ဘာလို့အရမ်းမှောင်နေတာလဲ

အားလုံးသည် သူတို့၏အိပ်ရာများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ကြသည်။ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် တရားထိုင်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက စိတ်စွမ်းအား တိုးပွားမှုအမြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး လူတိုင်းသည် ဤအကြောင်းကို ကောင်းစွာသိရှိထားသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကို သဘာဝအားဖြင့် လက်လွတ်မခံကြပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်သည်။ အဆင့်ငါးသို့ အဆင့်ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအားသည် အရည်စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏တိုးတက်မှုအမြန်နှုန်းသည်လည်း နှေးကွေးသွားသည်။ သို့သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် အဆင့်ငါး၊ သတ္တမအဆင့် သို့ ဖြတ်ကျော်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

သဘာဝအားဖြင့် သူသည် ထိုအကြောင်းကို မပြောပေ။ အဖွဲ့အတွင်းရှိ အခြားသူများကို စိတ်အားငယ်စေရန် မလိုလားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်း တရားထိုင်သည့်အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ပြီးမကြာမီ စစ်တန်းလျားအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရပြီး "ဒေါက်ဒေါက်"ဟူသော တံခါးခေါက်သံ တစ်သံလည်း လိုက်ပါလာသည်။

"ကျန့်ဖုန်း ဒီမှာရှိနေလား၊ စစ်ဌာနချုပ်က အခုချက်ချင်း အစီရင်ခံဖို့ ပြောလိုက်တယ်"

အော်စ်သံတစ်ခုက ယခုလေးတင် ကျင့်ကြံနေသူများကို နှိုးလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ရင်ဘတ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထွန်းလင်းလာသည်။ အဖွဲ့သားများ၏ အကြည့်အောက်တွင်ပင် ဤအရာသည် တဖြည်းဖြည်းပုံပေါ်လာပြီး ရှင်းလင်းစွာပင် ဤသည်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အဖွဲ့သားများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျန့်ဖုန်း၏ အဓိကခန္ဓာကိုယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အပြင်ခဏသွားဦးမယ်၊ မင်းတို့ ဆက်ကျင့်ကြံနေကြပါ"

ကျန့်ဖုန်းသည် စစ်တန်းလျားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် တပ်သားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ခန့် ရှိမည်ထင်ရပြီး အဖွဲ့ထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သော ဝမ်မင်ထက်ပင် ကြီးရင့်နေသည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ကျန့်ဖုန်းပါ"

သံချပ်ကာမပါသော ကျန့်ဖုန်း၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာသည် တပ်သားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်းလှုပ်ခတ်စေကာ သူ့ကို ရှက်ရွံ့စေသည်။

ဘယ်လိုတောင် ချောမောလိုက်တဲ့လူလဲ။

တပ်သားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူသည် အထင်အရှားပင် ခေတ္တကြောင်အမ်းသွားကာ ထိုနောက်တွင်မှ ပြောကြားလာသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ။ စစ်ဌာနချုပ်က ချက်ချင်းအစီရင်ခံဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်"

"အိုကေ"

ကျန့်ဖုန်းသည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး တပ်သားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူနောက်သို့ လိုက်ပါလာရင်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

သူ့သိသည်မှာ စစ်ဌာနချုပ်က ရှာဖွေနေသူသည် လုံဟောက်ချန် ဖြစ်သင့်သည် မတ်ပါလား။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်တွင် စစ်ဌာနချုပ်ကြီးတစ်ဦး၏ သမီးနှင့် အတူတူ အိပ်ခဲ့သည်လေ။

စစ်တန်းလျားအတွင်း၊ ဝမ်မင်နှင့် အဖော်များသည် ကျန့်ဖုန်း ချန်ထားသော ကိုယ်ပွားကို ကြည့်ကာ သူတို့၏နှလုံးသားများသည် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ ဒီဟာက ဘယ်လိုကျွမ်းကျင်မှုမျိုးလဲ။ နောက်ထပ် နင်ကိုယ်တိုင်ကို ဘယ်လိုဖန်တီးနိုင်တာလဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က မနေနိုင်တော့ဘဲ အရင်မေးလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားက ရှင်းပြသည်။

"ဒါက ဝိညာဉ်မီးဖိုရဲ့ စွမ်းရည်၊ ပြိုင်ပွဲမှာ ငါရတဲ့ ဆုက အရိပ်ဝိညာဉ်မီးဖိုလို့ခေါ်တယ်။ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ခေါ်ထုတ်နိုင်တယ်။ ကိုယ်ပွားမှာ အဓိကကိုယ်ထည်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအား ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်"

ကျန့်ဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းသည် အနည်းငယ်သော အားကျမှုတစ်ခုကို မပြဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ဝိညာဉ်မီးဖို။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တည်ရှိသော ရတနာတစ်ခု၊ လူတိုင်း တောင့်တနေသော်လည်း မရနိုင်သောအရာ။

များစွာသောသူများအတွက် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေးပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်မီးဖိုတစ်ခုနှင့် အနီးစပ်ဆုံးရောက်ရှိနိုင်သည့် အရာဖြစ်နိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် များစွာသောသူများအတွက် သူတို့၏တစ်သက်တာတွင် ဝိညာဉ်မီးဖိုတစ်ခုရရှိရန် ခက်ခဲလှသောကြောင့်ပင်။

"အရိပ်ဝိညာဉ်မီးဖို၊ ဒါက အတော်လေး အံ့အားသင့်ဖို့ ကောင်းတယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က အော်စ်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးရယ်ကာ ပြောသည်။

"နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အသင်း ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုဌာနမှာ ဝိညာဉ်မီးဖိုတွေ ရောင်းတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ငါတို့ ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံပြီး တတ်နိုင်သမျှမြန်မြန် ငါ့တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပြီး ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များစွာ ရယူနိုင်ရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဝိညာဉ်မီးဖိုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်"

ကျန့်ဖုန်း၏စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းသည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ကျင့်ကြံရန် တိတ်တဆိတ် ကတိပြုကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်မီးဖို၏ ဆွဲဆောင်မှုသည် သူတို့အတွက် အလွန်အမင်းကြီးမားနေဆဲပင်။

အားကျမှု လျော့ပါးသွားသောအခါ ဝမ်မင်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကျုံ့ကာ မေးမြန်းသည်။

"ဒီလို ညနက်ချိန်မှာ လူခေါ်တာ၊ စစ်ဌာနချုပ်က ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ဝတုတ်လေးက သူထင်ရာ မှန်းဆသည်။

"ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ချီးကျူးဖို့ဖြစ်နိုင်တယ်"

"လူတိုင်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ အရင်ဆုံး ကျင့်ကြံကြရအောင်။ အဓိကကိုယ်ထည် ပြန်ရောက်လာရင် လူတိုင်းကို ကျွန်တော် ရှင်းပြပေးမယ်"

ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားက ပြောသည်။

ကိုယ်ပွားနှင့် အဓိကကိုယ်ထည်ကြားရှိ အသိစိတ်သည် အတူတူဖြစ်သော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ်အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ကျန့်ဖုန်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှစ်ခုတွင် ခွဲဝေထားသော စိတ်စွမ်းအားကို ကောင်းစွာ မျှမျှတတ မထိန်းနိုင်ပေ။ အသိစိတ် နှစ်ခုက တူညီသော်လည်း တစ်ခုက နောက်ကျနေနိုင်ပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် တပ်သားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကျန့်ဖုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ရောက်လာခဲ့သည်။

သွေးအနံ့ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူရှိုက်မိပြီး တိုက်ပွဲသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

မြို့ရိုးပေါ်ရောက်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းသည် တပ်သားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူနောက်သို့ လိုက်ရင်း သုံးမီတာမြင့်သော အမိုးခုံးတံခါးပေါက်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းကာ ဒုတိယထပ်မျှော်စင်သို့ သွားရာ လှေကားထစ်များကို တက်ရောက်သည်။

ဤနေရာတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် ဝေးလံသောနေရာမှ မတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိအမျိုးမျိုး၏ ကြီးမားသော မှော်ဒြပ်စင်များ ရူးသွပ်စွာ ပျံ့လွင့်နေသည်ကို ခံစားရသည်။

မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းသည် မှော်ဆရာထောင်ချီကို တန်းစီနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး အစုလိုက်မှော်အတတ်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ မှော်ဆရာများရှေ့တွင် ဘုန်းတော်ကြီးများနှင့် စောင့်ရှောက်သူ သူရဲကောင်းများစွာလည်း ရှိနေသည်။

ကြီးမားသော ရွှေရောင်အလင်းဗုံးများသည် ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ နတ်ဆိုးစစ်တပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲကာ ကြီးမားသော ကွာချက်များကို ဖန်တီးပေးသည်။

ဤအံ့အားသင့်ဖွယ်ရာမြင်ကွင်းသည် ကျန့်ဖုန်းအား စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး ဤသည်မှာ စစ်တပ်၏ စွမ်းအားဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။ စစ်တပ်ရှေ့တွင် လူတစ်ဦး သို့မတ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးသည် အလွန်သေးငယ်လွန်းနေပုံရသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် မျှော်စင်၏ရှေ့ဘက် အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်၏ စစ်သေနာပတိဖြစ်သူ ရှန့်လင်ရှင်း ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး သူသည် အဆက်မပြတ် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်နေသည်။

ရှန့်လင်ရှင်း အပြင် ကျန့်ဖုန်းသည် လူငယ်တစ်ဦးကိုလည်း မြင်တွေ့ရပြီး ထိုသူမှာ လုံဟောက်ချန် ဖြစ်သည်။

"အစီရင်ခံပါတယ်။ ကျန့်ဖုန်းကို ခေါ်လာပါပြီ"

တပ်သားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်စ်လိုက်သည်။ ဤဆူညံသည့် တိုက်ပွဲထဲတွင် ဤနည်းဖြင့်သာ သူ၏အသံကို ကြားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှန့်လင်ရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ဂရုဏာသက်ဝင်စရာဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်စက်အလင်းများ လျှပ်တစ်ပြက်ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် မြင့်တက်လာသည်။

သူသည် ခေါင်းလှည့်ကာ ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံဟောက်ချန်တို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အစီရင်ခံပါတယ် ခေါင်းဆောင်၊ အလင်းကောင်းကင်တမန် သူရဲကောင်းတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ"

"အစီရင်ခံပါတယ်၊ အမှောင်ညရဲ့ ဆူးတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ"

ဤအရာကိုကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန့်လင်ရှင်း၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာသည်။ သူက သူ့ဘေးနားက လက်ထောက်တစ်ဦးကို ပြောသည်။

"ငါ့နေရာကို ယူလိုက်။ ငါက အလင်းကောင်းကင်တမန်တွေနဲ့ အမှောင်ညရဲ့ ဆူးတွေကို ခေါင်းဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်မယ်။ ဒီနတ်ဆိုးလေးတွေက ငါတို့ သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်အထိနာအောင် မလုပ်သရွေ့ လက်လျှော့မှာ မတ်ဘူး”

"ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် သွားမှာလား"

လက်ထောက်က အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအနေနဲ့ စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ဖို့ ကိုယ်တိုင်ပြသရမယ်"

ရှန့်လင်ရှင်းက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

"လန်ရန်ယွီ၊ ငါတို့ ထွက်တိုက်ပြီးရင် မှော်ဆရာတပ်ရင်းက မှော်စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းမနေတော့ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ အဖွဲ့သားကို အကာအကွယ်ပေးမယ်။ မှော်အမြှောက်တွေက လေထဲ အနှံ့ ဖြစ်နေပါစေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကောင်းယင်းကျယ်တို့ကို လူလွှတ်ပြီး ခေါ်ထား၊ ငါတို့ကို ဘယ်အချိန်မဆို အကူအညီပေးဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေအောင်လုပ်ပါ"

"တ်ကဲ့"

လန်ရန်ယွီက ဦးညွှတ်သည်။

လုံဟောက်ချန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လန်ရန်ယွီကို ကြည့်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ချိုင်အာ၏မိခင်ဖြစ်ပြီး သူမသည် သူနှင့် ချိုင်အာတို့ အတူတူအိပ်သည်ကို မြင်ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှန့်လင်ရှင်း၏ ညွှန်ကြားချက်များ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံဟောက်ချန်ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ အော်စ်လိုက်သည်။

"ငါ့နောက်လိုက်လာကြ"

ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံဟောက်ချန်တို့သည် အပြန်အလှန်ကြည့်ကာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

ရှန့်လင်ရှင်း လုံဟောက်ချန်ကို ခေါ်ရသည့်အကြောင်းရင်းကို ကျန့်ဖုန်း သိသော်လည်း သူကိုပါ ဘာကြောင့် ခေါ်သည်ကိုမူ နားမလည်ပေ။

ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံဟောက်ချန်တို့သည် ရှန့်လင်ရှင်းနောက်သို့ လိုက်လာပြီး နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်၏ဗဟိုတွင် ရှိသော ကျယ်ပြန့်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာကို တပ်ဖွဲ့များစုရုံးရန် သီးသန့်ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ ခမ်းနားထည်ဝါသော၊ အရပ်ရှည်ရှည် မြင်းများ အုပ်စုလိုက် စုရုံးနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာများသည် လေးလံသောအနက်ရောင်သံချပ်ကာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး အမြင့်ဆယ်ပေနီးပါးနှင့် အရှည်ဆယ့်ငါးပေကျော် ရှိသည်။

မြင်းများပေါ်တွင် စီးနင်းနေသော သူရဲကောင်းများသည်လည်း ခန့်ညားကြံ့ခိုင်ကြပြီး တစ်ဦးစီသည် အနည်းဆုံး အရပ်နှစ်မီတာရှိပြီး လေးလံသောအနက်ရောင်သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ခြေထောက်များပေါ်ရှိ သံချပ်ကာများသည် အရပ်ရှည်ရှည်မြင်းများပေါ်ရှိ သံချပ်ကာများနှင့် ဆက်သွယ်ထားန်ရှိပြီး လူနှင့်မြင်းကို တစ်သားတည်းဖြစ်စေသည်။

အံ့အားသင့်စွာမှာ ဤအရပ်ရှည်ရှည် သူရဲကောင်းတစ်ဦးစီ၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော အတောင်ပံနှစ်ခု ရှိနေသည်။ အတောင်ပံတစ်ခုစီ၏ အရှည်သည် သုံးမီတာခန့် ရှိနိုင်ပြီး အဆင့် ၆ ကျွမ်းကျင်သူ၏ ဝိညာဉ်အတောင်ပံများကဲ့သို့ မပေါ်လွင်ဘဲ သတ္တုဖြင့်သွန်းလောင်းထားသည့်ပုံစံရှိကာ ကောင်းကင်ဘက်သို့ ညွှန်ပြနေသော လေးလံသည့် ဓားသွားနှစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

သူရဲကောင်းတစ်ဦးစီသည် အရှည်ဆယ်ပေရှိသော လေးလံသည့်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားသွားအကျယ်မှာ တစ်ပေရှိပြီး အနားသတ်မှ အနီရောင်အလင်းအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ညသည် မှောင်မိုက်နေသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် သူရဲကောင်း၏နောက်ကျောတွင် အခြားလူတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သို့သော် သူရဲကောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသဏ္ဍာန်သည် သေးငယ်လွန်းပြီး သူရဲကောင်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် လုံးဝကွယ်ပျောက်နေသကဲ့သို့ရှိသည်။

ဤအရာများသည် တောက်ပသောကောင်းကင်တမန်များနှင့် အမှောင်ည၏ဆူးများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းတွင် မေးခွန်းအချို့ရှိနေသည်။ အလင်းကောင်းကင်တမန် သူရဲကောင်းများသည် လေးလံသောအနက်ရောင်သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမှောင်ထဲတွင် လုံးဝပေါင်းစပ်လုနီးပါဖြစ်နေသည်ကို ဘာကြောင့် အလင်းကောင်းကင်တမန်များ ခေါ်ရသနည်း။