ယန်ဝမ်ကျောက် နှင့် ပိုင်ရှောင်မော်

နောက်ဆုံးတွင်၊ ခေါင်းသုံးလုံးပါ ဟောက်ယွဲ့၏ ပြင်းထန်သောစွမ်းအား အကူအညီဖြင့်၊ လုံဟောက်ချန်သည် ဖန်းလီကို ကြီးမားစွာအနိုင်ရပြီး ထိပ်ဆုံးရှစ်ဦးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တတိယပွဲစဉ်တွင်၊ ရှန့်ချိုင်အာသည် ဝမ်ယွမ်ယွမ်နှင့် ရင်ဆိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ချိုင်အာ၊ မင်းအလှည့်ရောက်ပြီ"

လုံဟောက်ချန်က ရှန့်ချိုင်အာကို အနည်းငယ်စိုးရိမ်စွာကြည့်ရင်း၊ သူမ၏လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါအဆင်ပြေတယ်"

ရှန့်ချိုင်အာက တိုးတိုးပြောပြီး၊ သူမ၏အစိမ်းရောင်ဝါးတုတ်ကို မှီကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

လုံဟောက်ချန်သည် ရှန့်ချိုင်အာကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုသော်လည်း၊ သူမသည် ယဉ်ကျေးစွာငြင်းဆန်သည်။

ပြိုင်ပွဲသည် အလျင်အမြန်စတင်သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ နုနယ်သောမျက်မမြင်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ဝမ်ယွမ်ယွမ်သည် အလွန်အံ့အားသင့်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သောပြိုင်ပွဲဝင်သည် ထိပ်ဆုံး ၁၆ ဦးထဲသို့ အမှန်တကယ်ရောက်ရှိနိုင်သလား။

ဝမ်ယွမ်ယွမ်သာမက၊ ရှန့်ချိုင်အာကို မသိသောအခြားပြိုင်ပွဲဝင်များသည်လည်း ဤအချိန်တွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော်၊ သူမသည် ရှန့်ချိုင်အာကို မလျှော့တွက်ပါ။ ထိပ်ဆုံး ၁၆ ဦးထဲသို့ ရောက်ရှိသူ မည်သည့်ပြိုင်ပွဲဝင်မျှ အားနည်းခြင်းမရှိပေ။

သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ဗလာကြည့်ရှုနေပြီး၊ မျက်နှာပေါ်တွင် အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးတပ်ထားကာ၊ ရှန့်ချိုင်အာသည် ဝမ်ယွမ်ယွမ်ဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်းဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။

ကွင်းအပြင်၌၊ လုံဟောက်ချန်သည် သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူ၏နှလုံးသားသည် တင်းမာမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ပြေးသွားပြီး ရှန့်ချိုင်အာ၏နေရာတွင် ပြိုင်ပွဲဝင်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

"မောင်လေး၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ချိုင်အာက အရမ်းသန်မာတယ်၊ သူမအဆင်ပြေလိမ့်မယ်"

လီရှင်းသည် မထိန်းနိုင်တော့ပါ သူ့ကိုနှစ်သိမ့်ရန် ရယ်ရင်းပြောသည်။

"ဟမ်"

လုံဟောက်ချန်က ဖြေလိုက်သော်လည်း၊ သူသည် လီရှင်း၏စကားကို လုံးဝမကြားပါ၊ သူ၏တင်းမာမှုသည်လည်း လုံးဝမလျော့သွားပါ။

သူ၏အမြင်တွင်၊ ရှန့်ချိုင်အာသည် မျက်မမြင်ဖြစ်ပြီး၊ ဟိုတယ်သို့ပြန်ရန် အကူအညီလိုအပ်သည်။ သူမသည် ထိုကဲ့သို့သောအခြေအနေတွင် မည်သို့တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

လုံဟောက်ချန်သည် သူ၏စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရှန့်ချိုင်အာ ဒဏ်ရာရရှိပါက၊ ပြိုင်ပွဲ၏စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ရရင်တောင်မှ၊ သူသည် ချက်ချင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ပြေးသွားပြီး သူမကိုကုသရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် တိတ်တဆိတ် မြင့်မြတ်သောအလင်းဒိုင်းကိုပင် ပြင်ဆင်ထားသည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ ချိုင်အာက ဒီလိုနဲ့ ပြိုင်ပွဲ ဝင်နိုင်မှာလား"

ကျန်းရှင်းရန်၏ကရုဏာသည် လွှမ်းမိုးသွားပြီး၊ သူမသည် တကယ်တော့ အနည်းငယ်စိုးရိမ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ ဤမျှနုနယ်သော အလှပဆုံးမိန်းကလေးသည် ဒဏ်ရာရရှိပါက မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူမကိုကြည့်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

"မင်းသူမကိုလျှော့တွက်နေတာပဲ။ သူမက ရင်ဆိုင်ရ လွယ်ကူတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး၊ သူမက အရမ်း ရက်စက်တယ်။ ပြီးတော့ သူမက အရမ်းသန်မာတယ်။ ဒီနှစ်အတွက် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲရဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေထဲမှာ၊ ငါကလွဲရင်၊ လုံဟောက်ချန်ကပဲ သူမကိုထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်"

"အိုး... ဒါကအရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်"

ဤစကားကိုကြားပြီးနောက်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် ရှန့်ချိုင်အာကို လေးစားမှုအသစ်ဖြင့် ကြည့်ရှုပြီး၊ ပိုမိုစူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်လာသည်။

"ယန်ဝမ်ကျောက်က သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရပြီး၊ ဒါကြောင့် ဒုက္ခအများကြီးဖြစ်စေတယ်"

ကျန့်ဖုန်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

သနားစရာ ရှောင်လုံသည် သူ၏ရည်းစားက မည်သည့်လူမျိုးဖြစ်သည်ကိုပင် မသိချေ။ သူသည် သူမအား အားနည်းသောမိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် အမှန်တကယ်ထင်မြင်ပြီး၊ သူ၏အဆုံးမရှိသောဂရုစိုက်မှုလိုအပ်သည်ဟု ထင်နေသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏စကားကိုကြားပြီးနောက်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် သူဆိုလိုသည်ကိုနားလည်သွားပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာသည် အေးစက်သွားကာ၊ မေးလာသည်။

"မင်းရဲ့ဒဏ်ရာက အရင်တုန်းကသူမကြောင့်လား"

"ကာကွယ်ပေးတဲ့အဖိုးရှိတော့ ဘယ်သူ့ကိုအပြစ်တင်မလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါမျိုးဘယ်လိုလုပ်နိုင်လဲ။ ကွင်းပြင်ပေါ်ကိစ္စတွေကို ကွင်းပြင်ပေါ်မှာပဲဖြေရှင်းလေ၊ ဘာလို့ကွင်းပြင်ပကိုဆွဲထုတ်ရတာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ၊ ရှန့်ချိုင်အာအပေါ် ရုတ်တရက်စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို ခံစားရသည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒီကိစ္စပြီးဆုံးသွားပြီ၊ လျော်ကြေးငွေလည်းရပြီ"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောသည်။

"နောက်ပိုင်းမှာ ဒီလိုလျော်ကြေးငွေတွေထပ်ရရင်၊ အရိုက်ခံရလည်း ဘာဖြစ်လဲ"

"ဘယ်လိုလျော်ကြေးငွေလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က ဆက်တိုက်မေးသည်။

"မြင့်မြတ်မြို့တော်မှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဒဏ်ရာရခြင်းသည် အရမ်းကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပဲ၊ လျော်ကြေးငွေအနည်းငယ်နဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်သလား"

"မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ လျော်ကြေးငွေက တကယ့်ရတနာတစ်ခုပဲ"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"ငါကြည့်ရအောင်"

ကျန်းရှင်းရန်က အနည်းငယ်စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြောသည်။

"ငါ့အခန်းကိုလာကြည့်၊ ငါပြမယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"ဒီမှာလူတွေအရမ်းများတယ်၊ ဒါကြောင့်မင်းရဲ့ကြွယ်ဝမှုကိုမပြပါနဲ့"

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းရှင်းရန်က ထပ်မေးသည်-

"ဒါပေမယ့် မင်းနဲ့ လုံဟောက်ချန်ပဲ သူမကိုထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ဆိုလိုတာက လုံဟောက်ချန်ရဲ့စွမ်းအားက မင်းနဲ့တူသွားပြီလား။ ဒါပေမယ့် သူကအရင်ကအဆင့် ၄ ပဲရှိပြီး အခုမှအဆင့် ၅ ကိုကျော်ဖြတ်နိုင်တာ"

"ငါက ရှန့်ချိုင်အာကို ငါရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ လုံဟောက်ချန်က ရှန့်ချိုင်အာကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ် ဆိုပေမယ့် သူ့စွမ်းအားကြောင့် မဟုတ်ဘူး"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"ဒါဆို ဘာကြောင့်လဲ"

"သူကယောက်ျားဖြစ်ပြီး ရှန့်ချိုင်အာကမိန်းကလေး ဖြစ်နေလို့လေ"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန် နားမလည်ပါ။

"နားမလည်ရင် ကောင်းပြီ။ ပြိုင်ပွဲကိုကြည့်၊ နောက်ပိုင်းမှနားလည်သွားလိမ့်မယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောသည်။

"အိုး" ကျန်းရှင်းရန် နားမလည်သေးသော်လည်း၊ ပြိုင်ပွဲစတင်ပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ သူမ၏အာရုံစိုက်မှုသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီသို့ ပြောင်းသွားသည်။

"တတိယပွဲစဉ်မှာ၊ ရှန့်ချိုင်အာ အနိုင်ရရှိသည်"

ကျန့်ဖုန်းမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ ရှန့်ချိုင်အာသည် တိုက်ပွဲကို အလျင်အမြန်အနိုင်ရရှိသည်။

ဝမ်ယွမ်ယွမ်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်မျက်နှာဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ပြိုင်ပွဲတွင် သူမသည် အလွန်စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသောအချိန်ကို ပိုင်ဆိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏စွမ်းအားအပြည့်ကိုပြသရန် အခွင့်အရေးမရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှန့်ချိုင်အာ၏ တစ္ဆေကဲ့သို့မြန်ဆန်သောအရှိန်နှင့် ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ၊ ဝမ်ယွမ်ယွမ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန် လုံးဝမတတ်နိုင်ပါ၊ မကြာမီ ရှန့်ချိုင်အာသည် သူမ၏လည်ပင်းကို အနက်ရောင်ရွှေဓားကို ကိုင်ကာ တင်ထားလိုက်သည်။

စင်အောက်တွင်၊ လုံဟောက်ချန်သည် ရှန့်ချိုင်အာ အလွယ်တကူအနိုင်ရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင်ကြည့်ရှုနေသည်။

ရုတ်တရက်၊ သူသည် အနည်းငယ်ရှက်ကိုးရှက်ကန်ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ရှန့်ချိုင်အာကို ကာကွယ်ရန်ကတိပြုသော်လည်း၊ သူမပြသနေသောစွမ်းအားသည် သူ့ထက်သိသိသာသာပိုမိုကြီးမားသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

စတုတ္ထပွဲစဉ်တွင်၊ ယန်ဝမ်ကျောက်သည် ဝိညာဉ်ဘုရားကျောင်းမှ ပိုင်ရှောင်မော်နှင့် ရင်ဆိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ဝမ်ကျောက်သည် စင်ပေါ်သို့တက်ရန် ထလိုက်သည်နှင့်၊ ကျန့်ဖုန်း၏စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်- "သတိထားပါ၊ မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်ကို မလျှော့တွက်ပါနဲ့"

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ဆရာဦးလေး၊ ငါအဆင်ပြေတယ်"

ယန်ဝမ်ကျောက်က ယုံကြည်မှုဖြင့် ရယ်ရင်းပြောသည်။

အခြားဘက်မှ ပိုင်ရှောင်မော်သည် အဆင့် ၄ သူရဲကောင်းတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး၊ ယန်ဝမ်ကျောက်သည် အဆင့် ၅ သူရဲကောင်းဖြစ်သည်။ သူသည် သူမအား မည်သို့ရှုံးနိမ့်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ယန်ဝမ်ကျောက် ရှုံးနိမ့်မည်ကို မစိုးရိမ်ပါ။ သူသည် ဧကန်မုချမရှုံးနိမ့်ပါ၊ သို့သော် သူသည် ဆုံးရှုံးမှုအချို့ကို ခံစားရနိုင်သည်။

ကျန့်ဖုန်းမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ အလွယ်တကူအနိုင်ရသင့်သော ယန်ဝမ်ကျောက်အတွက် ကြေကွဲဖွယ်ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခုဖြစ်လာသည်။

ပိုင်ရှောင်မော်သည် ကြီးမားရန်လိုသော ချယ်ရီသီးနှစ်လုံးကို ဆင့်ခေါ်သည်၊ ယင်းသည် မှော်အမြောက်များကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ထို့နောက်၊ ကြီးမားသောဟိန်းသံသည် သူရဲကောင်းစမ်းသပ်ကွင်းများကို ပြင်းထန်စွာတုန်လှုပ်စေသည်။ ပရိသတ်များသည် စမ်းသပ်ကွင်းများမှ မှိုတစ်မျိုးပေါ်ထွက်လာသည်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင်ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"အဟွတ် အဟွတ်" ဟူသော အသံများမြည်လာပြီး၊ ဖုန်မှုန့်များကျဆင်းသွားသည်နှင့်၊ ယန်ဝမ်ကျောက်၏ အလွန်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပုံရိပ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်က တောက်ပနေသော သူ၏သံချပ်ကာသည် ယခုအခါ လုံးဝမည်းနက်သွားပြီး၊ သူ၏ခေါင်းဆောင်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ မျက်နှာသည် မည်းနက်သွားသည်။

သူသည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာမရသော်လည်း၊ နာကျင်မှုများစွာရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ပိုမိုစိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ၊ ယန်ဝမ်ကျောက်သည် လက်စားချေရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေစဉ်တွင်၊ ပိုင်ရှောင်မော်သည် ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အိုကေ၊ အိုကေ၊ ငါ လက်လျှော့တယ်။ ရပ်လိုက်ပါ"

"ယန်ဝမ်ကျောက်သည် ပိုင်ရှောင်မော်ကို အနိုင်ရပြီး ကွာတားဖိုင်နယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်"

ဒိုင်လူကြီးက ပြိုင်ပွဲ၏ရလဒ်ကို အကျယ်ကြီးကြေညာလိုက်သည်။

ယန်ဝမ်ကျောက်သည် သွေးအန်ချင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်နေပြီး၊ ပိုင်ရှောင်မော်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကြည့်ကာ၊ သူ၏နှလုံးသားသည် ဝမ်းနည်းပြီး ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် မျက်နှာပျက်ရသည်။

"ဖီး..."

ကျန်းရှင်းရန်သည် သူ့ကို မည်းနက်သောမျက်နှာဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာသည်ကို တွေ့မြင်ရသည့်အခါ၊ မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ရယ်ရတာလဲ။ ရယ်တာရပ်လိုက်ပါ"

ကျန့်ဖုန်းသည် ယန်ဝမ်ကျောက်သည် သူတို့ဘက်သို့ ပြန်ရောက်လာသောကြောင့် မရယ်ရန် ခက်ခဲစွာကြိုးစားနေသော်လည်း၊ ကျန်းရှင်းရန်၏ရယ်သံကိုကြားရသည့်အခါ၊ သူသည်လည်း မရယ်ပဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"နင်ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ကြည့်ဦး၊ နင်လည်း ရယ်နေသေးတယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က ပြုံးရင်းပြောကာ ကျန့်ဖုန်း၏ပေါင်ကို ညှစ်လိုက်သည်။