လုံဟောက်ချန်၏ စိုးရိမ်မှု

ကြယ်ကြွေဓားချက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူတော်စင် ချိုင်အာသည် ရုတ်တရက် နောင်တရစိတ်ပေါက်လာသည်၊ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာသည် လက်ရှိအချိန်တွင် သူမခံနိုင်ရည်မရှိသောအရာဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုဓားချက်သည် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာတစ်ခုလုံးကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းစိတ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှန့်ချိုင်အာ၏ အပြင်းထန်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို ဖြတ်သန်းပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသည်။

“ဝုန်း..."

အဖြူရောင်ဝိညာဉ်ဒိုင်းတစ်ခုသည် ရှန့်ချိုင်အာ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်၊ သို့သော် ဤချိုးဖျက်မရဟုထင်ရသော ဝိညာဉ်ဒိုင်းသည် ခဏကြာပြီးနောက် ကျိုးပဲ့သွားကာ ကျန်ရှိနေသောစွမ်းအားသည် ရှန့်ချိုင်အာ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ကတ်" ဟူသောအသံဖြင့် ရှန့်ချိုင်အာဝတ်ဆင်ထားသော သူမ၏ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံအောက်ရှိ ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့် သံချပ်ကာသည် ချက်ချင်းပင်ပြိုကွဲသွားသည်။

"ထွီ"

သူတော်စင် ချိုင်အာသည် သွေးတစ်မျိုးထွေးပြီး ဆယ်မီတာခန့် နောက်သို့ပျံသန်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားပြီး သတိလစ်သွားသည်။

ဤအတောအတွင်း ရိုက်ချက်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်မီးဖိုနှင့် အတူထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဧကရာဇ်၏တိုက်ခိုက်မှုသည် ကျန့်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နေအလင်းမီကို ချက်ချင်းဖြတ်သန်းပြီး ကျန့်ဖုန်း၏အပေါ်ပိုင်းကိုယ်ခန္ဓာအဝတ်အစားများကို စုတ်ဖြဲကာ ကျန့်ဖုန်း၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သွေးပေါက်ငယ်များစွာကျန်ရစ်စေသည်။

သို့သော် သွေးထွက်ပေါက်များသည် သွေးထွက်ရန်အခွင့်အရေးမရမီတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် သူတော်စင် ချိုင်အာဘေးတွင် အာကာသလှိုင်းတစ်ခုပေါ်လာသည်။

ဝါးကဲ့သို့ ပိန်လှီသော အရပ်ရှည်ရှည် အဘိုးအိုတစ်ဦးပေါ်လာပြီး စမ်းသပ်ကွင်းမှ ရှန့်ချိုင်အာကို ကောက်ယူကာ "ဒီပြိုင်ပွဲကို ငါတို့လက်လျှော့တယ်"ဟု ပြောသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန့်ယွဲ့သည် ကျန့်ဖုန်းကို လှမ်းပင်မကြည့်ဘဲ ရှန့်ချိုင်အာကို ပွေ့ဖက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ထိပ်ဆုံးရှစ်ယောက်ပြိုင်ပွဲတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် ရှန့်ချိုင်အာကို အနိုင်ရပြီး ထိပ်ဆုံးလေးယောက်ပြိုင်ပွဲသို့ တက်ရောက်သွားသည်"

ဒိုင်လူကြီးက အသံမြင့်မြင့်ဖြင့် ကြေညာသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နေအလင်းမီးကိုလွှတ်ပြီး သူ၏အဝတ်အစားရှိ အပေါက်ငယ်ကို ပုတ်ကာ သူ၏နေရာသို့ ပြန်သွားသည်။

"ဒင်း၊ တိုက်ပွဲပြီးဆုံးပါပြီ၊ hostသည် အဆင့်ငါးလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးကို အနိုင်ရရှိသည်၊ ဆုကြေးငွေများတွက်ချက်နေပါသည်။"

"ဒင်း၊ hostအား စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၀၀ ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပါသည်၊ host၏လက်ရှိစနစ်ဒင်္ဂါးလက်ကျန်မှာ- ၅၂၀၁ ဖြစ်သည်။"

"ကျန့်ဖုန်း၊ ချိုင်အာက အားနည်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦးလေ၊ ပြီးတော့ သူမက မမြင်နိုင်ဘူးကို၊ ဘာကြောင့် မင်း ဒီလောက်ထိ အားစိုက်ထုတ်ခဲ့တာလဲ”

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏နေရာသို့ပြန်ရောက်သည်နှင့် လုံဟောက်ချန်သည် မျက်လုံးများနီရဲပြီး သူ့ဆီသို့ပြေးလာသည်ကိုမြင်တွေ့ရသည်။

"အားနည်းတယ်လား"

ကျန့်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သဘောကျနေသည့်ဟန်ပြောသည်၊

"မင်းက တကယ်ပဲ ရှန့်ချိုင်အာကို အားနည်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"လုံဟောက်ချန်၊ ငါ့ကိုဒီလိုမကြည့်နဲ့၊ ရှန့်ချိုင်အာမှာ ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံပိုင်ခွင့်ရှိပြီး သူမ လိုချင်ရင် ငါမတားဆီးနိုင်ဘူး၊ အမှန်တရားကတော့ ငါသူမကိုသတိပေးပြီးသားပဲ၊ ဒါပေမယ့် သူမ နားမလည်ဘူး၊ ငါဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ ငါ့ကို သူမ ရိုက်တဲ့အထိ ရပ်စောင့်နေရမှာလား"

ကျန့်ဖုန်း၏မေးခွန်းများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လုံဟောက်ချန်သည် ခဏတာမျှ စကားမပြောနိုင်ပေ၊ ခဏကြာပြီးနောက် သူသည် ကျန့်ဖုန်းကိုကြည့်ကာ ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် မင်း ဒီလောက်ထိ မလုပ်သင့်ဘူးမလား၊ ချိုင်အာက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဖက်မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ပြိုင်ပွဲကို အလွယ်တကူ အနိုင်ရနိုင်တာပဲကို၊ ဘာလို နည်းနည်းလေးတောင် မသက်ညှာပေးရတာလဲ”

ကျန့်ဖုန်းက သူ့ကိုကြည့်ပြီး ပြန်ပြောသည်။

"မင်းက ရှန့်ချိုင်အာကို လုံးဝနားမလည်ဘူး၊ မင်း သူမရဲ့စွမ်းရည်ကိုတောင် မသိဘူး၊ တကယ်တော့၊ မင်းက ရှန့်ချိုင်အာနဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းအခုအချိန်မှာ သူမအတွက် ပြိုင်ဖက်မဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။"

"ငါနောက်ဆုတ်သင့်သလားဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝမ်းနည်းပါတယ်၊ ဒါကငါထိန်းချုပ်လို့မရဘူး၊ ငါမထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကပြိုင်ပွဲတစ်ခုပဲ၊ သူမဒီလောက်ဆိုးဆိုးဝါးဝါးဒဏ်ရာရလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမယ့်သူမရဲ့နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုမှာ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်မီးဖိုရဲ့ စွမ်းအားပါဝင်နေတယ်ဆိုတာကို ငါမင်းကိုပြောပြနိုင်တယ်၊ မင်းကငါ့လိုဆိုရင် အခုငါ့ကိုဒီလိုပြောနိုင်နေမှာမဟုတ်ဘဲ လေ့ကျင့်ကွင်းထဲ လဲနေမှာပဲ"

ကျန့်ဖုန်းက သူ့ကိုအေးစက်စွာကြည့်လိုက်သည်၊ ယခင်က လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့ကို စုံတွဲတစ်တွဲအဖြစ် သူမည်မျှလေးစားသည်ဖြစ်စေ ယခုအခါတွင် ၎င်းသည် သူ့အတွက်အရေးမကြီးတော့ပေ။

သူငယ်ရွယ်စဉ်က နားမလည်သော အရာများရှိသည်၊ သို့သော် ယခုဤအရာများဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့အပေါ် သူတစ်စုံတစ်ရာ ကောင်းမွန်သောခံစားချက်ကို ခံစားရရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အလင်းသားတော်နှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏သူတော်စင်။ သူတို့က ဒီလောက်ပဲမလား။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မူလကဤကမ္ဘာ၏အဓိကဇာတ်ကောင်များဖြစ်ကြသည်ဖြစ်စေ၊ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

ယခု သူ ဤကမ္ဘာသို့ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်၊ သူသည်တစ်ဦးတည်းသောအဓိကဇာတ်ကောင်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ လမ်းဖယ်ပေးရန် မလိုအပ်ပါ။

သူသည် လုံဟောက်ချန်နှင့် ရှန့်ချိုင်အာတို့နှင့် ခွဲခွာသွားပြီး သူတို့၏ရန်သူဖြစ်သွားသည့်တိုင်ပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူဟာ ဒီကမ္ဘာမှာ အရေးအပါဆုံးလူဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လျှော့ပေးလို့မရပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏နေရာတွင်ထိုင်နေပြီး ဘေးတွင်ရပ်နေသော လုံဟောက်ချန်ကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

"စတုတ္ထပြိုင်ပွဲ- သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း ယန်ဝမ်ကျောက် နှင့် သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း သွမ့်ယီ"

ယန်ဝမ်ကျောက်နှင့် သွမ့်ယီတို့သည် တစ်ချိန်တည်းထရပ်ကာ ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာနေရာသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

လုံဟောက်ချန်သည် စကားမပြောနိုင်ပေ၊ ရှန့်ချိုင်အာ၏ဘေးကင်းရေးကို စိုးရိမ်နေသောကြောင့် ပြိုင်ပွဲကိုကြည့်ရှုရန် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိတော့ဘဲ လေ့ကျင့်ကွင်းမှ ထွက်သွားသည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ နင်က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်"

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ့နောက်မှ ကျန်းရှင်းရန်၏အသံကိုကြားရသည်။

"ဘာလဲ၊ ငါတစ်စုံတစ်ခု အမှားလုပ်မိလို့လား"

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်ရယ်မောမောမေးသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ နင် လုပ်တာ မှန်တယ်၊ နင်က အရမ်းမိုက်တယ်"

ကျန်းရှင်းရန်၏ မျက်ခုံးများကွေးညွှတ်သွားကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမြှင့်တင်လာသည်။

"ဒါပေမယ့် ရှန့်ချိုင်အာဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက တကယ်ကို အတော်လေးပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာရသွားတယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က စိုးရိမ်စွာဖြင့် မေးမြန်းသည်၊

"ဒါက ခုနက နင့်ကိုဒဏ်ရာပေးတဲ့ အကြီးအကဲလား၊ သူပြန်လာပြီး လက်စားချေမှာလား"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူကျွန်တော့်ကိုထပ်တိုက်ရင် ဆရာက သူ့ရဲ့လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းကို မြေလှန်ပစ်လိမ့်မယ်"

ကျန့်ဖုန်းကဆက်ပြောသည်၊

"ကျွန်တော့်ရဲ့စွမ်းရည်နဲ့အရည်အချင်းက ရှန့်ချိုင်အာထက်သာသရွေ့ ဘယ်သူကမှကျွန်တော့်ကိုထိဖို့ မဝံ့ရဲဘူး။"

"ကောင်းပြီ၊ ဒါကောင်းတယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ပြိုင်ပွဲကိုကြည့်ပါ၊ ကြယ်တာယာယူနီကွန်းပေါ်လာပြီ"

ကျန့်ဖုန်းကပြောသည်။

ထိုအရာကိုကြားသည်နှင့် ကျန်းရှင်းရန်သည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏အာရုံကို လေ့ကျင့်ကွင်းသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဟီး... "

တောက်ပသောယူနီကွန်းတစ်ကောင်၊ အလျား ၁၀ ပေ၊ အမြင့် ၈ ပေ၊ ကျောပေါ်တွင် စင်ကြယ်သောအဖြူရောင်အတောင်နှစ်စုံပါရှိပြီး ကွင်းပြင်ထဲပေါ်လာသည်၊ ၎င်းသည် စင်ကြယ်သောအဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး လည်ပင်းတွင် ရွှေရောင်အမွေးများရှိကာ ခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေရောင်ဦးချို တစ်ခု ရှိသည်။

၎င်း၏ စင်ကြယ်သော အဖြူရောင်အတောင်ပံများ၏ အပြင်ဘက်အမွေးများသည် ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှ ရွှေရောင်ရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် သွမ့်ယီဘေးတွင် ကြီးမားသောသတ္တဝါတစ်ကောင်ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်သည် အမြင့် ၂ကျန်း နှင့် အလျား ၃ ကျန်းကျော်ရှိပြီး ၎င်း၏ထူထဲသောခြေလက်များသည် တိုင်ကြီးလေးလုံးနှင့်တူသည်၊ ရှည်လျားသော အနီညိုရောင်အမွေးများသည် ဖြာကျနေပြီး ပါးစပ်မှ အစွယ်နှစ်ချောင်း ထွက်နေသည်။

၎င်း၏ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချို တစ်ခု ရှိသော်လည်း ဤတစ်ခုမှာ ရွှေနီရောင်ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပြိုင်ပွဲစတင်သည်နှင့် ယန်ဝမ်ကျောက်နှင့် သွမ့်ယီတို့သည် ၎င်းတို့၏အစီးအနင်း အဖော်များကို ခေါ်ယူကြသည်။

အဆင့်ခြောက် ကြယ်တာရာယူနီကွန်းနှင့် အဆင့်ခြောက် ရွှေစွယ်အမွှေးပွဆင်။

စွမ်းအားအရ ရွှေစွယ်အမွှေးပွဆင်နှင့် ကြယ်တာရာယူနီကွန်းတို့သည် တူညီကြသည်၊ အဓိကကွာခြားချက်မှာ ကြယ်တာရာယူနီကွန်းတွင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းးရှိပြီး ရွှေစွယ်အမွှေးပွဆင်သည် ကုန်းပေါ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပိုမိုသန်စွမ်းသည်။

သို့သော် သူရဲကောင်း၏စွမ်းအားကိုမြှင့်တင်ရာတွင် ကြယ်တာရာယူနီကွန်းသည် ရွှေစွယ်အမွှေးပွဆင်ထက် သာလွန်သည်။

ထို့အပြင် ယန်ဝမ်ကျောက်၏စွမ်းရည်သည် သွမ့်ယီထက်အနည်းငယ်သာလွန်သည်။

"ဒီတော့ ကြယ်တာရာယူနီကွန်းက မိုက်တယ်မလား"

ကျန့်ဖုန်းကမေးသည်။

"သူဟာ ကြည့်ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီမှာထိုင်နေတဲ့သူက နင်မဟုတ်တာတော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က ပြုံးရင်းပြောသည်။

သူမသည် ရုတ်တရက်ပင် ပျော်ရွှင်သောအပြုံးနှင့် ပြောသည်။

"နင်က ကြယ်တာယာယူနီကွန်းရဲ့ ဦးချိုကို ငါ့အတွက်ချိုးပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာမလား၊ နင့်ရဲ့တူကို တိုက်ခိုက်ဖို့စီစဉ်နေတာလား"

ကျန်းရှင်းရန်သည် ရုတ်တရက်တစ်စုံတစ်ခုကိုသတိရသွားပြီး ဆက်လက်ပြောသည်၊

"နင်ပြောတဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းက လျော်ကြေးငွေကို ငါ့ကိုမပြရသေးဘူး။"

ကျန့်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်ပြုံးပြီး သူ၏လက်ကိုလှုပ်ကာ မြင့်မြတ်သောအလင်းဒိုင်းတစ်ခုထောင်လိုက်သည်၊ သူ၏လက်ထဲရှိသိုလှောင်လက်စွပ်သည် တောက်ပလာပြီး ၁မီတာထက် ပိုရှည်သော ကျောက်စိမ်းဦးချိုတစ်ခုပေါ်လာကာ ကျန့်ဖုန်းက ကျန်းရှင်းရန်ရှေ့တွင်တိုက်ရိုက်ထားလိုက်သည်။

"ဒါကဆုကြေးငွေပဲ၊ ဘယ်လိုလဲ၊ အံ့အားသင့်သွားတယ် မဟုတ်လား၊ မျှော်လင့်မထားဘူးမလား"

ကျန်းရှင်းရန်သည် ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသံထွက်လာသည်။

"ဟင်၊ ဒါတကယ်ပဲ၊ အတူတူပဲ"

"အဟွတ် အဟွတ်"

ကျန့်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက်အနည်းငယ်မသက်မသာခံစားရသည်။

"မင်းက ဘယ်သူ့ကိုပစ်မှတ်ထားခဲ့တာလဲ၊ ငါဒါလိုချင်တယ်လို့ ငါမပြောဘူးနော်"

ကျန်းရှင်းရန်က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ယူနီကွန်းဦးချိုကို ကျန့်ဖုန်းထံပစ်ချပြီး အခြေအနေမှဝေးရာသို့ရုန်းထွက်ရန်ကြိုးစားသည်။

"မင်းမှာ အရသာမရှိဘူး၊ ဒါက အရမ်းကောင်းတဲ့အရာ"

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ဆရာ ယန်ဟောက်ယွီက ပြောသည့်အတိုင်း ကျန်းရှင်းရန်အား နှာခေါင်းသံပြင်းပြင်းနှင့်ပြောကာ မြင့်မြတ်သောယူနီကွန်းဦးချိုကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။