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အို၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ကိုရပ်တန့်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"အဘေး မလုပ်နဲ့"

ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အို၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် အလွန်ချွန်ထက်သော အမည်းရောင် အလင်းဓားသွားအဖြစ် စုစည်းလာကာ၊ ကျန့်ဖုန်း ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းရန် ချက်ချင်းရောက်ချလာလိုက်သည်။

ဓားသွားချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ကျန့်ဖုန်း သည် သေခြင်းကဲ့သို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားရသည်။ သို့သော်၊ ထိုအခိုက်အတန့်အတွင်းမှာပင်၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

အချင်းပေ သုံးဆယ်ကျော်ရှိသော ရွှေရောင်တိုင်ထဲသို့၊ အမည်းရောင်ဓားသွားများ ဖြတ်ဝင်သောအခါ၊ အမည်းရောင်အလင်းမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤအရာကိုမြင်တွေ့ရသော ကျန့်ဖုန်း သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကာ ချက်ချင်းသတိလစ်သွားပြီး၊ ဤနည်းဖြင့် သူ၏ မချိုးဖျက်နိုင်သောခန္ဓာ ၏ မိမိဘာသာပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းကို နှောက်ယှက်လိုက်သည်။

"ရှန်းယွဲ့၊ မင်း လုပ်ရဲလား"

ရွှေရောင်အလင်းတိုင်အတွင်း၊ အမြင့် တစ်ဆယ်ကျန်းရှိသော ကြီးမားသည့် ပလ္လင်တစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသည်။

မြင့်မားသော ပုလ္လင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် စီခြယ်ထားပြီး၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဒိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြြစ်သည်။ ၎င်း၏ လေးလံသိပ်သည်းသော အရှိန်အဝါသည် ကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်၊ တောင်ကုန်းကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသည်။

ပလ္လင် နောက်ကျောထိုင်ခုံ၏ အပေါ်ဆုံးတွင် ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန် နို့ဖြူရောင် ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုရှိပြီး၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး ကျယ်ပြန့်သော ဟန်ချက်ညီခြင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်း အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အဖြူရောင် လက်ရှည်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးသည် ကြီးမားသော ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ နဖူးသည် ပြည့်ဖြိုးပြီး၊ ကျယ်ပြန့်သော နဖူးနှင့်၊ သူ၏ငွေရောင်ဆံပင်သည် နောက်ကျောတွင် ကျဆင်းနေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ထက်မြက်ပြီး စူးရှနေသည်။

"ယန်‌ဟောက်ဟန်၊ မင်းငါ့ကိုတားဆီးရဲရင် မင်းကိုအရင်သတ်မယ်"

ရှန်းယွဲ့ ၏ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်သည် ထောင်မတ်နေပြီး၊ သူ၏ အလွန်ထက်မြက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ဆယ်မီတာရှည်သော ကြီးမားသည့် ဓားရှည်တစ်ချောင်းအဖြစ် စုစည်းလာသည်။

"ရှန်းယွဲ့၊ တော်လောက်ပြီ"

ယန်‌ဟောက်ဟန် က ပြောသည်၊

"မဟာမိတ်ရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေနဲ့၊ မင်း မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦးကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ကျင့်ရဲတာလဲ”

ရှန်းယွဲ့ က ဟစ်အော်သည်၊

"သူသည် ငါ့မြစ်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတဲ့အထိ သတ္တိရှိတယ်လေ၊ သူ သေချာပေါက် တန်ရာတန်ကြေးတော့ ပေးရလိမ့်မယ်”

ရှန်းယွဲ့ ၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်တွေ့ရသော ယန်‌ဟောက်ဟန် သည်လည်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူက နက်ရှိုင်းစွာပြောသည်၊

"ဒီနေရာက သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း ပြိုင်ပွဲဝင်တွေ နေတဲ့ ဟိုတယ်ပဲ၊ မင်းရဲ့ မြစ်က ဒီနေရာကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ၊ အမှန်တရားကို မသိဘဲ သူ့ကို အရင်သတ်ပစ်ချင်နေတာလား”

ရှန်းယွဲ့ သည် ရပ်တန့်သွားပြီး၊ ဤနေရာသည် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း ပြိုင်ပွဲဝင်များ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။ သူက ချိုင်အာ ကို မေးမြန်းသည်၊

"ချိုင်အာ၊ မင်းဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အဲဒီကောင်လေး မင်းကိုနှိပ်စက်ခဲ့ရင် အဘိုးကို ပြောပါ။ ဟုတ်ရင် ဒီနေ့ မင်းအတွက် လက်စားချေပေးမယ်"

ရှန့်ချိုင်အာ က စကားမပြောပါ၊ သို့သော် ယန်ဝမ်ကျောက် သည် ဟိုတယ်အခန်းမှ ပြေးလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"အဖိုး၊ ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်"

"ပြောပါ"

ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် လက်ဝါးကို လှုပ်ရမ်းကာ ရွှေရောင်အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ယန်ဝမ်ကျောက် ကို ခေါ် အပြင်ဘက်မှ မြင်နိုင်ခြင်းကို တားဆီးလိုက်သည်။

"အဖိုး၊ ဒီနေ့ ကျွန်တော် အဖိုးဆီကနေ ထွက်ခွာပြီး ဟိုတယ်အခန်းကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဒီမိန်းကလေး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက တိုက်ခိုက်တာခံလိုက်ရတယ်။ ကျန့်ဖုန်း... ကျွန်တော့်ဆရာဦးလေး အချိန်မီမရောက်ရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဒဏ်ရာရသွားမယ်ထင်တယ်"

ယန်ဝမ်ကျောက် က အမြန်ရှင်းပြသည်။

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသော ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် ယန်ဝမ်ကျောက် ၏ ရှုပ်ပွသွားသောအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ သူမသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြသကာ ချက်ချင်းမေးမြန်းလိုက်သည်၊

"ရှန်းယွဲ့၊ ဒါက မင်း ပျိုးထောင်ထားတဲ့ မြစ်လား"

ရှန်းယွဲ့ သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ ဤသို့ဖြစ်လိမ့်မည် ဘယ်သောအခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သူသည် သူ့ဘေးရှိ ရှန့်ချိုင်အာ ကို အမြန်မေးမြန်းလိုက်သည်၊

"ချိုင်အာ၊ ငါ့ကိုပြောပါ၊ ဒီဟာတကယ်ပဲဖြစ်ခဲ့တာလား"

"အင်"

ရှန့်ချိုင်အာ ၏ အသက်မဲ့သော မျက်လုံးများသည် ခံစားချက်များ လုံးဝမရှိဘဲ တုံ့ပြန်သည်။

အရာများ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာမည် သူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ၊ သို့သော် လုံဟောက်ချန် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကြောင်း သိရှိရသည့်အခါ၊ သူမ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

သူမသည် ယခင်က ရှန်းယွဲ့ ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ရှန်းယွဲ့ က နားမထောင်ခဲ့ပေ။

ရှင်းပြပြီးနောက်၊ ယန်ဝမ်ကျောက် သည် ပြေးလာပြီး ကျန့်ဖုန်း ကို ထူပေးသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ကျန့်ဖုန်း သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သတိလစ်သွားပြီး သူ့ မချိုးဖျက်နိုင်သောခန္ဓာ၏ မိမိဘာသာပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းကို ဖိနှိပ်ထားသဖြင့်၊ သေလုနီးပါးအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် အမြန် အဆင့်ကိုး ကုသခြင်းကျွမ်းကျင်မှုကို သုံးကာ ကျန့်ဖုန်း ၏ ဒဏ်ရာများကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးသည်။

သန့်ရှင်းပျော့ပျောင်းသော အလင်းဒြပ်စင်များ၏ ပျော့ပျောင်းသော လှိုင်းတစ်ခု စီးဝင်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ဒဏ်ရာများ ထူးခြားစွာ ကုသခံရသည်ကို ခံစားရသည်။

အတော်ကြာပြီးနောက်၊ ကျန့်ဖုန်း သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိလစ်ခြင်းမှ နိုးထလာပြီး၊ အားနည်းစွာဖြင့် ကြည့်ရှုသည်။

"ဆရာဦးလေး၊ ဒါကကျွန်တော့်အဖိုးပါ"

ယန်ဝမ်ကျောက် က အမြန်မိတ်ဆက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း နားလည်သည်။ သူသည် ယခင်က "သတိလစ်" နေခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ ပတ်လည်ရှိ အရာရာတိုင်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသည်။ သူသည် ယန်‌ဟောက်ဟန် ထံ အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်ကာ ပြောသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

"မင်းက ငါ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ တပည့်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့ကို ဆရာဦးလေးလို့ ခေါ်ရင်ရပြီ"

ယန်‌ဟောက်ဟန် က ပြုံးရင်းပြောသည်။

"ဆရာဦးလေး"

ကျန့်ဖုန်း သည် ချက်ချင်း အခေါ်အဝေါ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ယန်‌ဟောက်ဟန် ၏စကားကိုကြားလိုက်ရသော ရှန်းယွဲ့ ၏မျက်လုံးများသည် ကျယ်လာပြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးက မင်းအစ်ကိုကြီးရဲ့ တပည့်လား။ ဒီလူက အနှစ်လေးဆယ်တိတိ အခန်းအောင်းနေတာမလား"

ယန်‌ဟောက်ဟန် က ဒေါသဖြင့် ပြောသည်၊

"ရှန်းယွဲ့၊ မင်းငါ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကို သိသင့်တယ်။ မင်းကသူ့တပည့်ကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်တယ်ဆိုတာ သူသိရင် မင်းသူ့ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်အောင်နေပါ"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ"

ရှန်းယွဲ့ က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါတင်မကသေးပါဘူး၊ မင်းရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းက လူတွေက ငါ့သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းသားတွေကို တိုက်ခိုက်တယ်။ မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ မင်းငါ့ကို ရှင်းပြသင့်တယ်"

ယန်‌ဟောက်ဟန် က နက်ရှိုင်းစွာပြောသည်။

ယနေ့ ဒဏ်ရာရခဲ့သူနှစ်ဦးမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်မြေးနှင့် သူ၏ တူလေး ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ရှိမဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်မဟုတ်ပါက၊ ဘုရားကျောင်းခြောက်ခုကြားရှိ မိတ်သဟာယကို ထိန်းသိမ်းရန် မလိုအပ်ပါက၊ သူသည် သူ၏ဒေါသကို ထုတ်ဖော်ရန် ယခုပင် လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်မည်။

ဤသည်မှာ ရိုးသားသူများကို ဤမျှနှိပ်စက်ရန် လွန်လွန်ကဲကဲဖြစ်သည်။

"သူကလည်း ငါ့မြစ်ကို ထိခိုက်စေတယ်၊ ဒါဆို ညီမျှသွားပြီ"

ရှန်းယွဲ့ က မျက်နှာပြောင်စွာဖြင့် ပြောသည်။

"ဟမ်၊ မင်းအရမ်းတရားလွန်တယ်။ ကျန့်ဖုန်း အချိန်မီမရောက်ရှိခဲ့ရင် ဒီနေ့ ငါ့မြေးဘာဖြစ်သွားမလဲ။ ငါအချိန်မီမရောက်လာခဲ့ရင်ရော မင်း ကျန့်ဖုန်း ကို သတ်မှာမလား"

ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် ကာကွယ်ရေးသူရဲကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော်လည်း၊ ဤအချိန်တွင် သူသည် အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်နေသည်။

ရှန်းယွဲ့ သည် ကျန့်ဖုန်း နှင့် ယန်ဝမ်ကျောက် ကို ကြည့်ပြီး၊ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားကာ ယန်‌ဟောက်ဟန် ထံ စကားပြန်သည်၊

"ငါ့မြစ်က နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်အတွင်းမှာ တစ်ဦးတည်းသော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သူတော်စင်မ ဖြစ်ပြီး၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကိုးဆယ်ကျော်ရှိတယ်။ သူမက အဲဒီအချိန်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသားတော်ရဲ့ လက်နက်ကိုလည်း အမွေဆက်ခံခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကိုးဆယ်သုံးကနေ တစ်ရာကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်။ ဒဏ္ဍာရီလာ အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုးကိုပေ့ါ။ သူမက အနာဂတ်တွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ကို စိန်ခေါ်နိုင်မယ့်သူပဲ။ သူမလား၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်လား ဘယ်သူက ပိုအရေးကြီးသလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ"

"ဘယ်ဟာက ပိုအရေးကြီးလဲဆိုတာက မေးခွန်းလား။ အမှားလုပ်မိသူကို အပြစ်ပေးသင့်တယ်။ ဒါ့အပြင်၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ရာရှိခြင်းက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ယူဆစရာမဟုတ်ဘူး"

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသော ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် အလွန်အံ့အားသင့်ပြီး ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ အမှန်သည် အမှန်၊ အမှားသည် အမှားဟု ခိုင်မာစွာယုံကြည်သည်။

"ဒီလိုအရာမျိုးကို ငါမင်းကိုလိမ်ပါ့မလား။ ဒါက ငါတို့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်ပဲ"

ရှန်းယွဲ့ က စကားပြန်သည်၊

" အစ်ကို ယန် ၊ ဒီနေ့အမှားက ငါပါ။ ချိုင်အာ ကိုအပြစ်ပေးတာကလွဲရင်၊ မင်းလိုချင်တဲ့ ရှင်းလင်းချက်ကို ငါလက်ခံမယ်"

ဤအချိန်တွင်၊ ရှန်းယွဲ့ သည် သူမှားယွင်းနားလည်မှုရှိကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သိရှိလာသည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူသည် သူ၏သဘောထားကို နှိမ့်ချပြီး၊ နှစ်ထောင်ချီကြာခဲ့သော ဘုရားကျောင်းနှစ်ခုကြားရှိ မိတ်သဟာယအတွက် စျေးနှုန်းတစ်ခုကို ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် ဒွိဟဖြစ်နေသည်။ ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ပြင်းထန်သော ရာဇဝတ်မှုဖြစ်သော်လည်း၊ ရှန်းယွဲ့ သည် ရှန့်ချိုင်အာ ကို အပြစ်ပေးခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးမသတ်သေးပေ။ အပြင်းထန်ဆုံးသောအရာမှာ၊ ထို ရှန်းယွဲ့ ဆိုသူ သက်ကြီးရွယ်အိုသည် အချက်အလက်များကို မသိဘဲ ကျန့်ဖုန်း ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပြဿနာကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူငယ်များကြားတွင် ပွတ်တိုက်မှုများသည် တစ်ခုဖြစ်သည်၊ သို့သော် သင်သည် လူငယ်ကို အနိုင်ကျင့်နေသည်။ ယန်ဟောက်ယွီ က သင့်နောက်ကို လိုက်ပြီး လူငယ်ကို အနိုင်ကျင့်မည်ကို မကြောက်ဘူးလား။

ရှန်းယွဲ့ မသိသော်လည်း၊ ယန်‌ဟောက်ဟန် သိသည်၊ သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ လေ့ကျင့်မှုသည် မကြာသေးမီက နှစ်များအတွင်း စွမ်းအားတိုးတက်မှုများ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းတွင် စွမ်းအားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားချိတ်ပိတ် သူရဲကောင်းသုံးဦး ကို နိုင်နင်းစွာ နှိပ်ကွပ်နိုင်သူသာမက၊ မြင့်မြတ်မဟာမိတ် တွင်လည်း အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော နံပါတ်တစ်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူသော ပြဿနာမဟုတ်ပါ။ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် စုစည်းမှုအလုံးစုံကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားကျောင်းခြောက်ခု၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ယန်ဟောက်ယွီ သည် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်မဟုတ်ချေ။ သူ၏စိတ်သဘောထားအရ၊ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို တင်းမာစေသည့်တိုင်၊ သူသည် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို တောင်းဆိုဦးမည်ဖြစ်သည်။

သိရန်အရေးကြီးသည်မှာ၊ ယန်ဟောက်ယွီ သည် ဤနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကိုယ်ပိုင်တပည့်များကို လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။ သူ၏တရားဝင်တပည့်မှာ လုံရှင်းယွီ ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ နတ်ဘုရားချိတ်ပိတ် သူရဲကောင်းသုံးဦး ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ ယနေ့ဖြစ်ရပ်အတွက် ကျန့်ဖုန်း အား ရှင်းလင်းချက်မပေးပါက၊ ကလေး၏နှလုံးသားကို ကျိုးပဲ့စေနိုင်သည်။

ယန်ဟောက်ယွီ သည် ကျန့်ဖုန်း အား သူ၏တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိခြင်းသည် ကျန့်ဖုန်း ၏ပါရမီသည် ထူးချွန်ပြီး၊ အနာဂတ်တွင် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ ခေါင်းဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကျုံ့ကာ၊ ဤကိစ္စတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ခက်ခဲနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကို ဤသို့မြင်တွေ့ရသော ကျန့်ဖုန်း သည် သူတို့သည် စိတ်တိုင်းကျ ဆက်သွယ်နေကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ သူတို့ ဘာပြောနေကြသနည်း။ ဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံးမှာ ရှန်းယွဲ့ က ယန်‌ဟောက်ဟန် အား ရှန့်ချိုင်အာ ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအကြောင်း ပြောပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲကာ၊ နည်းဗျူဟာအဖြစ် ဆုတ်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ခဏတိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ အသံသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နိမ့်ချကာ ပြောသည်။

"ဆရာဦးလေး၊ ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲထားလိုက်ကြရအောင်။ ကျွန်တော့်ဒဏ်ရာတွေ လုံးဝမပျောက်သေးဘူး၊ ပြန်ပြီးအနားယူဖို့လိုတယ်"

"ရှောင်ဖုန်း၊ မင်း..."

ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤအရေးကြီးသောအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း သည် သူ့အား လမ်းထွက်ပေးရန် ဆန္ဒရှိမည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သူသည် လေးလံသောဒဏ်ရာရရှိပြီး မကြာသေးမီက အမှားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရနိုင်ခဲ့သည်။

"ရှောင်ဖုန်း၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းဆရာဦးလေးက မင်းအတွက် တရားမျှတမှုရအောင် ယူမှာပါ"

အပြစ်ရှိသည် ခံစားရသော ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် ကတိပြုချက်တစ်ခုပြုလိုက်ပြီး၊ ယန်ဝမ်ကျောက် အား ကျန့်ဖုန်း ကို ပြန်ခေါ်သွားရန် ‌ပြောသည်။

နားလည်သဘောပေါက်တတ်သော ကလေးများသည် အမြဲတမ်း သနားကရုဏာဖြစ်စေပြီး၊ ယန်‌ဟောက်ဟန် သည် ကျန့်ဖုန်း အတွက် အကြီးမားဆုံးသော လျော်ကြေးအား ရယူပေးရန် တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။