ဖန်းလီ

“ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းတယ်၊ ဒီနှစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေး ပြိုင်ပွဲမှာ အဆင့် ငါး ပြိုင်ပွဲဝင်တွေက အများအပြားပါတယ်၊ ငါတို့ အုပ်စုမှာဆို ငါးယောက်ရှိတယ်၊ မင်းတို့ အုပ်စုသုံးမှာက သုံးယောက်ရှိတယ်”

ကျန့်ဖုန်းသည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကျန်းရှင်းရန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အို... ငါ အရမ်း လောဘကြီးသွားတာပဲ"

"မင်းရဲ့လက်ရှိအဆင့်က လုံးဝ အားနည်းနေတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရှုံးတဲ့အကြောင်းရင်းက စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ မှော်ပညာမရှိလို့ပဲ။ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ပြိုင်ပွဲပြီးရင် အဆင့်မြင့်မန္တန်တချို့ထပ်သင်လိုက်ရင် မင်းရဲ့တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား တိုးတက်လာမှာပဲမဟုတ်လား"

ကျန့်ဖုန်းက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ ပြောသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ထိန်းချုပ်ရေးလမ်းကြောင်းကိုသွားနေတာပဲ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးတိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား အနည်းငယ်ချို့တဲ့နေတာက အရေးမကြီးပါဘူး"

"အိုကေ၊ တကယ်တော့ ထိပ်ဆုံး ၁၆ ယောက်ထဲ ဝင်ချင်တာက မင်းကိုတွေ့ဖို့လေ။ ငါလက်လျှော့လိုက်ပြီး မင်းကို နောက်အဆင့်ကိုတက်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

"အိုး... မင်းမှာ ဒီလိုအမြင်မှုရှိမယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။

"သေချာတာပေါ့၊ မင်းက ဖိုင်နယ်မှာ ငါ့ကိုအသင်းဖော်အဖြစ် ရွေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်၊ ငါမင်းကိုကူညီရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါမနေနိုင်ဘူး"

ကျန်းရှင်းရန်က ရယ်ရင်းပြောသည်။

"ဘာများရှက်စရာရှိလဲ။ ငါတို့ဒီလောက်နှစ်အကြာကြီး သိခဲ့ကြတာလေ"

ကျန့်ဖုန်းက ကျန်းရှင်းရန်၏ပခုံးကို ပွေ့ဖက်ရင်း ပြောသည်။

"နောက်မှ ဒီလိုယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့စကားတွေမပြောနဲ့တော့"

"အိုကေ၊ အိုကေ၊ ငါသိပြီ"

ကျန်းရှင်းရန်က ကျန့်ဖုန်းကို မျက်လုံးပြူးသွားစေကာ သူ့ပခုံးကို ပွေ့ဖက်ခွင့်ပြုလိုက်သည်၊ ဘာမျှမပြောတော့ပါ။ တ်ပါသည်၊ ဤသည်မှာ သူမပထမဆုံးသို့မဟုတ် ဒုတိယအကြိမ်မဟုတ်ပေ။

"ဆက်တိုက်သုံးကြိမ်ရှုံးပြီးနောက် ထိပ်ဆုံး ၁၆ ယောက်ထဲဝင်ဖို့ မေ့လိုက်ပါ။ ဒါပေမယ့် ဒါက မင်းအတွက် မကောင်းတာတော့ မဟုတ်ဘူးလေ၊ အဆင့် ၅ ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ မင်း ဒီအချိန်ကို အသုံးပြုလို့ရတယ်”

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"မင်းပေးတဲ့ဆေးလုံးတွေရဲ့အကူအညီနဲ့ ငါ့ရဲ့အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက နှစ်ထောင်အထိတိုးလာပြီး အဆင့် ၅ ရဲ့အခက်အခဲကို ခံစားမိနေပြီ။ ငါ့အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အရည်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲရုံနဲ့ အဆင့် ၅ ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က ရှင်းပြသည်။

ခဏလေးစဉ်းစားပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်၏လက်ရှိအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ သူအဆင့် ၅သို့ ကျော်ဖြတ်ချိန်တွင် သူ၏ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို သူမ၏အကိုးအကားအတွက် အသေးစိတ်ရှင်းပြသည်။

"မင်းအခုပြောတော့ ငါစတင်နားလည်သလိုခံစားရတယ်။ ဒီညအိမ်ပြန်ရင် စမ်းကြည့်မယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က နားလည်သလိုခံစားရသည်ဟု ပြောလာသည်။

"ဖြည်းဖြည်းချင်းစမ်းပါ၊ မမြန်စေနှင့်၊ ပြိုင်ပွဲမှာ အချိန်အများကြီးရှိသေးတယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"အိုကေ"

ကျန်းရှင်းရန်က ဝမ်းမြောက်စွာ သဘောတူသည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သည် ရိုးရှင်းသောညစာစားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏အခန်းများသို့ ပြန်သွားကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲကို အဌမအကြိမ်အဖြစ်ဆက်လက်ကျင်းပသည်။

သူ၏ပြိုင်ဘက်က ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံသောကြောင့် ကျန့်ဖုန်းသည် ရှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက်အနိုင်ရရှိသည်။

ယနေ့ ကျန့်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန်ထွက်ခွာရန် မစိုးရိမ်ပါ။ မနေ့ညက ကျန်းရှင်းရန်သည် အဆင့် ၅၏အစပြုခြင်းကို ထိပြီး အဆင့် ၅သို့ ကျော်ဖြတ်ရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေသောကြောင့် အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲ၏ ကျန်ရှိသေးသော နှစ်ဆင့်လုံးတွင် တိုက်ရိုက်ရှုံးနိမ့်ကာ ဟိုတယ်တွင် အဆင့် ၅သို့ ကျော်ဖြတ်ရန် နေထိုင်သည်။

ယနေ့ ကျန့်ဖုန်း၏ပြိုင်ပွဲမှာ ဒုတိယပွဲဖြစ်ပြီး နေ့လည်စာစားချိန်မဟုတ်သေးသောကြောင့် အခြားလူများ၏ပြိုင်ပွဲများကို ကြည့်ရန်နေခဲ့သည်၊ ယင်းသည် သူ့အတွက် အတော်လေး ထူးခြားဆန်းကြယ်သောအရာဖြစ်သည်။

သူလှည့်ပတ်ကြည့်ရှုစဉ် ရုတ်တရက် အထက်ထောင့်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို သတိထားမိသည်။

သူမသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှည်တစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် ပါးလွှာနုနယ်ကာ မျက်နှာမှာ မကြည်လင်ပေ၊ မိန်းကလေးတစ်ဦးဟု မှန်းဆရရုံမျှသာရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ဤအထီးကျန်မိန်းကလေးကို ယခင်ကသတိထားမိသည်၊ သူမသည် မိတ်ဆွေများ သို့မတ် ဆရာများမရှိဟု ထင်ရသည့်အလား ထောင့်တစ်ခုတည်းတွင် တစ်ကိုယ်တည်းထိုင်လေ့ရှိသည်။

"မင်းဒီလူကိုသိလား"

ကျန့်ဖုန်းက လင်ရှင်းကိုမေးသည်။

"သူမရဲ့အမည်က ဖန်းလီလို့ပဲသိတယ်။ အရင်က သူမကိုစကားပြောဖို့ကြိုးစားပေမယ့် သူမကလျစ်လျူရှုတယ်"

လင်ရှင်းက အံ့အားသင့်ဖွယ်အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

"မင်းသူမရဲ့ပြိုင်ပွဲတစ်ခုကိုမှ မကြည့်ဖူးဘူးလား ဘယ်လောက်ကျွမ်းကျင်လဲ"

ကျန့်ဖုန်းက မေးသည်။

"အိုး... မင်းက မိန်းကလေးရဲ့ဝါသနာတွေကိုမေးနေတယ်ထင်တယ်"

လင်ရှင်းက ရယ်မောပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"ငါပြိုင်ပွဲကြည့်တယ်၊ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အရည်အချင်းက ဘာလဲဆိုတာသိရင် မင်းအံ့အားသင့်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါက အမှောင်ဂုဏ်သတ္တိရှိနေတာလား"

ကျန့်ဖုန်းက မေးသည်။

"အား... မင်းချက်ချင်းမှန်းလိုက်တာ၊ ငါ့မျက်နှာပျက်ရတယ်သိလား"

လင်ရှင်း၏မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားသည်။

"အိုး... လင်းညီအစ်ကို၊ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ဂုဏ်သတ္တိကဘာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်မေးသည်။

"အမှောင်ဂုဏ်သတ္တိ"

လင်ရှင်းက ဆက်ပြောသည်။

"ပိုပြီးအံ့အားသင့်စရာကောင်းတာက သူမမှာ ဆာဘာရပ်စ်လို့ခေါ်တဲ့ အလွန်စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါတစ်ကောင်ရှိတယ်"

"ဆာဘာရပ်စ်"

ကျန့်ဖုန်းသည် အံ့အားသင့်သည့်ဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ချန်ယင်းအာသည် အသက်တံခါးကို အသုံးပြု၍ ကနဦးအဆင့်များအတွင်း အဆင့်ရှစ်မှော်သားရဲ ဆာဘာရပ်စ်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို သတိလစ်သည်အထိ လန့်စေသည်။

မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ဖန်းလီသည်လည်း ဤမျှစွမ်းအားကြီးမားသော မှော်သားရဲကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် လင်ရှင်း၏စကားမှ ကျန့်ဖုန်းသိရှိရသည်မှာ ဖန်းလီဆင့်ခေါ်သော ခေါင်းသုံးလုံးပါသော ငရဲခွေးသည် သူမ၏ စာချုပ်ဖြင့်ဆင့်ခေါ်သော သားရဲဖြစ်ပြီး ကျပန်းဆင့်ခေါ်ခြင်းမဟုတ်‌ပေ။

လင်ရှင်းက မျက်တောင်ခတ်ကာ ပြောသည်။

"ဒီလိုမျိုးမှော်သားရဲမျိုး ငါမကြားဖူးဘူး။ စွမ်းအားကြီးရုံသာမက မပျက်စီးနိုင်ဘူး။ ဒါဟာ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါဆို မင်းသူ့ကိုရှုံးသွားတာလား"

ကျန့်ဖုန်းက လင်ရှင်း၏စကားမှ အချက်အလက်အချို့ကို ထုတ်နုတ်လိုက်သည်။

"အား... မင်းထပ်မှန်းလိုက်တယ်။ ငါမသိမသာဖမ်းမိပြီး ခေါင်းကိုကိုက်ခံရဖူးတယ်"

လင်ရှင်းက ကြောက်ရွံ့သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

"ငါကြိုတင်လက်မလျှော့ရင် ငါအပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားမှာကြောက်တယ်"

"သူမတကယ်လူသတ်ရဲတာလား"

ကျန့်ဖုန်းက လင်ရှင်း၏အလေးအနက်ထားမှုကို သတိပြုမိပြီး မထိန်းနိုင်တော့သော စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြောသည်။

"သူမသတ်တာမဟုတ်ဘူး၊ သူမဆင့်ခေါ်တဲ့သားရဲ ဆာဘာရပ်စ်က ရက်စက်လွန်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ဒြပ်စင်မီးတောက်အကာအကွယ်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ချေမှုန်းနိုင်တယ်။ မင်းပြောစမ်းပါ၊ မင်းမကြောက်ဘူးလား"

လင်ရှင်းက ပြောသည်။

"လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ချေမှုန်းတယ်။ မင်းလက်ဗလာနဲ့တောင်လုပ်နိုင်တယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ညီအစ်ကိုကျန်းက တကယ်ကိုအားကြီးတယ်။ နက်ဖြန်မင်းသူ့ကိုတွေ့တဲ့အခါ မင်းသိလိမ့်မယ်။ မင်းကလွဲရင် ဖန်းလီမှာ အကောင်းဆုံးမှတ်တမ်းရှိတယ်၊ လက်ရှိအနိုင်ခြောက်ကြိမ်၊ အရှုံးတစ်ကြိမ်၊ သူမရဲ့ ဝမ်မင်နဲ့ပြိုင်ပွဲက အရှုံးတစ်ကြိမ်ပဲ"

လင်ရှင်းက ပြောသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလာသည်။

"ဒါဆို ဒါက အရမ်းကြီး စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး၊ ဒါက အရမ်းအားကောင်းတယ် ဆိုပေမယ့် စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်ကတော့ ရှိနေဆဲပဲ”

"ညီအစ်ကို၊ မင်းပဲ ဒီလိုစကားမျိုးပြောရဲတယ်"

လင်ရှင်းက ပြောသည်။

"ဟီဟီ၊ မင်းဒီလောက်များများပြောပြီးတဲ့နောက်မှာ နက်ဖြန်ပြိုင်ပွဲကို တကယ်ကိုမျှော်လင့်နေမိတယ်"

ကျန့်ဖုန်းသည် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏အုပ်စုတွင် ဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်းပြိုင်ပွဲဝင်နှစ်ဦးရှိကြောင်း သူမှတ်မိသည်။ တစ်ဦးမှာ အဆင့် ၄ သာရှိသော ချန်ယင်းအာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အုပ်စုအတွင်းရှိ နံပါတ်တစ်ဆင့်ခေါ်သူမှာ ဖန်းလီဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းသည် ဆင့်ခေါ်သူများသည် ၎င်းတို့၏အဆင့်တိုင်းတွင် အပိုဆင့်ခေါ်သတ္တဝါတစ်ကောင်ရနိုင်သည်ကို မှတ်မိသည်။

အဘယ်ကြောင့် ဖန်းလီသည် ဆာဘာရပ်စ်ကိုသာ အမြဲအသုံးပြုနေရသနည်း။

ထူးဆန်းသည်။ ဖန်းလီသည် သူမ၏စွမ်းအားအပြည့်အဝကို အသုံးမပြုတာလား။

မူလအချိန်စီးကြောင်းတွင် ချန်ယင်းအာသည် သူမ၏ပင်ကိုယ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကိုးဆယ်ကျော်ရှိခြင်းဖြင့် အခြားဆင့်ခေါ်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခြွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ယခုတွင် နောက်ထပ်တစ်ဦး ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန်းလီ။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်သည့်အချိန်မှစ၍ ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိသော အရာများစွာကို တွေ့ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဝမ်မင်နှင့် ဖန်းလီတို့သည် ယခုထိ မပေါ်လာသေးပေ။ ၎င်းတို့၏စွမ်းအားဖြင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲတွင် ထွန်းပေါက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အချိန်စီး‌ကြောင်းသည် ရောထွေးသွားသောကြောင့်ဖြစ်မည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ဤအကြောင်းရင်းကိုသာ ရှာဖွေနိုင်သော်လည်း ယခုတွင် ၎င်းသည် အရေးမကြီးတော့ပါ။ သူသည် အရာရာကို သူ၏သဘောအတိုင်းဖြစ်စေသင့်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သန်စွမ်းလာခြင်းသည်သာ အရာရာကို အာမခံနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသေးသော ပြိုင်ပွဲသည် အတန်ငယ်ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်ယွမ်ယွမ်နှင့် သူမ၏ လေပေါ်ပျံ အမြောက်သည် သူမ၏ပြိုင်ဘက်ကို ပျံသန်းစေကာ အနိုင်ရရှိစေသည်။

လင်ရှင်းသည် သူ၏ပြိုင်ဘက်နှင့် အရှုံးအမှတ်တစ်ခုရရှိသည်၊ သူ၏မှတ်တမ်းသည် သရေလေးကြိမ်နှင့် အရှုံးလေးကြိမ်ဖြစ်သည် - ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာစွမ်းဆောင်ရည်ဖြစ်သည်။

ဝမ်မင်၏ပြိုင်ဘက်သည် စတုတ္ထအဆင့်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် အရှုံးအမှတ်တစ်ခုနှင့် အဆုံးသတ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပျက်စီးလွယ်သည့် ပြိုင်ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဝမ်မင်သည် မင်ဝမ်အမြောက်ကို အသုံးပြုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းကို သေနတ်တစ်ချက်ဖြင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲစေမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အရှုံးအမှတ်တစ်ခုသည် ကောင်းမွန်သည်။

မကြာမီ ပဉ္စမပွဲစဉ်စတင်ပြီး ဖန်းလီသည် နောက်ဆုံးတွင် စင်ပေါ်သို့တက်လာသည်။ သူမ၏ပြိုင်ဘက်မှာ စစ်မာရှန်း ဖြစ်သည်။

သနားစရာကောင်လေး။

စစ်မာရှန်း၏ ဘုန်းတော်ကြီးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကြောင့် ပြိုင်ပွဲကို ဆယ်မိနစ်အထိသာ ကန့်သတ်ထားသော်လည်း ဖန်းလီသည် စစ်မာရှန်းကို အနိုင်ယူရန် ထိုကဲ့သို့သောအချိန်မလိုအပ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိနိုင်သည်။