တစ်စုံတစ်ယောက်က အမြဲတမ်းနိုင်ရမည်

ယခုနှစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲတွင် စစ်သည်တော်ဘုရားကျောင်း၏ ပါဝင်သူများထဲတွင် အဆင့်ငါးရှိ စစ်သည်တော်သုံးဦးရှိသည်။ ဝမ်ယွမ်ယွမ်နှင့် ဝမ်မင်မှလွဲ၍ တျန့်ယန်ခေါ်သော အခြားတစ်ဦးရှိသေးသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် တျန့်ယန်သည် အဆင့်ငါး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏စွမ်းအားသည် ထူးခြားချက်မရှိဘဲ ဝမ်ယွမ်ယွမ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

ဝမ်ယွမ်ယွမ်တွင် ကာကွယ်ရေးကျွမ်းကျင်မှုများ လုံးဝမရှိပေ။ ကျန့်ဖုန်းလိုအပ်သည်မှာ သူ၏အဖွဲ့ရှိ မှော်ဆရာများကို ကာကွယ်ရန် ကူညီနိုင်သော ဒိုင်းစစ်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် မနေတော့ဘဲ သူရဲကောင်းစမ်းသပ်ကွင်းမှထွက်ခွာကာ မြင့်မြတ်မြို့တော်ရှိ လက်နက်ဆိုင်ငယ်တစ်ဆိုင်သို့သွားပြီး သူရဲကောင်းဓားရှည်နှစ်ချောင်းဝယ်သည်။ သူသည် စုစုပေါင်း ရွှေဒင်္ဂါးနှစ်ဆယ် သုံးစွဲခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သတ္တုစပ်ပစ္စည်းများ၏အဆင့်သို့တောင် မရောက်ရှိသေးသော သာမန်ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည့် သံမဏိဓားတစ်ချောင်းကို ဝယ်ယူခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ရှိအချိန်တွင် အလွန်ဆင်းရဲနေသည်။ ယနေ့တိုက်ပွဲသည် ရွှေဒင်္ဂါးသုံးထောင်နီးပါးကုန်ကျသည့် ပစ္စည်းကိရိယာသုံးခုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ စိတ်ထိခိုက်စရာကောင်းလှသည်။

သို့သော်လည်း လက်ဗလာဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် လက်တွေ့မကျပေ။ ယင်းသည် အရှက်ရစရာဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးအနေနှင့် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ ပထမဆုံးစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးသူရဲကောင်းဖြစ်သူ ယန်ဟောက်ယွီ၏တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူရဲကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူရမည်။ လိုအပ်ပါက ဓားကိုအသုံးပြုရမည် သို့မတ် သေနတ်ကိုအသုံးပြုရမည်။ သူသည် လက်ဗလာဖြင့် သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်၍မရပေ။

အကယ်၍ ဤအရာကို အခြားဘုရားကျောင်းအဖွဲ့ဝင်များက မြင်ပါက ယန်ဟောက်ယွီသည် တွန့်တိုပြီး သူ၏တပည့်ကို လက်နက်တစ်ခုတောင် မပေး ပြောကြမည်မတ်ပါလား။

လက်ရှိအချိန်ဇယားသည် တင်းကျပ်နေပြီး ကျန့်ဖုန်းတွင် ဘုရားကျောင်း၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များထံမှ သူ၏ဆုကို တောင်းယူရန် အချိန်မရှိပေ။

ကနဦးအဆင့်တွင် ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးသည် ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့် ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခုဖြင့် ဆုချီးမြှင့်ခံရမည်။

သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် လုံဟောက်ချန်၏ပစ္စည်းကိရိယာများသည် အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိုးပြာခေါင်ရမ်းအလင်းဓားကို တောင်းယူရန် ဘုရားကျောင်းဘဏ္ဍာတိုက်သို့သွားခဲ့သည်။ စုစုပေါင်းသုံးရက်ကြာသွားသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် သူ၏ဆရာ ယန်ဟောက်ယွီ၏ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များသည် သူ့အား သာမန်ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့် ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခုသာပေးမည်မတ် ခံစားရသည်။

ထို့ကြောင့် ပြိုင်ပွဲကိုမနှောင့်နှေးစေရန် အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးသည်အထိ သူ၏ဆုကို တောင်းယူရန်အတွက် စောင့်ဆိုင်းရန် သူဆုံးဖြတ်သည်။

ပစ္စည်းကိရိယာမရှိဘဲပင် သူ့လက်သီးများ၏စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ပွဲကိုအနိုင်ရရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်း၏လက်သီးများသည် ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့်ပစ္စည်းကိရိယာများထက်ပင် မာကျောကောင်းမာကျောနိုင်သည်။

တတိယတိုက်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်ကိုစောင့်ဆိုင်းကာ ဟိုတယ်သို့အတူတကွပြန်လာကြသည်။

လမ်းတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် လူငယ်စုံတွဲတစ်တွဲအား တွေ့ခဲ့သည်။

အမည်းရောင်ဆံပင်ကို နောက်သို့ချည်နှောင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ကိုက်ညီသော အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်သည် သေးငယ်သောမိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဂရုတစိုက်ထောက်ပံ့ပေးနေသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် ခပ်ရှည်ရှည်ခရမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သွယ်လျကာ သူမ၏အရောင်ဖျော့သောခရမ်းရောင်ဆံပင်များသည် လေထဲတွင်လှုပ်ရှားနေသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့ဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က ကျန့်ဖုန်း ရှေ့သို့ငေးကြည့်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ မေးမြန်းသည်။

"ဘာမှမတ်ဘူး

ကျန့်ဖုန်းက အနည်းငယ်ပြုံးရင်းပြောသည်။ သူသည် သူ၏ဘေးမှ ကျန်းရှင်းရန်ကို ကြည့်နေလေသည်။

လွန်သောရက်အနည်းငယ်က ဖြစ်ရပ်ကို လျစ်လျူရှုပါက ကျန့်ဖုန်းသည် တကယ်တော့ ရှေ့တွင်မြင်ရသောမြင်ကွင်းသည် အတော်လေးလှပသည် ခံစားရပြီး လုံဟောက်ချန်ကိုပင် အနည်းငယ်အားကျမိသည်။

သူအရမ်းငယ်သေးတယ်၊ ဒီလိုလှပတဲ့မိန်းကလေးကိုရထားပြီးပြီ။

တကယ်တော့၊ လှပပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိကာ စွမ်းအားကြီးမားသောနောက်ခံနှင့် သင့်ကိုသေသည်အထိချစ်သော ရည်းစားတစ်ဦးကို မည်သူမခံနိုင်နိုင်ပါ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျန့်ဖုန်းက သူကမ်းလှမ်းရင်တောင် ငါမငြင်းနိုင်ဘူးလို့ ပြောရပေမည်။

"ဟူးး၊ အဲဒီအသက်အရွယ်မှာ ဘာကြောင့်ဒီလိုမှားယွင်းတဲ့အရာတစ်ခုလုပ်နေရတာလဲ။ ဘာကြောင့် အဲဒီလောက်စောပြီး ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖလှယ်နေရတာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက မနာလိုစိတ်ဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။

"မင်းဘာကိုပြောနေတာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က မေးသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သည် ရည်းစားများမတ်ကြသော်လည်း အမြဲတမ်းအတူရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့မြန်မြန်မလုပ်ပါက သူတို့သည် အစ်ကိုများကဲ့သို့ အမှန်တကယ်အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။

"ရှေ့ကလူငယ်စုံတွဲကိုကြည့်လေ"

ကျန့်ဖုန်းက ကျန်းရှင်းရန်အား ရှေ့သို့ကြည့်ရန် အမူအရာပြုသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ လုံဟောက်ချန်နဲ့ ချိုင်အာလို့ခေါ်တဲ့ မိန်းကလေး၊ ဒါသူမ နာမည်မလား"

ကျန်းရှင်းရန်က ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါကလက်ရှိအခြေအနေနဲ့မတူဘူးလား"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောသည်။

"ဘာနဲ့ တူတာလဲ”

ကျန်းရှင်းရန်က ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိဟန်ရှိသည်။

"ဘာမှ မတ်ဘူး၊"

ကျန့်ဖုန်းက စိတ်တိုကာ ပြောသည်။

စကားပြောပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့လျှောက်သွားပြီး ကျန်းရှင်းရန်၊ ဤ ဖြောင့်မတ်လှသည့် မိန်းကလေးနှင့် စကားပြောရန် မလိုလားပေ။

သို့သော် သူ မသိသည်မှာ သူ့နောက်က ကျန်းရှင်းရန်၏လှပသောမျက်နှာသည် ယခုပင်နီရဲနေပြီး သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများသည် ကျန့်ဖုန်း၏ပုံရိပ်ကို သူမ၏မျက်လုံးများဖြင့်ဖြည့်ရန်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကျန်းရှင်းရန်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် သူ့ကိုလိုက်မိပြီး ကျန့်ဖုန်း၏လက်မောင်းကိုဆွဲကာ ပြောသည်။

"ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

"ဘယ်ကိုသွားမှာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက မေးသည်။

"အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲမှာ နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက်နိုင်တာကို ဂုဏ်ပြုကြရအောင်"

ကျန်းရှင်းရန်က ပျော်ရွှင်စွာပြောသည်။

"နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက်နိုင်တာက ဂုဏ်ပြုစရာလား။ ဒါက လူတိုင်း လုပ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"ဒီနှစ်ကြိမ်နိုင်ဖို့ ငါတကယ်ကြိုးစားရတယ်၊ သိလား။ လူတိုင်းက နင့်လိုမျိုး ထင်နေတာလား"

ကျန်းရှင်းရန်က သူ့ကိုမျက်စောင်းထိုးသည်။

"မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ့ရဲ့သုံးကြိမ်ဆက်တိုက်နိုင်မှုကို ဂုဏ်ပြုသင့်သလား"

ကျန့်ဖုန်းက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မေးသည်။

"ငါ နိုင်မှာလားဆိုတာအပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ တစ်နပ်စီစားကြရအောင်။ ဒါပေမယ့် ကြိုတင်ပြောထားတာက၊ ငါငွေကုန်သွားပြီ"

ကျန့်ဖုန်းက ကြိုတင်အလေးအနက်ထားပြောသည်။

"နင်ကလည်း၊ ငါကချမ်းသာတယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က သူမ၏ပြည့်ဖြိုးသောရင်ဘတ်ကို ပုတ်ခတ်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင်စားသောက်ကြပြီး ကျန်းရှင်းရန်က ငွေရှင်းသူဖြစ်သောကြောင့် စားသောက်ဆိုင်သည် သိသိသာသာပိုမိုကောင်းမွန်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ဖခင်သည် ကြယ်တာရာမြို့တော် မှော်ဆရာခန်းမခွဲ၏ ခန်းမသခင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားကျောင်းခြောက်ခုအနက်မှ အချမ်းသာဆုံးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းရှင်းရန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပိုက်ဆံမရှားခဲ့ပေ။

ကျေနပ်ဖွယ်စားသောက်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်းရှင်းရန်တို့သည် မြင့်မြတ်မြို့တော်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုကြသည်။ ညအချိန်ဖြစ်နေသော်လည်း မြင့်မြတ်မြို့တော်သည် နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့တောက်ပပြီး အလွန်စည်ကားလှသည်။

ကျန်းရှင်းရန် ဝတ်စုံ ဆယ်စုံခန့်နှင့် အခြားပစ္စည်းများဝယ်ယူပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဟိုတယ်သို့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။

လင်ရှင်းထံမှရရှိသော ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးကို ကျန်းရှင်းရန်ထံပေးအပ်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏အခန်းသို့ပြန်လာသည်။

ဟိုတယ်အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်သည်နှင့် နဂါးပေါက်လေးသည် ချက်ချင်းကျန့်ဖုန်းထံသို့ အသာအယာ ဝင်ရောက်လာပြီး သူနှင့်ပွတ်သပ်သည်။ တစ်ရက်ခွဲခွာပြီးနောက်ပင် ကောင်လေးသည် အတော်လေးကပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ချစ်စရာကောင်းတဲ့ကလေး၊ ပြိုင်ပွဲပြီးရင် မကြာခင်မှာ မှော်ပုံဆောင်ခဲတွေ အများကြီးစားရမယ်"

ကျန့်ဖုန်းက နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

"ဝူးဝူး" နဂါးပေါက်လေးသည် သူနှင့်နောက်တစ်ကြိမ်ပွတ်သပ်ပြီး ပြန်သွားကာ ဆက်အိပ်ရန် လဲလျောင်းသည်။

ဘာမှမလုပ်ဘဲ ကျန့်ဖုန်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းစတင်သည်။

အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲ၏ တတိယနေ့တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း စောစောစီးစီး သူရဲကောင်းစမ်းသပ်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယနေ့သည် သူ၏ပဉ္စမမြောက်တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး သူ၏ပြိုင်ဘက်သည် အဆင့်လေးရှိ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် မူလက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်သို့တက်သည်နှင့် အရှုံးပေးကြောင်း ဝန်ခံရန် စီစဉ်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမနှစ်ကြိမ်ပြိုင်ပွဲများမှတစ်ဆင့် ဤအုပ်စုရှိအဖွဲ့ဝင်အများစုသည် ကျန့်ဖုန်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်လာကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လူများစွာက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မနိုင်နိုင်သည့်အတွက် ကြိုတင်ဝန်ခံပစ်ရန် စဉ်းစားကြသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ရက်အနားယူကာ နောက်တစ်ကြိမ်ကစားရန် ပြင်ဆင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ကိုက်ညီသောအဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ပြီး သံမဏိဓားကောင်းနှစ်ချောင်းသယ်ဆောင်ကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်သို့လျှောက်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် ရုတ်တရက်မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ရရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ပစ္စည်းကိရိယာများသည် ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ဖျက်ဆီးခံရပြီး သူ၏လက်ရှိပစ္စည်းကိရိယာများသည် အဆင့်နိမ့်လွန်းကြောင်း သိရှိရသည်။ ဤအရာသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအား မထင်မရှားသောအတွေးအခေါ်တစ်ခုရရှိစေသည်- သူနိုင်နိုင်သလား။

သာမန်သံမဏိဓားတစ်ချောင်းက ဘယ်လောက်စွမ်းအားရှိမှာလဲ။

အနည်းငယ်ထိလိုက်ရုံနှင့် ကျိုးသွားမှာသေချာသည်။ သူ၏လက်နက်မရှိဘဲ ကျန့်ဖုန်းသည် အောင်ပွဲခံနိုင်ဆဲ ဖြစ်မည်ဟု သူမယုံကြည်ပါ။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နိုင်ရမည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုလူသည် သူ မဖြစ်နိုင်သည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

ထိုအတွေးဖြင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် အရှုံးပေးကြောင်း ဝန်ခံမည့် စိတ်ကူးကို နှိပ်ကွပ်ကာ ကျန့်ဖုန်းကို သူ၏စွမ်းအားရှိသမျှဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့အခြေအနေသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် သူ့ကိုထိခွင့်ပေးရန် အခွင့်အရေးတောင်မပေးပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည် တစ်တိုက်ပွဲလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်မှုနှစ်ခုသာအသုံးပြုသည်။

တစ်ခုမှာ အဆင့်ခြောက်သူရဲကောင်းကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သော ချိတ်ဆက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လက်တွေ့အားဖြင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏သဘာဝရန်သူဖြစ်သည်။

တစ်ခါ ချိတ်ဆက်ပြီးပါက ကျန့်ဖုန်း၏ကျွမ်းကျင်မှုများသည် အလိုအလျောက်ပြိုင်ဘက်ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ၏ဝှက်ထားမှုကို အဆင်ပြေစေရန် စမ်းသပ်ကွင်းများတွင် ကျောက်တိုင်များထောင်ထားသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် သူ့ကိုရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ထို့နောက် သူ၏ဒုတိယကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သော မြင့်မြတ်အလင်းကြက်ခြေခတ်ဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။

လူတိုင်းသည် ကျန့်ဖုန်း၏ မြင့်မြတ်အလင်းကြက်ခြေခတ်ဓားချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ဝမ်မင်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြိုင်ပွဲဝင်အားလုံးထဲတွင် ကျန့်ဖုန်း၏မြင့်မြတ်အလင်းကြက်ခြေခတ်ဓားချက်၏စွမ်းအားသည် ထိပ်ဆုံးမှဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် အဆင့်ငါးတွင်ရှိပါက၊ ချိတ်ဆက်ပြီးရင်တောင် သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကိုခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ယခုသူသည် ယင်းကိုခံနိုင်ရည်မရှိပေ။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် နောက်ဆုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ အနိုင်ရရန် နောက်ဆုံးသောဆန္ဒသည် ချက်ချင်းပျက်စီးသွားသည်။