နတ်သူငယ်လေးတစ်ပါး ရောက်ရှိလာခြင်း (၂)

“ဒါ အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ်ပဲ”

ဤ သေတ္တာ ထဲတွင် ဝိညာဉ် မီးဖိုတစ်ခု တကယ် ပါရှိနေသည်ကို မည်သူကမှ စိတ်ကူးမိမည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ် မီးဖိုပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ် မီးဖို ၏ တန်ဖိုးမှာ ပြောစရာမလို၊ ၎င်းကို အရေအတွက်ဖြင့် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပေ။

၎င်းကို လိုအပ်သောသူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသရွေ့ အဆုံးမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ဆိုလိုသည်။ ပညာရှင်တိုင်းသည် ဤအရာကို ကောင်းစွာ နားလည်ကြသည်။

စစ်သည်တော်အဆင့် နံပါတ်တစ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ တွင် ဤ အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ် အတွက် ကျန့်ဖုန်း နှင့် မုရုံရှန်းအာ နှစ်ဦးသာ သင့်တော်သည်။

သို့သော် ကျန်သူများက သေတ္တာ ကို ဖွင့်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်း ၏ စကားများကို တွေးမိသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိကြသည်။

တကယ်တော့ ဤ ဝိညာဉ် မီးဖို အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျန့်ဖုန်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အဖွဲ့သားများက သူ့ကို အနည်းငယ် အထင်အမြင် လွဲမှားနေသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း ကျန့်ဖုန်း သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်–

“အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ပဲ။ အဖွဲ့ထဲမှာ ရှန်းအာ နဲ့ ငါပဲ အလင်းဒြပ်စင် ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်တာကြောင့် ဒီ ဝိညာဉ် မီးဖို ကို ရှန်းအာ ကို ပေးသင့်တယ်”

ကျန့်ဖုန်း ၏ စကားများက လူတိုင်း၏ အကြည့်ကို ရုတ်တရက် စူးစိုက်သွားစေပြီး ကျန့်ဖုန်း ကို အနည်းငယ် မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် ဤ ဝိညာဉ် မီးဖို ကို စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

ပါရမီ နှင့် ခွန်အား အရ ကျန့်ဖုန်း သည် ဤ အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို ကို ပေါင်းစည်းရန် အသင့်တော်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သည်မှာ သံသယ ဖြစ်ဖွယ်ရာ မရှိပေ။

ထို့အပြင် ဝိညာဉ် မီးဖို ၏ ဆွဲဆောင်မှုသည် ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် သေချာပေါက် ပြင်းထန်သော ဆွဲဆောင်မှု ဖြစ်သည်။

“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်မ မယူနိုင်ပါဘူး”

မုရုံရှန်းအာ ၏ မျက်လုံးများက စိတ်အားထက်သန်နေသော်လည်း သူမသည် အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ် မှ သူ၏ အကြည့်ကို အမြန် ရွှေ့ကာ လက်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ယမ်းပြပြီး ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

“ဘာလို့ မယူနိုင်တာလဲ”

ကျန့်ဖုန်း သည် မုရုံရှန်းအာ ကို ညင်သာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီ ဝိညာဉ် မီးဖို ကို ရရှိဖို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် က ကြီးမားတဲ့ အမှု ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ရပြီး ရှင့်ရဲ့ ခွန်အား နဲ့ ပါရမီ က ကျွန်မထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ ရှင်က ဒီ ဝိညာဉ် မီးဖို ကို ရသင့်တဲ့သူပါ”

မုရုံရှန်းအာ က ညင်သာစွာ ရှင်းပြသည်။

ကျန့်ဖုန်း က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“မကြာသေးခင်ကပဲ ငါ ဝိညာဉ် မီးဖို တစ်ခု ရခဲ့ပြီးပြီ။ ပေါင်းစည်းမှု အောင်မြင်ခဲ့ပေမယ့် အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်သေးဘူး၊ ပြီးတော့ ဒုတိယ ဝိညာဉ် မီးဖို ကို ဆက်လက် ပေါင်းစည်းဖို့ လက်ရှိမှာ မသင့်တော်သေးဘူး”

“ဒါ့အပြင် ဘုန်းတော်ကြီး အနေနဲ့ မင်းရဲ့ အလင်းဒြပ်စင် အပေါ် ဆွဲဆောင်မှုက သူရဲကောင်းထက် မူလကတည်းက သာလွန်တယ်။

ဒါကြောင့် မင်း ဒီ ဝိညာဉ် မီးဖို ကို ပေါင်းစည်းမယ်ဆိုရင် မင်းထုတ်ဖော်နိုင်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ငါ့ထက် သေချာပေါက် မနိမ့်ကျနိုင်ဘူး”

“မင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အဖွဲ့ထဲမှာ လက်ရှိ အရေးမပါသေးပေမယ့်ပေါ့”

ဤနေရာတွင် မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ရှက်ရွံ့ သွားသည်။

သို့သော် သူမသည် ကျန့်ဖုန်း ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရွှေရောင် မျက်လုံးများသည် ကြည်လင် တောက်ပနေပြီး လှောင်ပြောင်မှု လုံးဝ မရှိပေ။

ကျန့်ဖုန်း က ဆက်ပြောသည်–

“ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ငါတို့ လက်ရှိမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေကို ရှားရှားပါးပါး ရင်ဆိုင်ရတာကြောင့်ပဲ။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါတို့အဖွဲ့ဟာ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ထက် များစွာ သာလွန်တဲ့ ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်ရရင် တိုက်ပွဲမှာ မလွဲမသွေ ဒဏ်ရာရလိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းရဲ့ တာဝန်က မယုံနိုင်လောက်အောင် အရေးကြီးလိမ့်မယ်”

ကျန့်ဖုန်း စကားဆုံးသောအခါ သူသည် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောည်။

“အနာဂတ်မှာ ငါတို့ဟာ အခြား ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ဝိညာဉ် မီးဖို တွေနဲ့ သေချာပေါက် ထိတွေ့နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီ အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို ကို ရှန်းအာ ကို အရင် ပေးလိုက်ရအောင်။ ကန့်ကွက်စရာ ရှိရင် ပြောနိုင်ပါတယ်”

“ကျွန်တော် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး”

ဝမ်မင် က ပထမဆုံး သူ့သဘောထားကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။

“ကျွန်မလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး”

ကျန်းရှင်းရန် က ပြောလိုက်သည်… မည်သူမျှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်း သည် အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကို သန့်စင်သော အလင်းဒြပ်စင်ဖြင့် သူ၏ ရှေ့တွင် ကိုင်ထားပြီး မုရုံရှန်းအာ အား ပေးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အလင်းဒြပ်စင် ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ခံစားကြည့်ပါ”

ကျန့်ဖုန်း က သူမကို သတိပေးသည်။

“အင်း၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

မုရုံရှန်းအာ သည် ခေါင်းကို ခပ်ပြင်းပြင်း ညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီရဲလာသည်။

ကျန့်ဖုန်း က လူတိုင်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကဲ၊ လူတိုင်း ပင်ပန်းနေပြီ၊ စောစော အနားယူကြရအောင်”

“ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာ ရှိတယ်”

ရုတ်တရက် ယောင်လီ က ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စကားများက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် သူ့ကို ကြည့်ပြီး “ပြော”ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယောင်လီ သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ခေါင်းဆောင်၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို တကယ် ယုံကြည်သွားပြီ။ အခုကစပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အခြေအနေမရှိဘဲ ထောက်ခံပါ့မယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်တော့မှ မိုက်မဲတဲ့ အတွေးတွေ မရှိတော့ပါဘူး”

ဝမ်မင် ကလည်း ကျန့်ဖုန်း ကို လက်မထောင် ပြပြီး ပြောသည်။

“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျားထက် ပိုကောင်းတဲ့ အခြား နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်”

ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်ပြီး အထီးကျန်နေသော ဖန်းလီ ကလည်း သူတို့၏ စကားများကို သဘောတူသည်။ သူမသည် ကျန့်ဖုန်း ကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

“ရှင်က တကယ်ကောင်းတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ပါ”

ဤသို့ ကြားသောအခါ ကျန့်ဖုန်း သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဒါဟာ ကျွန်တော် လုပ်သင့်တာပါ။ ကျွန်တော်လည်း ကောင်းတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားပြီး သင်ယူနေပါတယ်”

အားလုံး ပြောပြီးသောအခါ ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ အဖွဲ့ကို တကယ့် အဖွဲ့ အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီဟု ခံစားရသည်။

လူတိုင်း၏ နှလုံးသား များ စည်းလုံးပြီး သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သော မိတ်ဖက်များကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

လူတိုင်း အနားယူရန် သူတို့၏ ကုတင်များသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်း သည် တံခါးကို ညင်သာစွာ ဆွဲဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာသည်။

မုရုံရှန်းအာ သည် ဝိညာဉ် မီးဖို ကို စတင် စုပ်ယူနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤအချိန်တွင် သူသည် တပ်စခန်း တွင် နေရန် မသင့်တော်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အလင်းဒြပ်စင် အပေါ် ဆွဲဆောင်မှုသည် မုရုံရှန်းအာ ထက် များစွာ ပိုမြင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ တပ်စခန်း တွင် နေသရွေ့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို အပေါ် ဆွဲဆောင်မှုသည်လည်း အလွန် ပြင်းထန်နေမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မုရုံရှန်းအာ ၏ ဝိညာဉ် မီးဖို စုပ်ယူမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် နတ်ဆိုးနှင် ခံတပ် ၏ မြို့ရိုးထိပ်သို့ လျှောက်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင် တဖြည်းဖြည်း လင်းလာပြီး အဝေးမှ အရှေ့ဘက်တွင် အနီရောင် တိမ်များ ပေါ်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် ညင်သာသော လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ ကို သယ်ဆောင်လာရာ စိတ်ခံစားချက်ကို အနည်းငယ် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

“ဒင်း၊ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီ။ host သည် အဆင့် ၇ နတ်ဆိုး ၁ ကောင် နှင့် အဆင့် ၅ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် ၁၀ ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဆုလာဘ်များ တွက်ချက်နေသည်…”

“ဒင်း၊ ဆုလာဘ်များ အောင်မြင်စွာ တွက်ချက်ပြီးပါပြီ။ host သည် စနစ်ဒင်္ဂါး ၈၀၀၀ ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ host ၏ လက်ရှိ စနစ်ဒင်္ဂါး လက်ကျန်မှာ ၁၄၆၁၆ ဖြစ်သည်”

ရုတ်တရက် ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ နောက်မှ ခြေသံများကို သတိပြုမိသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းရှင်းရန် တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဘာလို့ ကောင်းကောင်း မနားတာလဲ။ ဒီကို ဘာလုပ်ဖို့ လာတာလဲ”

“ရှန့်အာ က ဝိညာဉ် မီးဖို စုပ်ယူတာ စတင်နေပြီ၊ အလင်းဒြပ်စင် က အရမ်း မျက်စိကျိန်းစရာ ကောင်းတယ်။ ကျွန်မ အိပ်လို့မရဘူး၊ ကျင့်ကြံ ဖို့လည်း စိတ်မပါဘူး၊ ဒါကြောင့် လမ်းလျှောက်ဖို့ ထွက်လာတာ”

ကျန်းရှင်းရန် သည် ညင်သာစွာ ပြုံးပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ကျွန်မတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဖန်းလီ လည်း တပ်စခန်း ကနေ ထွက်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ က အမှောင် ဆိုတော့ တပ်စခန်း ထဲမှာ နေရတာ သူ့အတွက် အရမ်း မသက်မသာ ဖြစ်နေတယ်”

ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါ ဒါကို ဘယ်လို မေ့လျော့နေရတာလဲ။ ငါ အခုပဲ တပ်စခန်းမှူး ကို သွားရှာပြီး တခြား တပ်စခန်း တစ်ခုအတွက် လျှောက်လွှာတင်လိုက်မယ်”

ကျန့်ဖုန်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ကျန်းရှင်းရန် က သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

“အခု မသွားပါနဲ့ဦး၊ ကျွန်မ ပြောစရာ ရှိတယ်”

ကျန့်ဖုန်း သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှင်းရန် ကို ကြည့်ကာ သူမ စကားပြောရန် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ကျန်းရှင်းရန် သည် ကျန့်ဖုန်း ကို ကြည့်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကောင်းကင်ယံရှိ အနီရောင် တိမ်များ ကို ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် ကျန်းရှင်းရန် ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်ရှိ ဖြူဖျော့မှု နှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများရှိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ကို မြင်လိုက်ရပြီး အနည်းငယ် ရင်နာသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ပြောချင်တာကို ပြောလိုက်ပါ။ ငါတို့ကြားမှာ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေဖို့ လိုသေးလို့လား”

သူသည် သူ၏ လက်ကို ကျန်းရှင်းရန် ၏ ပခုံးပေါ် တင်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို သက်သာစေရန် ညင်သာသော အလင်းဒြပ်စင် ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ကျန့်ဖုန်း၊ ငါတို့ကြားက အကွာအဝေးက ပိုပြီး ဝေးကွာလာသလို ခံစားရတယ်”

ကျန်းရှင်းရန် သည် သူမ၏ ပုံမှန် တက်ကြွပြီး လျင်မြန်သော အမူအရာမပါဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျင့်ကြံမှု ကိစ္စတွေကို အလျင်စလို လုပ်လို့ မရဘူး။ အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပါရမီ ကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာပါ့မယ်”

ကျန့်ဖုန်း က သူမကို နှစ်သိမ့်သည်။

“ငါ အဲဒီအကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဆိုလိုတာကို နင် နားလည်ရဲ့လား”

ကျန်းရှင်းရန် သည် ကျန့်ဖုန်း ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဆံများတွင် ထိခိုက်လွယ်သည့် အရိပ်အယောင်ပေါ်လာသည်။

ကျန့်ဖုန်း အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ၏ နှလုံးသား သည် လှုပ်ရှားမှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘဲ သူ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ဆန့်တန်းကာ ကျန်းရှင်းရန် ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။