အခန်း (၁၀၇)

"ဒီလှံသိုင်းက တကယ်ကို ရန်သူကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေတဲ့ အာနိသင် ရှိတာပဲ"

ချန်ဆန်းရှီသည် ရန်သူဗိုလ်ချုပ် မသေဆုံးမီတွင် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဆွန်ဒူရှီကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားသော လှံသိုင်းက ဤမျှအစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူထင်ထားမည်နည်း။

'စစ်နတ်ဘုရား အဆင့်ရဲ့ အထက်မှာ ဘာရှိဦးမှာလဲ'

သူ့စိတ်ထဲတွင် ဘိုးဘေးကြီး ချောင်က ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် စစ်သည် နှစ်ထောင်ကျော်ကို တစ်ကိုယ်တော် ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေမိသည်။ ချောင်ရှဲ့သည် ထိုစဉ်က မည်သည့်

အဆင့်မှာ ရှိနေသနည်း ထိုစစ်သည် နှစ်ထောင်မှာရော မည်မျှအစွမ်းထက်

သနည်းသူတို့က ပြောက်ကျားတပ်ဖွဲ့တွေလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားတဲ့ တပ်မကြီးတွေလား အကယ်၍ ဆွန်ဒူရှီသာဆိုရင်ရော လူဘယ်လောက်များများကို သတ်နိုင်မှာလဲ

ယခုမူ ထိုအကြောင်းများကို စဉ်းစားနေရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။

ချန်ဆန်းရှီသည် မိုင်အနည်းငယ် အမြန်စီးသွားပြီးနောက် မြင်းကို ရပ်ကာ ရန်သူများ အမှီလိုက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။ ရန်သူများ နီးကပ်လာသည်နှင့် မြားများကို တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်းလျင်မြန်စွာ ပစ်ခတ်ရာ ခဏချင်းမှာပင် ရန်သူ့မြင်းတပ်သား ဆယ်ဂဏန်းကျော် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

လူရိုင်းမြင်းတပ်သားများသည် အလွန်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသည်။ လိုက်လို့လည်း မမီ၊ ထွက်ပြေးလို့လည်း မရနောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှ မတိုးရဲတော့ဘဲ အကာအကွယ်ပုံစံ ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီး တစ်ဖက်မှ ပတ်၍ ဝိုင်းရန် ကြံစည်ကြတော့သည်။

ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ "သိမြင်မှုစွမ်းအား" ကြောင့် ရန်သူ့မြင်းခွာသံ မကြားရခင်ကပင် ခြေလှမ်းနှစ်ရာအကွာသို့ ကြိုတင်ရှောင်ထွက်နေခဲ့ပြီး မြားနှစ်ချောင်းကိုသာ လက်ဆောင်အဖြစ် ချန်ထားခဲ့သည်။

မြင်းတစ်စီး၊ လူတစ်ယောက်က စစ်သည် သုံးထောင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ မိုးလင်းသည့်တိုင်အောင် ထိုအခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ရန်သူ့မြင်းတပ်၏ အရှိန်မှာ အရပ်သား လေးသောင်း၏ အရှိန်ထက်ပင် နှေးကွေးသွားတော့သည်။

ချန်ဆန်းရှီသည်လည်း အလွန်အမင်း မာန်တက်ခြင်း မရှိပေ။ ရန်သူကို ခေတ္တထိန်းထားပြီးတိုင်း မြင်းကို စိုင်းနှင်ကာ မိမိတပ်ဖွဲ့ရှိရာသို့ ပြန်သွားပြီး ရှေ့ဘက်အခြေအနေ၊ အထူးသဖြင့် ဟန်ခန်းခရိုင်၏ အနောက်တောင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ ဟွာကျင်းအဆင့်က ကျွမ်းကျင်သူတွေ ပါလာပြီ။ရွီယုပင်ပြောခဲ့တာကို သူ မမေ့သေးပေ။ ဖမ်းမိထားတဲ့ လူရိုင်းသူလျှိုတွေကို စစ်ဆေးကြည့်ရာမှာ ရန်သူတွေဟာ ဟန်ခန်းခရိုင်ကို သွားနေကြပြီး အချိန်မရွေး သူတို့နောက်ကို လှည့်လိုက်လာနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အဲဒါကမှ တကယ့်ပြဿနာအစစ်ပဲ ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့ ပြောက်ကျားစနစ်က ရန်သူ့ဘက်မှာ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူ နည်းနေမှသာ အလုပ်ဖြစ်မှာပါ။ ဟွာကျင်း အထက်မှာ ရှိတဲ့သူတွေ ရောက်လာရင်တော့ ဒါဟာ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့ အနေနဲ့ သူဟာ မီးရှို့ဖို့အတွက် မီးတုတ်တွေကို မြင်းပေါ်မှာ အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

"ဒီမြန်လွန်းတဲ့ မြင်းက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ ဒါ မြင်းအယောင်ဆောင်ထားတဲ့ ထူးခြားသားရဲပဲ ဖြစ်ရမယ်"

လူရိုင်းမြင်းတပ်တွင် အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ဗိုလ်ချုပ် တစ်ယောက်တည်း ရှိသည်မဟုတ်။ ရှေ့တန်း၊ အလယ်တန်းနှင့် နောက်တန်းတို့တွင် တစ်ယောက်စီ ရှိကြသည်။ အလယ်တန်းနှင့် နောက်တန်းမှ ဗိုလ်ချုပ်များမှာ ရှေ့သို့ ရောက်လာကြပြီး...

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ငါတို့ လူသုံးထောင်က လူတစ်ယောက်တည်းကို မကျော်နိုင်ဘဲ ဒီမှာပဲ ရပ်နေရတော့မှာလား" ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့"

နောက်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက ပြန်ပြောသည် "ဟန်ခန်းခရိုင်ဆီကို သတင်းပို့ပြီးပြီ မိစ္စာဂိုဏ်းက အာမူကူက သူတို့ကို ဝိုင်းဖို့ စစ်တပ်လွှတ်လိုက်ပြီ။ ရှေ့က တောင်တန်းကို ကျော်လိုက်တာနဲ့ သူတို့တွေ ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်သွားပြီ။ အဲဒီကျရင် ရှေ့နောက်ညှပ်လိုက်ရင်တစ်ယောက်မှ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူးဒါကြောင့် ငါတို့က နောက်ကနေ အေးအေးဆေးဆေးပဲ လိုက်သွားဖို့ လိုတယ်

ဝူမူအာ လိုမျိုး မိုက်မဲတဲ့ အမှားမျိုး မလုပ်နဲ့"

"ဒီရက်ပိုင်း ချန်ဆန်းရှီ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ"

"ဟုတ်ပ၊ တစ္ဆေလိုပဲ တစ်ခါတစ်လေ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက်နဲ့"

ကျောက်ကန်၊ ဖန်ယုံနှင့် တခြားသူများ ဝိုင်းပြီး ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ပိုထူးဆန်းတာက လူရိုင်းမြင်းတပ်တွေ အခုလောက်ဆို လိုက်မီရမှာလေ။ ဘာလို့ အရိပ်အယောင်တောင် မမြင်ရတာလဲ"

"သူ တစ်ယောက်တည်းက လူသုံးထောင်ကို တားထားတာများလား"

ဤအတွေးဝင်လာသည်နှင့် သူတို့ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံကာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ယင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော်လည်း ထိုအချက်မှလွဲ၍ ရန်သူများ လိုက်မလာခြင်းကို အခြားနည်းဖြင့် ရှင်းပြ၍မရပေ။

ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ ပိုယန်တိုက်ပွဲတုန်းက သူတို့နောက်ကွယ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ မသိဘာသာဖြင့် ဤတပ်ရင်း၏ အငယ်ဆုံးစစ်ဗိုလ်လေးသည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သူက တရားဝင် ရာထူးတိုးခြင်း မခံရသေးသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် သူ၏နောက်သို့ လိုက်ရန် ဝန်မလေးကြပေ။ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေဟာ ချန်ဆန်းရှီ ပေးထားတာပဲ မဟုတ်လား။

"တောက်... အရင်က ချန်ဆန်းရှီကို ငါ မစော်ကားမိခဲ့တာ တကယ်ကံကောင်းတယ်" ကျောက်ကန်က ကြက်သီးထလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ကတော့ သေလူတွေပဲ"

ဖန်းယုံက လျူချင်ကွေ့တို့ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး သတိပေးလိုက်သည်။ "ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အရင်က လူသစ်စုဆောင်းတုန်းက မင်းတို့က တင်ယွမ်သိုင်းပညာခန်းမကနေ လာဘ်စားပြီးတော့ သူတို့ကို အသက်ရှူကျင့်စဉ် မသင်ပေးဘဲ ငြင်းခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား"

"အေး ဟုတ်တယ်... မင်းတို့ပဲ" ကျောက်ကန်ကလည်း ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် "ဆောင်းဦးရောက်ရင်စာရင်းရှင်းခံရတဲ့အထိ စောင့်နေလိုက်တော့"

"အဲဒီကိစ္စက ငါတို့က သူ့တစ်ယောက်တည်းကို ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်တာမှ မဟုတ်တာ အရင် လီချင်းဟူ ချမှတ်ခဲ့တဲ့ စည်းကမ်းပဲလေ ဆယ်စုနှစ်ချီတဲ့ ရိုးရာကြီးပါ ပိုက်ဆံမပေးဘဲ တိတ်တိတ်လေး သင်ပေးတဲ့သူမှန်သမျှ လီချင်းဟူရဲ့ အပြစ်ပေးတာ ခံရမှာပဲလေ" လျူချင်ကွေ့က ပျာပျာသလဲ ပြန်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ တစ်ယောက်ယောက် သေရမယ်ဆိုရင် ဝမ်ကျီပဲ သေရမှာ" ရှောင်ချင်အန်းက ဆဲဆိုလိုက်သည် "ငါတို့က မသင်ပေးရုံပဲရှိတာ အဲဒီ ဝတုတ်ကတော့ ငွေရှစ်တေးတောင် ယူထားပြီးတော့မှ မသင်ပေးဘူး။ နောက်မှ သူက ပါရမီရှိမှန်း သိတော့မှ ခွေးတစ်ကောင်လို လာဖားနေတာ။ တကယ့် အရှက်မရှိတဲ့ကောင် သေသင့်တာ သူပဲ"

"သွားသေလိုက်စမ်း ဘာတွေ ဆဲနေတာလဲ"

ဝမ်ကျီ က ကင်းထောက်အဖွဲ့နဲ့အတူ ပြန်ရောက်လာပြီး "ဘယ်သူက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလဲ"

"ချန်ဆန်းရှီက မင်းကို သတ်ချင်နေတာ" သူတို့အားလုံးက ပြိုင်တူ ပြောလိုက်ကြသည်။

ဝမ်ကျီက မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် "ငါ့ကို သတ်မသတ်ဆိုတာ မင်းတို့ ဆုံးဖြတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့အသက်က သူ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတာ"

"တောက်... ဒု-ဗိုလ်မှူး ဒူရုံက ခင်ဗျားကို ဗိုလ်ချုပ်ထန် လို့ ခေါ်နေကြတာ။ ခင်ဗျားက လွန်ခဲ့တဲ့ ၅၇ နှစ်တုန်းက သေရာက ပြန်ရှင်လာတဲ့သူများလား"

"လိပ်နက်တပ်စခန်း ရဲ့ စစ်သေနာပတိက ဘယ်လောက်အဆင့်ရှိမှာလဲ"

"လူတစ်သောင်းကျော်ကို အုပ်ချုပ်ရတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ မဟာသွေးကြောအဆင့်ပဲ တပ်စခန်းရှစ်ခုက ထိပ်သီးတွေဆိုရင်တော့ ဆယ်ယောက်မှာ ရှစ်ယောက်က မဟာသွေးကြောအဆင့်အထက်၊ စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်အောက်မှာ ရှိကြတယ်"

"ဒါဆိုရင်သွေးကြောအဆင့်လား"

"အဲဒါက ဘာအသုံးကျမှာလဲ အခုတော့ သူလည်း ငါတို့လိုပဲ အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်နေရတာပဲ မဟုတ်လား"

"သွား... သွား... မင်းတို့ ဘာမှမသိဘဲ လျှောက်မပြောနဲ့" ဝမ်ကျီက ငြိမ်ကျသွားသည်။

သူ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေ ပျက်စီးပြီး သွေးကြောတွေလည်း ပြတ်တောက်နေခဲ့တာပါ။ အဲဒါသာ ပြန်ကောင်းမယ်ဆိုရင် သူဟာ နဂိုအဆင့်ကို ပြန်ရောက်ဖို့ နှစ်အကြာကြီး မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက ဒီလိုဒဏ်ရာမျိုးကို နတ်ဘုရားတွေပဲ ကုနိုင်တာလေ

"ချန်ဆန်းရှီ ပြန်လာပြီ"

မြင်းစီးစစ်သည်တစ်စုက မြင်းကိုစီးကာ အရှိန်နဲ့ လာနေတဲ့ မြင်းဖြူကြီးကို စောင့်နေကြသည်။

"ဟိုး... အခု အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

ချန်ဆန်းရှီက မြင်းပေါ်က ဆင်းဆင်းချင်း မေးလိုက်သည်။ သူဟာ အရေးပေါ်အခြေအနေတွေကို သိရအောင် နေ့တိုင်း ကင်းထောက်တွေ လွှတ်ထားရတာပါလူသောင်းနဲ့ချီကို ဦးဆောင်ရတာ မလွယ်ကူပါဘူး။

ကျောက်ကန်နှင့် အဖွဲ့က အခြေအနေကို အစီရင်ခံသည် "ဒု-ဗိုလ်မှူး ဒူရုံရဲ့ အလောင်းကို တွေ့ခဲ့ပြီ။ ဟန်ခန်းခရိုင်ကနေ စစ်သည် နှစ်သောင်းလောက် ရှေ့လမ်းကနေ ကျွန်တော်တို့ကို ဝိုင်းဖို့ လာနေကြပြီ"

ဝမ်ကျီက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည် "သူတို့က ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ အလွတ်မပေးဖို့ စီစဉ်ထားပုံပဲ"

ချန်ဆန်းရှီက မြေပုံကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချသည် "ဒီမှာ ချောက်ကမ်းပါး လမ်းကျဉ်းတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ နောက်ဆုံးခံစစ်အဖြစ် ခုခံမယ်။ သူတို့ကို နှစ်ရက်လောက် ထပ်ဆွဲထားမယ် နှစ်ရက်ပြီးရင်တော့ ကံစီမံရာအတိုင်းပဲ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် အရင်ထွက်သွားချင်

လား"

"အရှင်ချန်..."

"အခုလိုအချိန်မှာ ဒါတွေ ပြောနေလို့ ဘာထူးမှာလဲတခြားသူတွေ မပြောနဲ့... ကျွန်တော်တို့ကတော့ အရှင်နဲ့အတူ အဆုံးအထိ တိုက်သွားမယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိသားစုတွေ၊ သားမယားတွေက ရှေ့မှာလေ"

"စစ်ထဲဝင်ပြီး သိုင်းပညာ သင်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်မိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ မဟုတ်လား"

"ကောင်းပြီ"

ချန်ဆန်းရှီက အမိန့်ပေးလိုက်သည် "ဝမ်ကျီ... ခင်ဗျားက လူလေးရာကို ခေါ်ပြီး ဟန်ခန်းကလာတဲ့ ရန်သူတွေကို သွားရင်ဆိုင်ပါ။ ရန်သူကို သတ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ အရှုံးပေးသလို ဟန်ဆောင်ပြီး သူတို့ကို ဒီလမ်းကျဉ်းထဲကို ဆွဲခေါ်ခဲ့ပါ။ ဖန်းယုံ၊ ကျောက်ကန်... မင်းတို့က အမြန်ဆုံး ဒီလမ်းကျဉ်းထဲကို ရောက်အောင်သွား ရန်သူတွေ အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်လာတာနဲ့ မြားတွေနဲ့ အရင်

ပစ်၊ ပြီးရင် ကျောက်တုံးတွေ သစ်လုံးတွေ လှိမ့်ချနောက်ဆုံးမှ တောင်ကို မီးရှို့လိုက် အနီးကပ် မတိုက်နဲ့ အကုန်ပြီးရင် အမြန်ထွက်ခဲ့ကြ"

ဒီအစီအစဉ်ဟာ မြေပြင်အနေအထားကို သုံးတဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေပါပဲ။

ဒီကနေ ရှေ့ကို မိုင် ၈၀ လောက် ထပ်သွားရင်တော့ အကာအကွယ်ယူစရာ တောင်တွေမရှိတော့ဘဲ လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးထဲ ရောက်သွားမှာပါ။ အဲဒီကျရင်တော့ လူရိုင်းမြင်းတပ်ကို တားဆီးဖို့ ခဲယဉ်းသွားပါလိမ့်မည်။

"ထောင်ချောက်ပဲ အမြန်ဆုတ်ကြ"

လူရိုင်းစစ်သည်များ လမ်းကျဉ်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် အထက်မှ မြားများ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်လုံးများ မိုးရွာသလို ကျဆင်းလာတော့သည်။ တောင်ပြိုမြေကွဲသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် နေရာမရှိပေ။

"အသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေ"

မိစ္စာဂိုဏ်း၏ အရှင်အာမူကူ ရောက်ရှိလာသည်။ သူအလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်။ လူသုံးထောင်က လူတစ်ယောက်တည်းကို ကြောက်ပြီး မလိုက်ရဲခြင်းမှာ အရှက်ရစရာပင်။

"ဒီလို မြေပြင်အနေအထားမှာ ထောင်ချောက်ရှိတာကို အရူးတောင် သိတယ်။ ဘာလို့ ဝင်လာကြတာလဲ"

အာမူကူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် "အခု ချက်ချင်း ဖယ်ကြစမ်း လမ်းမကြီးအတိုင်း သူတို့ကို လိုက်ကြ"

အာမူကူသည် သူ၏ နောက်လိုက် ၂၀ ကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ လမ်းကျဉ်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်သွားသည်။ သူသည် မြားများနှင့် ကျောက်တုံးများကို မကြောက်ဘဲ ရှေ့မှ လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

သူ့လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရုံဖြင့် အထက်မှ ကျလာသော ကျောက်တုံးကြီးမှာ သူ့အနား မရောက်ခင်မှာပင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။

"မဟာသွေးကြောအဆင့်..."

လမ်းကျဉ်းအဆုံးမှာ ရှိနေတဲ့ ဝမ်ကျီက အဲဒါကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် "ဆုတ်ကြ အမြန်ဆုတ်ကြ" ဟု အော်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည် အာမူကူကသူ၏ ဝရဇိန်တုတ်တို ဖြင့် တွေ့သမျှလူကို သတ်ဖြတ်နေသည်။ ခဏချင်းမှာပင် လူ ၇ ယောက်၊ ၈ ယောက်ခန့် သေဆုံးသွားသည်။ ဖန်ယုံ၊ ကျောက်ကန်နှင့် တခြားသူတွေဟာ ပိုယန်မြို့က ထွက်လာကတည်းက ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြဘူး။ ဒဏ္ဍာရီထဲက မဟာသွေးကြောအဆင့်ကို မြင်လိုက်ရတော့ သူတို့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။

"ပြေးကြ အမြန်ပြေး" ဝမ်ကျီက ဟစ်အော်ရင်း ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားသည်။

အာမူကူက သူ့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ပြီး တုတ်တိုနဲ့ ရိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတာက ပြိုင်ဘက်က သူ့ရဲ့အဆင့်ထက် သာလွန်တဲ့ ဓားသိုင်းနဲ့ ကာကွယ်လိုက်နိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ခဏပါပဲ။ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားကြောင့် ဝမ်ကျီရဲ့ လက်တွေ တုန်ခါသွားပြီး ဓားကြီး လွင့်ထွက်သွားသည်။

အာမူကူက အသက်ရှူချိန်တောင် မပေးဘဲ သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးနဲ့ ထပ်ရိုက်လိုက်သည်။ ဝမ်ကျီခမျာ သွေးတွေအန်ပြီး လွင့်ထွက်သွားကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။

"ရွှီ—"

အာမူကူက ဝမ်ကျီကို သတ်ဖို့ ပြင်စဉ် ဘေးဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူက မြားတစ်စောင်ကို ဖမ်းကာ အလွယ်တကူ ချိုးပစ်လိုက်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... မြင်းဖြူစီးထားတဲ့ လူငယ်စစ်ဗိုလ်လေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းလား"

လူသုံးထောင်ကို တားဆီးခဲ့တဲ့သူဟာ ဒီလူငယ်ပဲ ဖြစ်ရမည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် မင်းကို လိုက်ရှာနေရတဲ့ ဒုက္ခ သက်သာသွားတာပေါ့"