← Chapters

မဟာမိတ်အစိုးရ

Vol. 3 Ch. 29

မဟာမိတ်အစိုးရ

Vol. 3 Ch. 29

ငါးရက်အကြာ၊ မနက်စောစောတွင် တံခါးကို အရေးပေါ်ခေါက်သံမြည်လာသည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ မင်းအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။ ငါတို့ထွက်ရမယ်"

"ရောက်ပြီ"

လေ့ကျင့်မှုပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ ကျန့်ဖုန်း သည် မျက်နှာသစ်ပြီး အမြန်တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်းရှင်းရန် ရပ်နေသည်။

"အရင်စားကြရအောင်၊ ပြီးရင် စမ်းသပ်ကွင်းကြီး ကိုသွားမယ်"

ကျန့်ဖုန်း က ပြုံးရင်းပြောသည်။

"အင်း"

ကနဦးအဆင့်ပွဲစဉ်များသည် သုံးရက်ကြာပြီးနောက် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ ဘုရားကျောင်းခြောက်ခုသည် ဖိုင်နယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် လူငယ်ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ခြောက်ဆယ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဖိုင်နယ်တွင် ၎င်းတို့၏စွမ်းဆောင်ရည်မည်သို့ရှိစေကာမူ၊ မမျှော်လင့်ထားသောအရာများမရှိပါက၊ ဤလူခြောက်ဆယ်သည် မကြာမီ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဆယ်ဖွဲ့ခွဲကာ နတ်ဆိုးများကိုတိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့တန်းသို့ဦးတည်သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

ယနေ့သည် ဖိုင်နယ် ကံစမ်းမဲဆွဲသည့်နေ့ဖြစ်သည်။ ဖိုင်နယ်ရောက် ခြောက်ဆယ်သည် ကံစမ်းမဲဆွဲခြင်းဖြင့် အုပ်စုခြောက်စုခွဲပြီး၊ ဘုရားကျောင်းခြောက်ခု၏ စမ်းသပ်ကွင်းများတွင် အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော်၊ ပွဲစဉ်ကိုးပွဲပြီးနောက်၊ အုပ်စုတစ်ခုစီမှ ထိပ်ဆုံးနှစ်ဦးနှင့် စတုတ္ထအကောင်းဆုံး တတိယနေရာရှိသူ လေးဦးသည် ၁၆ ဦးအဆင့်သို့ တက်ရောက်ပြီး၊ ထို့နောက် ရှုံးထွက်ပြိုင်ပွဲဖြင့် ထိပ်ဆုံးသုံးဦးကို ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ပွဲ၏ ဖိုင်နယ်သည် ကနဦးအဆင့်များထက် ပိုရှည်လျားပြီး ပိုပြင်းထန်သည်။

အကြောင်းမှာ ကနဦးအဆင့်များသည် ဘုရားကျောင်းအမျိုးမျိုးမှ ပြိုင်ပွဲဝင်များကြားတိုက်ပွဲများဖြစ်ပြီး၊ ဖိုင်နယ်တွင် ပြိုင်ပွဲဝင်များသည် အခြားကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ငါးဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ ဖိုင်နယ်တွင် ထိပ်ဆုံးသုံးဦးအတွက် ဆုအဖြစ် ဝိညာဉ်မီးဖို ရရှိသောကြောင့်၊ ပြိုင်ပွဲသည် အထူးပြင်းထန်လိမ့်မည်။ မည်သူမျှ နောက်မဆုတ်ကြပေ၊ လူတိုင်းသည် ဝိညာဉ်မီးဖို အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ၎င်းတို့၏အပြင်းထန်ဆုံးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ကံစမ်းမဲဆွဲခြင်းကို မဟာမိတ် အမှုဆောင်အစိုးရ တွင် ကျင်းပသည်။ မနက်စာစားပြီးနောက်၊ ကျန့်ဖုန်း နှင့် ကျန်းရှင်းရန် တို့သည် မဟာမိတ် အမှုဆောင်အစိုးရ သို့ အစောကြီးရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းတို့၏ပြိုင်ပွဲနံပါတ်ပြားများကို ဝန်ထမ်းများထံပြသစစ်ဆေးပြီးနောက်၊ ကျန့်ဖုန်း နှင့် သူ့အဖော်သည် ဝန်ထမ်းများမှ ဦးဆောင်ကာ မဟာမိတ် အမှုဆောင်အစိုးရ ၏အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ခုံးမိုးပေါ်တစ်ခုမှတဆင့် ဝင်ရောက်ကာ ကျယ်ဝန်းသောခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးသည် ဝိုင်းဝန်းနေပြီး၊ အလယ်တွင် စင်မြင့်တစ်ခုရှိပြီး ပတ်လည်တွင် စားပွဲနှင့်ခုံများရှိကာ၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် လူငါးရာခန့် ဆန့်နိုင်သည်။

"ငါတို့ ဖိုင်နယ်ကိုရောက်သွားပြီ။ ကျန့်ဖုန်း၊ ငါအရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်”

ကျန်းရှင်းရန် က ပျော်ရွှင်စွာပြောသည်။

သူမသည် သဘာဝအားဖြင့် ရွှင်လန်းသောသူဖြစ်ပြီး၊ ဖိုင်နယ်သို့ဝင်ရောက်ပြီး နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် နေရာရသည့်အချိန်မှစ၍၊ သူမသည် အမြဲတမ်းပြုံးနေပြီး၊ အသက်ရှူမှုကိုချိုးဖြတ်လောက်အောင် လှပနေသည်။

ဖိုင်နယ်တွင် သူမ၏အဆင့်သတ်မှတ်ချက်နှင့်ပတ်သက်၍၊ သူမသည် သူမ၏အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်ပြီး၊ ဖိအားများစွာမထားဘဲ၊ သူမဘယ်လောက်ရောက်နိုင်သည်ကို ကြည့်ရှုမည်ဆိုသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျန့်ဖုန်း ရှိဆဲဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် ဖိုင်နယ်တွင် ထိပ်ဆုံးသုံးဦးထဲသို့ မုချဝင်ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် သူမအား သူ၏အသင်းဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်မည်ဟု ကတိပြုထားသည်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်လာနိုင်ခြင်းသည် ကျန်းရှင်းရန် အတွက် အလွန်ပျော်ရွှင်စေသော်လည်း၊ ကျန့်ဖုန်း နှင့် အတူတူ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ တွင်ရှိနိုင်ခြင်းသည် နှစ်ဆပျော်ရွှင်မှုဖြစ်သည်။

ဤနှစ်များအတွင်း၊ နှစ်ဦးသည် အချိန်များစွာအတူရှိခဲ့ပြီး၊ လက်တွေ့တွင် အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေများဖြစ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် အတူတူ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ တွင်မရှိပါက၊ တကယ့်အရှက်ရဖွယ်ဖြစ်သည်။

"မင်းမှာ ရည်မှန်းချက်လုံးဝမရှိဘူး။ မင်းက ရှင်းယွဲ့မြို့တော် ရဲ့နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပဲ။ ဖိုင်နယ်ကိုရောက်ဖို့က သဘာဝကျတယ်မဟုတ်လား"

ကျန့်ဖုန်း က နှုတ်ခမ်းကိုကွေးပြီး၊ သူမကို အနည်းငယ်မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ကြည့်သည်။

"နင်က ဒီစကားပြောရဲသေးတယ်။ ငါအရမ်းဒေါသထွက်တယ်။ ရှင်းယွဲ့မြို့တော် ရဲ့နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အဲဒါက နင်လေ"

ကျန်းရှင်းရန် က ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်။

"အရင်တုန်းက၊ မင်းရဲ့လေ့ကျင့်မှုက ငါ့ထက်အများကြီးနောက်ကျနေတယ်။ မင်းပြိုင်ပွဲမှာပါဝင်တဲ့အခါ အဆင့်လေးကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ဖို့ခက်မယ်လို့ငါထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက တိတ်တဆိတ် အဆင့်ငါးဖြစ်သွားတယ်"

"ဟီးး..." ကျန့်ဖုန်း သည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်အပြစ်ရှိသည် ခံစားရသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် အမှန်တကယ် ကျန်းရှင်းရန် ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ဂုဏ်သတင်းကို ကာကွယ်ရန် အရူးအမူးကစားခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"စုံလိုက်တာ၊ မင်းဒီနှစ်တကယ်ပဲ အသက်နှစ်ဆယ်ရှိပြီလား"

ကျန်းရှင်းရန် က ကျန့်ဖုန်း ကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်သည်။

"အင်း..." ကျန့်ဖုန်း က မသက်မသာဖြင့် ပြောသည်၊

"ငါဒီနှစ်မှ အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပဲရှိသေးတယ်"

"သွားစမ်းပါ။ ငါ မေးတဲ့ အကြိမ်တိုင်း နင်ကအသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်လို့ပြောတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်ကလည်း အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်၊ အခုလည်းအသက်ဆယ်ရှစ်နှစ်ပဲ။ ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း နင့်ဘဝအချည်းနှီးဖြစ်သွားတာလား။ အမှန်တရားကိုပြော၊ နင့်အသက်ဘယ်လောက်လဲ"

ကျန်းရှင်းရန် က အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။

"ငါအသက်ဆယ်ရှစ်နှစ်ပါ။ အရင်ကမင်းကိုလိမ်ခဲ့တာ"

ကျန့်ဖုန်း က တောင့်တင်းစွာပြောသော်လည်း၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် ခန်းမဆောင်တစ်ဝိုက်သို့ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေပြီး၊ ကျန်းရှင်းရန် ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

"မင်းကိုမယုံဘူး။ ငါ့မျက်လုံးထဲကိုကြည့်ပြီးပြောစမ်းပါ"

ကျန်းရှင်းရန် က ဇွဲရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ အကြည့်သည် ကျန်းရှင်းရန် ၏မျက်နှာဆီသို့ ပြန်လာသည်။ ခဏတွေးတောပြီးနောက်၊ သူကပြောသည်၊

"ငါ့အသက်က ငါ့ရဲ့အကြီးဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်ပဲ၊ ငါ့ရဲ့အရင်းနှီးဆုံးသူတွေကိုပဲပြောပြတယ်"

"ကောင်းတယ်၊ နင်အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီနှစ်ချီကြာတဲ့မိတ်ဆွေ ဆက်ဆံမှုကြားမှာ၊ နင်က နင့်ရဲ့ တကယ့်အသက်ကိုတောင်မပြောချင်ဘူးလား"

ကျန်းရှင်းရန် သည် မျက်ရည်များ ကျတော့ပေမည်။

"တော်ပါပြီ။ ငါဆိုလိုတဲ့အရင်းနှီးဆုံးသူဆိုတာ ငါ့အနာဂတ်ဇနီးကို ပြောတာ။ ငါတို့ကညီအစ်ကိုတွေပဲ"

ကျန့်ဖုန်း က အေးဆေးစွာပြောသည်။

"နင့်ရဲ့ညီအစ်ကိုဘယ်သူလဲ။ ငါ့နားမကပ်နဲ့၊ နင့်ကိုငါမသိဘူး"

ကျန်းရှင်းရန် က ကျန့်ဖုန်း ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ကြည့်ပြီး၊ ခေါင်းလှည့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာနေလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ငါ့ဇနီး လုပ်မလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက အခု ဆင်ဂယ်တွေပဲလေ။ ဒီအလုပ်ပြီးသွားရင် ငါမင်းကိုငါ့တကယ့်အသက်ပြောပြမယ်"

ကျန့်ဖုန်း က ပြုံးရင်းပြောသည်။

"သွားစမ်းပါ၊ ဘယ်သူက နင့် ဇနီး ဖြစ်ချင်နေလို့လဲ"

ကျန်းရှင်းရန် ၏ လှပသောမျက်နှာသည် ချက်ချင်းနီရဲသွားပြီး၊ ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ပြောသည်။

"နှစ်တွေ ဒီလောက်ကြာတာတောင်၊ မင်းကပြုံးတာကို ဒီလိုရှက်နေတုန်းပဲ"

ကျန့်ဖုန်း က နှောက်ယှက်သည်။

"ဒီနေ့ နင်ဘာလို့ဒီလောက် မတည်မတံ့ဖြစ်နေတာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန် က မေးသည်။

ကျန့်ဖုန်း က ပြန်ပြောသည်၊

"ဒါဆို ငါ တည်ငြိမ်တဲ့ အချိန်က ဘယ်လို ပုံစံမလို့လဲ"

"နင်နဲ့ ဆက်မပြောတော့ဘူး"

ကျန်းရှင်းရန် က ထိုင်ခုံတစ်လုံးရှာပြီးထိုင်လိုက်ကာ၊ ဒီကောင်လေးကို ဂရုစိုက်ချင်စိတ်မရှိတော့ချေ။

ကျန့်ဖုန်း သည် ကျန်းရှင်းရန် ဘေးတွင် ထိုင်ပြီး၊ လက်များကို ခေါင်းနောက်သို့ထားကာ၊ ခန်းမဆောင်ရှိ ပြိုင်ပွဲဝင်များကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

" အစ်ကို ကျန်း ၊ နေကောင်းလား"

ထို့နောက်၊ အစိမ်းရောင်ဆံပင်ရှိသူတစ်ဦးသည် ဝေးရာမှပြေးလာသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ချောမောသော်လည်း မိန်းမဆန်သည်။ ၎င်းသည် အေမီမြို့ လေလံအိမ်မှ လင်ရှင်း ဖြစ်သည်။

"ဟေ့၊ ဒါက အစ်ကိုလင်း မဟုတ်လား၊ မင်းအသွင်အပြင်ကိုကြည့်ရတာ ကနဦးအဆင့်ရလဒ်တွေ အတော်ကောင်းမယ်ထင်တယ်"

ကျန့်ဖုန်း က ပြုံးရင်းပြောသည်။

"မဆိုးပါဘူး၊ နံပါတ်တစ်ကိုရဖို့ မနည်းကြိုးစားနေရတယ်။ အစ်ကိုကျန်းကလည်း နံပါတ်တစ်ပဲမတ်လား"

လင်ရှင်း က ၊ ကျန့်ဖုန်း သည် နံပါတ်တစ်သူရဲကောင်းဖြစ်သည် ယူဆထားသည့်အလား အေးဆေးစွာပြောသည်

"အီး၊ အစ်ကို လင်ကို စိတ်ပျက်စေရတာ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုပေါ်လာလို့၊ နောက်ပိုင်းပြိုင်ပွဲတွေမှာ မပါဝင်နိုင်တော့ဘူး"

ကျန့်ဖုန်း က နောင်တရဟန်ဖြင့် ပြောကာ၊ သူပေးဆပ်ခဲ့ရသော စနစ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်ကို တွေးမိပြီး နှလုံးသားလေး ထိခိုက်သွားသည်။

ထို့အပြင်၊ ငါးရက်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းမှ လျော်ကြေးသည် မရောက်ရှိသေးချေ။ ၎င်းတို့၏စွမ်းဆောင်ရည်သည် မကောင်းသောသုံးသပ်ချက်ကို ရထိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်တွေက....။ ဒါဆို မင်းကမကြာသေးမီက စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးလက်ချက်နဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ကံမကောင်းသူလား"

လင်ရှင်း က မတွေးဘဲ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း ၏မျက်နှာသည် မှောင်သွားပြီး၊ မခံမရပ်နိုင်ဘဲ ထွေးထုတ်လိုက်သည်၊

"ဖွီး၊ ဘယ်ကံမကောင်းသူလဲ။ ငါသူ့ကိုမသိဘူး။ အဆင့်ကိုးစွမ်းအားရှင်ကို ရင်ဆိုင်ရဲပြီး အာဏာကိုမကြောက်တဲ့ ပါရမီရှင်သူရဲကောင်းကိုပဲငါသိတယ်"

"ဟီးး၊ အစ်ကိုကျန်းပြောတာမှန်တယ်"

လင်ရှင်း သည် ခဏတာမျှ လန့်သွားပြီး၊ အမြန်သဘောတူသည်။

"ဟားဟား..."

စိတ်ဆိုးနေဆဲဖြစ်သော ကျန်းရှင်းရန် သည် ကျန့်ဖုန်း ၏ မျက်နှာပြောင်သောစကားများကိုကြားရသောအခါ၊ မရယ်မောပဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟေ့ ဟေ့ ဟေ့၊ မင်းငါ့မျက်နှာပျက်အောင်လုပ်နေတယ်"

ကျန့်ဖုန်း က ကျန်းရှင်းရန် ကို အလွန်မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်သည်။

"ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်သာ အာရုံစိုက်ပါ"

ကျန်းရှင်းရန် က မျက်နှာအမူအရာပြုလုပ်ကာ ပြောသည်။

လင်ရှင်း သည် ကျန်းရှင်းရန် ကိုလည်း နှုတ်ဆက်သည်၊

"မိန်းကလေးရှင်းရန်၊ ပြန်တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်"

"မင်းက ကနဦးအဆင့်မှာ နံပါတ်တစ်ရပြီးသားဆိုတော့၊ လုံဟောက်ချန်က မင်းကိုရွေးဖို့လိုသေးလား"

ကျန်းရှင်းရန် က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

လင်ရှင်း က ခေါင်းခါကာ ပြောသည်၊

"ဖိုင်နယ်က ကနဦးအဆင့်နဲ့မတူဘူး၊ ကံကအရမ်းအရေးကြီးတယ်"

"အိုး" ကျန်းရှင်းရန် က ခေါင်းညိမ့်ပြီး၊ နားလည်သလိုလို နားမလည်သလိုလို ဖြစ်သွားသည်။

ကျန်းရှင်းရန် မသိသော်လည်း၊ ကျန့်ဖုန်း သည် လင်ရှင်း ၏ နောက်ခံဇာတ်လမ်းကို အလွန်ကောင်းစွာသိသည်။

All Chapters