ချန်ယင်းအာ

စမ်းသပ်ကွင်းပေါ်တွင် လင်ရှင်းသည် ဝေးရာတွင် နေကာ သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ် ၁၈ လွှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်နားကိုပိတ်ပြီး လှိုင်းလုံးသဖွယ်ဖြစ်သော စွမ်းအားဖြင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြေမွွသွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲရှိ အံ့အားသင့်မှုသည် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

သူသည် မင်ဝမ်အမြောက်၏စွမ်းအားကို အံ့အားသင့်ရုံသာမက ကျန့်ဖုန်း၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကာကွယ်မှုကိုလည်း အံ့အားသင့်ကြသည်။

လွန်သောနှစ်ရက်က ကျန့်ဖုန်းသည် မင်ဝမ်အမြောက်ဖြင့် ရုတ်တရက်ထိမှန်ပြီး ဦးခေါင်းဖြင့်ထိမှန်ကြောင်း သူရှင်းရှင်းလင်းလင်းမှတ်မိသည်။ သို့သော် သူသည် မင်ဝမ်အမြောက်၏စွမ်းအားကို ချေမှုန်းရန် ပါးစပ်အပြည့် သွေးတစ်ငုံသာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဤနည်းဖြင့် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ကျန့်ဖုန်း၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်သည် မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ် ၁၈ လွှာထက်ပင် ပိုမိုမာကျောနိုင်သည်လား။

လင်ရှင်းသည် ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းအားဖြစ်သနည်း။

သာမန်အဆင့်ခုနှစ်ရှိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးသည်ပင် ဝမ်မင်၏တိုက်ခိုက်မှုကို ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်ဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ဟု သူသေချာသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းအားခိုင်မာသော သူရဲကောင်း သို့မဟုတ် စစ်သည်တော်တစ်ဦးတောင်မှ မခံနိုင်လောက်ပေ။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ယင်းကိုခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝမ်မင်သည် အလွန်အသက်ရှူမြန်နေပြီး သူ၏လက်နှစ်ဖက်သည် သူ၏မလှုပ်ရှားနိုင်သောဘုရင်၏ဒိုင်းကို ထောက်ခံထားသည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လုံးဝနီးပါးကုန်ဆုံးသွားစေပြီး သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော မင်ဝမ်အမြောက်၏စွမ်းအားသည် လွန်သောနှစ်ရက်က ကျန့်ဖုန်းနှင့်သူ၏တိုက်ပွဲထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသည်။

ဤသည်မှာ မင်ဝမ်အမြောက်သည် မီးဒြပ်စင်အကာအကွယ် ၁၈ လွှာကို ဆက်တိုက်ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရလဒ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ချုပ်ချယ်မှုမရှိဘဲ သူ၏စွမ်းအားအပြည့်ကို သေချာပေါက်ထုတ်လွှတ်မည်ဖြစ်သည်။

လင်ရှင်းသည် ချဉ်းကပ်လာသည်။ ပြိုင်ပွဲရှုံးရသည်ကို ဝမ်းနည်းသော်လည်း သူ့တွင် တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုများ လုံးဝမရှိပေ။ သူ၏ပြိုင်ဘက်က တိုက်ရိုက်အရှုံးပေးကြောင်း ဝန်မခံပါက သူ့ကိုအနိုင်ယူနိုင်မည့်အခွင့်အရေးမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှုံးနိမ့်မှုကို လျင်မြန်စွာလက်ခံကာ ပြောသည်။

"ဒိုင်လူကြီး၊ ကျွန်တော်ရှုံးသွားပြီ"

"အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲ၏ စတုတ္ထအကြိမ် ပထမပွဲကို ဝမ်မင် အနိုင်ရရှိသည်။"

ဒိုင်လူကြီးက တိုက်ပွဲရလဒ်ကို ကြေညာပြီးနောက် လင်ရှင်းက ရယ်မောကာပြောသည်။

"ဝမ်အစ်ကို၊ အခုတော့ မင်းကိုငါလုံးဝယုံကြည်သွားပြီ"

အပြင်ပန်းသွင်ပြင်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဝမ်မင်သည် အသက်အရမ်းကြီးနေပြီဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်မှာ အသက် ၂၀ခန့် ဖြစ်သည်။။

လင်ရှင်းသည် ယခုနှစ်တွင် ၁၈ သို့မဟုတ် ၁၉ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သောကြောင့် ဝမ်မင်အား "အစ်ကို" ခေါ်ဆိုခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

"မင်းလည်းအတော်သန်မာတယ်။ မီးဒြပ်စင်တွေအပေါ် မင်းရဲ့ထိန်းချုပ်မှုဟာ အဆင့်တူအခြားကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အများစုထက် သာလွန်တယ်ဆိုတာ ရှင်းနေပြီ။ တိုက်ခိုက်ရေးမှော်အတတ်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အနိုင်ရသူက မင်းဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်"

ဝမ်မင်ကပြောသည်။

"ဒါတွေအားလုံးပြောနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ တိုက်ခိုက်ရေးမှော်အတတ်ကို ငါမသင်ယူနိုင်ဘူးဆိုရင် မသင်ယူနိုင်ဘူးပဲ။ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တိုက်ခိုက်လို့မရတဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေမယ်"

လင်ရှင်းက ပြုံးရင်းပြောသည်။ သို့သော် သူ၏မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသောဝမ်းနည်းမှုများရှိနေသည်။

လင်ရှင်းသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ဝှက်ထားသည်။

ဝမ်မင်သည် လင်ရှင်း၏ပခုံးကို ပုတ်ခတ်သည်။ လင်ရှင်း၏မျက်လုံးများတွင် တစ်စုံတစ်ရာကိုမြင်နေရသော်လည်း သူသည် ဉာဏ်ရှိရှိဖြင့် ဘာမျှမမေးဘဲ ရွေးချယ်သည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပြိုင်ပွဲဝင်များထိုင်ခုံသို့ ပြန်လာကြသည်။

ဒုတိယ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။

"စတုတ္ထအကြိမ်၊ ဒုတိယပွဲ- ကျန့်ဖုန်း နှင့် ချန်ယင်းအာ”

ဒိုင်လူကြီးက နာမည်နှစ်ခုကို အသံမြင့်မြင့်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ထလာကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ်ပြင်းထန်နေသည်။ နောက်ဆုံးအနေနှင့် ချန်ယင်းအာသည် အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲတွင် သူ၏အပြင်းထန်ဆုံးပြိုင်ဘက်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သူ့ရှေ့မှောက်တွင် မိန်းကလေးငယ်ကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်ခုန်ပေါက်လုပ်နေသော ချန်ယင်းအာကို ကြည့်ကာ ကျန့်ဖုန်းသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမပြုဘဲ တိုက်ပွဲစတင်ရန် တိတ်တဆိတ်စောင့်ဆိုင်းကာ ကံကိုသာ အားကိုးရင်း စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"တိုက်ပွဲစတင်ပါပြီ"

ဒိုင်လူကြီးက အော်ဟစ်သည်။

ဒိုင်လူကြီး ညွှန်ကြားချက်ပေးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ချန်ယင်းအာသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူမ၏နှလုံးသားကို ပွေ့ဖက်သည့်အမူအရာပြုလုပ်ကာ ကြီးမားသောပုံဆောင်ခဲလတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် "ဝူ့ရှ်" ဟူသော အသံဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ပုံဆောင်ခဲလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားလှိုင်းများသည် ရေကဲ့သို့ ပြင်ပသို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ချန်ယင်းအာသည် သူမ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ကျန့်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ချစ်စရာကောင်းသော အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

"အစ်ကိုကျန့်ဖုန်း၊ ကျွန်မရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုမှော်အတတ် ပြီးဆုံးတဲ့အထိ ဒီလိုပဲစောင့်နေမှာလား"

ကျန့်ဖုန်းသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုချိုမြိန်လွန်းသော " အစ်ကိုကျန့်ဖုန်း” သည် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ကြက်သီးထစေသည်။ သူမသည် အလွန်ချစ်စရာကောင်းပြီး ချိုမြိန်သောအပြုံးရှိပြီး သူ့အားဤကဲ့သို့ညှင်းဆဲနေခြင်းသည် မည်သူ့ကိုမျှ မခံနိုင်ရန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် လုံးဝအရူးမခံပေ။ သူက စိတ်တိုစွာဖြင့် ပြောသည်။

"မင်းက စိတ်မချရတဲ့ ဆင့်ခေါ်သူတစ်ယောက်ပဲ။ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ငန်းစဉ်ကိုသွားပါ။ အဆင့်ရှစ်ရှိ မှော်သားရဲကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီတိုက်ပွဲကို မင်းနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဟမ်၊ ငါ့ကိုမယုံကြည်နိုင်တဲ့သူလို့ ပြောရဲသေးတယ်လား၊ ကောင်းပြီ၊ မကြာခင်မှာ ရှင်ဒုက္ခရောက်တော့မယ်"

ချန်ယင်းအာသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူမ၏လက်ထဲရှိ ပုံဆောင်ခဲလုံးအပေါ် သူမ၏အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို စုစည်းလိုက်သည်။

မူလက သူမသည် ကျန့်ဖုန်းသည် သူမ၏အကြောင်းကိုမသိဟု ထင်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သူ၏ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အုပ်စုထဲရှိ အားအကြီးဆုံးကစားသမားကို ပျော်စရာအတွက် နှောက်ယှက်လိုသည်။

သူမ၏စိတ်မချရသော ဆင့်ခေါ်သူအဖြစ် ဂုဏ်သတင်းသည် ပျံ့နှံ့သွားပြီဟု မည်သူထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

ကျန့်ဖုန်းသည် ရယ်မောသည်။ ချန်ယင်းအာရေ၊ မင်းဘယ်သူ့ကိုရင်ဆိုင်နေရမှန်းတောင်မသိဘူးလား။ နောက်ပိုင်းမှာ ယန်ဝမ်ကျောက်ကိုလက်ထပ်ရင် မင်း 'ဦးလေး' လို့ခေါ်ရဦးမယ်။

ဖျော့တော့သောအပြာရောင်အလင်းဝန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူမ၏ရှေ့တွင်ရှိသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြောက်ထောင့်ပုံအစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ခြောက်ထောင့်ကြယ်မှ ခမ်းနားထည်ဝါသော တံခါးတစ်ချပ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်းမြင့်တက်လာကာ လေးတောင်ထက်မြင့်သောအမြင့်သို့ ရောက်ရှိသည်။ ချက်ချင်းပင် အမျိုးမျိုးသောထူးဆန်းသည့်အသံများ ပေါ်ပေါက်လာသည်- ပိုးကောင်များ၏ အသံ၊ ငှက်များ၏ အသံ၊ ကျားဟိန်းသံနှင့် နဂါးများငိုသံ- မရေမတွက်နိုင်သောသတ္တဝါများ၏အသံများသည် စမ်းသပ်ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်၏တံခါးကိုဖွင့်ပါ။ ဝိညာဉ်အားလုံး၊ ငါ၏ခေါ်သံကိုနားထောင်ပါ။ ပြန်လာကြ၊ ငါ့အဖော်များ"

ချန်ယင်းအာ၏ ကြည်လင်သောအသံသည် မြည်ဟီးလာကာ ကြီးမားသောမြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်၏တံခါးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းပွင့်လာပြီး စမ်းသပ်ကွင်းတွင် အလင်းတိုင်တစ်ခုပေါ်လာသည်။

ဤအရာကိုမြင်သော ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ဓားနှစ်ချောင်းကို ဆွဲရန်ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် အသက်၏တံခါးရှေ့ရှိ အလင်းတိုင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပုံရိပ်ကိုဖော်ပြသည်ကိုမြင်သောအခါ မရပ်တန့်နိုင်ပေ။

ချန်ယင်းအာ၏ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်သည် ပန်းရောင်ယုန်ဝတုတ်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်လေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ချန်ယင်းအာသည် ယုန်ပေါက်လေးကိုမြင်ပြီးနောက် ဒေါသထွက်ကာပြောသည်။

"အသုံးကို မကျဘူး၊ဟွန့်"

ထိုကြမ်းတမ်းသောစကားများကို မပြောမီတွင် ချန်ယင်းအာသည် ချက်ချင်းရိုက်နှက်ခံရသည်။ သူမ၏ရှေ့တွင်ရှိသော ယုန်ပေါက်လေးကိုကြည့်ကာ သူမ၏လှပသောမျက်နှာသည် နီရဲလာသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမအလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်ထင်ရသော ယုန်ပေါက်လေးသည် ယခုအခါ အလွန်ရွံစရာကောင်းနေသည်။

"ငါလက်မခံနိုင်ဘူး"

သူမသည် ဒေါသထွက်ကာ ခြေဆောင့်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ကြီးမားသောအသက်၏တံခါးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းမြေကြီးထဲသို့နစ်မြုပ်သွားပြီး ခြောက်ထောင့်ကြယ်သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒိုင်လူကြီးသည် ချန်ယင်းအာကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဆင့်ရှစ်ရှိ ဝိညာဉ်ဘုရင်တစ်ပါးကသာ အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအားပြင်းထန်သည့် ဆင့်ခေါ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုကို ချက်ချင်းထုတ်လွှတ်ခြင်းနှင့် ဤမိန်းကလေးသည် လုံးဝစိတ်မချရကြောင်းကို ကျင့်သားရသွားပြီဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲအပါအဝင် သူမသည် ကံကောင်းခြင်းကြောင့် လေးကြိမ်အနက်နှစ်ကြိမ်အနိုင်ရရှိသည်။

"တိုက်ပွဲပြီးဆုံးပြီ၊ ကျန့်ဖုန်းအနိုင်ရရှိသည်"

ကျန့်ဖုန်းသည် ယုန်ပေါက်လေးဆီသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ၎င်း၏နားကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး မြှောက်ကာ ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီး သူ့ကိုယ်သူရွတ်ဆိုသည်။

"ဒီယုန်ပေါက်က တကယ်ကို အသုံးမဝင်ဘူး"

မင်းရဲ့ဆရာဦးလေးကို မလေးမစား လုပ်ရဲတဲ့အတွက် မင်းဒုက္ခရောက်ရတော့မယ်။

ကျန့်ဖုန်းသည် နှာသံပြင်းပြင်းနှင့် ယုန်ပေါက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ယူဆောင်ပြီး ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူ၏လက်ထဲရှိ ယုန်ပေါက်လေးသည် သူ၏ကြီးမားသောပန်းရောင်မျက်လုံးများဖြင့် ချန်ယင်းအာ၏ထွက်ခွာသွားသောပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

မည်သူကသူ့ကိုဆင့်ခေါ်သည်ကို သူသည် သဘာဝအားဖြင့်သိရှိပြီး ချန်ယင်းအာကိုရှာဖွေရန် လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားရင်း တွန်းကန်နေသည်။

"ဟားဟား၊ မင်းမနာခံဘူးဆိုရင် ခဏလေးနေရင် မင်းကိုဟင်းချက်မယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြင်းထန်စွာပြောသည်။ ယုန်ပေါက်လေး၏တွန်းကန်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏နားကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှထွက်ခွာသွားသည်။