အခန်း (၁၄၅-၃၄၆

၃၄၅) တောနက်ထဲသို့တစ်ဖန်ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း

လော်ယွမ်သည် အနီးအနားမှ အဝတ်စုတ်တစ်စကို ရှာဖွေပြီး မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ထုပ်ပိုးကာ ကျောတွင်လွယ်ထားလိုက်သည်။

မူလက သတ္တဝါကြီး၏အလောင်းမှ ပစ္စည်းအချို့ ထပ်ယူချင်သော်လည်း ထိုအရာများတွင်သတ္တဝါကြီး၏ ကျန်ရှိနေသော စိတ်စွမ်းအားက အလွန်နည်းပါးနေသည်ကို တွေးမိပြီး လက်လျှော့လိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အကြေးခွံအနည်းငယ်ကိုသာ ခွာယူပြီး အဝတ်စုတ်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

လော်ယွမ်က လင်းဖေးယန်ကို နှိုးလိုက်သည်။

လင်းဖေးယန် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ အလျင်အမြန် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာအနည်းငယ် ရဲတွတ်သွားသည်။

သူမ၏ အပေါ်ထပ်ဝတ်ထားသောအင်္ကျီမှာ မီးလောင်ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်မနေပေ။ အပေါ်ထပ်အင်္ကျီအောက်တွင် ပုစဉ်းရင်ကွဲတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ငွေမီးခိုးရောင် အကြေးခွံ သားရေဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဤသားရေဝတ်စုံသည် ကာကွယ်ရေးအတွက် သိပ်အသုံးမဝင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မီးလောင်သွားပါက ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်မသွားစေရန် ကာကွယ်ပေးသော အနည်းငယ် လုံခြုံမှုရှိသည့် အတွင်းခံသဘောမျိုးသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သူမ၏ သေးသွယ်ကျစ်လျစ်ပြီး အချိုးအစားကျနသော ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ပေါ်လွင်စေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... တာဝန်ပြီးပြီ ပြန်ရအောင်" လော်ယွမ်က အံ့သြသော အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ပွယောင်းသော အပေါ်ထပ်အင်္ကျီအောက်တွင် ဤမျှအချိုးအစားကျသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ရင်သားအရွယ်အစားမှာ (ဒီကပ်) ခန့်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ခါးမှာ သူ၏ပေါင်လောက်ပင် တုတ်ပုံမရပေ။

"အင်း..." လင်းဖေးယန်သည် မသိစိတ်ဖြင့် ပြန်ထူးလိုက်သော်လည်း သူမ၏လေသံမှာ ပျော့ညံ့လွန်းနေကြောင်း ချက်ချင်းသတိပြုမိလိုက်သည်။ ဦးဆောင်မှုကို အလုခံလိုက်ရချေပြီ။ ဒီလိုဖြစ်၍မဖြစ်ပေ၊ သူမက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်အတွက် သူမသာလျှင် ဆုံးဖြတ်သင့်သည်။ သူမသည် လော်ယွမ်ကိုကြည့်ရင်း အကြည့်လွှဲကာ တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် ပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ပြီးပြီဆိုရင်လည်း ပြန်ကြတာပေါ့"

လော်ယွမ်က သူမကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဤခေါင်းဆောင် အနည်းငယ် မူမမှန်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်ဖြင့် စခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။ လင်းဖေးယန်သည် လက်သီးကိုဆုပ်ကာ ရှေ့မှ သွက်လက်စွာ လျှောက်သွားသည်။ သတ္တဝါကြီး၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးမသွားပေ။ သူမ၏အတွေးများသာ ထိန်းချုပ်ခံခဲ့ရပြီး မြင်နိုင်၊ ကြားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အဖြစ်အပျက်များကို ချက်ချင်းပြန်မှတ်မိလာသည်။ အရှက်ရစရာမြင်ကွင်းကို ပြန်သတိရမိသောအခါ မျက်နှာပူလာပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ခြေလှမ်းများကို ပိုမိုမြန်ဆန်လိုက်သည်။

လော်ယွမ်သည် ဓားတရားအဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ ဌာနသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ၁၀ ရက်ဆက်တိုက် သူ မည်သည့်တာဝန်မှ လက်မခံတော့ပေ။ နေ့ဘက်တွင် ဌာန၌လေ့ကျင့်ပြီး ညဘက်တွင် မြို့ပြင်ထွက်၍ ဆက်လက်လေ့ကျင့်သည်။ ရုတ်တရက်တိုးပွားလာသော ခွန်အားကို စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မှသာ ဉာဏ်ပညာသစ်ပင်ကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

သူနေ့တိုင်း စောစောစီးစီးထွက်သွားပြီး ညဘက်မှ ပြန်ရောက်လာတတ်သည်။

အချိန်တစ်လခန့် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မှတ်စုစာအုပ်ထဲရှိ သဲလွန်စများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပယ်ဖျက်လိုက်ရာ ကျန်ရှိသော သဲလွန်စများ နည်းပါးလာသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဒီ အဆင့်မစ်ရှင် ၅ ခုကို ပြီးမြောက်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၃၉၉၂၀/၁၅၃၆၀၀ အထိ ရောက်ရှိလာသည်မှလွဲ၍ ဉာဏ်ပညာသစ်ပင်၏ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝရှာမတွေ့ပေ။

တစ်နေ့တွင် သူသည် မှတ်သားထားသော သဲလွန်စများကို ပြန်လည်ဖတ်ရှုကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဉာဏ်ရည်မြင့်သက်ရှိများ၏ သက်သေအထောက်အထားအချို့မှာ အလွန်ထင်ရှားသော်လည်း အမှန်တကယ် သွားရှာသောအခါ ဘာမှမတွေ့ရပေ။ ၎င်းတို့အားလုံး တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူယုံကြည်သည်။ သဲလွန်စတစ်ခုက တိုက်ဆိုင်မှုဖြစ်နိုင်သော်လည်း အားလုံးက တိုက်ဆိုင်မှုဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ပြဿနာက မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသနည်း။

ထိုစဉ် မတော်တဆမှုဖြစ်ပွားရာ နေရာများ၏ ညွှန်းကိန်းကို သတိထားမိလိုက်သည်။ အနည်းငယ်ဆက်တိုက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုဝင်လာကာ အတွင်းရေးမှူး စွန်းယွီထင်းကို ကျောက်သင်ပုန်းအဖြူနှင့် မင်ဖျက်ရန်တောင်းပြီး လောင်ဂျီကျူ၊ လတ္တီကျူမျဉ်းများကို အကြမ်းဖျင်းဆွဲကာ ကိုညွှန်းကိန်းများကို မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် မသိသာသော်လည်း အမှတ်အသား ၁၀ ခုကျော်လာသောအခါ ထိုနေရာများသည် သတ်မှတ်ဧရိယာတစ်ခုအတွင်း စုစည်းနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက အမှတ်အသားအားလုံးကို စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဝိုင်းလိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်အားတက်ကြွမှုများ ပေါ်လာပြီး ဧရိယာအကျယ်အဝန်းကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်ကြည့်ရာ စတုရန်းကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ "ဒါကြောင့်ကိုး... ဘာလို့ ရှာမတွေ့တာလဲဆိုတော့ သူတို့လှုပ်ရှားနေတဲ့ဧရိယာက အရမ်းကျယ်နေလို့ကိုး"

လော်ယွမ်သည် အပြင်ဘက်ပိုင်းရောက်လေ အမှတ်အသားများ ပိုမိုစိတ်လေဖြစ်သည်ကို သတိထားမိလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အသိုက်အမြုံသည် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်တွင် မဟုတ်ဘဲ တောနက်ထဲတွင် ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်အနီးတောထဲတွင် ဤမျှကြီးမားသော ဉာဏ်ရည်မြင့်မျိုးစိတ်တစ်ခု ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် လေးလံသောခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်ဧရိယာသာ ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာလျှင်ပင် ချက်ချင်းသိရှိနိုင်ပြီး ချေမှုန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျဆုံးနယ်မြေများ၊ အဆုံးမရှိသော တောနက်ကြီးထဲတွင် နောက်ထပ် ဉာဏ်ရည်မြင့်မျိုးစိတ်ပေါင်း မည်မျှ ပေါက်ဖွားနေပြီး အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေကြမည်နည်း။

တစ်နေရာတည်းတွင် အခြေချနေသော ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်သည် အစွမ်းထက်ပုံရသော်လည်း လူသားတို့၏ နောက်ဆုံးခံတပ်ဖြစ်နေပြီး မည်သည့်ထိခိုက်မှုကိုမျှ ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ပေ။

လော်ယွမ်သည် အသိုက်အမြုံရှိမည့် အရပ်မျက်နှာကို ခန့်မှန်းပြီးနောက် ရုံးဒါရိုက်တာ ချန်ရှင်းကျယ်ကို အကြောင်းကြားကာ ဌာနမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ သွားလာနေပြီး ဆယ်မိနစ်အတွင်း မျှော်လင့်ချက်မြိုမှထွက်ခွာကာ နာရီဝက်အကြာတွင် တောနက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လေပြင်းကြောင့် လော်ယွမ်၏ အဝတ်အစားများ တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲရင်း အောက်ဘက်မြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တောရိုငေ်းနယ်မြေနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်သည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာနှစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ မြင်ကွင်းတစ်ဆုံး စိမ်းလန်းနေပြီး အသက်ဓာတ်များ ပြည့်လျှံနေကာ အဆုံးမဲ့ စိမ်းလန်းသော သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထူထပ်သော အပင်များသည် နေရောင်ခြည်ကို လုယက်ကာ မြေပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားကြသည်။ လော်ယွမ် အထက်စီးမှ ကြည့်ရှုသော်လည်း အစိမ်းရောင်မှလွဲ၍ ဘာမှမမြင်ရပေ။

သူသည် ခေတ္တမျှကြည့်ရှုပြီးနောက် သားကောင်ထိုးသုတ်မည့် သိမ်းငှက်တစ်ကောင်အလား ကောင်းကင်မှ ထိုးဆင်းလိုက်သည်။ အရှိန်သည် အသံထက်မြန်လုနီးပါးဖြစ်လာပြီး မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းများက စေးပျစ်လာကာ အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

ဤအမြန်နှုန်းသို့ရောက်သောအခါ လေ၏ခုခံမှုသည် ထိုးတက်လာပြီး ဆွဲငင်အားသာ အဓိကသက်ရောက်နေသည်။ စိတ်စွမ်းအားသည် လမ်းကြောင်းထိန်းချုပ်ရုံမှလွဲ၍ သိပ်အရာမရောက်တော့ပေ။ မကြာမီ သူသည် အရှိန်ကိုလျှော့ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလိုက်သည်။

သူသည် သစ်ပင်ပန်းမန်ရနံ့သင်းပျံ့နေသော လေကို တစ်ဝကြီး ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ စက်ရုံမီးခိုးငွေ့များဖြင့် ညစ်ညမ်းနေသော မြို့ပြလေထုနှင့်ဝေးကွာပြီး ဤမျှလတ်ဆတ်သောလေကို မရှူရှိုက်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင် တောနက်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံများကို ရံဖန်ရံခါ ပြန်တွေးမိသော်လည်း လွမ်းဆွတ်ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ စိမ်းလန်းစိုပြေသော တောအုပ်သည် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မည်သူမျှ ထိုကဲ့သို့ မနက်ဖြန်မသေချာသော လူရိုင်းဆန်ဆန်ဘဝကို လွမ်းဆွတ်မည်မဟုတ်ပေ။

မြက်ခင်းပြင်နှင့် ချုံပုတ်တောများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် လော်ယွမ် သစ်တောထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ နေ့လယ်ခင်းဖြစ်သော်လည်း အလင်းရောင်မှိန်ဖျော့သွားပြီး ညနေစောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လူအများအပြား ဖက်ထားမှမိသော သစ်ပင်ကြီးများ၊ စပါးအုံးမြွေကဲ့သို့ ရစ်ပတ်နေသော နွယ်ပင်များနှင့် အဆိပ်ဆူးများပါသော ချုံပုတ်များက ရှေးဦးကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ချုံပုတ်ထဲမှ ပိုးကောင်များသည် အစာနံ့ရသဖြင့် သူ့အနားသို့ ပျံဝဲလာကြသည်။ ဤပိုးကောင်များသည် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် သန္ဓေပြောင်းလဲနေသဖြင့် မူလပုံစံကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။ လော်ယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဇလုံအရွယ်အစားရှိသော ပိုးကောင်အများအပြား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။

ပြီးနောက် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်ရာ ရောင်စုံအရည်များ ပေါက်ထွက်လာသည်။ သူ တောထဲသို့ဆက်ဝင်လာခဲ့သည်။

နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် မျက်စိနောက်စရာကောင်းသော သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါ တစ်ဒါဇင်ကျော် သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ အားနည်းသော ပိုးမွှားများမှာမူ လမ်းတစ်လျှောက် အလိုလိုသေဆုံးကုန်ကြသည်။ ယခု လော်ယွမ်က အတွေ့အကြုံမရှိသောသူ မဟုတ်တော့ပေ။ ကံဆိုးပြီး အဆင့် ၇ အထက် သက်ရှိများနှင့် မတွေ့ဆုံသရွေ့ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့်အရာ မရှိသလောက်ပင်။

၁၇ မှတ်ရှိသော ခွန်အားကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်နှုန်းသည် သာမန်လူတစ်ယောက်၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်နေပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လေထုကွဲအသံထွက်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အစွမ်းကုန်အသုံးပြုပါက အသံထက် နှစ်ဆမြန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ကျန်းမာတောက်ဓားကို အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် အားနည်းသော အစိမ်းရောင်အဆင့် (အဆင့် ၆) သတ္တဝါများကို လက်ချည်းဗလာဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၃၄၆) ထူးဆန်းသည့်ဖြစ်ရပ်

"ဟမ်"

လော်ယွမ် အာမေဋိတ်သံတစ်ချက်ပြုလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ကာ ချုံပုတ်ထဲရှိ အရိုးစုပုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အရိုးစုဖြစ်နေခြင်းက ထူးဆန်းသည်တော့ မဟုတ်။ ဤသစ်တောထဲတွင် နေရာတိုင်း၌ အရိုးစုများ ရှိနေသည်။ လူအရိုးစုဖြစ်စေ၊ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါများ၏ အရိုးစုဖြစ်စေ ဤသစ်တော၏ မြေပြင်အနှံ့တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။

လော်ယွမ်၏ အာရုံကို အမှန်တကယ် ဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ ဓားခုတ်ရာ၊ ပုဆိန်ခုတ်ရာများ ထင်ရှားစွာ ကျန်ရှိနေသော သစ်သားတုတ်ချောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သစ်သားတုတ်ချောင်းဟု ဆိုသည်ထက် တိုင်လုံးတစ်လုံးဟု ဆိုလျှင် ပိုမှန်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ပန်းကန်လုံးအကြီးစားတစ်လုံးစာခန့် တုတ်ခိုင်ပြီး အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ဆက်ထားကာ အလျား ၁၂ပေခန့် ရှည်လျားသည်။ လော်ယွမ်က တိုင်လုံး၏သေးငယ်သော အဖျားဘက်ကို မကြည့်လိုက်ရာ ကီလိုဂရမ်တစ်ရာကျော် လေးလံသည်ကို တွေ့ရသည်။ တုတ်ချောင်းတစ်ခုလုံးဆိုလျှင် ကီလိုဂရမ်သုံးရာခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။

၎င်းက လူသားတွေ ကိုင်တွယ်နိုင်သော လက်နက်မဟုတ်တာ သေချာသည်။

လော်ယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အပုပ်နံ့ကို အောင့်ခံကာ ချုံပုတ်များကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ အတွင်းမှ အရိုးစုမှာ လုံးဝ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အရိုးစုမှာ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းသာ ရှိပြီး အောက်ပိုင်းမှာ ပျောက်ဆုံးနေသည်။ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်ကောင် ချီသွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဦးခေါင်းခွံ၏ မျက်လုံးပေါက်များထဲတွင် လက်မလောက် တုတ်ခိုင်ပြီး အဆီတဝင်းဝင်းဖြစ်နေသော လောက်ကောင်များက တိုးဝင်သွားလာနေကြသည်။ လော်ယွမ်၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အရိုးစုအောက်မှ မရေမတွက်နိုင်သော အဆိပ်ရှိပိုးမွှားများ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

အရိုးစုကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ပရိုင်းမိတ် (မျောက်ဝံမျိုးနွယ်) ဖြစ်ကြောင်း သိသာသော်လည်း လူသားများထက် များစွာ ကြီးမားနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း တစ်ခုတည်းကပင် ၆ပေခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မရှိတော့သော အောက်ပိုင်းကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် အရပ်အမောင်း ၁၅ပေခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး လက်ဆေးဘေစင်အရွယ်အစားခန့် ရှိသည်။ လော်ယွမ် ဦးခေါင်းခွံကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ သက်ရှိအများစုကဲ့သို့ လုံးဝန်းသောပုံစံ မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် ရှည်လမျော ဆလင်ဒါပုံစံ ဖြစ်နေပြီး ဦးခေါင်းနောက်စေ့မှာ အလွန်ရှည်လျားသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ဘေးနားတွင် ဆွေးမြေ့နေသော သားရေတစ်ချပ်လည်း ရှိနေသေးသည်။ ဤအချက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းနေစရာပင် မလိုဘဲ ၎င်းတို့သည် အသိဉာဏ်ရှိသော မျိုးနွယ်စုများဖြစ်ကြောင်း လော်ယွမ် သိလိုက်သည်။

လော်ယွမ် မူလနေရာတွင် ရပ်လျက် မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး နှာခေါင်းဖြင့် အနည်းငယ် ရှူရှိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အရိုးစုမှ အပုပ်နံ့၊ သစ်ပင်ပန်းမန်အမျိုးမျိုး၏ ရနံ့၊ သားရေနံ့၊ သစ်ရွက်ဆွေးနံ့ စသည့် အနံ့ပေါင်းမြောက်မြားစွာက လော်ယွမ်၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ယခု လော်ယွမ်၏ နှာခေါင်းအာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် အမဲလိုက်ခွေးများထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လေထဲတွင်ရှိသော သစ်ပင်ပန်းမန်များ၏ ရနံ့ကိုပင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤအလောင်းမှာ အရိုးစုဖြစ်နေသည်အထိ ဆွေးမြေ့နေပြီဖြစ်ရာ အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီကို မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် မိုးမရွာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အနံ့အသက် အစအနတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းမိလိုက်သည်။ ထိုအနံ့ကို အခြေခံပြီး အလောင်းပိုင်ရှင်၏ ခြေရာခံကို ဝေဝါးဝါး ခန့်မှန်းနိုင်လိုက်သည်။

အနံ့ခံပြီး လော်ယွမ် မီတာရာဂဏန်းခန့် လျှောက်သွားလိုက်ရာ နောက်ထပ် အလောင်းသုံးလောင်းကို ထပ်မံတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အနီးအနားရှိ ချုံပုတ်များထဲတွင် တိုက်ခိုက်ထားသည့် လက္ခဏာများလည်း ရှိနေသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အနံ့မှာ ရုတ်တရက် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို လော်ယွမ် သတိထားမိလိုက်သည်။ ထွက်လာသည်မှာ "လူ" တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ အုပ်စုလိုက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ သူတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အစုအဖွဲ့များ ကွဲသွားပြီး အခြားဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြပုံရသည်။

ဤ "လူ" အုပ်စုတွင် ရှစ်ယောက်ခန့် ရှိမည်ဟု လော်ယွမ် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အမဲလိုက်ရန် ထွက်လာကြပုံရပြီး ဤနေရာအရောက်တွင် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်ယောက်မှာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားပြီးနောက် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်သည့် သတ္တဝါမှာ အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် နောက်ထပ် နှစ်ယောက် ထပ်မံသေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားကာ လေးဘက်လေးတန်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤခန့်မှန်းချက်များက သိပ်အသုံးမဝင်လှဘဲ လော်ယွမ်၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းမှာ ဤနေရာတွင် အနံ့အသက် ပြင်းထန်နေသဖြင့် သူတို့ကို သိပ်အပင်ပန်းခံ လိုက်ရှာနေစရာ မလိုတော့ခြင်းပင်။

သူ၏ အရှိန် ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး မျောက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သစ်ကိုင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ သစ်တောအတွင်း၌ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား တိတ်တဆိတ် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးသွားလိုက်သည်။

ရှေ့တွင် လူလုပ် အမှတ်အသားများ ပိုမိုများပြားလာပြီး သစ်ပင်ကြီးအများအပြား ခုတ်လှဲခံထားရသည့် အရာများ တွေ့ရသည်။ ထိုစဉ် သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သစ်ကိုင်းများကြားမှ ကွယ်ဝှက်၍ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တရှပ်ရှပ် အသံများနှင့်အတူ ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန် ထူးဆန်းသော လူ့ဘီလူး တစ်ဆယ်ကျော်ခန့် သူ့မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤလူ့ဘီလူးအုပ်စု၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြွက်သားများ အဖုအထစ် ထနေပြီး ခွန်အားကြီးမားသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အရပ်အပုဆုံးမှာ ၁၂ပေခန့်ရှိပြီး အမြင့်ဆုံးတစ်ကောင်မှာ ၁၉ပေကျော်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အမွှေးအမျှင်မရှိဘဲ ပြောင်ချောနေပြီး အသားအရေမှာ အစိမ်းပုပ်ရောင် ဖြစ်သည်။ ဆလင်ဒါပုံစံ ဦးခေါင်းများကြောင့် စားဖိုမှူးဦးထုပ် ဆောင်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သာမန် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါများနှင့် ကွာခြားသည်မှာ သူတို့၏ ခါးတွင် ကြမ်းတမ်းသော သားရေစကို ပတ်ထားပြီး လက်ထဲတွင် လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ သို့သော် လူသားများအမြင်တွင်မူ ဤလက်နက်များသည် အလွန်ခေတ်နောက်ကျနေပြီး အများစုက သစ်သားတုတ်ချောင်းများသာဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် လော်ယွမ်ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ခေါင်းဆောင်လုပ်သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားသွားအကျယ် ၃ပေခန့်ရှိသော သံမဏိပုဆိန်ကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသံမဏိပုဆိန်ကြီးမှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုလုပ်ထားသည်။ ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှလွဲ၍ လက်ရာမှာ ပြောပလောက်စရာ မရှိပေ။ မျက်နှာပြင်မှာ မညီမညာဖြစ်နေရုံသာမက ဓားသွားမှာလည်း နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက် ဖြစ်နေပြီး နေရာတိုင်းတွင် အက်ကွဲရာများနှင့် လွှသွားကဲ့သို့ အထစ်များ ဖြစ်နေသည်။ ပုဆိန်ကိုယ်ထည်တွင် အက်ကြောင်းသေးသေးလေးများပင် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သံမဏိအစစ် ဖြစ်သည်။ ထိုမီးခိုးရောင်သန်းနေသော ငွေရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်ရင်း လော်ယွမ်၏ မျက်နှာ တည်သွားသည်။

ကျောက်ခေတ်၊ ကြေးခေတ်၊ သံခေတ်မှသည် ပထမအကြိမ် စက်မှုတော်လှန်ရေးကာလ သံမဏိခေတ်အထိ၊ လူသားယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းကြောင်းသည် ပစ္စည်းကိရိယာ အသုံးပြုမှု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း သမိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဤကောက်ချက်က အနည်းငယ် ဘက်လိုက်ရာ ရောက်သော်လည်း သံမဏိကို အသုံးပြုလာနိုင်ခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ ဤအသိဉာဏ်ရှိသော မျိုးနွယ်စုသည် သတ္တုသန့်စင်ခြင်း နည်းပညာအချို့ ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ပြသနေသည်။

သူ့ရင်ထဲတွင် စိုးရွံ့မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပြီးခဲ့သောတစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သော အသိဉာဏ်ရှိ မျိုးနွယ်စုမှာ မီးကိုသာ အသုံးပြုတတ်သေးသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သံမဏိကိုပင် ကျိုချက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အသိဉာဏ်ရှိ မျိုးနွယ်စုများ၏ ယဉ်ကျေးမှု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု မြန်ဆန်ပုံမှာ လူကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။ လူသားများအနေဖြင့် ယခုအဆင့်ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း ပေါ်ပေါက်လာသော ဤအသိဉာဏ်ရှိ မျိုးနွယ်စုများအတွက်မူ မည်သည့်အဟန့်အတားမျှ မရှိဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လူသားတွေက ဒီမျိုးနွယ်စုတွေကို တကယ်ပဲ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါ့မလား။

သူသည် ဤလူ့ဘီလူးအုပ်စုကို စိုက်ကြည့်ရင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လာသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ လူသားမျိုးနွယ် ဂုဏ်တက်လျှင် သူလည်း ဂုဏ်တက်မည်၊ ကျရှုံးလျှင် သူလည်း ကျရှုံးမည်။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်သာ ပျက်စီးသွားပါက သူ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်လျှင်တောင်မှ နေရာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာပြီး အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် ရုန်းကန်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

လော်ယွမ်၏ ဓားရှည်က အသံတိတ် ငြင်သာစွာ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သစ်ကိုင်းပေါ်မှ တိတ်တဆိတ် ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

"လူသား #%#￥"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော လူ့ဘီလူးက ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသော လော်ယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကျန်လူများ အလျင်အမြန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။

ရှင်းလင်းပြတ်သားသော "လူသား" ဟူသည့် စကားလုံးနှစ်လုံးကြောင့် လော်ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ လူ့ဘီလူးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဤလူ့ဘီလူးအုပ်စုသည် သူ့ကို စတင်မြင်တွေ့ချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း သူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း လျော့ကျသွားသည်ကို လော်ယွမ် ခံစားမိလိုက်သည်။

"လက်နက်ချရင်... ရှင်မယ်... ပြန်ခုခံရင်... သေမယ်"

ခေါင်းဆောင်လုပ်သူ လူ့ဘီလူးက သွားဖြဲနားဖြဲဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံမှာ မပီမသဖြစ်နေပြီး အသံမှာ လေးလံအက်ကွဲနေသည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ကျန်ရှိသော လူ့ဘီလူးများက လော်ယွမ်ကို လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

လော်ယွမ် ဘယ်ညာကြည့်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းက စကားတောင် ပြောတတ်နေပါလား"

"လက်နက်ချရင်... ရှင်မယ်... ပြန်ခုခံရင်... သေမယ်" ခေါင်းဆောင် လူ့ဘီလူးက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောပြန်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခွန်းပဲ သင်ထားတဲ့ပုံပဲ... ဒါဆိုရင်လည်း သေလိုက်ကြတော့"

လော်ယွမ်၏ ကျန်းမာတောက်ဓား တုန်ခါသွားပြီး ဓားသွားမှ မမြင်နိုင်သော လေလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ၆ပေခန့် ရှည်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းသည် စိတ်စွမ်းအားအလွှာမဟုတ်ဘဲ အသစ်ပေါင်းစပ်ထားသော ကျန်းမာတောက်ဓားကိုယ်နှိုက်တွင် ပါရှိသည့် ထက်ရှသော အငွေ့အသက်ဖြစ်သည်။

"#￥%#@"

လော်ယွမ်က ပြန်လည်ခုခံရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းဆောင် လူ့ဘီလူးသည် စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သူ အဆက်မပြတ် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထို "လူသား" လေးကို အရှင်ဖမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေကြသည်။ သူ သံသယဖြစ်သွားပြီး ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူသားလေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ လည်ပင်းမှ အနည်းငယ် နာကျင်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် လည်ပင်းကို စမ်းသပ်ရန် ပြုလုပ်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် လေပေါ်သို့ မြောက်တက်သွားကာ လည်ပတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်...

ဦးခေါင်းဆယ်လုံးကျော် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသော သွေးတိုင်လုံးကြီးများက လော်ယွမ်၏ ပတ်လည်တွင် မြင့်တက်လာသည်။

သူ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး မျက်နှာမကောင်းပေ။ မည်မျှပင် ဉာဏ်ကောင်းသော မျိုးနွယ်စုဖြစ်ပါစေ လူသားဘာသာစကားကို ဆရာမပါဘဲ တတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် စောစောက လူ့ဘီလူးများ သူ့ကို လက်နက်ချခိုင်းသည့် အပြုအမူများနှင့် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်းမသိသော သံမဏိပုဆိန်တို့ကို ထောက်ချင့်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိနေပြီဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...