ရတနာခန်းမ

"ဝုန်း"

ကြီးမားသောဟိန်းသံသည် ဆာဘာရပ်စ်၏ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို�့ပစ်ချပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာမြည်ဟီးလျက် ၎င်း၏အနက်ရောင်သွေးများသည် လေထဲတွင်ပြန့်ကြဲပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ကျရောက်သွားသည်။

"ဝေါင်း...."

ဆာဘာရပ်စ်ဆီမှ ဝမ်းနည်းဖွယ်ဟစ်အော်သံထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လေးလံစွာဖြင့် ပြိုလဲသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ၎င်း၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသောသွေးရာတစ်ခုကျန်ရစ်သည်၊ ၎င်း၏လက်မောင်းမှ ခါးအထိ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အနက်ရောင်သွေးများ ဆက်လက်ထွက်နေသည်။ ၎င်းသည် မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဒဏ်ရာသည် သွေးထွက်မှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပြီး သွေးစီးဆင်းမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသည်။ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုသည် ၎င်းအား မတ်တတ်ရပ်နိုင်ခြင်းမရှိစေရန် ပြုလုပ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန်းလီ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ကြီးမားစွာပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ကျန့်ဖုန်း၏ပြိုင်ပွဲများကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေပြီး သူသည် ဤမျှစွမ်းအားကြီးမားသော ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြုသည်ကို မည်သည့်အခါကမျှ မမြင်ဖူးပေ။

ဤဓားချက်သည် ဆာဘာရပ်စ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလုနီးပါးပင်။

ဆာဘာရပ်စ်သည် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် လိုလားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သေခြင်းတရားကို နားမလည်သကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်း မခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖန်းလီသည် သူမ၏ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် ပျက်စီးရန် မလိုလားသောကြောင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါလက်လျှော့တယ်"

ထို့နောက် သူမသည် ဆာဘာရပ်စ်၏ဘေးသို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပြေးသွားပြီး ဖြူဖွေးသောလက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ခြောက်ထောင့်ကြယ်ပုံစံသည် သူမ၏လက်ဝါးထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက်ထွန်းလင်းလာကာ အလျင်အမြန်ချဲ့ထွင်ပြီး ဆာဘာရပ်စ်၏ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

နောက်တစ်မိနစ်တွင် ဆာဘာရပ်စ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနက်ရောင်တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တံခါးပိတ်သွားပြီး ဖန်းလီသည် ကွင်းပြင်ပသို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

"ဒင်း၊ hostသည် အဆင့် ၆ ဆာဘာရပ်စ်ကို အနိုင်ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုပါသည်။ ဆုလာဘ်ကို တွက်ချက်နေပါသည်။"

"ဂုဏ်ယူပါသည် host၊ သင်သည် စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၀၀ ရရှိသည်။ သင်၏လက်ရှိလက်ကျန်ငွေမှာ စနစ်ဒင်္ဂါး ၄၁၀၁ ဖြစ်သည်။"

ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးပြီ၊ သူမသည် ကျန့်ဖုန်း၏ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိရှိလိုက်ရသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည်လည်း အချက်တစ်ချက်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ ဤမိန်းကလေးတွင် ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါတစ်ကောင်သာရှိပုံရသည်။

ဤသို့ဖြစ်လျှင်ပင်၊ သူမ၏စွမ်းအားသည် အတော်လေးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ခေါင်းသုံးလုံးပါ ငရဲခွေးသည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ အရည်အချင်းစစ်စာမေးပွဲအတွင်း သူတွေ့ဆုံရသော ရွှေရောင်အမှတ်အသား ဓားနှစ်လက်နတ်ဆိုးထက် မနိမ့်ကျကြောင်း ကိုယ်တိုင်ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

အဆင့် ၆ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့်၊ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် အဆင့် ၆ ရွှေရောင်အမှတ်အသား ဓားနှစ်လက်နတ်ဆိုး၏စွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ဤဆာဘာရပ်စ်သည် အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် မှော်သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်မည် မှန်းဆနိုင်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ဆာဘာရပ်စ်ဆိုတဲ့အမည်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်မြေအောက်ကမ္ဘာနဲ့တူရတာလဲဟု ထင်မိသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ။

"အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲ၏ နဝမအဆင့် စတုတ္ထပွဲစဉ်တွင် ကျန့်ဖုန်း အနိုင်ရရှိသည်"

ဒိုင်လူကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ကိုးကြိမ်ဆက်တိုက်အနိုင်ရရှိပြီး အုပ်စု ၁ တွင် နံပါတ်တစ်အဖြစ် ရပ်တည်နေပြီး ၁၆ ဦးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျန်ရှိသေးသော ပြိုင်ပွဲဝင်ကိုးဦးအနက်၊ ဖန်းလီသည် အနိုင်ခုနှစ်ကြိမ်၊ အရှုံးတစ်ကြိမ်နှင့် သရေတစ်ကြိမ်ဖြင့် သူမကို အရည်အချင်းပြည့်မီကာ ၁၆ဦးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း သေချာသွားသည်။

တတိ�ယနေရာရှိသူ ဝမ်ယွမ်ယွမ်သည် အခြားအုပ်စုခြောက်စုမှ တတိယနေရာရှိသူများနှင့်သာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပြိုင်ပွဲဝင်လေးဦးသည် ထိပ်ဆုံး ၁၆ ဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရာများသည် ကျန့်ဖုန်းအတွက် အရေးမပါပေ၊ သူသည် ကနဦးအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးအတွက် သူ၏ဆုလာဘ်ကို အမြန်ဆုံး တောင်းယူလိုသည်။

"ညီအစ်ကိုကျန်း၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မင်းဟာ ကိုးပွဲအနိုင် ပြည့်ပြည့်ဝဝနဲ့ အရည်အချင်းပြည့်မီသွားပြီ"

လင်ရှင်းသည် ပထမဆုံးလာရောက်ပြီး ဂုဏ်ပြုစကားဆိုသည်။

"ဟားဟား၊ ဒါမျိုးမလုပ်နဲ့၊ နှိမ့်နှိမ့်ချချနေပါ"

ကျန့်ဖုန်းက လက်ယမ်းရင်း မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပြောလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပရိသတ်များထဲမှ တစ်နေရာရာကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာကိုမှ မတွေ့ရှိရချေ။

ထူးဆန်းသည်၊ ဤပြိုင်ပွဲကာလအတွင်း၊ သူသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူတစ်ဦးက သူ့ကိုကြည့်နေသည်အား ဆက်တိုက်ခံစားနေရသည်။

လင်ရှင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် ဟိုတယ်သို့ ပြန်သွားသည်။ သူသည် ကျန်းရှင်းရန်ကို ပြောပြလိုသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံဟောက်ချန်ကဲ့သို့ သုံးရက်ကြာပျောက်ဆုံးနေပါက၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် သူ့ကိုမတွေ့ပါက ဒေါသထွက်လိမ့်မည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ ကျန်းရှင်းရန်၏အခန်းတံခါးသည် ပိတ်ထားပြီးဖြစ်ကာ "မနှောင့်ယှက်ပါနှင့်" ဟူသော စာသားအား တံခါးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် စားပွဲထိုးတစ်ဦးကို ခေါ်ယူပြီး၊ ကျန်းရှင်းရန် သီးသန့်နေထိုင်မှုပြီးဆုံးသွားပြီး သူမ ထွက်လာပါက၊ သူသည် သူ၏ဆုလာဘ်ကို တောင်းယူရန် သွားကြောင်း ပြောပြရန် မှာကြားခဲ့သည်။

အရာဝတ္ထုများကို စီစဉ်ပြီးနောက်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေစဉ်၊ ယန်ဝမ်ကျောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။

"ဆရာဦးလေး၊ ရလဒ်က ဘယ်လိုလဲ။ ကိုးကြိမ်ဆက်တိုက်အနိုင်ရပြီး ရှေ့ဆက်တက်နိုင်ပြီလား"

ယန်ဝမ်ကျောက်က ပြုံးရင်းမေးသည်။

"ဒါက မဖြစ်မနေလုပ်ရမယ့်အရာမဟုတ်ဘူးလား။ မင်းလည်း ကိုးကြိမ်ဆက်တိုက်အနိုင်ရတယ်လေ"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"အင်း"

ယန်ဝမ်ကျောက်က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူ၏အေးဆေးတည်ငြိမ်သောသဘာဝဖြင့်ပင်၊ အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲတွင် ကိုးကြိမ်ဆက်တိုက်အနိုင်ရပြီးနောက် သူသည် ပျော်ရွှင်မှုကို မခံစားရမနေနိုင်ပါ။

"ဆရာဦးလေး ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ"

ယန်ဝမ်ကျောက်က မေးသည်။

"ကနဦးအဆင့် ဆုလာဘ်တွေကို သွားတောင်းမလို့။ ငါ့ရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေက အများအားဖြင့် ပျက်စီးနေပြီး အစားထိုးဖို့လိုတယ်"

ကျန့်ဖုန်းက အံ့အားသင့်ဖွယ်အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

ယန်ဝမ်ကျောက်က ပြောသည်။

"ဒါကအရမ်းကောင်းတယ်။ ငါ့အဖိုးက ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ မင်းရဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ပျက်စီးသွားတယ်ဆိုတာ ကြားသိပြီး အလှည့်ကျပြိုင်ပွဲပြီးရင် မင်းကို မြင့်မြတ်မဟာမိတ် ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဆုလာဘ်တောင်းယူဖို့ ခေါ်သွားခိုင်းတယ်"

"ဒါကအရမ်းကောင်းတယ်၊ အခုသွားကြရအောင်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာဦးလေး"

ယန်ဝမ်ကျောက်က ဖြေကြားသည်။

ယန်ဝမ်ကျောက်၏ ခေါင်းဆောင်မှုဖြင့်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် မြင့်မြတ်မဟာမိတ် ဘဏ္ဍာတိုက်သို့ မကြာမီရောက်ရှိသွားသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ယေဘုယျတည်နေရာကို သိသော်လည်း ယခင်က ဘယ်တော့မျှ မရောက်ဖူးပေ။

မြင့်မြတ်မဟာမိတ်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် မြင့်မြတ်မဟာမိတ်ရှိ ကြီးမားသော စမ်းသပ်ကွင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော စမ်းသပ်ကွင်းကဲ့သို့ပင်၊ ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခုမှ ပူးပေါင်းစီမံခန့်ခွဲသည်။

အပြင်ဘက်မှကြည့်လျှင် ၎င်းသည် ခြောက်ထောင့်ပုံအဆောက်အဦတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းနေရာယူထားသောဧရိယာသည် စတုရန်းမီတာရာဂဏန်းမျှသာရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် နေဝင်ချိန်ရှိသေးပြီး နေဝင်ချိန်သည် ဆိုင်းငံ့နေဆဲဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်မဟာမိတ်ဘဏ္ဍာတိုက်၏အပြင်ဘက်တွင်၊ ခပ်ဝဝ�အဖိုးအိုတစ်ဦးသည် နေပူစာလှုံရန် ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာလှဲနေသည်။ သူသည် ထိပ်ပြောင်နေပြီး ဗိုက်ပူကာ ရင်ဘတ်ဗလာဖြင့်ရှိသည်။

"မင်္ဂလာပါ အကြီးအကဲ။ ကျွန်တော်က ယန်ဝမ်ကျောက်ပါ၊ သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းရဲ့ ကမ္ဘာမြေသူရဲကောင်း ကျန့်ဖုန်းနဲ့အတူ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်နဲ့ ကနဦးအဆင့်ဆုလာဘ်တွေကို လက်ခံရရှိရန် ရောက်လာတာပါ"

ယန်ဝမ်ကျောက်နှင့် ကျန့်ဖုန်းတို့သည် ရှေ့သို့တိုးပြီး ဦးညွှတ်ကြသည်။

ခပ်ဝဝ�အဖိုးအိုသည် ကျန့်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး ရယ်ရင်းပြောသည်။

"တံဆိပ် ပြပါ"

ယန်ဝမ်ကျောက်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တံဆိပ်တစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

"အခုပြန်တော့၊ ကျန့်ဖုန်း၊ ငါနှင့်အတူလိုက်ခဲ့"

ခပ်ဝဝ�အဖိုးအိုသည် သူ၏ခုံမှထလာသည့်အခါ ယိမ်းထိုးယိုင်နဲ့နေပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ လျှောက်သွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန့်ဖုန်းက ဖြေကြားပြီး နောက်ကလိုက်သွားသည်။

မူလက ယန်ဝမ်ကျောက်သည်လည်း ဆုလာဘ်တောင်းခံရန် ရောက်ရှိလာသည်ဟု ထင်မှတ်သော်ခဲ့လည်း၊ သူသည် ဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန်သာ တာဝန်ရှိသည်ဟု ထင်သည်။

ဘဏ္ဍာတိုက်၏အတွင်းပိုင်းသည် စတုရန်းမီတာ ၁၀၀ ခန့်ရှိသော ခန်းမတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြောက်ထောင့်ကြယ်ပုံစံတစ်ခုရှိသည်။

နံရံခြောက်ခုစလုံးတွင် ကြီးမားသောနံရံဆေးရေးပန်းချီတစ်ခုစီဖြင့် ထွင်းထုထားပြီး၊ လူသားပုံရိပ်များကို သရုပ်ဖော်ထားကာ ၎င်းတို့၏ဝတ်စားဆင်ယင်မှုသည် ဘုရားကျောင်းခြောက်ခု၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုများကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ကျန့်ဖုန်းက ဤလူခြောက်ဦးသည် ဘုရားကျောင်းခြောက်ခု၏ တည်ထောင်သူများဖြစ်နိုင်သည်ဟု မှန်းဆသည်။

အထဲ‌ရောက်သည်နှင့်၊ ခပ်ဝဝအဖိုးအိုသည် လှည့်လာကာ ကျန့်ဖုန်းကို ကြင်နာစွာကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံးကို လုပ်ဆောင်ပါ"

ထို့နောက် သူသည် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းကို ကိုယ်စားပြုသော ခြောက်ထောင့်ကြယ်ပုံစံ၏ ထောင့်တစ်ခုကို နင်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်းကို ကိုယ်စားပြုသော နံရခြောက်ခုအနက် တစ်ခုသည် အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။

ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသောပုံစံများသည် နံရံတစ်ခုလုံးကို အလင်းပေးလိုက်သည်၊ မှော်အဝိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နံရံဆေးရေးပန်းချီသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သွားသည်ဟု ထင်ရသည်။

"ဆက်သွားပါ၊ မင်းရဲ့ ဆုလာဘ်က နံရံဆေးရေးပန်းချီရဲ့ အထဲမှာ ရှိတယ်"

ခပ်ဝဝအဖိုးအိုက ပျော်ရွှင်စွာပြောသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

ကျန့်ဖုန်းက ဦးညွှတ်ပြီး နံရံဆေးရေးပန်းချီဆီသို့ လှမ်းသွားသည်။ ယင်းကိုတိုက်မိမည့်အစား၊ သူသည် ငှက်များသီချင်းဆိုရာ ပန်းများရနံ့သင်းပျံ့နေသော ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

၎င်း၏တောင်များ၊ ရေများ၊ သစ်ပင်များနှင့် ပန်းများဖြင့်၊ ဤနေရာသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် အရာရာတိုင်းကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။

ဘဏ္ဍာတိုက်၏အပြင်ဘက်တွင်၊ ခပ်ဝဝအဖိုးအိုသည် ဝင်ပေါက်သို့ပြန်ရောက်သည်နှင့်၊ ဝါးကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အာကာသထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ယန်ဝမ်ကျောက်တို့ ရှိနေသေးပါက၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို ထိုအဖိုးအိုဆိုးကြီး ရှန့်ယွဲ့အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ယနေ့ ဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ဆုလာဘ်ကောက်ခံရန် ရောက်ရှိလာမည်ကို သိရှိပြီးနောက်၊ ရှန့်ယွဲ့သည် သူ၏ရောက်ရှိမှုမတိုင်မီ ပုန်းခိုနေသည်။

ယခုအခါ၊ သူ၏ပါးလွှာသောမျက်နှာသည် ရောင်ရမ်းနေပြီး သူသည် ကျန့်ဖုန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှက်ကြောက်နေသည်။ ဤအရာများကို ယန်ဟောက်ယွီမှ အထူးနည်းစနစ်များဖြင့် အသုံးပြုထားရာ၊ ယင်းတို့ကို ခဏတာဖယ်ရှားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤကာလအတွင်း၊ သူသည် ဖော်ပြ၍မရသော စိတ်ပျက်ဖွယ်နှင့် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုကို ခံစားရသည်။

ကျူးလွန်သူတစ်ဦးကို ကျပန်းစီရင်ရန် မည်သူက စဉ်းစားမိမည်နည်း၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ယန်ဟောက်ယွီကို ဒေါသထွက်စေမည်နည်း။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားအားဖြင့်၊ ယန်ဟောက်ယွီသည် ရှန့်ယွဲ့ထက် မနိမ့်ချေ၊ ကျင့်ကြံမှုနှင့် စွမ်းအားအားဖြင့်၊ ယန်ဟောက်ယွီသည် ရှန့်ယွဲ့ထက် လုံးဝသာလွန်နေသည်။

အရမ်းနာကျင်တယ်။