မိမိကိုယ်ကိုမိတ်ဆက်ခြင်း

လုံဟောက်ချန်၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့သည် ကျန့်ဖုန်း၏အထင်နှင့်အတိအကျတူညီပြီး ဤကမ္ဘာသို့ ကျန့်ဖုန်းရောက်ရှိမှုကြောင့် သက်ရောက်မှုမရှိပေ။

စင်မြင့်ပေါ်မှ ဟန်စစ်ကြေညာသည်-

"ဒုတိယ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၊ ခေါင်းဆောင်- လုံဟောက်ချန်၊ သူရဲကောင်း၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ- ရှန့်ချိုင်အာ၊ စစ်သည်တော်- ဝမ်ယွမ်ယွမ်၊ မှော်ဆရာ- လင်ရှင်း၊ ဘုန်းတော်ကြီး- စစ်မာရှန်း၊ ဆင့်ခေါ်သူ- ချန်ယင်းအာ။"

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထူးဆန်းသောနတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့သည် လုံဟောက်ချန်၏ အဖွဲ့ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်သူလား စောင့်ရှောက်သူလားမပြောတတ်သော သူရဲကောင်းတစ်ဦး၊ မျက်စိကန်းနေသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး၊ မကာကွယ်နိုင်သော ဒိုင်းစစ်သည်တော်တစ်ဦး၊ မတိုက်ခိုက်နိုင်သော မှော်ဆရာတစ်ဦး၊ မကုသနိုင်သော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး၊ ကံကြမ္မာအပေါ်တည်မှီနေသော ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦး။

ဤလူများသည် မည်မျှထူးဆန်းသော အရူးတစ်အုပ်ဖြစ်သနည်း။

ကျန့်ဖုန်းသည် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှမထင်ပေ။

ဟန်စစ်မှာမူ လုံဟောက်ချန်ကို အလွန်ထူးဆန်းသောကြည့်ရှုမှုဖြင့်ကြည့်ရှုနေပြီး ရယ်ချင်သော်လည်း ထိန်းထားသည်။

နောက်တစ်ခုမှာ ယန်ဝမ်ကျောက်ဖြစ်သော်လည်း ဟန်စစ်သည် ယန်ဝမ်ကျောက်၏နာမည်ကိုအော်ခေါ်သောအခါ သူ၏ အကြည့်သည် ချန်ယင်းအာပေါ်တွင်ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။

ယန်ဝမ်ကျောက်ဦးဆောင်သော နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့နံပါတ် ၃ ၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် ကျန့်ဖုန်း၏မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ပြည့်စုံစွာကိုက်ညီသည်၊ သို့သော် အသင်းအမည်ကို နောက်တစ်ခု ဆုတ်သွားရုံသာဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင်ဖြစ်ပွားသည်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏မျှော်လင့်ချက်များနှင့် အတိအကျကိုက်ညီသည်- လုံဟောက်ချန်၏ ဆရာတူအစ်မဖြစ်သူ လီရှင်းသည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ၅ တွင်ရှိသည်။

ကျပန်းလှည့်ဘီးသည် လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မနက်ခင်းသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ကုန်လွန်သွားသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဆယ်ဖွဲ့သည် ညီညာစွာ ရပ်နေကြသည်။

ဟန်စစ်သည် လူတိုင်းကိုကြည့်ကာ ပြောကြားသည်။

"ဤအချိန်မှစပြီး သင်တို့သည် တရားဝင်နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်းအသီးသီးရဲ့ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်လာကြပြီ၊ သင်တို့ဟာ နောက်ကျောကိုမှီခိုနိုင်တဲ့ မိတ်ဖက်တွေ ဖြစ်တယ်၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့များစွာက ဘုန်းအာနုဘော်၏အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်တည်ကြသည်၊ နေ့တစ်နေ့တွင် သင်တို့သည်လည်း မိမိတို့၏ ဘုန်းအာနုဘော်ကို ပြသနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်..."

"နောက်ဆုံးအကြံပေးချက်တစ်ခုကတော့- သင်တို့ရဲ့တွဲဖက်အဖွဲ့ဝင်များကို ဘယ်တော့မျှအပြစ်မတင်ပါနဲ့"

ဟန်စစ်ကပြောသည်၊

"အခုကစပြီး လူတိုင်းသုံးရက်အနားယူမယ်၊ ဒီသုံးရက်အတွင်း နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့တစ်ခုစီရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက သူတို့ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ တာဝန်တာဝါဆီ ခေါ်သွားပြီး မှတ်ပုံတင်ခြင်ကို ပြီးအောင်လုပ်ပြီး သင့်ရဲ့နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့နံပါတ်ကို ရယူပါ၊ သုံးရက်အကြာမှာ ထိပ်ဆုံးဆယ့်ခြောက်ယောက်ပြိုင်ပွဲဝင်တွေက မနက်စောစောမှာ မြင့်မြတ်သောမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရတနာခန်းမကို သွားပြီး ကိုယ်ပိုင် လျို့ဝှက်နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ပါ၊ အဆင့် ၉ မှ ၁၆ အထိရရှိသူများက လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုကိုရွေးချယ်နိုင်ပြီး အဆင့် ၁ မှ ၈ အထိရရှိသူများက လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းနှစ်ခုကိုရွေးချယ်နိုင်တယ်၊ လုံဟောက်ချန်ကလွဲပြီး ထိပ်ဆုံးသုံးနေရာရရှိသူတစ်ဦးစီက ဝိညာဉ်မီးဖိုတစ်ခုစီရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဆုချီးမြှင့်မှုများကို ၎င်းတို့၏သက်ဆိုင်ရာ မြင့်မြတ်သောဘုရားကျောင်းများမှ ဖြန့်ဝေမှာ ဖြစ်တယ်။"

"တန်းဖြုတ်မယ်။"

တန်းဖြုတ်မယ်" ဟူသောစကားလုံးထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ပါဝင်သူအားလုံးသည် သက်ပြင်းချကြသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင်ပြင်းထန်စွာသက်ပြင်းချလိုက်ကာ မည်မျှခက်ခဲကြောင်းသိရှိသည်၊ တစ်လတာကြိုးပမ်းမှုပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်မီးဖိုတစ်ခုရရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်မီးဖိုဆုချီးမြှင့်မှုကိုရရှိရန် အလိုရှိနေသည်၊ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းကို သူ၏ဆရာမှ သူ့အတွက်အထူးပြင်ဆင်ထားကြောင်း သိရှိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ဟောက်ယွီ၏အဆင့်ကို ထောက်ရှုလျှင် သူအထူးပြင်ဆင်ထားသော ဝိညာဉ်မီးဖိုသည် အရည်အသွေးနိမ့်မည်မဟုတ်ပေ၊ ဤအရာကို သူသည် ကျန့်ဖုန်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော မြင့်မြတ်သောဓား - ကံကြမ္မာ၏ အဆင့်မှ တွေ့မြင်နိုင်သည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့် ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည်ကြီးထွားနိုင်ပြီး ကန့်သတ်မဲ့သော အလားအလာရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယခုယန်ဟောက်ယွီကိုရှာဖွေပြီး သူ၏ဝိညာဉ်မီးဖိုကို ပြန်လည်ရယူလိုသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်သည် မရှင်းလင်းနေသေးပေ၊ ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏အသင်းဝင်များကိုကြည့်ကာ ပြောသည်။

"ငါတို့နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကိုဖွဲ့စည်းဖြစ်တာ ကံတရားကြောင့်ပဲ၊ ဒီနေ့ ငါ ဒကာခံမယ်၊ ထမင်းအတူစားကြတာပေ့ါ၊ ငါတို့အားလုံး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပိုသိဖို့ လိုတယ်လေ"

"ခေါင်းဆောင်က ငါတို့ကို ထမင်းကျွေးတော့မှာလား၊ အရမ်းကြင်နာတာပဲ"

ပြောသာပြောသော်လည်း ဝမ်မင်၏ပါးစပ်သည် ပြုံးရိပ်ဖြင့်ကျယ်ပြန့်လာသည်။

ဝတုတ်လေး ယောင်လီကလည်း သူ့လက်ကိုပွတ်သပ်နေပြီး သူ့မျက်လုံးငယ်လေးတွေအနည်းငယ်ကွေးညွှတ်ကာ သူ၏အပြုံးသည် ပျော်ရွှင်နေသည့်ခံစားချက်ကိုပေးသည်၊ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်၊

"ခေါင်းဆောင်က အရမ်းရက်‌ရောတာပဲ"

"ငါက ငြင်းစရာအကြောင်းမရှိဘူး"

ဖန်းလီက ထုံးစံအတိုင်းပင်။

"ကျွန်မလည်း ငြင်းစရာအကြောင်းမရှိပါဘူး"

မုရုန်ရှန်းအာကချက်ချင်းထပ်လောင်းပြောသည်၊ သူမသည် ရှက်ကြောက်တတ်သည့်အလျောက် အဖွဲ့အသစ်တစ်ခုထဲသို့ ရုတ်တရက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ကျန်းရှင်းရန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျန့်ဖုန်းဆုံးဖြတ်သည့်မည်သည့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမဆို အပြည့်အဝထောက်ခံသည်။

"ဒါဆို သွားကြဆို့"

ကျန့်ဖုန်းသည် ဦးဆောင်သွားပြီး ကျန်းရှင်းရန်သည် သူ၏နားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို တီးတိုးပြောသည်၊ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သည် အခြားလေးယောက်ကို အလွန်ခမ်းနားစွာအလှဆင်ထားသော ဟိုတယ်တစ်ခုသို့ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဟိုတယ်သည် မြို့တွင်အခမ်းနားဆုံး မဟုတ်သော်လည်း သိပမကွာလှပေ၊ ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်း၏ပိုက်ဆံအိတ်သည် ဤအခြေအနေတွင် ကြွားဝါရန် ခွင့်မပြုပါ။

ဟုတ်ပါသည်၊ ဤသည်မှာ သာမန်မိသားစုများအတွက် အဆင့်မြင့်နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်ပြီး စားပွဲပတ်လည်ထိုင်ကာ ကြီးမားသောမျက်လုံးများဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြသည်၊ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကောင်းစွာမသိရှိကြသောကြောင့် လေထုသည် အနည်းငယ် စိမ်းသက်သက်ဖြစ်နေသည်။

ကျန့်ဖုန်းက စတင်သည်။

"ငါတို့အားလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမိတ်ဆက်ကြရအောင်၊ ငါအရင်စပြီး ငါ့စွမ်းရည်တွေကို နောက်ပိုင်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အတွက် မိတ်ဆက်ပါမယ်"

"ကျွန်တော်က အဆင့်ငါး၊ ဆဌမအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသူရဲကောင်းပါ၊ တိုက်ပွဲဆိုတာ လက်တွေ့အားဖြင့်ငါ့အတွက်အရာအားလုံးပါပဲ၊ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုက်ပွဲတွေနဲ့ အုပ်စုတိုက်ပွဲတွေ၊ အနီးကပ်ကပ်တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ အလယ်အလတ်ကနေ အနီးကပ်ပျက်စီးမှုတွေမှာ ကျွန်တော်ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။"

ကျန့်ဖုန်းစကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းရှင်းရန်အပါအဝင် အသင်းဝင်ငါးဦးသည် သူတို့၏မျက်လုံးများကိုကျယ်လာစေသည်။

"ဘာလဲခေါင်းဆောင်၊ မင်းက အဆင့်ငါး၊ ဆဌမအဆင့်လား"

ဝတုတ်လေး ယောင်လီက အံ့အားသင့်စွာအော်ဟစ်သည်၊ သူကိုယ်တိုင်သည် အဆင့်လေး၏ အထွတ်အထိပ်တွင်သာရှိသည်၊ အသင်းတွင် အဆင့်ငါးရှိသူ အနည်းငယ်ပါရှိသည်ဟု သူထင်သည်၊ သူသည်ဤမျှနောက်မကျသင့်ပေ။

သူသည် အဆင့်ငါး၏အခက်အခဲကို ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ကာ မကြာခင်တွင် ဖြတ်ကျော်နိုင်သင့်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် အဆင့်ငါး ဆဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း သူကြားသိရသည်။

ထိုအချိန်က သူ့အတွေးမှာ-

"ငါနှင့် ဖိုင်နယ်အနိုင်ရသူကြားက ကွာဟချက်က ဒီလောက်တောင် ကြီးတာပဲ"

"မင်းက ..."

ကျန်းရှင်းရန်သည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ အဆင့်ငါးသို့ကျော်လွန်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းကိုတွေးမိသည်၊ သူသည် ယခု အဘယ်ကြောင့် အဆင့်ငါး ဆဌမအဆင့်ကို ရောက်သွားသနည်း။

မယုံနိုင်လောက်သည့် တိုးတက်မှုနှုန်းပင်။

သူမသည် သူမ၏ဝါကျကိုအဆုံးမသတ်ပေ၊ သို့သော် ကျန့်ဖုန်းကို နက်ရှိုင်းစွာကြည့်ရှုကာ အနည်းငယ်စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသည်။

သူတို့အဆင့်ငါးကိုကျော်ပြီးနောက် သူနဲ့ ကျန့်ဖုန်းကြားက ကွာဟချက်က ကျဉ်းမြောင်းသွားမယ်လို့ အရင်ကထင်တယ်၊ အခုထင်ခဲ့သည်၊ ကွာဟချက်က ထပ်ပြီးကျယ်ပြန့်သွားပြန်ပြီ။

"မဟုတ်ဘူး၊ အခုကစပြီး ငါကြိုးစားလေ့ကျင့်ရမယ်၊ ဘယ်သူကမှငါ့ကိုမတားဆီးနိုင်ဘူး"

ကျန်းရှင်းရန်က ဒေါသထွက်စွာသူမ၏ လက်သီးကိုဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချသည်။

ဖန်းလီနှင့် မုရုန်ရှန်းအာတို့သည် ကျန့်ဖုန်းကိုကြည့်ကာ သူတို့၏ လှပသောမျက်လုံးများသည် အံ့အားသင့်မှုဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် အလွန်သန်စွမ်းကြောင်းသူတို့အားလုံးသိသော်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သူတို့ထက်အများကြီးမြင့်မားမည်ဟု မျှော်လင့်မထားကြပေ။

ဝမ်မင်သည်လည်း အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်၊ သူသည် ရယ်မောပြီး ပြောသည်။

"ငါ့ရဲ့ အကာအကွယ်ကု ဖျက်ဆီးနိုင်တာ မဆန်းတော့ပါဘူး"

သူက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

"ဒါဆို ငါ့အလှည့်ပေါ့၊ ငါက အပြည့်အဝကို ဒိုင်းစစ်သည်တော်တစ်ယောက်၊ လက်ရှိအဆင့်ငါး၊ ဒုတိယအဆင့်ပါ၊ ငါက အဆင့်တူတွေထဲက ဘယ်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ကာကွယ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါ့မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းလည်းရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် သေချမလေ့ကျင့်ရသေးဘူး၊ ခေါင်းဆောင်က တိုက်ခိုက်ရေးသူရဲကောင်းဖြစ်နေတာကြောင့် အသင်းရဲ့ကာကွယ်မှုကို ငါ့ကို အပ်ထားလိုက်ပါ၊ ငါမပြိုလဲသရွေ့ ငါတို့အသင်းထဲက မှော်ဆရာတွေ မထိခိုက်နိုင်ဘူး"

ကျန့်ဖုန်းကထပ်လောင်းပြောသည်-

"ကျွန်တော်က ဝမ်မင်အစ်ကိုရဲ့ ကာကွယ်မှုကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ၊ ဒါက တကယ်ပဲ ဒီနှစ်အတွက် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ အစွမ်းထက်ဆုံးလို့ပြောနိုင်တယ်။"

ကျန့်ဖုန်း၏စကားလုံးများကိုကြားရသောအခါ ဝမ်မင်သည် ရယ်မောသည်။

နောက်တစ်ယောက်မှာ ကျန်းရှင်းရန်ဖြစ်ပြီး ပြုံးရင်းပြောသည်-

"ကျွန်မက ရေခဲမှော်ဆရာ၊ လက်ရှိအဆင့်ငါး၊ ပထမအဆင့်၊ ကျွန်မက ပြိုင်ဘက်ရဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေကို ထိန်းချုပ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားအဆင့်တစ်ခုရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မရဲ့အနာဂတ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းက တစ်ဦးတည်းထိန်းချုပ်မှုကနေ အုပ်စုထိန်းချုပ်မှုဆီကို ပြောင်းလဲဖို့ပါပဲ"

ကျန်းရှင်းရန်နှင့် ဝမ်မင်တို့သည် အသင်း၏တစ်ခုတည်းသောချို့ယွင်းချက်ကို လုံးဝဖြည့်ဆည်းပေးသည်ဆိုနိုင်သည်- ကာကွယ်ရေး သူရဲကောင်းတစ်ဦးမရှိခြင်း၊ နှင့် ၎င်းတို့၏ပေါင်းစည်းစွမ်းရည်များဖြင့် ၎င်းတို့၏အကျိုးကျေးဇူးများသည် ကာကွယ်ရေး သူရဲကောင်း၏နေရာကို ဖြည့်ဆည်းရန်ထက် များစွာကျော်လွန်သွားသည်။