အခန်း (၁၀၅)

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်...

မဟာတံတိုင်း အပြင်ဘက်တွင်ဖြစ်သည်။

ကွဲကွဲပြားပြားဖြစ်နေသော လူရိုင်းစစ်သည်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်စုစည်းမိသွားကြပြီး အင်အား တစ်ထောင်ခန့် ရှိနေသည်။ သို့သော် မည်သူမှ မဟာတံတိုင်းနားသို့ ထပ်မချဉ်းကပ်ရဲကြတော့ဘဲ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော မြက်ခင်းပြင်ဆီသို့သာ ပြန်ဆုတ်ကာ စခန်းချနေကြသည်။ ထိုအတောအတွင်း သူတို့လွှတ်လိုက်သော သူလျှိုနှစ်ယောက်မှာလည်း အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရတော့ဘဲ ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် မည်သူမျှ ထပ်မသွားရဲကြတော့ပေ။

"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း..."

မြင်းခွာသံများက မြေပြင်ကို တုန်ဟည်းသွားစေသည်။

ဒီနေ့မှာပဲ... လျန်ကျိုး စစ်မြေပြင်ကနေ အတင်းအဓမ္မ ပြောင်းရွှေ့လာတဲ့ စစ်တပ်ကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သတင်းရထားတာထက် ပိုများနေပြီး အင်အား လေးသောင်းတောင် ရှိနေသည်

"တောက်"

မဟာသွေးကြောအဆင့်ရှိသော စစ်သေနာပတိချုပ် ဝူလျန်ဟက သူ့လက်ထဲက နှင်တံဖြင့် စစ်သည်တစ်ယောက်ကို လွှမ်းရိုက်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ မြို့ကို ဝိုင်းထားရမှာလေဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ"

နှင်တံချက်က ထိုစစ်သည်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားစေသည်။ အမြင်အာရုံ ကောင်းသူများဆိုလျှင် သတိထားမိကြလိမ့်မည်။ အမှန်တော့ နှင်တံက စစ်သည်၏ ကိုယ်ကို ထိတောင်မထိလိုက်ပေ။ နှင်တံမှာ ကပ်ပါလာတဲ့ မမြင်ရတဲ့ စွမ်းအားကသာ ထိုစစ်သည်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရှင်... သနားပါဦး"

လူစစ်သည်များကတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်ကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်ပြောပြကြသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

"ဆွန်ဒူရှီက လျန်ကျိုး စစ်မြေပြင်မှာပဲ ရှိနေသေးတာ။ ယူပြည်နယ် ကို ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး သုံးလလောက် ကြာဦးမယ်။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ပိုယန်ကို ရောက်လာပြီး ငါတို့ရဲ့ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကို သတ်သွားနိုင်မှာလဲ"

ဝူလျန်ဟ က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် "စစ်တပ်... ချီတက်

မယ်ပိုယန်မြို့ကို တိုက်ရိုက် စီးနင်းမယ်။ မင်းတို့ကို ဒီလောက်အထိ ကြောက်အောင်လုပ်ထားတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

စစ်သည် လေးသောင်းကပိုယန်မြို့တံခါးအောက် ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ရှေ့မှာ မြင်လိုက်ရတာက မြို့ပျက်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ခုခံမည့် စစ်သည်များသာမက အရပ်သားတစ်ယောက်မှတောင် မကျန်တော့ပေ။

"အရူးတွေ အားလုံး အရူးတွေ"

ဝူလျန်ဟ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ပေါက်ကွဲနေသည် "လူပေါင်း သောင်းနဲ့ချီတာကို လွှတ်လိုက်သေးတယ်လားမြို့ကို မသိမ်းနိုင်ရင်တောင် ပတ်ပတ်လည်ကနေ ဝိုင်းမထားနိုင်ကြဘူးလား မြို့ထဲကို ရှာကြစမ်း"

လူရိုင်းစစ်တပ်ကြီး မြို့ထဲကို အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်သွားကြသည်။ ဝူလျန်ဟကတော့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ တစ်ယောက်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ... အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားတဲ့ မိစ္စာဂိုဏ်းက လူတွေ ရောက်လာကြသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူကလည်း မဟာသွေးကြောအဆင့်က ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင်။ သူ့လက်ထဲမှာ ရှည်လျားတဲ့ ဆူးချွန်ကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ထားရင်း...

"ဗိုလ်ချုပ် ဝူလျန်ဟ... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မြို့အလွတ်ကြီး ပေးတာလဲ"

"ဝူမူအာက တကယ့်ကို အသုံးမကျတာပဲ ငါတို့ဘက်က လွှတ်လိုက်တဲ့ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက ရှန်မင်းဆက် ထက် မနည်းပါဘူး။ ဒါကိုမှ လူနှစ်ထောင်ပဲ ကျန်တော့တဲ့အထိ အရှုံးပေးခဲ့ရတယ်"

ဝူလျန်ဟ ကဒေါသကို ထိန်းထားရင်း "အခု ဘာဆက်လုပ်မလဲပိုယန်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်မလား"

"မရဘူး" မိစ္စာဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အာမူကူ က တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်တယ် "ယူပြည်နယ်ကနေ လူခြောက်သိန်းလောက် ရဖို့ ငါတို့ တွက်ထားတာ ခရိုင်တစ်ခုမှာ အနည်းဆုံး လူသုံးသောင်းတော့ ရှိရမယ်။ သူတို့သာ လွတ်သွားရင် ငါတို့ လိုချင်တဲ့ အရေအတွက် ပြည့်ပါ့မလား"

"ဒါဆိုရင် လိုက်ရမှာပေါ့" ဝူလျန်ဟ က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်

သည် "မြို့စောင့်တပ်တွေက ဦးနှောက်မရှိဘူး။ အရပ်သားတွေကိုပါ တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်သွားတာဆိုတော့ သူတို့ ခရီးက အရမ်းနှေးမှာပဲ။ လမ်းမကြီးအတိုင်း စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်သွားရင် မြင်းတပ်က ရက်ပိုင်းအတွင်း လိုက်မီလိမ့်မယ်"

"အပေါ့စား မြင်းတပ် သုံးထောင်ကို လွှတ်လိုက်ပါ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင် အနည်းငယ်ရှိရင် လုံလောက်ပြီ။ ငါကတော့ တခြားတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ခေါ်ပြီး ဟန်ခန်းခရိုင် ကို အရင်သွားမယ်။ အဲဒီမှာ လူတွေ ပိုများတယ်။ အဲဒါကို ရှင်းပြီးမှ သူတို့နောက်ကို ငါကိုယ်တိုင် လိုက်မယ်"

အာမူကူက အစီအစဉ်တွေကို စနစ်တကျ ချလိုက်သည်။ "ကျန်တဲ့သူတွေကိုတော့ မင်းဦးဆောင်ပြီး အန်းဒင်ခရိုင် ကို သွားတိုက်ချေ"

အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်အထက်မှာ ဟွာကျင်း ရှိပြီး၊ ဟွာကျင်း အထက်မှာတော့ မဟာသွေးကြော ဖြတ်သန်းခြင်းအဆင့် ရှိသည်။

"အန်းဒင်ခရိုင်လား" ဝူလျန်ဟက ချက်ချင်း မဖြေပေ "သေချာလို့လားအန်းဒင်ကို ဝိုင်းပဲ ဝိုင်းထားမယ်၊ မတိုက်ဘူးလို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်လားပြီးရင် ငါတို့ရဲ့ အဓိကတာဝန် ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာမယ်ဆိုပြီးတော့လေ"

"ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်ပဲ"

အာမူကူက ပြောလိုက်သည် "ဟန်ခန်းခရိုင်က ကျတော့မယ် အန်းဒင်ကိုပါ သိမ်းနိုင်ရင် ယူပြည်နယ်ကို အပိုင်မရရင်တောင် ငါတို့ဘက်က အကျိုးအမြတ် ပိုတောင်းလို့ ရလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

ဝူလျန်ဟက သဘောတူလိုက်သည် "ဒီလောက်ဆို ရပြီ ဒီမြို့က လူတွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်က အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းပဲ ရှိတာ။ အဲဒီအဆင့်တောင် မရှိနိုင်ပါဘူး သူတို့ကို မင်းလက်ထဲပဲ အပ်ခဲ့မယ်"

အမိန့်တွေ ကျလာသည် လူရိုင်းမြင်းတပ်များသည် မြို့စောင့်တပ်များ ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာများနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

"ဟူး..."

ကျားသွေးအရက်ရဲ့ အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီက သူ့ရဲ့ လှံရှည်ကို မြေကြီးထဲ စိုက်လိုက်ပြီး အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

[ကျင့်ကြံမှု့ - တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း လှံသိုင်း (အစမပြုရသေး)]

[တိုးတက်မှု့ - ၄၅ / ၁၀၀]

[စွမ်းဆောင်ရည် - နဂါးဆင်သွေး၊ နဂါးကိုးကောင်အသက်သွေးကြော၊ ဝရဇိန်ခန္ဓာ]

အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို စတင်လိုက်တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ သွေးစွမ်းအား ကို အသုံးချနိုင်မှုက ပိုကောင်းလာသည်။ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကျားသွေးအရက်နဲ့လည်း ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းက မနှေးတော့ပေ။

ပိုယန်ကနေ ထွက်လာတာ နှစ်ရက်ခွဲ ရှိပြီ။ နောက်ထပ် နှစ်ရက်ဆိုရင် သူ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် လူရိုင်းဗိုလ်ချုပ်တွေနဲ့ တွေ့ရင်တောင် သူတို့က အထွတ်အထိပ်အဆင့် မဟုတ်ရင် အရင်ကလို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော်... လူရိုင်းလိုက်လံတိုက်ခိုက်သူတွေက မကြာခင် လိုက်မီလာတော့မှာ ဖြစ်သည်။

"အရှင်" ဝမ်လီက မြင်းစီးပြီး အပြေးရောက်လာသည် "မစ္စတာဝမ်ရဲ့ စစ်ကူတွေ ရောက်လာပါပြီ အင်အား နှစ်ထောင်ရှိပါတယ်"

ချန်ဆန်းရှီက လှံကို ဆွဲယူကာ မြင်းပေါ်တက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဗိုင်ဟူမြင်းကို စီးကာ ရှေ့က လမ်းဆုံဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ ရောက်သွားတဲ့အခါ စနစ်တကျရှိတဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အရှေ့ဆုံးမှာတော့ မြင်းနီကြီးစီးထားပြီး လှံကို ကိုင်ထားတဲ့ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ စစ်ဗိုလ်တစ်ယောက် ရှိနေသည်။

"မင်းက လူရိုင်းတပ်ခြောက်ထောင်ကို စစ်သည်တစ်ထောင်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ အရာရှိ ချန် ဆိုတာလား တကယ့်ကို သူရဲကောင်း လူငယ်လေးပဲငါ ဒူကတော့ မင်းကို အရမ်းလေးစားမိတယ်"

ဝမ်ကျီ က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည် "ဒါက ဒု-ဗိုလ်မှူး ဒူရုံ ပါ။ စစ်သေနာပတိချုပ် မာ က ငါတို့ကို ကူညီဖို့ အထူးလွှတ်လိုက်တာ"

"မစ္စတာချန်..." ဒူရုံက မြင်းပေါ်မှာ မတ်မတ်ထိုင်ရင်း "ဟန်ခန်းခရိုင်က အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းလည်း ငါနဲ့အတူ မြန်မြန်ပြန်လိုက်ခဲ့ပြီး ကူညီပေးဖို့ ငါ တောင်းဆိုချင်တယ်"

"ကျွန်တော်တို့ လမ်းမကြီးအတိုင်း တိုက်ရိုက် ပြန်လို့မရဘူး ရွီဝမ်ချိုင်... မြေပုံယူခဲ့စမ်း"

ချန်ဆန်းရှီက မြေပုံပေါ်မှာ လှံနဲ့ ထောက်ပြရင်း "ဒု-ဗိုလ်မှူး ဒူ... ခင်ဗျားရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဒီတောလမ်းလေးအတိုင်း ခေါ်သွားပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ စစ်သည်အနည်းငယ်ကို လမ်းမကြီးအတိုင်း ဟန်ခန်းခရိုင်ကို အခြေအနေသွားကြည့်ခိုင်းပါ။ အားလုံးအဆင်ပြေတယ်ဆိုမှ ကျွန်တော်တို့ ဒီတောင်စွန်းကနေ ပြန်ဖြတ်ဝင်ကြတာပေါ့"

"ဘာလို့ ဒီလို အပိုအလုပ်တွေ လုပ်နေမှာလဲဒီလိုဆိုရင် အချိန်က အနည်းဆုံး တစ်ရက်ခွဲလောက် နောက်ကျသွားမှာပေါ့"

"မစ္စတာချန်... ခင်ဗျားက ဟန်ခန်းခရိုင်ကြီး အသိမ်းခံလိုက်ရပြီလို့ သံသယဝင်နေတာလား" ဒူရုံက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

ချန်ဆန်းရှီက ဘာမှမပြောဘဲ သဘောတူတဲ့ အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

ဒူရုံက ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြောသည်"ဟန်ခန်းခရိုင်က တောင်ကို ကျောမှီထားတာ။ ခုခံဖို့ လွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ အရမ်းခက်တယ်။ စစ်တပ်ကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် အနည်းဆုံး ငါးလလောက် ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ ရက်ပိုင်းအတွင်း ဘယ်လိုလုပ် ကျသွားမှာလဲ"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို လက်ခံပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်" ချန်ဆန်းရှီကက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုရင်း "ကျွန်တော့်နောက်မှာ အရပ်သား သောင်းနဲ့ချီ ရှိနေတယ်။ သူတို့ အသက်ကို လောင်းကြေးမထပ်ရဲဘူး။ ဒီလမ်းက အန္တရာယ်အကင်းဆုံးပဲ"

ခုခံဖို့လွယ်ပြီး တိုက်ဖို့ခက်တယ် ဟုတ်လားပိုယန်မြို့လေးတုန်းကလည်း အဲဒီလိုပဲ ခံစစ်ကောင်းခဲ့တာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းလူက သစ္စာဖောက်ရင် ဘယ်သူက ကြိုသိနိုင်မှာလဲ အင်အားအကောင်းဆုံး ခံတပ်တွေက အမြဲတမ်း အတွင်းပိုင်းကနေပဲ ပြိုလဲတတ်တာပဲ မြို့ဝန်ရဲ့ စကားတွေက သူ့ကို စိုးရိမ်စေနေသည်။

ဒူရုံက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေသည် "တကယ်လို့ ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အချိန်ဖြုန်းမနေနိုင်ဘူး ချက်ချင်း ပြန်သွားရမယ်"

"မစ္စတာဒူ... သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

ချန်ဆန်းရှီက နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အကြံပေးလိုက်သည် "စစ်တပ်ကို အရင်ဆုံး တောလမ်းကနေ သွားခိုင်းလိုက်ပါ နှစ်ရက်အတွင်း သတင်းရမှာပါ အဲဒီကျမှ ဆုံးဖြတ်တာက ဘာမှ မထိခိုက်ပါဘူး"

"မဖြစ်ဘူး"

ဒူရုံက ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည် "ဝမ်ကျီ... မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတချို့ကို ဗိုလ်မှုးချန်နဲ့အတူ လိုက်ခိုင်းလိုက် ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံး ငါနဲ့အတူ မြို့ကို အခုချက်ချင်း ပြန်မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ လာလမ်းအတိုင်း အမြန်ပြန်သွားတော့သည် စောစောက ခန့်ညားထည်ဝါနေတဲ့ စစ်တပ်ကြီးထဲကမှ လူနှစ်ရာခန့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ချန်ဆန်းရှီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်သည်။ သူ ဖျောင်းဖျလို့ မရခဲ့ပေ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာ အန္တရာယ်ကြုံနေရတဲ့သူက စိုးရိမ်တာကတော့ သဘာဝပါပဲ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဟန်ခန်းခရိုင် အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းနေမိသည်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားခဲ့ရင်တော့ ဒူရုံတစ်ယောက် ပြန်လာနိုင်ဖို့က ခဲယဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သူ့လက်အောက်မှာ လူနှစ်ရာ ထပ်တိုးလာခဲ့ပြီ။

"ဦးလေးထန်"

"ဗိုလ်ချုပ်ထန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိ စစ်ဗိုလ်သုံးယောက်က ဖက်တီးဝမ်ကို အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ... ထကြပါ" ဝမ်ကျီက ရှေ့တိုးလာပြီး သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်း ထူပေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဟန်ခန်းမှာ ဆွေမျိုးတွေ အများကြီး ရှိတာလား" ချန်ဆန်းရှီက စပ်စုမိသည်"ခင်ဗျားရဲ့ လူဟောင်းတွေလား"

"မစ္စတာချန်ကို ဖြေရရင်တော့..."

လူငယ်တစ်ယောက်က အရင်ဆုံး ဝင်ပြောလိုက်သည်"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဖေတွေက လိပ်နက်တပ်စခန်းက ဗိုလ်မှုးတွေပါ။ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပြီးနောက်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်က ကျွန်တော်တို့အားလုံးကို ဟန်ခန်းမှာ အခြေချပေးခဲ့ပြီး သိုင်းပညာ သင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အကုန်လုံးကို သူပဲ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာပါ။ ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်သာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဒီလောက်အထိ ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူတို့ ပြောတာတွေ သိပ်နားမယောင်ပါနဲ့ သူတို့ကို ငါကပဲ အကြွေးတင်နေတာပါ" ဝမ်ကျီက အပြစ်မကင်းသလို ဝန်ခံသည် "အဲဒီတုန်းက ငါသာစစ်ဌာနချုပ်ကို အစီရင်ခံစာ မတင်ဘဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မြို့ကို သွားတိုက်ခဲ့မိတယ်။ အဲဒါက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ စစ်တပ်ကို အသုံးချတာပဲ။ အဲဒီမှာ ငါတို့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်။ ငါတင်မကဘူး၊ အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်အထက်က ဗိုလ်မှုးတွေ အားလုံးလည်း တာဝန်ကနေ အထုတ်ခံလိုက်ရတယ်"

ချန်ဆန်းရှီကနောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။ ဖက်တီးဝမ်ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေအားလုံး ဘယ်နေရာကို ရောက်ကုန်သလဲဆိုတာကိုပေါ့။

"အစီရင်ခံပါတယ်—"

နောက်တန်းမှာ ကင်းထောက်နေတဲ့ ဝူဒါက မြင်းကို အတင်းစိုင်းပြီး ရောက်လာသည်။

"ဆရာ... သတင်းဆိုးပါ နောက်ဘက် မိုင် ၅၀ အကွာမှာ လူရိုင်းအထူးမြင်းတပ် သုံးထောင် လိုက်လာနေပါပြီ"

"ဝူဒါ.. မင်းနဲ့ ကျွမ်းရီ က လူတစ်စုခေါ်ပြီး ကျန်ခဲ့ပါ။ ငါတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မိုင် ၁၀ အကွာလောက် ရောက်ရင် တောမီးရှို့ပစ်လိုက်" ချန်ဆန်းရှီက ပြတ်ပြတ်သားသား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှာ တောအုပ်တွေ ရှိနေသည်။ ခြောက်သွေ့တဲ့ ဆောင်းဦးနဲ့ ဆောင်းရာသီမှာ တောမီးက ကူးစက်လွယ်ပြီး မြင်းတပ်ကို အကြီးအကျယ် ဟန့်တားနိုင်သည်။

ဝုန်း—

မီးတောက်ကြီးက ကောင်းကင်ယံအထိ ဟုန်းဟုန်းတောက်သွားပြီး မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မီးခိုးမည်းကြီးတွေက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာကို ပြာပုံဘဝ ရောက်

စေလိုက်သည်။ လိုက်လာတဲ့ လူရိုင်း မြင်းတပ်တွေလည်း လမ်းလွှဲပြီး သွားရတော့သည်။

"ဒါက ယာယီပဲ ရမှာပါ" ချန်ဆန်းရှီကသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရှေ့ခရီးက ရှည်လျားပြီး အတားအဆီးတွေ များလှသည်။ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေက အမှားဖြစ်ပါစေလို့သာ သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။ ဒီတောလမ်းကနေ ထွက်လိုက်ရင် ဟန်ခန်းခရိုင်မှာ အခြေချဖို့ လမ်းစတွေ့နိုင်မယ်လို့ သူ တွေးနေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးစွာနဲ့ သတင်းဆိုးက ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။

"ဟန်ခန်းခရိုင် ကျဆုံးသွားပြီ"

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက်... စောစောက တွေ့ခဲ့တဲ့ ဟန်ခန်းစစ်သည် နှစ်

ထောင်ထဲကမှ မြင်းစစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ချိန်းဆိုထားတဲ့ နေရာကို ရောက်လာကြသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က... ဟန်ခန်းခရိုင်ရဲ့ ရှေ့တန်း ဒု-စစ်သေနာပတိက သစ္စာဖောက်သွားတယ် သူက အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ပြီး စစ်သေနာပတိချုပ် မာ ကို သတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မြို့တံခါးတွေကို အကုန်ဖွင့်

ပေးလိုက်တယ်။ အခု မြို့ထဲမှာရော အပြင်မှာရော လူရိုင်းတွေက ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်နေကြပြီ"

"သေဘေးက လွတ်လာတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေလည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးနေကြပြီး ဘယ်ရောက်ကုန်မှန်း မသိတော့ဘူး..."

သစ္စာဖောက်တယ်

"ဘယ်လိုလုပ် ဒါမျိုး ဖြစ်ရတာလဲ"

ဝမ်ကျီက ထိုစစ်သည်ကို မြင်းပေါ်ကနေ ဆွဲချလိုက်ရင်း "စစ်သေနာပတိချုပ် မာ သေပြီ ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်... သူ့ခေါင်းကိုတောင် မြို့တံခါးမှာ ချိတ်ထားတာ..."

"မစ္စတာဝမ်... ယွမ်ကျိုးတစ်ခုလုံးတော့ သွားပြီ"

ချန်ဆန်းရှီရဲ့ ရင်ထဲမှာ လေးလံသွားသည်။ ဟန်ခန်းခရိုင် ကျဆုံးသွားပြီး အန်းဒင်ခရိုင်ကလည်း မြို့တံခါးပိတ်ထားတဲ့အတွက် ယွမ်ကျိုးရဲ့ ကျန်တဲ့အပိုင်းတွေဟာ မြင်းခွာအောက်မှာ နင်းချေခံရတော့မည်။ လူပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ၊ သိန်းနဲ့ချီရဲ့ အသက်တွေဟာ သူတို့ခေါ်တဲ့ "သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲ" အတွက် အသုံးချခံရတော့မည်

ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းတာက သူတို့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အခြေအနေကလည်း မကောင်းခြင်းပင်။ ယူပြည်နယ် က လက်ရှိနေရာနဲ့ မဝေးလှပေမဲ့ ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး တစ်လခွဲလောက် ကြာဦးမည်။ အဲဒီအချိန်က လူရိုင်းတွေ သူတို့ကို လိုက်မီဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ အချိန်ဖြစ်သည်။

"အုအော်... အုအော်..." (ဥဩတွန်သံ)

ရုတ်တရက် အနီးအနားက တောအုပ်ထဲကနေ ဥဩငှက်အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

'ဘုရင်ခံအိမ်တော်က သတင်းရောက်လာတာလား'