အခန်း (၅၅၂-၅၅၃)

Chapter 552

သဲကန္တာရ သံမဏိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ၂

ထိုအချိန်တွင် လော့ပုမြို့၏ မြောက်ဘက်တွင်ရှိသော ခြံဝင်းတစ်ခုတွင် ဆူးများတပ်ဆင်ထားပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် လမ်းကြမ်းမောင်း ကား ၁၀ စီးထက်မကမှာ ဘတ်စ်ကားတစ်စီးနှင့် တခြားကားငယ်များကို ဝိုင်းထားကြသည်၊၊ ထိုကြမ်းတမ်းသော ကားများတွင် သံမဏိဆူးများကို ဂဟေဆော်ထားပြီး ဖီးနစ်အဖွဲ့၏ တံဆိပ်ကို ပုံဖျက်ထားသည့် လင်းယုန်နီတံဆိပ်များပါရှိသည်၊၊ ကားရှေ့ရှိ လက်နက်များမှာ ခြောက်သွေ့နေသော သွေးများဖြင့် စွန်းထင်နေသည့် အသားကြိတ်စက်ကြီးများနှင့် တူနေသည်၊၊

ထရပ်ကားတစ်စီးကို လှောင်အိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားပြီး အကျဉ်းသား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထည့်ထားသည်၊၊ သူတို့၏ ဝတ်စုံများကို ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့မှာ အဖွဲ့တစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်ကြပေ၊၊ အချို့မှာ သံမျက်နှာဖုံးများနှင့် သံခြေကျင်းများ ဝတ်ထားရသည်— ၎င်းမှာ နိုးကြားသူများ သို့မဟုတ် စွမ်းအားရှင်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်ပုံရသည်၊၊ အများစုမှာ အမျိုးသားများ၊ ကလေးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည်၊၊

မကြာသေးမီက အဖမ်းခံရသူအချို့မှာ အော်ဟစ်ရုန်းကန်နေကြပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်၊၊ ကုန်လှောင်ရုံတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် လူမိုက်အုပ်စုမှာ ရူးသွပ်သော ပါတီတစ်ခု ကျင်းပနေကြသည်၊၊ ဆူးချွန်များပါသော အင်္ကျီများနှင့် ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူတို့သည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်၊၊ ထိုရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုထဲတွင် အမျိုးသမီး ၆ ယောက် သို့မဟုတ် ၇ ယောက်မှာ— အဝတ်အစားမရှိ၊ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ကာ ဒဏ်ရာများဖြင့်— သစ်သားသေတ္တာများတွင် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး တစ်လှည့်စီ ရက်စက်စွာ မုဒိန်းကျင့်ခံနေရသည်၊၊

အနီးတွင် အလောင်းအချို့မှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေကြသည်၊၊ ထိုမြင်ကွင်းမှာ တကယ့် ငရဲခန်းပင် ဖြစ်သည်— လူသားမျိုးနွယ်၏ အဆိုးဝါးဆုံး ကမ္ဘာပျက်ကပ် မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊

“အစ်ကိုဂျေ” ဟု လူသိများသော လူမိုက်ခေါင်းဆောင်သည် လင်းယုန်နီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုကို ဦးဆောင်သူ ဖြစ်သည်၊၊ တခြားလူများနှင့် မတူသည်မှာ သူသည် သန့်ရှင်းသော အင်္ကျီဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရွှေရောင်မျက်မှန်တပ်ကာ ဆံပင်ကို သေသပ်စွာဖီးထားသည်— မြို့ပြမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်၊၊

သို့သော် သူ၏ လက်တစ်ဖက်တွင်မူ ဂေါ်ရခါးဓားကောက်ကို ကိုင်ထားပြီး ရုန်းကန်နေသော အသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးကို မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်၊၊ သူမမှာ အကျဉ်းသားများထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဘာမှမဖြစ်သေးဘဲ သူ့အတွက် ချန်ထားပုံရသည်၊၊

သူသည် ထိုအမျိုးသား၏ ပုခုံးကို ဓားဖြင့် မွှန်းလိုက်သည့်အခါ သွေးများမှာ ပန်းထွက်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်၊၊

“အား”

“အဖေ”

သူမသည် စိတ်ဓာတ်ကျစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သံကြိုးများကို အတင်းဆွဲလိုက်ရာ သံဆူးများက သူမ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များကို စုတ်ပြဲသွားစေသည်၊၊ ဘေးရှိ လူမိုက်များမှာ ရူးသွပ်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြုံးနေကြသည်၊၊

အစ်ကိုဂျေ၏ မျက်လုံးများမှာ ရူးသွပ်မှုဖြင့် တောက်ပနေသည်၊၊ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုက သူ့ကို ပို၍ စိတ်ကြွစေသည်၊၊ သူသည် သူ၏ ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊၊

“ဟုတ်တယ်…. အဲဒါပဲ အော်လိုက်၊၊ သူ့ကို ကြည့်ပြီး အော်လိုက်စမ်း”

“သူမကို လွှတ်လိုက်ပါ”

ထိုအမျိုးသားက သွေးများ စီးကျနေသော်လည်း နာကျင်မှုကို မေ့ထားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊၊

ထိုအချိန်တွင် ထရပ်ကားတစ်စီး၏ အမိုးပေါ်မှ မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် အလင်းတစ်ချက် လက်သွားသည်၊၊ ကင်းထောက်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး သူ၏ ရေဒီယိုကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်၊၊

“ခေါင်းဆောင်၊၊ ပြဿနာရှိတယ်—ကြီးမားတာတစ်ခု လော့ဘူထဲကို ဝင်လာပြီ”

အစ်ကိုဂျေသည် စိတ်ပါလက်ပါ ဖြစ်နေစဉ်တွင် ဝေါကီတော်ကီမှ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်၊၊ သူ၏ ရူးသွပ်နေသော အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဇစ်ကို ပြန်ပိတ်ကာ ဘေးရှိလူများကို အော်လိုက်သည်၊၊

“အလုပ်တွေ ရပ်လိုက်တော့”

အနောက်ဘက် ဂိုဘီတွင် မည်သည့်အချိန်မှ သတိကို လျှော့၍ မရပေ— အထူးသဖြင့် ကင်းထောက်က တစ်ခုခုပြောလာသည့်အခါမျိုးတွင် ဖြစ်သည်၊၊ ဤနေရာရှိ လူမိုက်တိုင်းမှာ ထိုအချက်ကို နားလည်ကြသည်၊၊

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် အလုပ်လုပ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ အလုပ်မပြီးသေးသည်ဖြစ်စေ… ဘောင်းဘီများကို ဆွဲတင်ကာ သေနတ်များကို ကိုင်လိုက်ကြပြီး စနစ်တကျပင် ကာကွယ်ရေးအနေအထားပြင်လိုက်ကြသည်၊၊

အစ်ကိုဂျေသည် ကားပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဒီဂျစ်တယ် မှန်ပြောင်းကို ကိုင်ကာ ကင်းထောက်ညွှန်ပြသည့် ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်၊၊ ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်၊၊

လော့ဘူမြို့၏ အဝေးတစ်နေရာတွင် သံမဏိနဂါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော သံချပ်ကာရထားကြီးတစ်စင်းမှာ ရှိနေသည်၊၊ တွဲများ၏ ဘေးဘက်တွင် သွေးနှင့် အသားများ ကပ်ငြိနေသည်မှာ ငရဲမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ပင်၊၊ ထိုအရာ၏ တည်ရှိမှုကပင် အစ်ကိုဂျေ၏ မျက်နှာကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်၊၊ သူက တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊၊

“သေစမ်း… ဒါ စီလန်က အဓိကအင်အားစုပဲ၊၊ ဆုတ်ကြ အခုချက်ချင်း”

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အစ်ကိုဂျေသည် သူ၏ယာဉ်တန်းမှာ ထိုအုပ်စုနှင့် မယှဉ်နိုင်သည်ကို သိလိုက်သည်၊၊ ရန်သူက လော့ဘူတွင် ရပ်နေသဖြင့် သူတို့ သေချာပေါက်စူးစမ်းကြလိမ့်မည်၊၊ ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့က ရထားလမ်းကို သုံးစရာမလိုပေ၊၊ သူတို့ မတွေ့မီ ဂိုဘီထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သရွေ့ ရထားတစ်စင်းမှာ သူတို့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပေ၊၊

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် လူမိုက်များမှာ သူတို့၏ ကားများဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြသည်၊၊ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော အင်ဂျင်သံများက ဟိန်းထွက်လာသည်၊၊ လူမိုက်တစ်ဦးမှာ ကားပေါ်တက်ရင်း မီးလောင်ဗုံးတစ်လုံး ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့ မပြီးသေးသော အမျိုးသမီးများကို မီးရှို့ရန် ပြင်လိုက်သည်၊၊

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော မုတ်ဆိတ်ဗရပျစ်နှင့်တစ်ယောက်က လှည့်ကြည့်ပြီး သူ့ကို ပါးရိုက်လိုက်သည်၊၊

“ဂျေက ဆုတ်မယ်လို့ ပြောနေတာလေ… အသံမထွက်ရဘူးဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား… တကယ့် ငတုံးပဲ”

ယာဉ်တန်း စတင်ထွက်ခွာရန် ပြင်စဉ်တွင် ကင်းထောက်က တစ်ခုခုကို တွေ့သွားပုံရသည်၊၊ သူက ကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေသည်၊၊

“ဖာ့ခ်… အဲဒါ စွမ်းအားရှင်ပဲ”

ထိုစကားမှာ ဝေါကီတော်ကီမှတစ်ဆင့် ကားများထဲသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်၊၊ လူတိုင်းက သေနတ်များကို မောင်းတင်ကာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်လိုက်ကြသည်၊၊

“သူ့ကို ပစ်ချလိုက်”

“မောင်းတော့”

ကောင်းကင်ယံတွင်မူ လုရှင်းချန်သည် လော့ဘူမြို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ မြို့ထဲတွင် ဘာမှ မတွေ့သဖြင့် သူသည် စူးစမ်းသည့် နယ်မြေကို ချဲ့လိုက်သည်၊၊ အဝေးမှနေ၍ ရေကန်ကြီးတစ်ခုရှိသည့် ခြံဝင်းကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်၊၊

လေထဲမှ ကြည့်သည့်အခါ လုရှင်းချန်သည် ထိုကားများကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများဟု ထင်ခဲ့သည်၊၊ သူသည် ညှိနှိုင်းရန် ချဉ်းကပ်ခဲ့သော်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများနှင့် အကျဉ်းသားကားကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်၊၊

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း

လူမိုက်များ၏ ကားများမှ သေနတ်သံများ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် အင်ဂျင်များကို အရှိန်မြှင့်ကာ ဖုန်များ ထသွားစေပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ကြသည်၊၊

“ငါ့ရှေ့မှာတင် လူသတ်ပြီး လုယက်ရဲတယ်ပေါ့၊၊ ဒီနေ့က မင်းတို့ သေရမယ့်နေ့ပဲ”

ဘန်း

ယာဉ်တန်းမှာ သဲကန္တာရထဲတွင် အရှိန်မြှင့်နေစဉ် ကောင်းကင်သို့ သေနတ်များဖြင့် ပစ်နေကြသည်၊၊ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ— ဘတ်စကက်ဘောကွင်း အရွယ်အစားရှိသော မီးလုံးကြီးတစ်လုံးမှာ နေမင်းကို ဖုံးလွှမ်းလျက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်၊၊

“မီးတောက်လက်သီးကွ”

ဝီး—

ပူပြင်းသော နေရောင်အောက်တွင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကားများမှာ သဲကန္တာရကို ဖြတ်၍ မောင်းနှင်လာကြသည်၊၊ အနန္တရထားအနီးရှိ စွန့်ပစ်မြေရိုင်းတစ်နေရာတွင် လူ ၁၀၀ ထက်မနည်း စုဝေးနေကြသည်— ၎င်းတို့မှာ ယာဉ်တန်း ၂၂ ခုမှ ကပ္ပတိန်များနှင့် အထူးအဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြသည်၊၊

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပူးပေါင်းယာဉ်တန်း၏ အပေါ်ဘက်တွင် လက်နက်များ အပြည့်ထုတ်ထားသည်- လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်များ၊ ၁၁၃၀ စက်အမြောက်များ၊ စက်သေနတ်ပစ်စင်များနှင့် ကင်းလှည့်နေသော အစောင့်များက ထိုနယ်မြေကို လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်ထားသည်၊၊ ချဉ်းကပ်လာသော ဖုတ်ကောင်များကိုပင် ကြိုတင်ရှင်းလင်းထားသည်၊၊

လင်းရှန်၊ ချန်ဆီရွှမ်၊ ကီကီ၊ နဂါးတောင် (၁) မှ ရှီတိယွမ်၊ ဂျိုကာယာဉ်တန်းမှ ချီလီ၊ ဘုရင်မ မိုနီကာယာဉ်တန်းမှ မိုနီကာနှင့် လုယောင်၊ လီယီ တို့အားလုံးမှာ ယာဉ်တန်းမောင်းဝင်လာသည်ကို အတူတကွ စောင့်ကြည့်နေကြသည်၊၊

မကြာမီတွင် နဂါးတောင် (၁) မှ စေလွှတ်လိုက်သော လူများနှင့်အတူ ရှုချင်း၊ လုချန်၊ နန်ကျင်းနှင့် ရှောင်ချင်းတို့သည် လင်းယုန်နီဂိုဏ်း၏ ကားများနှင့် တိုက်ခိုက်ခံရသော ယာဉ်တန်းမှ ကားများ၊ အကျဉ်းသား လှောင်အိမ်ကားများကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်၊၊

လှောင်အိမ်ကားထဲတွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ထိတ်လန့်နေကြသည်၊၊ ဤကြီးမားလှသော သံမဏိသားရဲကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အများစုမှာ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချနေကြသည်၊၊ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေကြောင့် သူတို့မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို စိုးရိမ်နေကြသည်၊၊

Chapter 553

သဲကန္တာရ သံမဏိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ၃

ကျွီ ကျွီ၊၊

ရှေ့ဆုံးမှ ကားရပ်သွားသည့်အခါ ရှုချင်းနှင့် ရှောင်ချင်းတို့သည် အင်္ကျီဖြူဝတ် အစ်ကိုဂျေအပါအဝင် နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော လူမိုက် ၇ ယောက် သို့မဟုတ် ၈ ယောက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်၊၊ သူတို့၏ လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းထားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သံကြိုးများ ရစ်ပတ်ထားသည်၊၊

ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်မူ တိုက်ခိုက်ခံရသော ယာဉ်တန်းမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ စုနေကြသည်၊၊ စော်ကားခံရသော အမျိုးသမီးအချို့မှာ စောင်များအောက်တွင် တုန်ရင်နေကြပြီး အချို့မှာ သတိလစ်နေကာ အချို့ကမူ သူတို့၏ အဖော်များ၏ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ငိုကြွေးနေကြသည်၊၊

ဝှစ်—

အထက်မှ ဆင်းသက်လာသော မီးတောက်သည် ဝုန်းခနဲ ဆင်းလာပြီး အစ်ကိုဂျေ၏ ကျောကို ဖိနင်းလိုက်သည်၊၊ ထိုအားကြောင့် အစ်ကိုဂျေသည် သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်၊၊

“မင်းတို့... မျိုးမစစ်ကောင်တွေ… ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား၊၊ ငါ့ကို သတ်ရင် မင်းတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်”

အစ်ကိုဂျေသည် ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်နေသော်လည်း လင်းရှန်နှင့် တခြားလူများကို ရူးသွပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်၊၊ သံကြိုးများနှင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော်လည်း သူသည် မောက်မာနေဆဲပင်၊၊

“အစ်ကိုလင်း… တောင်းပန်ပါတယ်”

လုရှင်းချန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လင်းရှန်ကို တောင်းပန်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊၊

“ဒီတိရစ္ဆာန်ထက် ဆိုးတဲ့ကောင်တွေက အမျိုးသမီးတွေကို နှိပ်စက်နေတာ မြင်လိုက်တော့ ငါ စိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားတယ်… နည်းနည်းတော့ များသွားတယ် ထင်တယ်...”

“ဘယ်နှစ်ယောက် သေသွားလဲ”

လင်းရှန်သည် သွေးများအန်နေသော အစ်ကိုဂျေကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်၊၊

“သူတို့ဆီမှာ လူ ၄၀ လောက် ရှိတယ်… အခု ၇ ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်”

နန်ကျင်းသည် ကားနောက်ခန်းမှ လူမိုက်တစ်ဦးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သဲအိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ပစ်ချလိုက်သည်၊၊ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ဖုန်များ ထသွားကာ အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ သူသည် အော်ဟစ်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ သတိလစ်သွားသည်၊၊

သူမက ရှောင်ချင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ချင်း၏ သေနတ်ဓားတွင် သွေးများ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်၊၊

“တကယ်လို့ ကျွန်မသာ သူမကို မတားရင် တစ်ယောက်မှ ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရှောင်ချင်းသည် ကျန်ရှိသော လူမိုက် ၇ ယောက်ကို ခံစားချက်မဲ့သော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်၊၊ အကယ်၍ သူမကို မတားခဲ့ပါက သူမသည် တစ်ယောက်ကိုမှ ချန်ထားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ၊၊

“သူတို့လို အကောင်တွေက သေသင့်တယ်”

ရှောင်ချင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊၊ သူမ၏ ရှားရှားပါးပါး ရှေးဆန်သော လေသံကြောင့် လင်းရှန်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်— ဒါ ၂၀၆၉ ခုနှစ် မဟုတ်လား၊၊ မီးတောက်ရဲ့ အကျင့်တွေက ကူးစက်တတ်တာလား၊၊

“ဖာ့ခ်… ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို ဘာလို့ အသက်ရှင်ရက်ထားတာလဲ”

ရှီတိယွမ်သည် ထိုလူအုပ်ကို ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊၊

“အကြောင်းရင်းရှိပါတယ်”

ချီလီက ကိရိယာများနှင့် ကားများကို အသေအချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်၊၊

“ဒီကားတွေက သဲကန္တာရအတွက် အထူးပြုပြင်ထားတာ၊၊ အဲဒါက သူတို့က ပြောင်းရွှေ့လာသူတွေ မဟုတ်ဘဲ အနောက်ဘက် ဂိုဘီကို အခြေစိုက်တဲ့ သဲကန္တာရလူမိုက်တွေလို့ ဆိုလိုနေတာပဲ”

ရှီတိယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လင်းရှန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ-

“မင်း သူတို့ဆီက တစ်ခုခုသိချင်လို့လား”

လင်းရှန် မဖြေနိုင်မီမှာပင် အစ်ကိုဂျေက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်-

“သတ်လိုက်လေ၊၊ လုပ်လိုက်၊၊ မင်းတို့ ဒီသဲကန္တာရထဲကနေ လွတ်အောင် ထွက်နိုင်မလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

“ပါးစပ်ပိတ်ထား”

ကီကီသည် ဆက်သွယ်ရေးစနစ်မှ အရာအားလုံးကို ကြားထားသဖြင့် ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်၊၊ သူမက လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုသူ၏ မေးရိုးကို ပိတ်လိုက်သည်၊၊ အစ်ကိုဂျေ၏ သွားများအားလုံး ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသော်လည်း အော်ပင် မအော်နိုင်တော့ပေ၊၊

လင်းရှန်က ရှုချင်းကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ရာ သူမက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အစ်ကိုဂျေကို ကန်ချလိုက်ကာ သူမ၏ သေနတ်ဖြင့် သူ၏ အင်္ကျီကြယ်သီးများကို ဖြုတ်လိုက်သည်၊၊ သူ၏ ရင်ဘတ် ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် သူ၏ နှလုံးသားအထက်၌ မြှုပ်နှံထားသော ရွှေရောင် ဆဋ္ဌဂံပုံကိရိယာလေးတစ်ခု ရှိနေသည်၊၊

“ဒါလား”

“ဟုတ်တယ်” ရှုချင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်၊၊

“သူ့ပြောပုံအရ သူတို့က အဖွဲ့ဝင် တစ်သောင်းကျော်ရှိတဲ့ Iron League ဆိုတဲ့ သဲကန္တာရ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ၊၊ သူတို့က အကျိုးစီးပွားချင်းဆက်နွယ်နေကြတယ်၊၊ အဲဒီကိရိယာက Iron League တံဆိပ်ပဲ— အကယ်လို့ သူ့နှလုံးခုန်သံ ရပ်သွားရင် အနီးနားမှာရှိတဲ့ Iron League ယာဉ်တန်းတွေက ကျွန်မတို့ကို တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်”

“ဟုတ်တယ်”

နောက်ထပ် လူမိုက်တစ်ဦးကလည်း လေသံမာမာဖြင့် ဝင်ပြောသည်၊၊

“မင်းတို့က ငါတို့ကို ထိရင် ဒီသဲကန္တာရထဲကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊၊ Iron League က မင်းတို့ကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲပစ်လိမ့်မယ်”

“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ”

ရှီတိယွမ်က စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

“ငါတို့ကို ငတုံးတွေလို့ ထင်နေတာလား၊၊ အဲဒီအရာက အဲဒီလို အချက်ပြနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား”

“ဒါ အမှန်ပဲ”

အကျဉ်းသားကားထဲမှ နေလောင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက သံတိုင်များကို ကိုင်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်၊၊

“ဒီလူမိုက်တွေက ဖက်ဒရေးရှင်း ဒါမှမဟုတ် ဖီးနစ်ဆီသွားတဲ့ ယာဉ်တန်းတွေကို လုယက်ဖို့ ပူးပေါင်းထားကြတာပဲ… အဲဒီကိရိယာက ရေဒီယိုထုတ်လွှင့်မှုလိုမျိုး ဒေသတွင်းအချက်ပြမှုကို ပို့ပေးတယ်၊၊ အကယ်လို့ ၃ နာရီတိုင်းမှာ အကြောင်းပြန်မှု မရှိရင် အနီးနားက Iron League ယာဉ်တန်းတွေ ဒီနေရာကို စုလာကြလိမ့်မယ်၊၊ ငါတို့ လူတွေလည်း အဲဒီလိုပဲ အသတ်ခံခဲ့ရတာပဲ”

“ငါတို့လည်း အဲဒီလိုပဲ”

နောက်ထပ် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကလည်း လှောင်အိမ်ထဲမှ အော်လိုက်သည်၊၊

“သူတို့က ဆာလောင်နေတဲ့ ဝံပုလွေတွေလိုပဲ”

“အဓိပ္ပာယ်တော့ရှိလာပြီ”

ရှီတိယွမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်၊၊

“မင်းတို့ သေခါနီးမှာတောင် ဘာလို့ မောက်မာနေတာလဲဆိုတာ သိပြီ၊၊ လူတစ်သောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့လား၊၊ ငါတို့ကို ခြောက်နေတာလား”

“အချက်ပြစနစ်တွေ...”

ချီလီက စဉ်းစားတွေးတောရင်း လက်ပိုက်လိုက်သည်၊၊

“ဖီးနစ်ရဲ့ မီးပြတိုက်အချက်ပြစနစ်နဲ့ တော်တော် တူတာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒီလူမိုက်တွေက ဘာလို့ပူးပေါင်းကြတာလဲ၊၊ ဒါက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး”

လီယီက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်၊၊

“ဟုတ်တယ်၊၊ တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်”

လော့ယန်က ထောက်ခံသည်၊၊

“လင်းရှန်”

ချန်ဆီရွှမ်က သူ၏နားနားသို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊၊

“အဲဒီလူက အခုထိ မောက်မာနေတုန်းပဲ၊၊ သူ့မှာ တကယ်ပဲ အားကောင်းတဲ့ နောက်ခံရှိနေတာလား”

လင်းရှန်သည် သွေးစွန်းနေသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် စကားပြောရန် ကြိုးစားနေသည့် အစ်ကိုဂျေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊ သူက ကီကီကို အချက်ပြလိုက်သည်၊၊

“အ— အား”

စိတ်စွမ်းအား အထိန်းအချုပ်မှ လွတ်သွားသည့်အခါ အစ်ကိုဂျေသည် ယခုအခါ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်၊၊ ဤလူများမှာ ကြောက်စရာကောင်းသည်၊၊ သူတို့၏ နည်းလမ်းများမှာ အဆုံးမရှိပေ— သူသည်လည်း ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင် တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း— ထိုသူတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများကိုပင် မယှဉ်နိုင်ပေ၊၊ ခေါင်းဆောင်များမှာမူ ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းပေမည်၊၊

အစ်ကိုဂျေသည် သူ သေရတော့မည်ကို သိသည်၊၊ စိတ်ဓာတ်ကျမှုကြောင့် အက်ဒရီနယ်လင်များ တက်လာပြီး သူ၏ ထိတ်လန့်မှုကို မောက်မာမှုဖြင့် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်၊၊ သူသည် အတင်းထိုင်လိုက်ပြီး သွေးများကို ထွေးထုတ်ကာ ဗလုံးဗထွေး ပြောလိုက်သည်၊၊

“မယုံဘူးလား၊၊ ကောင်းပြီ၊ သတ်လိုက်လေ၊၊ မင်းတို့ရဲ့ အဲဒီရထားကြီး— အဲဒီမှာ ရိက္ခာတွေ၊ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ရတနာတွေ အပြည့်ပဲ၊၊ Iron League က အဲဒါကို သိသွားတာနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ရထားလမ်းကို ဖျက်ဆီးပြီး မင်းတို့အားလုံးကို ယင်ကောင်တွေလို ဖမ်းပစ်မှာ”

“ဟဲဟဲဟဲ... မင်းတို့ ရေပြတ်နေပြီ မဟုတ်လား၊၊ စစ်တပ်တောင်မှ ဒီနယ်မြေမှာ ငါတို့ကို မထိရဲဘူး၊၊ ငါ့ကို သတ်တာက မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ပစ်မှတ်တစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ၊၊ ငါ့ရဲ့ ကျန်တဲ့ လင်းယုန်နီတွေလား၊၊ သူတို့ကတော့ ကောင်းကောင်း နေရတော့မယ်၊၊ ဟားဟားဟား”

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ ပျက်သွားကြသည်၊၊

ဤကဲ့သို့သော ယာဉ်တန်းလေးက လူ ၄၀၀၀ ကျော်ရှိသော အင်အားစုကို ခြိမ်းခြောက်ရဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း၊၊ သို့သော် သူပြောလေလေ ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုရှိလေလေ ဖြစ်သည်၊၊ အကယ်လို့ ဒါအမှန်ဆိုရင် ဤသဲကန္တာရမြေခွေးများမှာ တကယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုပင် ဖြစ်သည်၊၊ သူတို့က ထိပ်တိုက်မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရထားလမ်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ မွန်းစတားများကို ဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် ညဘက်တွင် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်၊၊

ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်များ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်၊၊ ဤလူအုပ်ကို သတ်ရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း— နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်ကတော့ မရေရာပေ၊၊ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် လင်းရှန်နှင့် ရှီတိယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်၊၊