မိုးကြိုးစစ်နတ်ဘုရား
Vol. 9 Ch. 89
ကျန့်ဖုန်း သည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင် တိုက်ပွဲစကတ် ဝတ်ဆင်ထားသော ဆံပင်ရွှေရောင် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမ၏ နောက်ကျောတွင် သွယ်လျသော အဖြူရောင် အတောင်ပံ တစ်စုံ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး အလင်းနှင့် အရိပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဖြူရောင် အမွေးအတောင်များသည် အသက်ဝင်နေပုံရသည်။
သူမသည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျသော ခါးနှင့် ဖြောင့်စင်းသော ခြေထောက်များ ရှိသည်။
သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ ခမ်းနားသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို ငြင်းမရနိုင်ပေ။
သူမသည် ရှန့်ကွမ်းယန် ပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် ရွှေဖျော့ဖျော့ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ရှန့်ကွမ်းယန် သည် ကျန့်ဖုန်း ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကစားချင်သော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော်လည်း အခြေအနေ၏ အရေးတကြီး လိုအပ်မှုကို သူမ သိသည်။
ရှန့်ကွမ်းယန် သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ထူထဲသော အနက်ရောင် တိမ်တိုက်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် စုစည်းလာသည်။
တစ်ခဏအတွင်း ကောင်းကင်ယံတွင် လှိမ့်လာသော မိုးကြိုးသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။
ယှက်သွယ်နေသော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်ကျော်နေပြီး မူလက မှောင်မည်းနေသော ညသည် ချက်ချင်း နေ့ကဲ့သို့ လင်းထိန်လာသည်။ ထူထပ်သော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ကောင်းကင်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
"မိုးကြိုးပစ်ခြင်း"
ရှန့်ကွမ်းယန် ၏ နက်ရှိုင်းသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူမ၏ ဓားရှည်သည် ကျန့်ဖုန်း ပတ်ပတ်လည်ရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု စစ်သည် များဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း။"
မိုးကြိုးသံများ ဆက်တိုက် မြည်ည်းလာပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသူ၏ လက်မောင်းခန့် ထူထဲသော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ ကျန့်ဖုန်းအနီး လှုပ်ရှားနေသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု စစ်သည် များကို မီးရှို့ပစ်လိုက်သည်။
လျှပ်စီးကြောင်းများတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ပါဝင်နေပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု စစ်သည် များ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားသည် ၎င်းကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ပေ။
နတ်ဆိုးစစ်တပ် ထဲတွင် ရောနှောပါဝင်နေသော အဆင့် ၅ ကျောက်စိမ်း ဓားနှစ်လက်နတ်ဆိုး အနည်းငယ်ပင် လျှပ်စီးလက်ချက် တိုက်ရိုက် ခံရပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။
နားကွဲမတတ်သော မိုးခြိမ်းသံများကြောင့် ကျန့်ဖုန်း ၏ နားများတွင် အသံမြည်နေပြီး သူသည် နားများကို ပိတ်ထားရင်း သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံရှိ ရှန့်ကွမ်းယန် သည် မိုးကြိုး စစ်နတ်ဘုရား ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး လျှပ်စီးစွမ်းအားကို ကိုင်စွဲကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု စစ်သည် များကို ရိုက်ချနေသည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် ကောင်းကင် ဘေးအန္တရာယ် (Heavenly Tribulation) ကျရောက်ခြင်းနှင့် တူသည်။
ရုတ်တရက် ကျန့်ဖုန်း ၏ နောက်ကွယ်တွင် မိုးခြိမ်းသံတစ်ချက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ကျောက်စိမ်း ဓားနှစ်လက်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်သည် အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားပြီး ပဲ့ကျဲသွားသော အစအနများစွာသည် ကျန့်ဖုန်း အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
ထို အစအနများသည် အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မဖော်ပြနိုင်သော အနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ဒါက... ကျက်သွားတာလား...
ကျန့်ဖုန်း သည် သံသယနှင့် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အစွမ်းထက်သော လျှပ်စီးကို အံ့ဩနေခဲ့သည်။
သို့သော် ကျန့်ဖုန်း သည် ၎င်းကို မြည်းစမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု သည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်၏ ထူးဆန်းသော အမှောင်စွမ်းအင်ပါဝင်သောကြောင့် မတော်တဆ စားသုံးမိပါက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အကျိုးဖြစ်စေမည့်အစား အန္တရာယ်သာ ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။
မကြာမီ ကျန့်ဖုန်း ပတ်ပတ်လည်ရှိ နတ်ဆိုးစစ်တပ်က ရှင်းလင်းသွားသောကြောင့် ကျန့်ဖုန်း သည် ချက်ချင်း ထွက်သွားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်ယံရှိ ရှန့်ကွမ်းယန် သည် နတ်ဆိုးစစ်တပ် သည် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကျန့်ဖုန်း ကို ထပ်မံ ချဉ်းကပ်ရန် မရဲတော့သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ မိုးခြိမ်းသံသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။
သူမသည် လှပစွာ လှုပ်ရှားပြီး ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျန့်ဖုန်း ၏ ရှေ့တွင် မလှမ်းမကမ်း၌ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
ကျန့်ဖုန်း ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောပေါ်ရှိ နှင်းဖြူရောင် အတောင်ပံများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရှန့်ကွမ်းယန် သည် ကျန့်ဖုန်း ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ခါးထောက်လျက် သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ကျန့်ဖုန်း၊ ဘာလို့ ဒီလို အဖြစ်ဆိုးမျိုး ရောက်နေတာလဲ”
ကျန့်ဖုန်း သည် သူမကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာ အနည်းငယ် ရဲတက်သွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် လုံးဝ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် အရမ်း ချောလွန်းလို့လား ဒါမှမဟုတ် ခွန်အားက အရမ်း ထူးခြားလို့လား မသိဘူး၊ အဲဒီ မီးလျှံခြင်္သေ့ နတ်ဆိုး အန်းလော့ရှန် က သူ မထွက်ခွာခင် ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက် ရိုက်သွားတယ်"
"ဟေးဟေး၊ မင်းရဲ့ လက္ခဏာ တစ်ခုကို ငါ တွေ့ရှိလိုက်ပြီ။"
ရှန့်ကွမ်းယန် သည် သွေးစွန်းနေသည်ကို မမှုဘဲ ကိုယ်ကိုင်းကာ ကျန့်ဖုန်း ကို ကူညီထူမပေးလိုက်သည်။
ကျန့်ဖုန်း သည် ရှန့်ကွမ်းယန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော နူးညံ့သော ရနံ့ကို ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ့နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"ဘာ လက္ခဏာလဲ"
"အရေထူတာ"
ရှန့်ကွမ်းယန် က စနောက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
"ငါတို့ ပထမဆုံး တွေ့တုန်းက မင်းက ရှက်တတ်တဲ့ ကောင်လေးလေးလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းအပေါ် ငါ့ရဲ့ အထင် ပြောင်းလဲသွားပြီ"
"အာ..." ကျ
န့်ဖုန်း သည် သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။
"မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံကို ငါ မြင်ခဲ့ရတယ်၊ ပြောရရင် နည်းနည်းတော့ ပေါ့ဆတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီ ကိုယ်ခန္ဓာကတော့ တော်တော်လေး ကြံ့ခိုင်သားပဲ"
ရှန့်ကွမ်းယန် သည် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျန့်ဖုန်း ပတ်ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအင် သည် တည်ငြိမ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ ခံစားခဲ့ရသော ပြင်းထန်သော အတွင်းဒဏ်ရာများသည် မြင်သာသော နှုန်းဖြင့် စတင် ပျောက်ကင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိရသည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ရှန့်ကွမ်းယန် ၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ ကျန့်ဖုန်း သည် အနည်းငယ် ရှက်မိသည်။ ထိုသို့သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် မည်သူက နည်းစနစ်ကို စိတ်ပူနေမည်နည်း။
သူ တစ်ခုခု မပြောနိုင်မီ ရှန့်ကွမ်းယန် က ဆက်ပြောသည်။
"ကြံ့ခိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို နှစ်သက်စရာပဲ"
ရှန့်ကွမ်းယန် က ပြုံးပြသည်။
"ဟမ်" ကျန့်ဖုန်း သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
"သတ်လို့ မရတဲ့အတွက် အသင်းဖော်တွေအတွက် ပျက်စီးမှုကို တောင့်ခံပေးနိုင်တာပေါ့။"
ရှန့်ကွမ်းယန် က ဆက်ပြောသည်။
ကျန့်ဖုန်း သည် ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"ဆရာတူအမ၊ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"
ရှန့်ကွမ်းယန် က ပြန်ဖြေသည်။
"မစ်ရှင်လုပ်ဖို့ လာတာ၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က နတ်ဆိုးအမဲလိုက်တာဝန် တာဝါ မှာ စူးစမ်းရှာဖွေရေး မစ်ရှင်ကို ယူခဲ့တယ်၊ မစ်ရှင် နေရာက နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် အနီးမှာပဲ”
"ဪ၊ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ"
ကျန့်ဖုန်း သည် တစ်လခွဲကြာပြီးနောက် ရှန့်ကွမ်းယန် ကို ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ရှန့်ကွမ်းယန် သည် ရုတ်တရက် ပိုမို နီးကပ်လာပြီး ကျန့်ဖုန်း ၏ နားနား ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့မှာ ကံကြမ္မာ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ"
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီများ အနည်းငယ် ပွင့်သွားပြီး သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော နွေးထွေးသော အသက်ရှူသံသည် ကျန့်ဖုန်း ၏ နားကို ပွတ်ဆွဲသွားသည်။ သူမ၏ လေသံသည် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဆွဲဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျန့်ဖုန်း သည် ဤအရာကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။ သူ့၏ ချောမောသော မျက်နှာ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အလှတရား၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။
"ဆရာတူအမ၊ ကျွန်တော်..."
ကျန့်ဖုန်း စကားမပြောနိုင်မီ ရှန့်ကွမ်းယန် သည် ရှေ့သို့ ပျံဝဲသွားပြီး ကျန့်ဖုန်း ၏ ရှေ့တွင် လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း ၏ ဒဏ်ရာများသည် ဆက်လက် တိုးတက်ကောင်းမွန်နေပြီး ရှန့်ကွမ်းယန် ၏ အထောက်အပံ့ မပါဘဲပင် တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်နိုင်သည်။
သူသည် ရှန့်ကွမ်းယန် ၏ နောက်မှ အလျင်စလို မဟုတ်ဘဲ လိုက်ပါသွားပြီး သူမ၏ လှပသော နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
သူမ၏ နောက်ကျောတစ်ခုတည်းကပင် လူပေါင်းများစွာက သူမကို နှစ်သက်စေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။
"ဆရာတူအမ၊ ဆရာတူအမရဲ့ မစ်ရှင် ပြီးသွားပြီလား"
ကျန့်ဖုန်း က မေးသည်။
"မပြီးသေးဘူး၊ နောက်ထပ် အချိန်ယူရဦးမယ်”
ရှန့်ကွမ်းယန် က ပြောသည်။
"ကောင်းတာပေါ့...”
အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကျန့်ဖုန်း သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါက ကောင်းတာလား၊ မောင်ငယ်လေး၊ မင်း သိပ်မမှန်ဘူးနော်"
ရှန့်ကွမ်းယန် လှည့်ကြည့်ကာ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ကျန့်ဖုန်း ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးနေသည်။
"အာ၊ ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက၊ ကျွန်တော် ဆရာတူအမကို ကူညီပေးနိုင်တာ ဘာများ ရှိမလဲ"
ကျန့်ဖုန်း က တုံ့ပြန်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကို ထည့်တွက်ရင် ဆရာတူအမ က ကျွန်တော့်ကို နှစ်ကြိမ်တောင် ကူညီပြီးသွားပြီ"
"အကူအညီ လိုအပ်တဲ့အခါ ငါ ယဉ်ကျေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ရှန့်ကွမ်းယန် က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
ရှန့်ကွမ်းယန် သည် အဝေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်း ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ မင်းကို လာတွေ့မယ့်သူ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ၊ ငါ သွားတော့မယ်၊ နောက်မှ တွေ့မယ်”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ နှင်းဖြူရောင် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ပြီး အဝေးရှိ နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
ကျန့်ဖုန်း သည် ရှန့်ကွမ်းယန် ၏ ဆုတ်ခွာသွားသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို တွေတွေကြီး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ ဝန်ခံရမည်မှာ သူမ၏ အလှတရားသည် အမှန်တကယ်ကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းသည်။
သူမသည် ကောင်းကင်တမန် တစ်ပါးနှင့် အမှန်တကယ် တူနေသည်...
ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံတုန်းက ရှန့်ကွမ်းယန် သည် ရွှေဖြူရောင် ဝတ်စုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ကိုယ်သည် မြင့်မြတ်ပြီး လှပသည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ရှန့်ကွမ်းယန် သည် ရွှေရောင် အနားသပ်ပါသော ငွေရင့်ရောင် တိုက်ပွဲစကတ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထက်မြက်မှု၊ သူရဲကောင်းဆန်မှုနှင့် ရဲရင့်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေကာ အမျိုးသမီး စစ်နတ်ဘုရား တစ်ဦး၏ ခံစားချက်ကို ပေးသည်။
ဤအချိန်တွင် သူမ၏ အတောင်ပံများ ဖြန့်ကျက်ထားသည်နှင့် သူမသည် တောက်ပနေသည်။
ကျန့်ဖုန်း သည် သူမသည် ကောင်းကင်တမန် တစ်ပါးဟု ယုံကြည်သည်။
"ကျန့်ဖုန်း၊ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"
အဝေးမှ အရပ်ရှည်သော ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။
သူသည် မစ်သရယ် အခြေခံ သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင် ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ပိုမို နီးကပ်လာသောအခါ သူသည် သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် ကျန့်ဖုန်း ၏ နံပါတ်တစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ၏ တပ်ဖွဲ့မှူး ဖြစ်သူ စစ်သူကြီး ဝူရှန်း ပင် ဖြစ်သည်။
"ခေါင်းဆောင် ရှန့်လင်ရှင်း ရဲ့ အမိန့်..."
ကျန့်ဖုန်း သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို စစ်သူကြီး ဝူရှန်း အား ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားကျောင်းကြီး နှစ်ခုကြား ချစ်ကြည်ရေးအတွက် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။
ပထမ ရှန့်ယွဲ့၊ ထို့နောက် ရှန့်လင်ရှင်း၊ ဒီမိသားစုက သူ အရမ်း အနိုင်ကျင့်ရ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။