ခြေလျင်တပ်ရင်း ၁

"မင်းတို့ကို ခြေလျင်တပ်ရင်း ဆယ်ခုမှာ တာဝန်ပေးအပ်ထားပြီး၊ ပုံမှန် ခြေလျင်စစ်သားတွေနဲ့အတူ တိုက်ပွဲဝင်ရမယ်။ အရေးအကြီးဆုံး မှတ်သားထားရမှာက နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် သေဆုံးပြီဆိုတာနဲ့ ဒီနတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဖျက်သိမ်းခံရမယ်။ ဒါကြောင့် လူတစ်ဦးချင်းအင်အားဟာ စစ်မြေပြင်မှာ အမြဲတမ်း အရေးမပါဘူး၊ အဖွဲ့လိုက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကသာ မင်းတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အသက်ရှင်ရပ်တည်နည်းဖြစ်တယ်။"

ရှန်းလင်းရှင်း၏ ခက်ထန်ပြီး လေးနက်သည့် စကားလုံးများသည် လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ ပါဝင်သည့်လူတိုင်းသည် ယင်းတို့နောက်ကွယ်ရှိ လေးနက်သည့် အရေးပါမှုကို ခံစားမိကြသည်၊ သူတို့၏ စိတ်အခြေအနေများသည်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် လေးလံလာခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးခြားစွာ လေးနက်နေပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် အာရုံစိုက်ပြီး ခိုင်မာနေကာ၊ ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ်မျှ အာရုံပျံ့လွင့်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဤအရာများသည် သူတို့၏ ဆရာများ သွေးနှင့်အသက်တို့ဖြင့် ရရှိခဲ့သည့် တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံများဖြစ်ပြီး၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မယူသင့်ဟု နက်ရှိုင်းစွာ သိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အစည်းအဝေးသည် ကြာရှည်ခြင်းမရှိပေ။ ရှန်းလင်းရှင်း စကားပြောပြီးသည့်နောက်၊ ဗိုလ်ကြီးဆယ်ဦးသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ တန်းစီဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားကာ၊ ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းများရှိပြီး၊ စစ်မြေပြင်၌ မာကျောသွားသည့် စိတ်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှင့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ခြေလျင်တပ်ရင်း ဆယ်ခု၏ တပ်မှူးများဖြစ်ကြသည်။ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီးနောက်၊ ဤတပ်မှူးများသည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့စီကို ခေါ်ဆောင်ကာ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

ကျန့်ဖုန်းတို့ပါဝင်သော နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို နံပါတ်တစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ခေါ်သည်။ စီစဉ်မှုအရ၊ သူတို့ကို ခြေလျင်တပ်ရင်း ၁ သို့ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရသည်။ တပ်မှူးမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်သော သက်လတ်ပိုင်း လူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေပြီး၊ တည်ငြိမ်မှုနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ခင်ဗျားတို့အားလုံးဟာ မဟာမိတ်ရဲ့ ထိပ်တန်းလူတွေပါ။ ခင်ဗျားတို့က ယာယီအားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ပထမတပ်ရင်းထဲ ဝင်ရောက်နိုင်တာကို ကျွန်တော် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ကျွန်တော့်နာမည်က ကျန်းဟိုင်ရုံ၊ ပထမတပ်ရင်းရဲ့ တပ်မှူးပါ။" ကျန်းဟိုင်ရုံ၏ အသံသည် ကျယ်လောင်ပြီး အားကောင်းကာ၊ စစ်သား၏ ပွင့်လင်းသောသဘောထားကို အနည်းငယ်သယ်ဆောင်ထားသည်။

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးပြုံးနှင့် ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊

"တပ်မှူးကြီး ကျန်း၊ ဒီလောက်ထိ ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့၊ အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က သင့်ရဲ့ လက်အောက်ခံ စစ်သားတွေပါပဲ။ တာဝန်ပေးစရာရှိရင် ပေးလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ ကျိန်းသေနာခံပါမယ်။"

ကျန့်ဖုန်းသည် တပ်တွင်း၌ စည်းကမ်းနှင့် နာခံမှုသည် အရေးအပါဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ တပ်မှူးနှင့် ကောင်းမွန်သော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်နိုင်မှသာ၊ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့သည် ၎င်း၏အခန်းကဏ္ဍကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကစားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့အား ဤမရင်းနှီးသော စစ်ရေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် နောင်လာမည့် တာဝန်များကို ချောမွေ့စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ ကျန်းဟိုင်ရုံ၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာ ရသော အပြုံးပေါ်လာခဲ့သည်။ တကယ်တော့၊ သူသည် မူလက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ဤလူငယ်များသည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ထိပ်တန်းလူများဖြစ်ကြသည်၊ သူတို့တွင် အင်အားကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုနှင့် ထူးခြားသော ပင်ကိုယ်စရိုက်များ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် အမိန့်ကို မနာခံဘဲ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားမည်ကို သူအမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ပါက၊ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အင်အားကောင်းနေစေကာမူ၊ များစွာသော မျှော်လင့်မထားသည့် ပြဿနာများကို ယူဆောင်လာနိုင်ပြီး၊ ခြေလျင်တပ်ရင်းတစ်ရင်းလုံး၏ တိုက်ပွဲအစီအစဉ်နှင့် စစ်သားများ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ ယခုအချိန်တွင်၊ ကျန့်ဖုန်း၏ အာမခံချက်ကို ကြားရသောအခါ၊ သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ ကျောက်ခဲကြီးသည် အတော်အတန် သက်သာသွားခဲ့သည်။

ရှန်းလင်းရှင်းသည် အစည်းအဝေးတွင် ဤနတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ထိပ်တန်းလူများကို ပုံမှန်စစ်သားများကဲ့သို့ ဆက်ဆံရမည်ဟု အတိအကျ ပြောဆိုထားသော်လည်း၊ မည်သူကများ ဤသို့ လုပ်ရဲမည်နည်း။ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့တိုင်းသည် မဟာမိတ်၏ အချစ်တော်၊ မဟာမိတ်၏ အနာဂတ် မျှော်လင့်ချက် ကြယ်ပွင့်များဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏တပ်ရင်းတွင် ဆုံးရှုံးမှုတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားပါက၊ ထိုတာဝန်ကို သူ အလွယ်တကူ မထမ်းဆောင်နိုင်ပါ။ ထို့အပြင်၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအားဖြင့်၊ ရှန်းလင်းရှင်းက ဤထိပ်တန်းလူများ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို အာမခံရမည် အထူးညွှန်ကြားထားသည်။ ဤအချက်က ကျန်းဟိုင်ရုံအား ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို ဆက်ဆံရာတွင် ပို၍ပင် သတိရှိစေခဲ့သည်။

ကျန်းဟိုင်ရုံက ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် တင်းမာနေသော လေထည်ကို ဖြေလျှော့ရန် ကြိုးစားကာ ဆိုလိုက်သည်၊

"ဒါဆို ယဉ်ကျေးမနေတော့ပါဘူး၊ လူတိုင်း သည်းခံပြီး၊ ယာယီအားဖြင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေအဖြစ် လုပ်ဆောင်ကြပါ။ သင်တို့ရဲ့ တာဝန်က ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ပြီး ရန်သူတွေကို သတ်ရမယ်။ ကျွန်တော့်ဘေးမှာဆိုရင်၊ သင်တို့ဟာ အမြဲတမ်း ရှေ့တန်းမှာ ရှိနေမယ်၊ အားအကောင်းဆုံး ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။"

သူသည် ဤသို့ပြောခြင်းဖြင့်၊ တစ်ဖက်တွင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများအား သူတို့အပေါ် သူ၏ယုံကြည်မှုကို ခံစားမိစေရန်နှင့်၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် သူတို့သည် ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို နားလည်စေရန် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန့်ဖုန်းက အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး၊ ကျန်းဟိုင်ရုံအား အနည်းငယ် စံမမီသော စစ်ရေးအရိုအသေပေးခြင်းတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သော်လည်း၊ ယင်းသည် လေးစားဖွယ်ရာပင်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့၊ သူတို့သည် ယခင်က ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စစ်ရေး ထုံးတမ်းစဉ်လာ လေ့ကျင့်မှုများ မရရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ သဘောထားမှာ အလွန်ရိုးသားပြီး လေးနက်သည်။

ခြေလျင်တပ်ရင်း ၁သည် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်၏ အရှေ့ဘက်တံခါးအနီးတွင် တပ်စွဲထားသည်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် အင်အားကြီးမားပြီး၊ ခိုင်မာသော စစ်အင်အားရှိသည်။ တိုက်ပွဲများတွင်၊ လူသားများတွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်း မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လာသော ရက်စက်သည့် စစ်ပွဲသည် လူသားမျိုးနွယ်အား ဤအချက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ သိမြင်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကြာရှည်စွာကပင်၊ လူသားများသည် အဓိကအားဖြင့် ခုခံကာကွယ်ရေးကို အလေးပေးခဲ့ကြပြီး၊ ခိုင်မာသော ခံတပ်များနှင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သည့် ခုခံရေးစိတ်ဓာတ်တို့ကို အားကိုးကာ မိမိတို့၏ ဇာတိမြေကို ခိုင်ခိုင်မာမာ စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။

စစ်စခန်းတွင် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့ကို တန်းတူဆက်ဆံသောကြောင့်၊ ကျန်းဟိုင်ရုံသည် သူတို့အား လူဆယ်ယောက်အတူနေရသည့် အိပ်ခန်းတစ်ခန်းနှင့်၊ လူတစ်ဦးစီအတွက် ခြေလျင်စစ်သားဝတ်စုံ တစ်စုံစီကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ ဤဝတ်စုံများသည် ပုံစံအားဖြင့် ရိုးရှင်းပြီး၊ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း၊ စစ်စခန်းအတွင်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာနှင့် တာဝန်ဝတ္တရားများကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ထို့အပြင်၊ တပ်တွင်းရှိ စံပြုထားသော ပစ္စည်းကိရိယာများသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ ထူးချွန်သော ပစ္စည်းကိရိယာများထက် အများကြီး နိမ့်ကျသောကြောင့်၊ ကျန်းဟိုင်ရုံသည် သူတို့အား ပစ္စည်းကိရိယာများ ထုတ်ပေးခြင်းမပြုဘဲ၊ ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင်လက်နက်များကိုသာ အသုံးပြုရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

အိပ်ခန်းသည် အလွန်ရိုးရှင်းစွာ အလှဆင်ထားပြီး၊ အိပ်ရာဆယ်ခုကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း စီစဉ်ထားကာ၊ အိပ်ရာတစ်ခုစီ၏ ဘေးတွင် သစ်သားဘုတ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလွန်ရိုးရှင်းသည့် ဗီရိုတစ်လုံး ရှိသည်၊ စစ်သားများ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို သိုလှောင်ရန် အသုံးပြုသည်။ ဤပတ်ဝန်းကျင်သည် သာယာသောဘဝကို ကျင့်သုံးလာခဲ့ကြသည့် ကျန်းရှင်းရန်၊ ဖန်းလီနှင့် မုရုံရှင်းအာတို့အတွက် မသက်သာဘဲ ခက်ခဲမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် မကျေနပ်မှုရှိနေသော်လည်း၊ ဤအချိန်တွင် တပ်တွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့်၊ သူတို့သည် စီစဉ်မှုများကို လိုက်နာသင့်ကြောင်း နားလည်ပြီး၊ သည်းခံရမည်ဟု တွေးကာ၊ ဤသည်မှာလည်း လေ့ကျင့်မှုတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် အခန်း၏အလှဆင်မှုကို မြင်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ ပါးနပ်သောစိတ်သည် စတင်အလုပ်လုပ်လာပြီး၊ ရုတ်တရက် စိတ်ကူးသစ်တစ်ခု ရလာကာ၊ နေထိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင်ကို မြှင့်တင်ရန် ကောင်းသောနည်းလမ်းတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။ သူမသည် ပထမဦးစွာ မုရုံရှင်းအာနှင့် ဖန်းလီတို့နှင့် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ သူတို့သုံးဦးသည် အတူတကွ ခေါင်းချင်းဆိုင်ထိုင်ကာ၊ တိကျသောအသေးစိတ်အချက်များအကြောင်း စကားများများပြောနေကြပြီး၊ မကြာခဏ စိတ်လှုပ်ရှားသော အပြုံးများကို ထုတ်ဖော်ပြကြသည်။ ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် ကျန့်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ၊ ဆိုလိုက်သည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ ဒီကိုလာပြီး ကူညီပေးပါ"

ကျန့်ဖုန်းသည် လမ်းလျှောက်လာပြီး၊ စိတ်ရှုပ်မိသော်လည်း၊ ကျန်းရှင်းရန်၏ စကားလုံးများကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ သူမလုပ်လိုသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ တကယ်တော့၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် ရှိပြီးသား အိပ်ရာများနှင့် သစ်သားဘုတ်များကို အသုံးပြုပြီး၊ မိန်းကလေးသုံးယောက်အတွက် အတန်အသင့် သီးခြားလွတ်လပ်သော ကိုယ်ပိုင်နေရာလေး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနှင့် ဖန်တီးမှုစွမ်းအားကို လျှို့ဝှက်စွာ ချီးကျူးမိသောကြောင့်၊ သူသည် ချက်ချင်း မတွန့်မဆုတ်ဘဲ ကူညီရန် စတင်ခဲ့သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်အား အိပ်ရာသုံးခုကို အတူတကွ တွန်းပေးပြီး၊ ထို့နောက် အိပ်ရာတစ်ခု၏ သစ်သားတည်ဆောက်မှုကို ဖြိုခွဲကာ၊ ချွန်ထက်သောကိရိယာတစ်ခုကို ကောက်ယူပြီး၊ ကျွမ်းကျင်စွာ သစ်သားချောင်းများအဖြစ် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ခွဲခြမ်းလိုက်သည်။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများသည် သွက်လက်ပြီး အားကောင်းကာ၊ ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် လုံလောက်သော သစ်သားချောင်းများကို ခွဲခြမ်းပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူသည် ဤသစ်သားချောင်းများကို အိပ်ရာသုံးခု ပေါင်းစပ်ထားသော အိပ်ရာ၏ ပတ်လည်တွင် ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းကာ၊ ရိုးရှင်းသော ဘောင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ ကျန့်ဖုန်း၏ ရှည်လျားသော ချန်းဟုန်ဓားလှည့်ပတ်မှုအောက်တွင်၊ အိပ်ရာတစ်ခု၏ အိပ်ရာခင်းသည် အထည်လေးစပ်အဖြစ် ခွဲခြားသွားခဲ့သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ဓားပညာကို အသုံးပြုပြီး အားနှင့်ထောင့်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်ကာ၊ အထည်စများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ သူသည် ဤအထည်လေးစပ်ကို ပေါင်းစပ်ထားသော အိပ်ရာ၏ လေးဘက်လေးတန်တွင် ပတ်ရစ်ကာ၊ အိပ်ရာသုံးခုကို ဝန်းရံထားလိုက်သဖြင့်၊ အတွင်းပိုင်းကို အပြင်ဘက်မှ မြင်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ ဤနည်းအားဖြင့်၊ ကျန်းရှင်းရန်၊ မုရုံရှင်းအာနှင့် ဖန်းလီတို့သည် ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာလေးကို ပိုင်ဆိုင်လာကြပြီး၊ အနားယူရန်၊ စကားပြောရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းအချို့ကို သိုလှောင်ရန် နေရာရှိလာကြသည်။

လုပ်ဆောင်မှုအဆင့်ဆင့်ပြီးနောက်၊ ကျန်းရှင်းရန်သည် ကျေနပ်မှု ရရှိသွားပြီး၊ မုရုံရှင်းအာနှင့် ဖန်းလီတို့ကို သူတို့၏ ကာကွယ်ထားသောနေရာထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားကာ၊ စိတ်အားထက်သန်စွာ အလှဆင်ရန် စတင်ခဲ့သည်။ သူမတို့သည် အတွင်းဘက်တွင် နူးညံ့သော အိပ်ယာခင်းများကို ခင်းပြီး၊ အိမ်မှ ယူဆောင်လာသော အလှဆင်ပစ္စည်းအချို့ကို ထားရှိလိုက်ကာ၊ ဤသေးငယ်သောနေရာလေးကို ချက်ချင်းပင် နွေးထွေးသွားစေခဲ့သည်။

မူလကတော့၊ ဖန်းလီနှင့် မုရုံရှင်းအာတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့်၊ ယေဘုယျအားဖြင့်၊ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တွန်းကန်သင့်သည်။ သို့သော်၊ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင်၊ ဤသို့မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ကျန်းရှင်းရန်၏ ဖျန်ဖြေမှုကြောင့်ဖြစ်သည်၊ သူမသည် သူမ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဖော်ရွေမှုဖြင့် နှစ်ဦးကြားရှိ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ပဋိပက္ခများနှင့် ဝိရောဓိများကို ပါးနပ်စွာ ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ၊ အကြောင်းရင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်လည်း ဖြစ်သည်။ မုရုံရှင်းအာသည် ရှက်ရွံ့ပြီး ကြင်နာသော ပင်ကိုယ်စရိုက်ရှိသည်။ သူမသည် အလင်းဒြပ်စင် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း၊ သည်းခံနိုင်သော နှလုံးသားရှိပြီး၊ သူမ၏နှလုံးသားထဲရှိ အမှောင် ဒြပ်စင်အတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို နှိပ်ကွပ်နိုင်သည်။ ပြီးတော့ ဖန်းလီ၏ အမှောင် ဒြပ်စင် သန့်စင်မှုသည် မုရုံရှင်းအာ၏ အလင်းဒြပ်စင်ထက် သိသိသာသာ ပိုအားကောင်းသောကြောင့်၊ သူမသည် မုရုံရှင်းအာထံမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းဒြပ်စင်ကို မကြောက်ရွံ့ပေ။

ဖန်းလီနှင့် ကျန့်ဖုန်းအကြား အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ အနည်းငယ် သိမ်မွေ့သည်။ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း ပြိုင်ပွဲအတွင်း၊ ဖန်းလီပေါ်ရှိ အမှောင်ဒြပ်စင်သည် ကျန့်ဖုန်း၏ အလင်းဒြပ်စင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သေးပြီး၊ နှစ်ဦးသည် အနည်းငယ်မျှ ဟန်ချက်ညီနေနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၊ ကျန့်ဖုန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းဒြပ်စင်၏ သန့်စင်မှုသည် အရည်အသွေး ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ဖန်းလီက ထက်မြက်စွာ ခံစားမိခဲ့သည်။ ဤပြောင်းလဲမှုကြောင့် သူမသည် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စိတ်ဖြစ်မိပြီး၊ ယခုအခါ ကျန့်ဖုန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ဖန်းလီ၏ ပုံမှန်မဟုတ်မှုကို သတိပြုမိပြီး၊ သူမ၏မသက်မသာဖြစ်မှုကို မဖြစ်စေရန်၊ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းဒြပ်စင် စွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် ထိန်းချုပ်နေရသည်။ သို့သော်၊ ကျန့်ဖုန်းအတွက်မူ၊ ဤသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော အရာမဟုတ်ပေ၊ အချိန်အတော်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုသည် အတော်အတန် ကျွမ်းကျင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကျန့်ဖုန်း၏ နံပါတ်တစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း အနီးအနားရှိ နံပါတ်နှစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း၏ အိပ်ခန်းတွင်၊ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ယင်းသည် အနာဂတ် ယောက္ခမက မျက်မြင် ဖမ်းမိသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ တကယ်တော့၊ နံပါတ်နှစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်းတွင်၊ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးနှင့် အခြားအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ မိသားစုဝင်တစ်ဦးအကြား နားလည်မှုလွဲမှားမှုနှင့် ပဋိပက္ခတစ်ချို့ရှိခဲ့ပြီး၊ ဤမြင်ကွင်းကို အခြားသူများက မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့်၊ အနည်းငယ် ဆူဆူညံညံဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ဤသည်မှာ နံပါတ်နှစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စသာဖြစ်ပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများဖြင့် မသက်ဆိုင်သေးပါ။

နာရီဝက်ခန့် အနားယူပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် "ကလန်၊ ကလန်၊ ကလန်၊ ကလန်..." ဟူသော ကြမ်းတမ်းသည့် သတ္တုတိုက်မိသံများ အပြင်ဘက်မှ လာရောက်သည်။ မူလက တိတ်ဆိတ်နေသော အပြင်ဘက်သည် ချက်ချင်း ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်လာခဲ့သည်။ ဤအသံသည် အရေးပေါ် အမိန့်တစ်ခုကဲ့သို့၊ တိုတောင်းသော ငြိမ်သက်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန်တုံ့ပြန်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်၏ အရိပ်အယောင်များ လျှပ်တပြက်ပေါ်လာကာ၊ အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်၊

"ဒါက စစ်စခန်းရဲ့ စုရုံးခေါ်သံ၊ လူတိုင်း ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ပါ။"

စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် အချိန်သည် အသက်ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ တစ်စက္ကန့်မျှပင် နှောင့်နှေးခွင့်မရှိကြောင်း သူနက်ရှိုင်းစွာ သိထားသည်။

အိပ်ခန်းအပြင်ဘက်တွင်၊ ပထမတပ်ရင်း၏ စစ်သားများသည် အမြန်ဆုံး စုရုံးနေကြသည်။ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများသည် ကျွမ်းကျင်ပြီး စနစ်ကျကာ၊ ရှည်လျားသော လေ့ကျင့်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နိုင်သည်။ ဗိုလ်ကြီးများစွာသည် အသံပြင်းပြင်းဖြင့် အော်ဟစ်ကာ၊ စစ်သားများအား ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ တပ်ဖွဲ့များတွင် ရပ်တည်ရန် ညွှန်ကြားနေကြသည်။

ကျန်းဟိုင်ရုံသည် လေးလံသော သံခမောက်ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ယင်းသည် နေရောင်အောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းကို တောက်ပစေကာ၊ ယင်းကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မရေမတွက်နိုင်သည့် တိုက်ပွဲများကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်စီတွင် ကျယ်ပြန့်သော အသွားပါသည့် လေးလံသော ပုဆိန်တစ်လက်စီကို ကိုင်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ချွန်ထက်သော အစွန်းသည် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရပ်တည်နေသော မည်သည့်အရာကိုမဆို အလွယ်တကူ ပိုင်းဖြတ်နိုင်ပုံရသည်။ ကျန်းဟိုင်ရုံသည် စစ်သားများ စုရုံးနေသည်ကို ကြည့်ရှုကာ၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အာဏာနှင့် ယုံကြည်မှု၏ သဘောထားကို ထုတ်ဖော်ပြလျက်၊ သူရှိနေသရွေ့၊ စစ်သားများသည် မကြောက်ရွံ့နိုင်ဟု ထင်ရသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏အဖော်များကို ကျန်းဟိုင်ရုံ၏နောက်တွင် တန်းစီရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားများသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး၊ သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများသည် လေးနက်သည်။ သူတို့သည် အနည်းငယ် တင်းမာမှုကို ခံစားနေရသော်လည်း၊ ထို့ထက်မက ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုကို ခံစားနေရသည်။

"ကျွန်တော်ရဲ့ အမိန့်ကို နားထောင်ပြီး၊ ရန်သူတွေကို ကျွန်တော့်နဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ကြ"

ကျန်းဟိုင်ရုံက နက်ရှိုင်းပြီး အားကောင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ ထိုအသံသည် သဘာဝအတိုင်း ယုံကြည်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ကျန့်ဖုန်းက တုံ့ပြန်ပြီး၊ သူ၏လက်နက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ အများဆုံးအင်အားကို ထုတ်သုံးရန်၊ အဖွဲ့သားများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် မဟာမိတ်၏ အောင်ပွဲအတွက် သူ၏အင်အားကို အစွမ်းကုန်သုံးရန် သူလျှို့ဝှက်စွာ ကတိပြုခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာ၊ စစ်သားများ စုရုံးပြီးသွားကြသည်။ ဤအချိန်တွင်၊ ညနေခင်းနေသည် ကျရောက်နေသော်လည်း၊ ပထမတပ်ရင်း တစ်ခုလုံး၏ တပ်ဖွဲ့စည်းမှုသည် စနစ်ကျပြီး၊ အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်မှုမရှိပေ။ စစ်သားများသည် ရုပ်တုများကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး၊ စွမ်းအားကြီးမားသော စိတ်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှင့်နေကြသည်။

ကျန်းဟိုင်ရုံက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"ညီအစ်ကိုတို့၊ အကျင့်ပျက်တဲ့ နတ်ဆိုးကောင်လေးတွေ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။ အခြားစကားတွေ ကျွန်တော် ထပ်မပြောချင်တော့ဘူး။ ခံတပ်ပေါ် တက်ပြီဆိုတာနဲ့၊ ဘယ်သူများ သူရဲဘောကြောင်တယ်ဆိုတာနဲ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ပွဲပုဆိန်တွေက ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ထွက်ခွာတော့"

သူ၏စကားလုံးများသည် ဒေါသနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မီးလျှံတစ်ခုကဲ့သို့၊ စစ်သားများ၏ နှလုံးသားထဲရှိ သွေးကို ချက်ချင်းပင် တောက်လောင်စေခဲ့သည်။

"သတ်၊ သတ်၊ သတ်"

ပထမတပ်ရင်းစစ်သားများသည် သူတို့၏လက်နက်များကို မြှောက်ကာ တစ်သားတည်း ဟစ်အော်ကြပြီး၊ သူတို့၏ဟစ်အော်သံများသည် နားထိုင်းလောက်အောင် ကျယ်လောင်ပြီး၊ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုအတွက် မုန်းတီးမှုနှင့် အောင်ပွဲအတွက် ရမ္မက်တို့ဖြင့် ပြည့်နေပြီး၊ ရန်သူအား စွန့်စားတိုက်ခိုက်တော့မည့် ကြောင်သူတော်အုပ်ကြီးတစ်အုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုအတွင်း၊ သူတို့၏ရင်ထဲရှိ သွေးသည် ပြီးခဲ့သည့်တိုင် ဆူပွက်နေသည်။ သူတို့သည် ဤပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲလေထုဖြင့် ကူးစက်ခံခဲ့ရပြီး၊ မူလက ခံစားခဲ့ရသော တင်းမာမှုသည် တဖြည်းဖြည်း တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်ဖြင့် အစားထိုးခံခဲ့ရသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏အဖော်များကို ၎င်းတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို အမြန်ဆုံးဝတ်ဆင်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများသည် လျင်မြန်ပြီး သွက်လက်ကာ၊ မည်သည့်နှောင့်နှေးမှုမျှမရှိပေ။ ထို့နောက်၊ သူတို့သည် ကျန်းဟိုင်ရုံ၏ ခြေလှမ်းများကို လိုက်ပြီး၊ နတ်ဆိုးနှင်မြို့တံခါး၏ ခံတပ်ကို တစ်ဘက်တစ်ချက်မှ တက်သွားကြသည်။

ဤနေရာသို့ရောက်သောအခါ၊ နားထိုင်းလောက်အောင် ကျယ်လောင်သော သတ်ဖြတ်မှုဟစ်အော်သံများ၊ အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းသံများနှင့် တိုက်မိသံများသည် ရောထွေးကာ၊ အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အသံမုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သွေးအနံ့က ပြင်းထန်စွာ လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး၊ လူတစ်ဦးအား ပျို့အန်လာစေသည်။ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ဝမ်မင်တို့သည် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ရောနှောခံစားနေရသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ၎င်းတို့၏အင်အားကို သက်သေပြလိုပြီး၊ မဟာမိတ်အတွက် ကြီးကျယ်သော စစ်မှုထမ်းဆောင်ချက်များ ရယူလိုကြသည်။ ယောင်လီသည် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အရေးတကြီးလိုအပ်မှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ထုတ်ဖော်ပြလျက်၊ ရန်သူ့တန်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြသရန် မစောင့်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဖန်းလီ၏မျက်နှာသည် အေးစက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမရှိသော်လည်း၊ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်၏ အရိပ်အယောင်ကို ပြသလျက်၊ သူမသည် တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ သို့သော်၊ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် မုရုံရှင်းအာတို့မှာမူ မျက်နှာဖြူဖတ်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့၊ သူမတို့သည် မိန်းကလေးများဖြစ်ကြပြီး၊ ဤကဲ့သို့ သွေးစွန်းနေသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မြင်ကွင်းများကို အနည်းငယ် ကျင့်သားမရသေးပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ကြောင်း၊ သတ္တိရှိရှိ ရင်ဆိုင်ရမည်ကိုလည်း သူတို့သိကြသည်။