အခန်း (၅၄၆-၅၄၇)

Chapter 546

တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ပစ်မှတ် ၃

လင်းရှန်၏ အစီအစဉ်မှာ ၄ နာရီခန့် အိပ်စက်ပြီး အရုဏ်မတက်မီ ပြင်ဆင်မှုများကို ကြိုတင်လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်၊၊

သို့သော် ယိကျင်းရှိ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှု၏ သက်ရောက်မှုမှာ ဤမျှအထိ ကျန်ရှိနေဦးမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ၊၊

သူလှဲချလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် အရိုးထဲအထိ စိမ့်အောင် အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခွန်အားများကို စုပ်ယူသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်၊၊ ကီကီနှင့် မီးတောက်တို့လည်း ထိုအတိုင်းပင် ခံစားနေကြရသည်၊၊

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှောင်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ညစ်ညမ်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုလိုက်မိသည်၊၊

သို့သော် အချိန်နှောင်းသွားပြီဖြစ်သည်၊၊

ပြင်းထန်လှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်လာသည်—

ဝမ်းနည်းမှု၊ နာကျင်မှု၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ဖြစ်သည်၊၊

ငရဲပြည်မှ အော်ဟစ်သံများကဲ့သို့သော အသံများမှာ သူ၏ နားထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်၊၊

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ ဘီလီယံနှင့်ချီသော ဖုတ်ကောင်များ၏ ငိုကြွေးသံများနှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်နှင့် အဆုံးမရှိသော အိပ်မက်ဆိုးကြီးထဲသို့ ဝါးမြိုခံလိုက်ရသလိုပင်၊၊

ဤသည်မှာ လင်းရှန်အတွက် အမှောင်ကျူးကျော်မှု၏ ကူးစက်နိုင်စွမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထင်ထင်ရှားရှားခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

သူသည် ကုတင်ပေါ်တွင် အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး လှုပ်ရှား၍မရဘဲ တောင့်တင်းနေသည်—တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ကို ဖိထားသကဲ့သို့ပင်၊၊

“သေလိုက်စမ်း၊ သေမှပဲ မင်း လွတ်မြောက်လိမ့်မယ်...”

“ငါ ဝါးမြိုခံရတော့မယ်၊ ငါ ပုပ်သိုးသွားတော့မယ်”

သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းသောအရာများ ပြည့်နှက်နေသည့် အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်၊၊

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တီးတိုးပြောသံများသည် နတ်ဆိုးများ၏ ဂါထာမန္တန်များကဲ့သို့ သူ၏နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်နေပြီး သူ၏အသိစိတ်ကို ဖြိုခွဲနေသည်၊၊

လင်းရှန်သည် လူသားတို့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သမျှ အဆိုးရွားဆုံးသော နှိပ်စက်မှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ပင်—

လက်ချောင်းများ တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း အချိုးခံရခြင်း၊ မျက်နှာ အရေခွံခွာခံရခြင်းနှင့် အရိုးထဲအထိ ထိုးဖောက်နေသော နာကျင်မှုများ ဖြစ်သည်၊၊

ထိုအချိန်တွင် သူသည် အော်ဟစ်ချင်စိတ် ပေါက်လာပြီး ချန်ဆီရွှမ်ကိုဖြစ်စေ… တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုဖြစ်စေ လှမ်းခေါ်ချင်နေသည်၊၊

သူသည် ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းပြီး ATကာကွယ်ရေးကို ထုတ်လွှတ်ချင်နေသည်—

သို့သော် သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ၊၊

အကြောက်တရားက ပုရွက်ဆိတ်သန်းပေါင်းများစွာကဲ့သို့ တက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံး၊ နား၊ နှာခေါင်းနှင့် ဦးနှောက်တို့ကို ကိုက်ခဲနေကြသည်၊၊

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သွေးကပ်ဘေးပန်းမှ အမှောင်စွမ်းအင် အနည်းငယ်သည် ထူးဆန်းသော ကုဗတုံးကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လင်းရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်၊၊

သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားမှာ အလိုအလျောက် စတင်လည်ပတ်လာသည်၊၊

ခဏချင်းမှာပင် လင်းရှန်သည် သူ၏ အာရုံခံစားမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုစနစ်များ ပြန်လည်နိုးထလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်၊၊

သူ၏ အသိစိတ်က ထိန်းချုပ်မှုကို ပြန်လည်ရယူလိုက်သည်၊၊

မကြာမီမှာပင် အမှောင်ညစ်ညမ်းမှုများမှာ စတင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုများမှာလည်း လျော့ပါးသွားသည်၊၊

ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော လင်းရှန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားလေသည်၊၊

ထိုအချိန်မှသာ အမှောင်ကျူးကျော်မှုက ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့၏ တစ်ညတည်းမှာပင် ဘီလီယံနှင့်ချီသော လူသားများကို မည်သို့ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူ အမှန်တကယ် နားလည်သွားတော့သည်—

ထို့ပြင် စိတ်ဓာတ်မခိုင်မာသူများ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရထားသူများသည် အဘယ်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ဖိအားအောက်တွင် ပြိုလဲသွားကြရသည်ကိုလည်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်၊၊

ကံကောင်းသည်မှာ အနန္တရထားတွင် ထူးဆန်းသော ကုဗတုံးရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊

၎င်းသာ မရှိပါက ရထားပေါ်ရှိ လူဦးရေ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ အတွင်းပိုင်းတွင် သန္ဓေပြောင်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ၊၊

နဂါးတောင် ၁ ၏ ဤပြဿနာအပေါ် ဖြေရှင်းချက်မှာ ရထားတွဲတိုင်းတွင် တွဲခေါင်းဆောင်နှင့် ဒု-တွဲခေါင်းဆောင်များကို ခန့်အပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်၊၊

ဤလူများကို ရှီတိယွမ်နှင့် နန်ကျင်းတို့က လက်ရွေးစင်များ ရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး စွမ်းရည်မြင့်မားကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်၊၊

သူတို့မှာ နေ့စဉ် စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ပုံစံများအတွက်သာမက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စောင့်ကြည့်ရန်အတွက်လည်း တာဝန်ရှိကြသည်၊၊

အကယ်၍ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားပါက ထိုရထားတွဲကို ချက်ချင်း ချိတ်ပိတ်ပစ်မည်ဖြစ်သည်၊၊

…

တွင်းနက် အမှတ် ၃ ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံထားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ကျန်းကျိုးမြို့တွင် အမှောင်ဖုံးနေသော အမိုးများတွင် ဖုတ်ကောင်ကျီးကန်းများ ပြည့်နှက်နေသည်၊၊

၎င်းတို့မှာ အုပ်စုလိုက်ရှိနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ကပ်ပါးပိုးကောင်များ တွားသွားနေကြသည်၊၊

စွန့်ပစ်ထားသော မြို့ကြီးမှာ ခြောက်ကပ်ပြီး ပုပ်ဟောင်သောအနံ့ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများ ဖုံးကွယ်နေကြသည်၊၊

အပြင်သို့ ထွက်ခွာရာလမ်းများ၊ ရထားလမ်းများနှင့် ကားလမ်းများပေါ်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အသားစားခံထားရသော အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်၊၊

အား အား—

ဖုတ်ကောင်ကျီးကန်းများမှာ ရုတ်တရက် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာကြသည်၊၊

သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုက တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကျန်းကျိုးမြို့ တစ်ခုလုံးတွင် အော်သံများ ဆူညံသွားသည်၊၊

ကျီးကန်းထောင်ပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြပြီး မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားသည်၊၊

သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှအထိ ထိတ်လန့်နေကြသနည်း၊၊

မြို့၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုမှာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ဆင်းသက်လာပြီး ကြယ်အလင်းရောင်များအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ပစ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်၊၊

ကျန်းကျိုးမြို့သည် လုံးဝ အမှောင်ကျသွားသည်၊၊

မြို့၏ အလှပြင်ဆင်မှုများပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊၊

နက်ရှိုင်းပြီး တုန်ခါနေသော အသံတစ်ခုမှာ လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်လာသည်၊၊

လမ်းမများပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များမှာ သဲမုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် မြင့်တက်လာပြီး မြို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်၊၊

…

ဖက်ဒရယ်ကြယ်မြို့တော်သည် တစ်ချိန်က နဂါးနိုင်ငံ၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး နည်းပညာမြို့တော်အဖြစ် လူသိများခဲ့ပြီး ‘ကြယ်များ၏ မြို့တော်’ ဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်၊၊

ယခုမူ ၎င်းမှာ ဖက်ဒရယ်အစိုးရဟောင်း၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်လာခဲ့ပြီး အရုဏ်ဦးမြို့တော်ဟု အမည်ပြောင်းလဲထားသည်—၎င်းမှာ လူသားတို့၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုပေသည်၊၊

မည်းမှောင်နေသော မိုးမျှော်တိုက်များသည် ဖြာထွက်နေသော သံမဏိတောအုပ်ကြီးသဖွယ် ရှိနေကာ မြို့လည်ခေါင်မှ အမွှာကြယ်တာဝါနှစ်ခုသည် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသည်၊၊

မြို့၏ အတွင်းဘက်တွင်မူ ကြီးမားလှသော မြို့ပတ်လမ်းကြီး ရှိနေသည်၊၊ ၎င်းမှာ တစ်ချိန်က ကြယ်မြို့တော်၏ လေကြောင်းသံလိုက်လမ်းမကြီးဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းအနိမ့်ပိုင်းမှပင် မြင်တွေ့နိုင်သော အမှတ်အသားတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်၊၊

သို့သော် ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့နောက်ပိုင်းတွင် ဤမြို့ပတ်လမ်းကြီးမှာ လုံးဝ အမှောင်ကျသွားခဲ့သည်၊၊

၎င်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံမှာ ပြိုကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ပျက်စီးနေသော ဧရာမ အဆောက်အအုံကြီးအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်—၎င်းမှာ လူသားနည်းပညာများ၏ နေဝင်ဆည်းဆာကို ပြသနေသကဲ့သို့ပင်၊၊

၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အောက်ဘက်ဇုန်များတွင်မူ နီယွန်မီးများ လင်းထိန်နေဆဲဖြစ်သည်၊၊

လမ်းမတိုင်းနှင့် လမ်းကြားတိုင်းတွင် အရုဏ်ဦးမြို့တော်သို့ ဦးတည်နေသော အမျိုးမျိုးသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်သုံးယာဉ်တန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊၊

ဖက်ဒရယ်လွှတ်တော်က မီတာ ၁၀၀ အထက်တွင် မည်သည့် အလင်းရောင်မျှ မထွက်ရဟု အမိန့်ထုတ်ထားသည်—

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရုဏ်ဦးတံတိုင်း အမှတ် ၁ မှာ အမြင့် မီတာ ၁၀၀ အတိသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်၊၊

မြို့၏ အစွန်းတွင် ဧရာမတံတိုင်းကြီးမှာ မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာပြီး အရုဏ်ဦးမြို့တော်၏ မြို့ဗဟိုချက်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားသည်၊၊

၎င်းမှာ မပြီးစီးသေးဘဲ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိကာ ဘ မရေမတွက်နိုင်သော အလိုလျောက်ကရိန်းများ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စက်ရုပ်များနှင့် သောင်းနှင့်ချီသော အလုပ်ကြမ်းသမားများမှာ နေ့ညမပြတ် အလုပ်လုပ်နေကြသည်၊၊

၁၉၆ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားသော တံတိုင်း အမှတ် ၁ ပေါ်တွင် အချက်ပြမီးများမှာ စစ်အတွင်း အချက်ပြမီးများကဲ့သို့ လင်းလက်နေသည်—၎င်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ သံမဏိကာကွယ်ရေး စည်းဝိုင်းကြီးပင် ဖြစ်သည်၊၊

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမွှာကြယ်တာဝါများတည်ရှိရာ ကြယ်ဆိပ်ကမ်းတွင်မူ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သော တံတိုင်း အမှတ် ၂ က အရုဏ်ဦး မြေအောက်မြို့တော် အမှတ် ၁ နှင့် ဖက်ဒရယ် ကြယ်တာရာသင်္ဘော ဆိပ်ကမ်းအတွက် နောက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးအဖြစ် ရှိနေသည်၊၊

၎င်းသည် လူဦးရေ ထူထပ်လှသော အပြင်ဘက်မြို့ပြဇုန်များကို ခွဲထုတ်ရန်အတွက်လည်း အသုံးဝင်သည်၊၊

ထို့ကြောင့် တံတိုင်း အမှတ် ၂ ၏ အပြင်ဘက် ၁၈ ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးရှိ နေရာအားလုံးကို စုပေါင်းပြီး—

‘ခရိုင်ဟောင်း’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်၊၊

တစ်ချိန်က သိပ္ပံပညာ၏ မြို့တော်မှာ ယခုမူ ဆိုက်ဘာပန့်ခ် စတိုင်နှင့် လူသူကင်းမဲ့သော မြေရိုင်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်၊၊

အနည်းဆုံး လူဦးရေ ၃ သန်းခန့်မှာ ထိုနေရာတွင် ပြွတ်သိပ်နေကြသည်၊၊

ကျဉ်းမြောင်းညစ်ပတ်ကာ ကစဥ့်ကလျားဖြစ်နေသည်၊၊

Chapter 547

တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ပစ်မှတ် ၄

အမြဲတမ်းလိုလို ဒီရေအတက်အကျရှိသော ကောင်းကင်က ဖုံးလွှမ်းနေသည်၊၊

ကောင်းကင်မှ မိုးများ အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေသည်၊၊

လမ်းကြားများထဲတွင် ပုပ်ပွနေသောအနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်၊၊

ဈေးပေါသော ပစ္စည်းများကို ကြော်ငြာထားသည့် ကောက်ကွေးနေသော နီယွန်ဆိုင်းဘုတ်များမှာ တဖျပ်ဖျပ်နှင့် လင်းလက်နေသည်၊၊

လမ်းကြားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး လျှပ်စစ်ကြိုးများပေါ်မှ မိုးရေများက သံအမှိုက်ပုံးများပေါ်သို့ ကျသည့်အသံသာ ကြားနေရသည်၊၊

ကလစ်—

မီးခြစ်မှ မီးတောက်က ခဏတာ လင်းသွားသည်၊၊

ထောင့်တစ်ခု၏ အရိပ်ထဲတွင် အနက်ရောင် သားရေဂျာကင်ဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးမှာ ဦးထုပ်ကို ခပ်ငိုက်ငိုက်ဆောင်းပြီး ရပ်နေသည်၊၊

မီးလင်းသွားချိန်တွင် ငယ်ရွယ်သောမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်၊၊

မကြာမီမှာပင် ခြေသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

လူငယ်က သူ၏ စီးကရက်ကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဦးထုပ်ကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်၊၊

ခြေသံများ နီးကပ်လာသောအခါ ခက်ထန်သော အမူအရာရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်၊၊

သူသည် ဆူးများပါသော သားရေဂျာကင်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ထူးဆန်းသော ဆံပင်ဖြင့်—၎င်းမှာ လူမိုက်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး၏ ပုံစံပင်ဖြစ်သည်၊၊

ထိုလူမှာ ထောင့်နားသို့ လျှောက်လာပြီး နောက်တွင် မည်သူမျှ လိုက်မလာကြောင်း သေချာအောင် စစ်ဆေးလိုက်သည်၊၊ ထို့နောက်မှ ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူငယ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အက်ကွဲသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်—

“ငါ ရှာခိုင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းရော”

လူငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်၊၊ ထို့နောက် သူ၏ သားရေဂျာကင်အတွင်းဘက်မှ တစ်ခုခုကို ထုတ်လိုက်သည်—၎င်းမှာ ဟောင်းနွမ်းနေပုံ ပေါ်သော်လည်း သေသပ်သည့် ယန္တရားလက်တုတစ်ခု ဖြစ်သည်၊၊

လက်မောင်းပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်သန်းနေသော ကြောင်ခေါင်းပုံ ဂရပ်ဖစ်တီးတစ်ခုကို မှုတ်ထားသည်—၎င်းမှာ ယန္တရားပြုပြင်မွမ်းမံအဖွဲ့တစ်ခု၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်ပုံရသည်၊၊

ထိုလူမှာ ၎င်းကို မြင်သည်နှင့် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်၊၊ သူသည် ထိုအစိတ်အပိုင်းကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဘယ်ဘက်လက်တုကို ဖြုတ်လိုက်ကာ အသစ်ကို သူ၏ တံတောင်ဆစ်အဆက်တွင် ကျွမ်းကျင်စွာ တပ်ဆင်လိုက်သည်၊၊

ကလစ်—

စနစ်က အလုပ်လုပ်လာသည်၊၊ ထိုလူမှာ သူ၏ လက်သီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်လိုက်သည်၊၊

သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် လက်ချောင်း အဆစ်များ လှည့်ပတ်သွားစဉ် ဂီယာအသံငယ်လေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

သူ၏ လက်ဆစ်များပေါ်တွင် ပြာလဲ့လဲ့ လျှပ်စစ်တန်းများ လက်သွားသည်၊၊

စီးဆင်းနေသော လျှပ်စစ်သံလိုက် အလင်းတန်းကို ကြည့်ရင်း ထိုလူမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ပေါ်သည်၊၊

“မဆိုးဘူး”

ထို့နောက် သူသည် လူငယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဒေတာသိုလှောင်ကိရိယာငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ ပစ်ပေးလိုက်သည်၊၊

“မြို့ထဲမှာ အခု အခြေအနေတွေ ရှုပ်နေတယ်၊ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့တွေတင် မဟုတ်ဘူး—တပ်ရင်းတွေနဲ့ အိန်ဂျယ်စီမံကိန်းက လူတွေပါ နေရာအနှံ့ ရှိနေကြတယ်… ငါလည်း ဒီလိုမျိုးတွေကို နောက်ဆို ကူညီပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

လူငယ်က ၎င်းကို လက်တစ်ဖက်တည်းနှင့် ဖမ်းလိုက်ပြီး စစ်ဆေးလိုက်သည်၊၊ ထို့နောက် သူ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်၊၊

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်မှ အရေပြားမှာ အလိုအလျောက် ပွင့်သွားပြီး ဒေတာချိတ်ဆက်မှု အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်၊၊

သူသည် ကိရိယာကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဘာမှမပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားလေသည်၊၊

မိုးက ဆက်လက်၍ ရွာသွန်းနေသည်၊၊

ဤအနက်ရောင်မိုးရေများတွင် အမှောင်ကျူးကျော်မှုမှ အဆိပ်အတောက်များ ပါဝင်နေပြီး ညအချိန်ရောက်နေသောကြောင့် ဖက်ဒရယ်မှ အပြင်ဘက်မြို့ကို ညမထွက်ရအမိန့် ထုတ်ပြန်ထားသဖြင့် လမ်းမများပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေသည်၊၊

လူငယ်မှာ လျင်မြန်စွာ လမ်းလျှောက်လာပြီး လမ်းကြားများကို ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဆုံးတွင် သာမန်ပုံစံအဆောက်အအုံတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားသည်၊၊

သူသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ခဏတာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရှေ့ဘက်မှ ကျယ်လောင်လှသော တေးဂီတသံများကို ကြားလိုက်ရသည်၊၊

တံခါးတစ်ခုကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ ဆူညံနေသော မြေအောက်ဘားတစ်ခု ပေါ်လာသည်၊၊

ဖောက်သည်တိုင်းတွင် လက်နက်ကိုယ်စီပါရှိကြသည်၊၊

အင်္ကျီတိုနှင့် ငါးဖမ်းပိုက်စတိုင် စတော်ကင်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော စားပွဲထိုးအမျိုးသမီးများပင်လျှင် သူတို့၏ ခါးတွင် ပြောင်းကြီးကြီးနှင့် သေနတ်နှစ်လက်စီ ချိတ်ထားကြသည်၊၊

သူတို့၏ သေးသွယ်သော ခါးပေါ်တွင် အနီရောင် အစက်ကလေး တစ်စက်ကို တက်တူးထိုးထားသည်—

၎င်းမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနီရောင်သွေးပဲစေ့ပုံစံဖြစ်သည်၊၊

သို့သော် အရုဏ်ဦးမြို့တော်တွင် ထိုကဲ့သို့သော တက်တူးများမှာ အခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုလည်း ရှိသည်၊၊

သွေးပဲစေ့ တစ်ခုပေးရုံနှင့်—ရင်ခုန်စရာ ညတစ်ညကို ရရှိနိုင်သည်၊၊

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူငယ်မှာ ဆူညံနေသော လူအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ထောင့်ရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုသို့ သွားလိုက်သည်၊၊

ထိုနေရာတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေကြသည်၊၊

သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်လှိုင်းတန်ဖိုး အလွန်မြင့်မားသော လူအချို့ ရပ်နေကြသည်၊၊

အမျိုးသမီးမှာ အနက်ရောင်ကုတ်အင်္ကျီရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျော့ရှင်းလှသည်—သူမ၏ ပုံစံမှာ ညစ်ပတ်ဟောင်းနွမ်းနေသော ဘားနှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်၊၊

အမျိုးသားမှာမူ လေကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ပုံစံရှိသည်၊၊

ထိုသူသည် အရိပ်ထဲတွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေပြီး ဘားထဲရှိ မြင်ကွင်းများကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်၊၊

“အစ်ကိုကျန်း”

လူငယ်က အနားသို့ အမြန်တိုးသွားပြီး သိုလှောင်ကိရိယာကို ပေးလိုက်သည်၊၊

ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားမှာ လင်းရှန်နှင့်အတူ တတ်လှမ်းဓာတ်လှေကားတွင် အတူတကွတိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော ကျန်းယွမ်ပင် ဖြစ်သည်၊၊

သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးမှာမူ ဖင်းဂါးအုပ်စု၏ အကြီးအကဲနှင့် ယခုအခါ ငွေကြယ် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထား၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျန်းရှု့ဝေ ဖြစ်သည်၊၊

ကျန်းယွမ်သည် ကိရိယာကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ တတ်ဘလက်ထဲကို ထည့်လိုက်သည်၊၊

အတွင်းတွင်မူ စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာမှ မှတ်တမ်းများ ရှိနေသည်၊၊

လွန်ခဲ့သော တစ်ရက်က ခရိုင်ဟောင်းရှိ အော့ကလန်ရပ်ကွက်တွင် ထူးဆန်းသည့် လူသားတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု သတင်းတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်၊၊

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုပါက ၎င်းမှာ မြို့တွင်း ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့များ၏ တာဝန်သာဖြစ်သည်၊၊

အရုဏ်ဦးမြို့တော်တွင် ညဘက်၌ ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်၊၊

အကယ်၍ သေဆုံးသူ ၅၀ အောက်သာ ရှိပါက ၎င်းမှာ သတိထားစရာပင် မလိုပေ၊၊

သို့သော် ဤကိစ္စမှာ ထူးခြားနေသည်၊၊

တိုက်ခိုက်ခံရသူမှာ လွတ်လပ်သောလေယာဉ်တန်းဖြစ်သည်၊၊

သူတို့တွင် အဖွဲ့ဝင် အများကြီးမရှိသော်လည်း အားလုံးမှာ စွမ်းအားရှင်များဖြစ်ကြသည်—သူတို့ထဲမှ လေးဦးမှာ ရူးသွပ်သူအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်၊၊

ထူးဆန်းသည်မှာ ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးမှာ တစ်ညတည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

၎င်းမှာ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့များနှင့် စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်များစွာရှိနေသော ဇုန်ထဲတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အလွန်ဆန်းကြယ်နေသည်၊၊

လွတ်လပ်သောလေယာဉ်တန်းမှာ ထိုဒေသတွင် နာမည်ကြီးပြီး အမှောင်ညတိုက်ခိုက်မှုများတွင် ဦးဆောင်လေ့ရှိသူများ ဖြစ်သည်၊၊

သူတို့၏ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားမှုက အော့ကလန်ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်၊၊

မှတ်တမ်းတွင် ၃ စက္ကန့်မျှသာ ပါရှိသည်၊၊

အမှောင်ထုထဲတွင် အရပ်ရှည်ရှည်လူတစ်ယောက်က လမ်းထောင့်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သွားသည်၊၊

သူသည် ကင်မရာနားသို့ နီးကပ်လာချိန်မှာပင် မှတ်တမ်းမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားသည်၊၊

လျှပ်စစ်သံလိုက် အနှောင့်အယှက်တစ်ခုခုက အချက်ပြမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်၊၊

ကျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မှတ်တမ်းကို အနှေးပြကွက်ဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

ထိုလူမှာ ထူးဆန်းသော ဦးထုပ်ရှည်ကြီးတစ်လုံးကို ဆောင်းထားသည်၊၊

သူ၏ ဝတ်စုံမှာ အခြားရာစုနှစ်တစ်ခုမှ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်၊၊

ညဘက် အမြင်အာရုံမြှင့်တင်ရေးစနစ်နှင့် ကြည့်လျှင်ပင် အကွာအဝေးမှာ အလွန်ဝေးနေသဖြင့် မျက်နှာကို သေချာ မမြင်ရပေ၊၊

ဖတ်—

နူးညံ့သော လက်ချောင်းတစ်ခုက ကျန်းယွမ်၏ တတ်ဘလက်ပေါ်သို့ ကျလာပြီး မှတ်တမ်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်၊၊

“ဒီမှာကြည့်”

ကျန်းရှု့ဝေက ထိုလူ၏ မျက်လုံးနေရာကို ထောက်ပြလိုက်သည်၊၊

ပုံရိပ်ထဲတွင် မျက်လုံးများထဲမှ အနီရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု လက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်၊၊

ကျန်းယွမ်က သက်ပြင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ပြီး လေသံမှာ လေးနက်သွားသည်၊၊

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ… နောက်ထပ် အနီရောင်အရိုးစုသတ္တဝါ တစ်ကောင်ပဲ—ယန္တရားနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါကို ပေါင်းစပ်ထားတာပဲ”

“အဲဒီအနီရောင်ကမ္ဘာက လူတွေ အခုဘာတွေကို သုတေသန လုပ်နေကြလဲဆိုတာ ငါတကယ်မသိတော့ဘူး”

ကျန်းရှု့ဝေက အဝေးမှ နေရာရှိ ဆူညံနေသောလူအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်၊၊

“ငါတို့ လူတွေက တွင်းနက် အမှတ် ၅ ကနေ လွတ်လာပြီးနောက်ပိုင်း လုလင်းတောအုပ်ထဲမှာ ပျက်စီးနေတဲ့ တိတ်ဆိတ်သောမြို့‌တော်ကို တွေ့ခဲ့ကြတယ်”

“ဖက်ဒရယ်က အဖွဲ့တစ်ခုကို လွှတ်ထားပြီးပြီ”

“အပြင်ဘက်မှာ အလောင်းကောင်တွေ ဝိုင်းနေပြီး အတွင်းထဲမှာလည်း သန္ဓေပြောင်းမှုတွေနဲ့ အနီရောင်သတ္တဝါတွေ သွားလာနေကြတယ်”

“ရိက္ခာပြတ်လပ်နေတာကြောင့် အရုဏ်ဦးမြို့တော်က အပြင်ရော အတွင်းပါ ကမောက်ကမဖြစ်နေပြီ”

“သူတို့ တံတိုင်း အမှတ် ၁ ကို အပြီးသတ်ပြီး မြို့ပြကာကွယ်ရေးအခွန်တွေ ကောက်ပြီးရင် ပြင်ပမြို့က လူတွေကို စွန့်ပစ်လိုက်ကြလိမ့်မယ်လို့ ငါခန့်မှန်းတယ်”

“သူတို့ အပြီးသတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး”

ကျန်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်၊၊

“မြေအောက်မြို့ထဲမှာ ပုန်းနေတာကလည်း ဘေးကင်းဖို့ အာမမခံနိုင်ဘူး”

“သူတို့ရဲ့ ရေပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ သူတို့ရဲ့ ရာစုနှစ်ရိက္ခာတွေက ရယ်စရာပဲ ဖြစ်နေမှာပဲ”

“အခု စတားဖလိ့ဆိပ်ကမ်းမှာ သင်္ဘောတွေ အပြည့်ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဖက်ဒရယ်က တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေလဲဆိုတာ အပြင်လူတွေ မသိနိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား”

ကျန်းရှု့ဝေ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊၊

“အဲဒါက ဖက်ဒရယ်နဲ့ ဖီးနစ်အသင်းတို့အတွက် ခေါင်းခဲစရာပဲ”

“ရေသန့်စင်မှုနည်းပညာတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း အမှောင်ကျူးကျော်မှု အဆိပ်တွေကို မစစ်ထုတ်နိုင်သရွေ့တော့ အလကားပဲ”

“မိန်းကလေးကျန်း”

ကျန်းယွမ်က သူမကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖန်ခွက်ကို အသာအယာ လှည့်လိုက်သည်၊၊

“မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို ငါစောင့်နေတာ ကြာလှပြီ”

ကျန်းရှု့ဝေက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်—

“ဘာတွေ လောနေတာလဲ”

“ညဉ့်နက်လာပြီ”

“အရုဏ်ဦးမြို့တော်က မုန်တိုင်းရဲ့ ဗဟိုချက်ဖြစ်လာတော့မယ်”

“ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဘယ်မှသွားစရာ မလိုပါဘူး”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီလူက နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီလေ”

“လင်းရှန်လား”

ကျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်၊၊

“ဖီးနစ်ရဲ့ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရေဒီယိုက သတင်းတွေအရဆိုရင် သူက စီလန်မှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုဖန်တီးခဲ့တယ်”

“အခု ဖီးနစ်အသင်းပဲဖြစ်ဖြစ်… ဖက်ဒရယ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကမ္ဘာပျက်စေချင်တဲ့ အုပ်စုပဲ ဖြစ်ဖြစ်—“

“ငါတို့ရဲ့ ယန္တရားစွမ်းအားရှင် မိတ်ဆွေလေးကတော့ အခုဆိုရင်...”

သူက မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်—

“တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေပြီ”