ဝိညာဉ်မီးဖိုလက်ခံရယူခြင်း

နောက်တစ်ဦးမှာ ယောင်လီ ဖြစ်သည်။ ထိုဝတုတ်လေးက ပြုံးစစနှင့် ဆိုလိုက်သည်၊

"ကျွန်တော်က အဆင့်လေး အထွတ်အထိပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရင်လူတွေလောက် မမြင့်မားပေမယ့်၊ ကျွန်တော့်မှာ နေရာလွှဲပြောင်းနိုင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိရှိတာကြောင့်၊ အလားတူအဆင့်ရှိတဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေထဲမှာတော့ အားနည်းတယ်လို့ မဆိုနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထူးပြုလုပ်ဆောင်က တိုက်ရိုက် နေရာလွှဲဝင်ရောက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နောက်ကျောမှာ ပေါ်လာကာ အသက်သေစေနိုင်တဲ့ ထိုးနှက်မှုပေးနိုင်တာပါ။"

နေရာလွှဲပြောင်းနိုင်စွမ်း ရှိသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က ကျန့်ဖုန်းမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ကျန့်ဖုန်းက ထိုဝတုတ်လေး၏ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲများကို အရင်က မြင်ဖူးထားသည့်အတွက်၊ သူ၏ စွမ်းရည်များကို အနည်းငယ် နားလည်ထားသည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးအတွက် နေရာလွှဲပြောင်းနိုင်သော စွမ်းရည်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပုန်းကွယ်စရာတောင် မလိုအပ်တော့ဘဲ၊ မည်သူ့နောက်ကျောမဆို မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါ်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းရည်သည် ရန်သူများကို အပြီးသတ်ရာတွင် အလွန်ကောင်းသည်၊ ပြီးတော့ အင်အားကြီးမားသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေပြီးမှ၊ အဖွဲ့သားများက မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဆင်သကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်တိုက်တိုက်ခတ်ကာ အပြီးသတ်နိုင်သည်။

ထုံးစံအတိုင်း ပြောရလျှင်၊ ကျန့်ဖုန်းကိုယ်တိုင်တောင် နေရာလွှဲပြောင်းနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိအတွက် အနည်းငယ် မနာလိုဝန်တိုဖြစ်မိသည်။

မုရုံရှင်းအာက ကြောက်ရွံ့တွေဝေသော မျက်လုံးဖြင့် ဖန်းလီကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူက အရင် စကားပြောရမလား၊ နောက်မှ ပြောရမလား စဉ်းစားနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန်းလီက စကားစပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက အဆင့်ငါး ပထမအဆင့် ဆင့်ခေါ်သူပါ၊ ကျွန်မရဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါကတော့ အဆင့်ခြောက် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိတဲ့ ခေါင်းသုံးလုံးခွေးပါ။ လက်ရှိမှာတော့ ဒီခေါင်းသုံးလုံးခွေးက ကျွန်မရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားအားလုံးဖြစ်ပါတယ်။"

ဖန်းလီ၏ အေးစက်သောအသံထဲတွင် ခံစားချက်ဟူသည် လုံးဝမရှိသလို ဖြစ်နေသည်၊ သူ၏ စကားလုံးများမှာလည်း အလွန်တိုတောင်းလှသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ သူ့ကို လျစ်လျူရှု၍ မရပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ့၏ အဆင့်ငါး စွမ်းအား ရှိခြင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ထိပ်ဆုံး ၁၆ယောက်ထဲက လုံဟောက်ချန်နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်စေ၊ ဤမိန်းကလေးသည် အလွန်အားကောင်းကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နိုင်သည်။

သူသည် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လုံဟောက်ချန်နှင့် စောစောစီးစီး ကြုံတွေ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်လျှင် အဆင့်ရှစ်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ပေမည်။

ထို့ကြောင့်၊ ကျန့်ဖုန်း၏ အဖွဲ့တွင် ယခုအခါ အဆင့်ငါး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် လေးဦး ရှိနေပြီဖြစ်ကာ၊ လူအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုသည် နောက်ဆုံးတစ်ဦးဖြစ်သော မုရုံရှင်းအာ အပေါ်သို့ စုစည်းမိနေသည်။

"ရှင်းအာ၊ မင်းကရော "

ကျန်းရှင်းရန်က ပြုံးပြုံးနှင့် မေးလိုက်သည်။

မုရုံရှင်းအာ၏ လှပသော မျက်နှာလေး နည်းနည်းနီသွားပြီး၊ သူမက နူးညံ့သိမ်မွေ့ညင်သာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊

"ကျွန်မက လက်ရှိမှာ အဆင့်လေး၊ အဌမအဆင့် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးပါ။ ကုသခြင်းနဲ့ ထောက်ပံ့ခြင်းကို အထူးပြုပါတယ်။"

သူမစကားပြောပြီးသည့်နောက်၊ ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ နားရွက်များသည် နီမြန်းသွားသည်။

သူသည် အဖွဲ့ထဲတွင် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းရည်များလည်း သာမန်သာဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် အနည်းငယ် မိမိကိုယ်ကို ယှဉ်ပြိုင်မှု မရှိ ထင်ရပေသည်။

ကျန့်ဖုန်းက သဘောတူညီသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်၊

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းက နောက်ပိုင်းမှာ တာဝန်တွေ အများကြီး ရှိလာမယ်။ တရားဝင် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးအနေနဲ့၊ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးရဲ့ ကုသရေးကို မင်းက တာဝန်ယူရမှာ၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ရဲ့ အသက်ရှင်နှုန်းနဲ့ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို အလွန်ကြီးမားစွာ အာမခံပေးနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။"

ကျန့်ဖုန်းက ဆက်လက်၍ ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊

"ငါရွေးချယ်လိုက်တဲ့ အဖွဲ့သားတွေအားလုံးဟာ အတော်အသင့် စွမ်းရည်ရှိကြတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့မှာ အမှန်တကယ် အကုန်လုံးနီးပါး လိုအပ်နေတဲ့ တရားဝင် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးဟာ အတိအကျ ဒီအတိုင်းပဲလေ၊ အကြောင်းကတော့ ကျွန်တော်က တိုက်ခိုက်ရေးသူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ကုသရေး မှော်အတတ်ကို သင်ယူဖို့ စွမ်းအင်က လုံးဝမလောက်ငှဘူးလေ။"

တကယ်တော့ ကျန့်ဖုန်းမှာ ကုသရေးမှော်အတတ်ကို သင်ယူရန် စွမ်းအင်မလိုအပ်ပါ။ ဤသို့ပြောဆိုခြင်းမှာလည်း မုရုံရှင်းအာကို အားပေးခြင်းနှင့် သူမ၏ စွမ်းရည်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒီနှစ်အတွက် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်သူ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲမှာ ဘုန်းတော်ကြီးတွေထဲက မုရုံရှင်းအာဟာ အထူးထင်ရှားကျော်ကြားတယ်လို့ မဆိုနိုင်ပေမယ့်၊ အဆင့် ၆၀ အတွင်းကို ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေထဲက ဘယ်သူက လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ရနိုင်သူရှိပါမလဲ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျန့်ဖုန်းအတွက်တော့၊ မုရုံရှင်းအာဟာ စစ်မာရှန်းထက် စိတ်ချရမှု အများကြီး ပိုများသည်။

မုရုံရှင်းအာ၏ လှပသော မျက်နှာလေးသည် ချက်ချင်းနီမြန်းသွားပြီး၊ သူမက အမြန်ဆုံးပြောလိုက်သည်၊

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်မက ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံမှာပါ၊ လူတိုင်းရဲ့ ခြေလှမ်းကို လိုက်မယ်၊ ကျွန်မလုပ်သင့်တာကို လုပ်မယ်။"

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့အားလုံး တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်လာမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ဟာ တစ်ဦးကို တစ်ဦး ကူညီပြီး၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြမှာပါ။"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးပြုံးနှင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သိပါတယ်၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်။"

မုရုံရှင်းအာက ရှက်ကြောက်စွာနှင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အိုကေ၊ အခုဆိုရင် လူတိုင်းက တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး စွမ်းရည်တွေနဲ့ အခြေအနေတွေကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်လာပြီ။ နောက်တော့ စစ်ပွဲမှာ ဘယ်လိုညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ကြမလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ကြရမယ်။ ခင်ဗျားတို့အားလုံးနဲ့အတူ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်တာကို ကျွန်တော် အရမ်းဝမ်းသာပါတယ်။"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးပြုံးနှင့် ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော့်ကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လို့ ခေါ်တာ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်နာမည်အတိုင်း ခေါ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဆင်ပြေပါတယ်။"

"ဟားဟား၊ မင်းနဲ့တော့ ငါ ယဉ်ကျေးမနေတော့ဘူး"

ဝမ်မင်က ရယ်မောသံကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၊ ကျန့်ဖုန်းနှင့် သူ၏ မိတ်ဆွေခြောက်ယောက်တို့သည် အတူတကွ စားသောက်ဆွေးနွေးကာ၊ အလျင်အမြန် ရင်းနှီးခင်မင်သွားကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင်၊ လူအားလုံးသည် မြင့်မြတ်သော မဟာမိတ် လေ့ကျင့်ကွင်းကြီး ဘေးနားရှိ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း တာဝန်တာဝါတွင် စုဝေးကာ၊ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း၏ အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် တရားဝင် မှတ်ပုံတင်ကြသည်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်းများကို အဆင့်ခွဲခြားထားသည်။ အသင်း၏ အဆင့်မြင့်လေလေ၊ ယူနိုင်သော တာဝန်များ ခက်ခဲလေလေဖြစ်ပြီး၊ ရရှိနိုင်သော ဆုလာဘ်များလည်း ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်းများ၏ အဆင့်များကို စစ်သည်တော်၊ ဗိုလ်၊ ဗိုလ်မှူး၊ ဘုရင်၊ ဧကရာဇ် နှင့် ဒဏ္ဍာရီလာ ဘွဲ့ထူးအဆင့် ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ နံပါတ်တစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို လက်ရှိအချိန်တွင် တရားဝင်အားဖြင့် စစ်သည်တော်အဆင့် နံပါတ်တစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ခေါ်ဆိုသည်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်းတွင် အဆင့်တိုင်းတက်ရန် အလွန်တင်းကျပ်သော လိုအပ်ချက်များ ရှိသည်၊ သတ်မှတ်ချက်အားလုံးနှင့် ကိုက်ညီမှသာ အဆင့်တက်နိုင်သည်။

ဥပမာ၊ ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ရှိ အထူးကျွမ်းကျင်သော အဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ နံပါတ်တစ်ကို ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့အဖြစ် အဆင့်မြှင့်လိုပါက၊ ပထမဆုံးလိုအပ်ချက်မှာ အဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အဆင့်ငါးထက် ကျော်လွန်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၁၀၀၀၀ ကို ထည့်သွင်းပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ၊ ဤနည်းလမ်းသည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့အားလုံးအတွက် အရိုးရှင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်နေဆဲပင်။

အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့များတွင် သူတို့ကိုယ်ပိုင် ဘွဲ့ထူးများ ရှိကြသည်။ ဘွဲ့ထူးရှိ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်လာရန် ပထမဆုံးလိုအပ်ချက်မှာ တိုင်းတာသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၇၂ ပါး အတွင်းက ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၃၆ ပါးထဲမှ အနည်းဆုံး တစ်ပါးကို အမဲလိုက်သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ဘွဲ့ထူးရှိ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဖြစ်လာရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်းကို ပြသလျက်ရှိသည်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ပြီးသည့်နောက်၊ ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးကို လမ်းညွှန်အဖြစ်အသုံးပြုကာ၊ သူတို့၏ လက်ဝဲလက်မောင်းတွင် မီးခိုးရွှေရောင်ရှိသော ကျောက်မျက်ရတနာတံဆိပ်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းကြသည်။ ဤတံဆိပ်သည် သူတို့၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း သက်တမ်းကုန်ဆုံးသည်အထိ သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

ဤကျောက်မျက်ရတနာတံဆိပ်ကို ကျွမ်းကျင်မှုတံဆိပ် ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် အထူးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့် ပစ္စည်းကိရိယာ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏လုပ်ဆောင်ချက်မှာ နတ်ဆိုးများကို အမဲလိုက်သောအခါ ရရှိသော ကျွမ်းကျင်မှုများကို အလိုအလျောက် အမှတ်အသားပြု၊ မှတ်တမ်းတင်နိုင်ပြီး၊ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များ တိုးပွားလာစေရန် ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း၏ တာဝန်တာဝါကလည်း နတ်ဆိုးအမဲလိုက်တာဝန်များ ပြီးမြောက်သောအခါ၊ သူတို့အား သင့်လျော်သော ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များကို ချီးမြှင့်မည် ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်အတွက် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲ၏ ချန်ပီယံဖြစ်သော ကျန့်ဖုန်းသည် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၁၀၀ ကို ဆုအဖြစ် ရရှိသည်။ ဖန်းလီနှင့် ယောင်လီတို့သည် အဆင့် ၁၆ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြသည့်အတွက်၊ တစ်ဦးစီကို ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၂၀ စီ ရရှိသည်။ ဝမ်မင်၊ မုရုံရှင်းအာနှင့် ကျန်းရှင်းရန်တို့အနေဖြင့်၊ သူတို့သည် အဆင့် ၁၆ အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သဖြင့်၊ အနိမ့်ဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၁၀ ကိုသာ ရရှိသည်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း ဖွဲ့စည်းပြီးသည့်နောက်၊ ကျန့်ဖုန်းကို သူ၏ဆရာဖြစ်သူ ယန်ဟောက်ယွီက မဟာမိတ် အမှုဆောင်အစိုးရသို့ ဆင့်ခေါ်သည်။

မဟာမိတ် အမှုဆောင်အစိုးရရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းမတစ်ခုတွင်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ဆရာ ယန်ဟောက်ယွီကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်တွေ့ဆုံသည်။

"ဆရာ၊ အရေးကြီးတာ တစ်ခုခုရှိလို့လား။"

ကျန့်ဖုန်းက မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဟင်၊ ဒီကောင်လေး၊ ဟန်မဆောင်နဲ့၊ ငါမင်းကို ဘာကြောင့် ဆင့်ခေါ်တာလဲ မင်းမသိဘူးလား။"

ယန်ဟောက်ယွီက ရယ်မောပြီး ဆူပူလိုက်သည်၊

"ဒီနေ့အပါအဝင် မင်းမှာ အနားယူဖို့ သုံးရက်ရှိတယ်။ သုံးရက်ကြာရင် မင်း အသစ်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်းက ပြိုင်ပွဲကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်။ ဒီအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မင်းရဲ့ဆုလာဘ် ဝိညာဉ်မီးဖိုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါ။ အချိန်က တိုတောင်းပေမယ့်၊ ကနဦး ပေါင်းစပ်မှုကိုတော့ ပြီးအောင်လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးပြီး လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်၊

"ဆရာ၊ ဝိညာဉ်မီးဖိုကို ထုတ်ပေးပါ။ ဒီဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်မီးဖိုက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ ကြည့်ချင်တယ်"

ယန်ဟောက်ယွီက သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော ငွေဖြူရောင် အလင်းတစ်ခုကို သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ခြေသုံးချောင်း၊ လက်ကိုင်နှစ်ခုပါသော လက်မတစ်ဝက်ခန့် အမြင့်ရှိသည့် ငယ်ရွယ်သော ကြေးအိုးတစ်လုံးကို မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် ငွေဖြူရောင် အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း၊ ထူးဆန်းစွာပင်၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ၎င်းထံမှ မည်သည့်ဒြပ်စင်လှိုင်းကိုမျှ ခံစားမိခြင်း မရှိပေ။