နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှု

ဤအဖြစ်အပျက်သည် မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါး၏ မျက်စိရှေ့တွင် လူသားတစ်ဦးက အထူးနည်းလမ်းဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ရံတော် အများစုကို ချက်ချင်း သုတ်သင်ပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ကြီးမားသော အရှက်ရစရာ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုလူသားကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့် ပေးနိုင်ရန် သူတို့တွင် အကြောင်းမရှိသည်။

လုံဟောက်ချန် နှင့် ရှန့်လင်ရှင်း တို့သည် မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါးကို ဆွဲဆောင်ခေါ်သွားကြချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း ကမူ အလင်းကောင်းကင်တမန် သူရဲကောင်း များ၏ ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် ဆီသို့ သွေးမြေကျ လမ်းကြောင်းကို ဖောက်ထွင်းပေးခဲ့သည် ။

နတ်ဆိုးစစ်တပ် သည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၏ ဦးဆောင်မှု မရှိတော့သဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး အလင်းကောင်းကင်တမန် သူရဲကောင်း များ၏ ဝင်တိုက်မှုကို လုံးဝ ရပ်တန့်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည် ။

အလင်းကောင်းကင်တမန် သူရဲကောင်း များသည် သူရဲကောင်း ဘုရားကျောင်း ၏ မျိုးနွယ်တူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ကျန့်ဖုန်း သည် သူတို့ကို အသက်ရှင်သန်ရန် အစွမ်းကုန် ကူညီပေးခဲ့သည် ။

ရှန့်လင်ရှင်း ကိုမူ ကျန့်ဖုန်း က “သူ ငါနဲ့ ဘာများဆိုင်သလဲ” ဟု တွေးခဲ့သည် ။

ရှန့်လင်ရှင်း သည် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှင်ပြီး နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် ၏ ကျွမ်းကျင်သူများက ကြိုဆိုသည့်အရာနှင့်အတူ ပြန်လာမည်ကို သူ သိသော်လည်း၊ ကျန့်ဖုန်း ကမူ သူ စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးစေရန်ပင် ဆန္ဒရှိခဲ့သည် ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန့်လင်ရှင်း သည် အစပိုင်း၌ ကျန့်ဖုန်း နှင့် လုံဟောက်ချန် တို့ကို စစ်မြေပြင်၌ စွန့်ပစ်ထားခဲ့ရန် စိတ်ကူးရှိခဲ့သောကြောင့် ။

လုံဟောက်ချန် က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည့်အခါနှင့် ကျန့်ဖုန်း က သူ၏ ခွန်အားကို ပြသလိုက်သည့်အခါမှသာ ရှန့်လင်ရှင်း သည် ကျန့်ဖုန်း ၏ နောက်ကွယ်တွင် သူရဲကောင်း ဘုရားကျောင်း မှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရပ်တည်နေသည်ဟု သံသယဝင်သွားကာ ထိုစိတ်ကူးကို ပယ်ဖျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်း သည် ရှန့်လင်ရှင်း ၏ အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းကို စိုးရိမ်ပူပန်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း သည် လုံပေါင်ပေါင်း ကို စီးနင်းလျက် လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ရန်သူများကို ရှင်းလင်းရင်း အလွန်ပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီးမှု တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

အလင်းကောင်းကင်တမန် သူရဲကောင်း များသည် ကိုယ်ခန္ဓာ ကြီးမားသော်လည်း ကျန့်ဖုန်း ၏ အရှိန်ကို လိုက်မီနိုင်ခဲ့ကြပြီး နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် ကို ချဉ်းကပ်လာကြစဉ် သူ၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် အခြားတစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဟောက်ယွဲ့ သည် အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ထွက်ပြေးနေသော်လည်း မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါး၏ အမီလိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါးသည် ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့ကြပြီး မကြာမီ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အကွာအဝေးထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရေးကြီးဆုံး အချိန်တွင် ဟောက်ယွဲ့ သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် မျက်လုံးခြောက်လုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထောင်မတ်လာပြီး ခရမ်းရောင် အလင်းများ တောက်ပလာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အကြေးခွံများပင်လျှင် ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးဆန်သည့် ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် လှည့်ကာ မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခေါင်းသုံးလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း “ဟိန်း” ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု တစ်စက်ကလေးမျှပင် မရှိဘဲ ဒေါသများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံကြားတွင် ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များသည် အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါးသည် ဟောက်ယွဲ့ ၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်သောအခါ တူညီသော လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ရှေ့ဆက် တိုက်ခိုက်မှုကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ဟောက်ယွဲ့ က သူတို့ကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

သူ၏ အရှိန်သည် အရင်ကကဲ့သို့ပင် မမြန်တော့ဘဲ မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါးက သူ့ကို ဆက်လက် လိုက်လံရဲတော့မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်နေသည့်အလားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါး၏ မျက်လုံးများတွင် မသေချာမှုများနှင့် အံ့အားသင့်မှုများ လျှပ်တပြက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟောက်ယွဲ့ ၏ ဆုတ်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို အာရုံစိုက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

---

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် ဘက်မှ တိုးဝှေ့သော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် ၏ မြို့ရိုးပေါ်မှ အလင်းတန်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ခုန်ဆင်းလာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် မတူညီသော အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေ၏။

ရှေ့ဆုံးမှ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ပြင်းထန်သော မီးခိုးရောင် စွမ်းအင် ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ ပြေးသည့်အခါ သူ၏ နောက်တွင် မီတာ ရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအထိ အရိပ်ထင်ကျန်နေခဲ့ပြီး ဧရာမ မီးခိုးရောင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါးဆီသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်တွင် ထင်ရှားသော ငွေရောင် ပုံရိပ် ဆယ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းတို့သည် အသစ် တိုးမြှင့်ထားသော နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဆယ်ဖွဲ့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် များပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် မစ်သရယ် အခြေခံ သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင် ကို ထုတ်လွှတ်နေကာ သူတို့၏ အစီးအနင်းများကို ခေါ်ရန် အချိန်ပင် မရဘဲ ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြသည်။

ဟုတ်ပါသည်။ သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါး ဖြစ်ပေသည်။

ကျန့်ဖုန်း ဘက်မှ ဖိအားများ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသော်လည်း သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားရန် ကြိုးပမ်းနေသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု အဖွဲ့ဝင်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်ပင်။

နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် မှ ကယ်ဆယ်ရေး ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါးသည် ဤအချိန်တွင် နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုခြင်း မရှိကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ဧကရာဇ် ထံသို့ လျင်မြန်စွာ သတင်းပို့ရန် လိုအပ်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အချက်အလက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ပြန်သွားပြီး ဒီအကြောင်းကို အရင် ဆွေးနွေးကြရအောင်။ ငါတို့ ခုနက မြင်ခဲ့ရတာ အားလုံးဟာ လှည့်စားမှု သက်သက်ပဲ ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

မီးလျှံခြင်္သေ့ နတ်ဆိုး အန်းလော့ရှန် က သူ၏ မျက်ခုံးများကို တင်းတင်း ကြုတ်ရင်း လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟောက်ယွဲ့ ဆီမှ အစောပိုင်းက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့် ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင် အရိပ်အမြွက်သည် သူတို့အား အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သော အအေးဓာတ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး မျိုးရိုးအမွေအနှစ် မှ ကြောက်ရွံ့မှုကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်၊

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း က သူတို့ ထွက်ခွာတော့မည်ဟု တွေးလိုက်သည့်အချိန်တွင် မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

မီးလျှံခြင်္သေ့ နတ်ဆိုး အန်လော့ရှန် သည် ရုတ်တရက် ကျန့်ဖုန်း ၏ ပုံရိပ်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကျန့်ဖုန်း ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအားသည် သူ၏ အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ဟန်သည် ကျယ်ပြန့်ပြီး အစွမ်းထက်ကာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းလည်း ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့် အန်းလော့ရှန် သည် ဤ တက်ကြွနေသော ပုရွက်ဆိတ်လေးကို မတော်တဆ အာရုံစိုက်မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မထွက်ခွာမီ သူသည် လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျန့်ဖုန်း ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဆယ်မီတာ အရှည်ရှိ လက်ကြီးတစ်ဖက်သည် အဝေးမှနေ၍ ကျန့်ဖုန်း အပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည် ။

ထို ဧရာမ မီးတောက်လက်ကြီးသည် ဗလာနယ်ပယ် ကို ထိုးဖောက်သွားသည့်အလား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျန့်ဖုန်း ၏ နောက်ကျောသို့ အသံတိတ် ရောက်ရှိလာပြီး ကျန့်ဖုန်း နှင့် သူ၏ အောက်ရှိ လုံပေါင်ပေါင်း ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

အန္တရာယ် ချဉ်းကပ်လာသောကြောင့် ကျန့်ဖုန်း ၏ နောက်ကျောသည် ရုတ်တရက် ချွေးအေးများ စိုရွှဲလာခဲ့သည် ။

သူ၏ ထက်မြက်သော တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းက သူ့ကို မဆင်မခြင် ရှောင်တိမ်းသွားရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မီးတောက်လက်ကြီးသည် ကျန့်ဖုန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပွတ်တိုက်သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် ကျန့်ဖုန်း သည် လျှပ်စီးပစ်ခံရသည့်အလား ရိုက်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ သူနှင့် လုံပေါင်ပေါင်း ကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည် ။

ခဏတာအတွင်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။ ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကျိုးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး လုံပေါင်ပေါင်း ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည် ။

သူ၏ ထက်မြက်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အချို့သော ပျက်စီးမှုများကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် အဆင့် ၉ ကျွမ်းကျင်သူ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား ပါဝင်နေပြီး သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေဖြင့် ခံနိုင်ရည် ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

“ဘုန်း” ဟူသော အသံဖြင့် ကျန့်ဖုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ အဆင့် ၉ ကျွမ်းကျင်သူ ၏ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ရိုက်ချက် တစ်ချက်က သူ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် ၏ ကာကွယ်မှုများကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည် ။

ကျန့်ဖုန်း သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် အသက်ရှူသွင်းနေပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ချွေးအကြီးအကျယ် ထွက်နေခဲ့သည် ။

သူ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် သည် ဆက်လက် လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ အရိုးများ တကျွီကျွီ မြည်ကာ တုန်ခါနေပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းနေသည် ။

သူ့ဘေးတွင် လုံပေါင်ပေါင်း သည် မြေပြင်ပေါ်၌ အားနည်းစွာ လဲလျောင်းနေပြီး နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေကာ သူ၏ ရွှေရောင် နဂါးမျက်လုံးများ မှေးမှိန်နေသည် ။

ဤတိုက်ပွဲသည် အချိန်ကြာမြင့်လွန်းခဲ့ပြီး လူသားရော နဂါးအတွက်ပါ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့ရသည်။ အရေးပါသော နောက်ဆုံးအချိန်၌ သူတို့သည် အဆင့် ၉ ကျွမ်းကျင်သူ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည် ။

၎င်းသည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ရိုက်ချက် တစ်ချက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည် ။

မဝေးသော ရှေ့တွင် အလင်းကောင်းကင်တမန် သူရဲကောင်း များသည် နတ်ဆိုးစစ်တပ် ၏ ဝိုင်းရံမှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေသည် ။

နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်ရှိလာသည်ကို အဝေးမှ မြင်သောအခါ နတ်ဆိုးစစ်တပ် သည် လိုက်လံရန် မရဲတော့ဘဲ အမှောင် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည် ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း သည် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ဆုတ်ခွာလာသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု သည် ကျန့်ဖုန်း ၏ ပုံရိပ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး သူ့ကို ဆက်လက် ချဉ်းကပ်လာနေသည် ။

ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ ကံဆိုးမှုကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ အောင်မြင်စွာ ဆုတ်ခွာတော့မည့် အချိန်တွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၏ ရိုက်ချက်ကို ခံရမည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် အဲဒီတုန်းက ရှန့်ယွဲ့ ၏ တိုက်ခိုက်မှုထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ သူ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် နှင့်ပင်လျှင် ခဏတာ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အနာကျက်ရန်သာ လဲလျောင်းနေနိုင်ခဲ့သည် ။

ကျန့်ဖုန်း သည် လုံပေါင်ပေါင်း ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ရာ စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်သော လုံပေါင်ပေါင်း သည် မီးတောက်အလင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျန့်ဖုန်း ၏ နဖူးဆီသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သွားသည် ။

ထို့နောက် ကျန့်ဖုန်း သည် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် ၏ တပ်စခန်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ရန် သူ၏ အရိပ်ဝိညာဉ်မီးဖို၏ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းရန် ပြင်ဆင်နေသည် ။

ဤအချိန်တွင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စနောက်သည့် အရိပ်အမြွက် ပါဝင်နေသည် ။

“မောင်ငယ်လေး၊ လဝက်လောက် မတွေ့ရတာ ဘာလို့ ဒီလောက် အဖြစ်ဆိုးနေတာလဲ”