အသက်အဆိပ် (အပိုင်း ၄)

~သို့သော်ငြားလည်း အရှိန်အဝါအချို့က သူ့အား လှမ်း၍ ပိတ်ဆို့ထားဆဲပင် ဖြစ်၏။

ထိုအရှိန်အဝါများမှာ ဝေဝါးနေပြီး သဲကွဲခြင်း မရှိလှပေ။

လူအချို့မှာမူ တွေဝေတုံဆိုင်းနေကြဆဲ ဖြစ်လေသည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်းတစ်ယောက် ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်၏။ ဆက်လက်၍ ငြိမ်သက်စောင့်ဆိုင်းနေ၍ မဖြစ်တော့ချေ။

သူက အားနည်းသယောင် ဟန်ဆောင်နေလေလေ၊ အခြားသူများက အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းအား အနိုင်ကျင့်ရန် လွယ်ကူသည်ဟု ပို၍ ထင်မှတ်လာကြလေလေ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“တာအိုဆရာ... ခင်ဗျားစကားတွေက ယုံရခက်လိုက်တာ...” ခရမ်းရောင်ဓား အကြီးအကဲက ပေါက်ကရတွေ ဆက်ပြောနေတုန်းပဲ။

ဒါပေမဲ့ တာအိုဆရာ လုံရှန်းက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်လေ၏။

“ဝုန်း...”

'ကောင်းကင်ဘုံလူသား တံတား' ပွင့်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား စုစည်းလာသည်။ လက်သီးတံဆိပ်နှစ်ခုသည် ယင်နှင့် ယန် အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ တစ်ခုစီတွင် နက်နဲသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေကာ ခရမ်းရောင်ဓား အကြီးအကဲဆီသို့ ဖိနှိပ်ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

ခရမ်းရောင်ဓား အကြီးအကဲ အကြီးအကျယ် လန့်သွား၏။

စောစောပိုင်းက သူ ကြားသိခဲ့ဖူးသည်မှာ တာအိုဆရာ လုံရှန်းသည် တစ်ကိုယ်တော် စွမ်းအားဖြင့် 'သေမင်းနက် ဓားသခင်' နှင့် 'မျက်ခုံးဖြူ အဘိုးအို' တို့နှစ်ဦးစလုံးကို ရင်ဆိုင်နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည် ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ကနဦးတွင်မူ သူက ဤသတင်းစကားကို အနည်းငယ် ချဲ့ကားပြောဆိုလွန်းသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိသေးသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ... လက်တွေ့အခြေအနေက သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားနေသည့်ပုံ ပေါက်နေလေတော့သည်။

သူ အလျင်အမြန် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားချီက သက်တံတစ်ခုအလား ဖြာထွက်လာပြီး၊ ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံထားကာ ထက်ရှပြီး ထူးဆန်းအံ့ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားသော မျဉ်းကြောင်း တစ်ကြောင်း ပေါ်လာပြီး အဝေးထိ ရှည်ထွက်သွား၏။ စစ်သင်္ဘော အများအပြား ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားကြပြီး၊ သင်္ဘောပေါ်မှ သိုင်းပညာရှင်များ ပင်လယ်ထဲသို့ အလုအယက် ခုန်ဆင်းလိုက်ကြရသည်။

သို့သော် ဤ သက်တံရောင် ဓားချီသည် လက်သီးတံဆိပ် နှစ်ခုကို လုံးဝ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဒါက တာအိုဆရာ လုံရှန်း ယင်ယန် လက်သီးသိုင်းကနေ နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ ယင်နဲ့ ယန် အပြောင်းအလဲပဲ။ အနှစ်သာရကို ယူပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် 'တာအို' ထဲမှာ ပေါင်းစပ်ထားလိုက်တာ။

လက်သီးတံဆိပ် နှစ်ခုက အချင်းချင်း ဆွဲငင်လိုက်ကြရာ၊ ဓားချီသည် ချက်ချင်း လိမ်ဖယ်သွားလေတော့သည်။

ခရမ်းရောင်ဓား အကြီးအကဲ၏ ကြောက်လန့်တကြား အကြည့်အောက်တွင်...

လက်သီးတံဆိပ်က ဖိနှိပ်ချလိုက်သည်။

ပင်လယ်ပြင်ကြီး နိမ့်ဆင်းသွား၏။

သူ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး သွေးများ အန်ထွက်လာသည်။

သေမင်းနက် ဓားသခင်နှင့် မျက်ခုံးဖြူ အဘိုးအိုတို့ထက် အဆင့်မြင့်ပါသည် ဆိုသော ဤကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီးသည်လည်း တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့။ သိသိသာသာပင် နိမ့်ပါးနေ၏။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။

စောစောက ပူလောင်နေသော စိတ်ဆန္ဒများ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားကြသည်။

လောဘကြောင့် မျက်စိကန်းနေကြသူ အချို့လည်း အသိပြန်ဝင်လာကြသည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ စွမ်းအားက လူအများအပြားကို ပြန်လည် စဉ်းစားသွားစေခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင်ဓား အကြီးအကဲသည် သွေးများ အန်ရင်း ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ့မျက်နှာထားက မရေမရာ ဖြစ်နေ၏။ တည်ငြိမ်နေသော တာအိုဆရာ လုံရှန်းကို ကြည့်ရင်း၊ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ကြောက်ရွံ့စိတ်များ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ့ရှေ့မှ လူသည် တကယ့်ကို ခန့်မှန်းရခက်လွန်းသည်။

“တာအိုဆရာ... ဒီနေ့ စော်ကားမိတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

သူ လိုလိုလားလားပင် အရှုံးပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်အုပ်ချီကာ နောက်ဆုတ်သွားလေတော့သည်။

ဤလူသည် 'အရှက်မဲ့၍ မျက်နှာပြောင်တိုက်နိုင်ခြင်း' ဟူသော ရှားပါးသည့် ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် ပြည့်စုံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သူ့အတွက် ကိုယ့်အသက်ထက် အရေးကြီးသည့်အရာဟူ၍ မည်သည့်အရာမျှ မရှိချေ။ အခြေအနေ မဟန်ဟု ထင်မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့်အခါမျှ ဇွတ်တိုး၍ လုပ်ဆောင်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။

ယခုတွင် သူ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ အမွေအနှစ်လုပွဲ၌ အသာစီးရယူနိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် လက်လျော့လိုက်ပြီး ဘေးထွက်ထိုင်ကာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ခရမ်းရောင်ဓားအကြီးအကဲ၏ နောက်ဆုတ်သွားခြင်းက လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့လေ၏။

အစကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသော သေမင်းနက်ဓားသခင်နှင့် မျက်ခုံးဖြူအဘိုးအိုတို့သည်လည်း သူတို့၏ စိတ်အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ကြပြီး၊ အကြည့်များမှာ တည်ငြိမ်သွားကြသည်။

တာအိုဆရာလုံရှန်း၏ ပြတ်သားမြန်ဆန်လှသော လုပ်ရပ်သည် ထိရောက်မှု ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ လူအုပ်ကြီးကို ကောင်းစွာ ခြိမ်းခြောက် ဟန့်တားနိုင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော တပည့်များကို ခေါ်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

အဝေးဆီတွင်...

စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ထပ်မံ ဖွဲ့တည်လာပြီး၊ စွမ်းအားကြီးသော ဓားသမားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။

“လော့ဖူ ဓားသခင်ပဲ... သူက အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းနဲ့ အငြိုးအတေး ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... 'စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံ ဓားသခင်' ပေါ်လာတုန်းက သူ အရှက်ကွဲခဲ့ရဖူးတာလေ”

လူတစ်ယောက်က အသစ်ရောက်လာသူကို မှတ်မိသွား၏။

လော့ဖူ ဓားသခင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။ ထိုစကားများက သူ့အနာဟောင်းကို ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်ရ၏။ သူ လူကြားထဲ မထွက်တာ နှစ်တွေ ကြာနေပြီကို၊ လူတွေက မှတ်မိနေကြတုန်းပင်။

သူသည် တာအိုဆရာ လုံရှန်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ကျုပ် ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင်... ခုနက ခင်ဗျား သုံးလိုက်တဲ့ သိုင်းကွက်က 'ယင်ယန် လက်သီးသိုင်း' မဟုတ်လား”

“ဒီမှာရှိတဲ့ လူတော်တော်များများ သိကြမှာပါ... ယင်ယန် လက်သီးသိုင်း ဆိုတာ 'ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ဂိတ်တံခါး' ရဲ့ စမ်းသပ်မှု တစ်ခုလေ... ခင်ဗျား အသုံးပြုပုံကို ကြည့်ရတာ အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့ပုံပဲ... ဒါတောင်မှ အမွေအနှစ် မရခဲ့ဘူးလို့ ပြောရဲသေးတာလား”

လော့ဖူ ဓားသခင်က တဲ့တိုးကြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ယခင်ကမူ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းသည် အမွေအနှစ်ကို ရရှိသွားသည်ဟူသော ခိုင်လုံသည့် သက်သေအထောက်အထား တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ စွမ်းအားပြသမှုကိုလည်း မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ သူတို့အားလုံး လက်လျော့ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြားလည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့၏ စိတ်အာရုံများက တဖန်ပြန်လည်၍ လှုပ်ရှား နိုးကြားလာကြပြန်တော့သည်။

“ဖြစ်နိုင်ရင်... တာအိုဆရာ လုံရှန်းက ကျုပ်တို့ကို ရှင်းပြချက်လေး ပေးပါလား”

လော့ဖူ ဓားသခင်က ဓားကို ရင်ခွင်ထဲ ပိုက်ထားရင်း၊ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တာအိုဆရာ လုံရှန်း၏ မျက်လုံးများ ရေခဲတမျှ အေးစက်သွား၏။

“မင်းက ဘာကောင်မို့လို့... ဒီတာအိုဆရာက မင်းကို ရှင်းပြနေရမှာလဲ”

လော့ဖူ ဓားသခင်၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွား၏။

သူ စကားပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ အဝေးဆီမှ ဖျော့တော့သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သူက အရည်အချင်း မမီပါဘူး... ဒါပေမဲ့... ဒီ သူတော်စင်က မေးရင်ရော မင်း ရှင်းပြနိုင်မလား”