မင်ဝမ်အမြောက်

မြင့်မြတ်သောအလင်းကြက်ခြေခတ်ဓားချက် ထိမှန်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ "ငါ အရှုံးပေးတယ်"ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဒိုင်လူကြီးသည် ထို့နောက် သူ၏ရှေ့သို့တက်လာပြီး သူ့အတွက် တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးပေးသည်။

"အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲ၏ တတိယအကြိမ် ပဉ္စမတိုက်ပွဲကို ကျန့်ဖုန်း အနိုင်ရရှိသည်။"

ကျန့်ဖုန်းသည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ရင်းနှီးသော "ဒင်း" အသံမမြည်ပေ။

"စနစ်၊ ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ဆုကဘာလဲ" ကျန့်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ထဲတွင်မေးမြန်းသည်။

စနစ်ကပြန်ဖြေသည်- "တိုက်ပွဲ၏ ရည်မှန်းချက်သည် အဆင့်ခုနှစ်ရှိ ကျောင်းတော်သူရဲကောင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် တိုက်ပွဲမပြီးဆုံးသေးပါ။ အဆင့်လေးရှိ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူနှင့် ထိရောက်သောတိုက်ခိုက်မှုမရှိသောကြောင့် မည်သည့်ဆုချီးမြှင့်မှုမျှ ချီးမြှင့်မည်မဟုတ်ပါ။"

"အီး၊ သူကစောပြီးလက်မခံနိုင်ကြောင်းဝန်ခံလိုက်လို့လား"

ကျန့်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူတွေးကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သည်။ သူ့ပြိုင်ဘက်သည် အဆင့်လေးရှိ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးသာဖြစ်သော်လည်း သူသည် စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀ တန်ဆဲဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်စီက သူ့အတွက် အထောက်အကူဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် လက်ရှိအချိန်တွင် စနစ်ဒင်္ဂါးများကို နေရာများစွာတွင်သုံးစွဲရန် လိုအပ်နေသည်။ ဥပမာ သူ၏မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀ ကို ပင် ရယူလိုသည်။ သူသည် သေးငယ်သောပမာဏများကို စုစည်းရန်အခြေခံမူကို နားလည်သဘောပေါက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်လေးပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက တိုက်ပွဲမစမီ ပြိုင်ဘက်ကို အားပေးရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကွင်းပြင်ထဲသို့ဝင်သည်နှင့် လက်မခံနိုင်ကြောင်းဝန်ခံလိုက်ပါက သူ၏မွေးရာပါဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အမှတ် ၉၀ အထိ မြှင့်တင်ရန် သူ့တွင် စနစ်ဒင်္ဂါး မည်သို့လုံလောက်မည်နည်း။

ယနေ့တိုက်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာပြီးဆုံးသွားပြီး ကျန့်ဖုန်းသည် စနစ်ဒင်္ဂါးများမရရှိသောကြောင့် မနက်ဖြန်တိုက်ပွဲအတွက် မျှော်လင့်လာသည်။

အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲ၏ စတုတ္ထနေ့တွင် ယနေ့၏ပထမဆုံးတိုက်ပွဲသည် အလွန်ထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခုကို ပြသသည်။

"စတုတ္ထအကြိမ်၊ ပထမပွဲ- လင်ရှင်း နှင့် ဝမ်မင် ၊စင်ပေါ်တက်ရန် အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ထားပါ။"

ရွေးချယ်မှုရလဒ်များကိုမြင်သောအခါ လင်ရှင်းနှင့် ဝမ်မင်နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့သည် ခဏတာရပ်တန့်နေပြီးနောက် စမ်းသပ်ကွင်းပေါ်သို့တက်သွားကြသည်။

ရက်ပေါင်းများစွာကြာပြိုင်ပွဲပြီးနောက် ကစားသမားနှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များကို သိရှိကြသည်။

လင်ရှင်း၊ မတိုက်ခိုက်သော မှော်ဆရာတစ်ဦး။

ဝမ်မင်သည် တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်းရှိသော ဒိုင်းစစ်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဒီနှစ်ယောက်ကစားတဲ့အခါ ဘာကိုယှဉ်ပြိုင်ကြမှာလဲ။ ကာကွယ်မှုလား။

"တိုက်ပွဲစတင်ပြီ။"

ဒိုင်လူကြီးက အော်ဟစ်သော်လည်း လင်ရှင်းနှင့် ဝမ်မင်တို့သည် မလှုပ်ရှားဘဲ နေရာတွင်ပင် ဆက်လက်ရပ်တည်နေကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် ကြည့်ရှုသူများကို ရယ်မောစေသည်။

"အချိန်မဖြုန်းပါနှင့်၊ အမြန်စတင်ပါ"

ဒိုင်လူကြီးက နှိုးဆော်သည်။

ဝမ်မင်က ပထမဆုံးစတင်ပြောဆိုသည်။ သူ၏ကြမ်းတမ်းသောအသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လင်ရှင်းလေး၊ ကာကွယ်ဖို့ပြင်ဆင်ပါ၊ ငါ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုလက်ခံလိုက်၊ ဘယ်လိုလဲ။ မင်းလက်ခံနိုင်ရင် မင်းနိုင်မယ်၊ မနိုင်ရင် ငါနိုင်မယ်"

"အိုကေ၊ ငါပထမဆုံးပြင်ဆင်ခွင့်ပြုပါ"

လင်ရှင်းက ဝမ်းမြောက်စွာသဘောတူသည်။

နောက်ဆုံးအနေနှင့် နှစ်ဖက်စလုံးသည် တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုသာထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အနိုင်ရရှိသူကိုဆုံးဖြတ်ရန် ဤသည်မှာ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

လင်ရှင်းစကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏လက်ထဲရှိ မီးတိမ်ပုံဆောင်ခဲနှင်တံသည် ကြွယ်ဝသောမီးဒြပ်စင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် စာသားများရွတ်ဆိုနေစဉ် ဒြပ်စင်ဒိုင်းများသည် လင်ရှင်း၏ရှေ့တွင်စုပုံလာသည်။

မကြာမီ မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ်သည် အလွှာ ၁၈ ထိစုပုံလာသည်။

လင်ရှင်းသည် သူ၏အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားအမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးပြီး အသက်ပြန်ရှူပြီးနောက် ပြောသည်။

"ဝမ်အစ်ကို၊ လာပါ။ မင်းငါ့ရဲ့ဒိုင်း ၁၈ လွှာကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ချိုးဖျက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါရှုံးကြောင်းဝန်ခံတယ်"

လင်ရှင်းပြောနေစဉ် သူသည် ဘေးဖယ်သွားပြီး သူကိုယ်တိုင်ကို မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ်နောက်တွင်ထားရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။

ဒြပ်စင်ဒိုင်း ၁၈ လွှာရှိသော်လည်း ဝမ်မင်၏တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို သူအတိအကျသိရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်သောနှစ်ရက်က ကျန့်ဖုန်းနှင့် ဝမ်မင်တို့၏တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းကဲ့သို့သော စွမ်းအားကြီးမားသူတစ်ဦးပင် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူမည်သို့ကြိုးစားရန်ဝံ့ပါမည်နည်း။

ဝမ်မင်က ရယ်မောကာပြောသည်။

"နောက်ထပ်ဝေးဝေးဆက်သွားပါ၊ မဟုတ်ရင် မင်းဒဏ်ရာရမှာစိုးလို့"

ဤစကားကိုကြားသော လင်ရှင်းသည် နာခံစွာဖြင့် နောက်ထပ်မီတာ ၁၀ ခန့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏အစွန်းသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး အော်ဟစ်သည်။

"ညီအစ်ကို ဝမ်၊ ဒါလုံလောက်ပြီလား"

"အိုကေ၊ နားကိုပိတ်ဖို့ပြင်ထား၊ ငါစတော့မယ်"

ဝမ်မင်ကအော်ပြီး လင်ရှင်း၏ မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ် ၁၈ လွှာဆီသို့လာကာ သူ့လက်ထဲကဒိုင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်းမြှောက်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ထူးခြားစွာပြင်းထန်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မင်ဝမ်အမြောက်၏ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် ကြာသောအချိန်သည် အလွန်ကြာမြင့်သောကြောင့် သူ့တွင် တိုက်ခိုက်မှုအခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်သာရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါဖြင့် မအောင်မြင်ပါက သူသည် အခြေခံအားဖြင့် သူ၏ကာကွယ်ရေးဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မည်။

စွမ်းအားပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သောဘုရင်၏ဒိုင်းပေါ်တွင် သန့်ရှင်းသောမြေဝါရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါင်းစည်းလာသည်။

"ဝုန်း"

ဖျက်ဆီးခြင်း၏စွမ်းအားသည် လေထဲတွင်စိမ့်ဝင်နေပြီး မင်ဝမ်အမြောက်သည် ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ လင်ရှင်းမှထုတ်လွှတ်လိုက်သော မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ် ၁၈ လွှာကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်သည့်စွမ်းအားဖြင့် တိုက်မိသည်။

"ဝုန်း၊ ဝုန်း၊ ဝုန်း။"

ပထမဆုံးမီးဒြပ်စင်အကာအကွယ်သုံးခုသည် နီးပါးတစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် ကြေမွသွားသည်။

မင်ဝမ်အမြောက်သည် လုံးဝမတားဆီးနိုင်ပေ။ မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြေမွသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်ဝမ်အမြောက်ဖြတ်သန်းသွားသောနေရာတိုင်းတွင် ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မီတာနှစ်မီတာကျယ်ပြီး တစ်ဝက်မီတာနက်သော တွင်းကြီးတစ်ခုကို ချန်ထားသည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း..."

မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ် ၁၈ လွှာသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြေမွသွားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် မင်ဝမ်အမြောက်၏စွမ်းအားကို ချေမှုန်းနိုင်သည်။ အလင်းတန်းသည် ပါးလွှာသွားပြီး လေထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ဒုတိယအကြိမ်မြင်တွေ့ရသော်လည်း အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များသည် ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်းမှလွဲ၍ ဤစွမ်းအားကို မည်သူခံနိုင်ရည်ရှိသနည်း။

ဤအချိန်တွင် ပြိုင်ပွဲဝင်များဧရိယာရှိ လူအားလုံးသည် ကျန့်ဖုန်းအပေါ် အာရုံစိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏မျက်နှာအမူအရာများသည် အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် ယုံကြည်ခြင်းမရှိကြပေ။ ကျန့်ဖုန်းသည် ယခင်ကတည်းက ၎င်းကိုခံစားရပြီး အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း သူသည် ယင်းကိုဖမ်းမိသည်။

ပထမတန်းတွင်ထိုင်နေသော ကျန့်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက်မသက်မသာဖြစ်လာသည်။ သူသည် နောက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ လူတိုင်းသည် သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေကြောင်းတွေ့မြင်ရသည်။ သူက ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ လူတိုင်းက ငါ့ကို ကြည့်နေရတာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းအနီးရှိလူများသည် ချက်ချင်းခေါင်းကို လှုပ်ခါပြီး ဘာမျှမပြောဘဲ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီသို့ သူတို့၏အာရုံကိုပြောင်းလိုက်ကြသည်။

ရှုပ်ထွေးနေသော ကျန့်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတန်းရှိ ဝမ်ယွမ်ယွမ်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

"မင်းတို့ကဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ဝမ်ယွမ်ယွမ်သည် သူ့ကိုကြည့်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများသည် မျက်မှောင်ကြုပ်ကာ ပြောသည်။

"ငါမေးတာ အရင်ဖြေ၊ ပြီးရင် သူတို့အားလုံးဘာကြောင့်မင်းကိုကြည့်နေရတာလဲဆိုတာကိုပြောပြမယ်"

"မေးပါ"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲမှာတုန်းက မင်းထိန်းချုပ်ထားတာလား။ ဘာကြောင့် မင်းရဲ့စွမ်းအားအပြည့်ကိုမသုံးတာလဲ။ ငါ့ကိုမင်းရဲ့စစ်မှန်တဲ့စွမ်းအားကိုဘာကြောင့်မပြတာလဲ။ မင်းငါ့ကိုအထင်သေးတာလား။ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ မင်းငါ့ကိုဆော့နေတာလား"

ဝမ်ယွမ်ယွမ်က ကျန့်ဖုန်း၏မျက်လုံးကို စူးစမ်းသလိုကြည့်ကာ ပြောသည်။

ဤစကားကိုကြားသော ကျန့်ဖုန်းသည် မရပ်တန့်နိုင်ပေ။ ဝမ်ယွမ်ယွမ်သည် တကယ်ပဲ ခိုင်မာသောအကြောင်းရင်းရှိသည်။

"ငါ စွမ်းအားအပြည့်မသုံးခဲ့ပေမယ့် ငါမထိန်းချုပ်ထားခဲ့ဘူး၊ အဲဒီနေ့က မင်းမြင်ရတာက ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားပဲ၊ နောက်တစ်နေ့ ဝမ်မင်နဲ့ တိုက်ပွဲက ပိုသန်မာလာနဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား တိုးတက်မှုကြောင့်ပဲ၊ အဲဒီနေ့က ငါ့စွမ်းအားက မင်းနဲ့ တိုက်တဲ့ အချိန်ကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တာ”

ကျန့်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့မင်းကိုယုံတယ်"

ဝမ်ယွမ်ယွမ်က ကျန့်ဖုန်းကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုပြီး သူသည်မဟုတ်တ်မမှန်ပြောဟန်မရှိကြောင်းတွေ့ရှိပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"အခုလေးတင် ငါတို့ မင်းကိုကြည့်နေရတဲ့အကြောင်းရင်းက ငါတို့ထဲကဘယ်သူမှ ဝမ်မင်ရဲ့ မင်ဝမ်အမြောက်တိုက်ခိုက်မှုကိုခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့မယုံကြည်ကြပေမယ့် မင်းကတော့လုပ်နိုင်တာ မလို့ပဲ"

"ကံကောင်းတာပါ၊ ကံကောင်းတာ၊ အဓိကအချက်ကတော့ ဝမ်မင်က မင်ဝမ်ဒိုင်းရဲ့စွမ်းအားအပြည့်ကို မထုတ်လွှတ်နိုင်သေးတာပါပဲ။ ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်လည်း ငါဒုက္ခရောက်မှာ"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်ရင်းပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လောလောဆယ်တော့ မင်းတစ်ယောက်တည်းကပဲ ဒါကိုခံနိုင်တာ"

ဝမ်ယွမ်ယွမ်က ပြောသည်။

"ဒီတိုက်ခိုက်မှုကိုခံနိုင်ရည်ရှိဖို့မလွယ်ဘူး။ ငါ့စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် အများဆုံး ၈ ကြိမ်၊ ၁၀ ကြိမ်လောက်ပဲခံနိုင်မယ်။ ဒါထက်ကျော်ရင်တော့ ငါတကယ်မခံနိုင်တော့ဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်များနှင့် မင်ဝမ်အမြောက်၏စွမ်းအားကို ဂရုတစိုက်တွက်ချက်ပြီးနောက် ရိုးသားစွာပြောဆိုသည်။

"ဟမ်၊ မင်းက တကယ်အားကောင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ကြွားဝါနိုင်စွမ်းက ပိုကောင်းတယ်”

ဝမ်ယွမ်ယွမ်က ပြက်ရယ်ပြုကာ ဆက်ပြောသည်။

"မနေ့က မင်းဘယ်လောက်ထိခိုက်သွားတယ်ဆိုတာကို မင်းမေ့သွားပြီလား။ မင်းမှာ ထပ်ထွေးထုတ်ဖို့ သွေးဘယ်လောက်တောင် ကျန်သေးလို့လဲ"

ကျန့်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် လူများသည် အမှန်တရားကို မယုံကြည်ကြတော့ပေ။