အခန်း (၂၆)

​ကျုံးရှန်သည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျုံးထျန်းယွဲ့၏ လက်ထဲမှ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အရိုး ကို သိမ်းယူလိုက်သည်။

​"ကဲ ယွဲ့အာ သမီး အထွတ်အထိပ်တာအိုဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ်မြေထဲကို အမြန်သွားပြီး ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံတော့"

ကျုံးရှန်က လေးနက်တည်ကြည်သော အသံဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်။

​သူမကို လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

​"အစောင့်အရှောက်တွေ ထွက်လာပြီဆိုရင် သမီးက ဒီ နန်ယန် စီရင်စု မှာပဲ ကျင့်ကြံရမယ် တာအို ရွှေအမြုတေ အဆင့်မရောက်မချင်း ဘိုးဘေးကို လာမတွေ့နဲ့ဦး"

​ကျုံးရှန် ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ သူ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

"သမီးရဲ့ ပါရမီရယ် သူတော်စင်တာအိုအရိုး နဲ့ အထွတ်အထိပ်တာအိုခန္ဓာ တို့ကြောင့် ဘိုးဘေးတို့ ပြန်တွေ့ဖို့ အချိန်သိပ်ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

​ကောင်းကင်တာအို၏ အခြေအနေအား ကျုံးရှန် အာရုံခံစားမိသောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အလေးအနက် မှာကြားနေခြင်းဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက ကောင်းကင်တာအို သည် ပိုပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်လာပြီး ခန့်မှန်းရခက်လာသည်။

​ဝမ်ရှန့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ ကံတရားများသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မြင့်တက်လာသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် နောက်ထပ် ခေတ်တစ်ခေတ်၏ အထွတ်အထိပ် ကံတရားများ ရောက်ရှိလာရန် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ လိုသေးသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤထူးဆန်းသော ကံတရားမြင့်တက်မှုသည် ကျုံးရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကံတရားကျိန်စာကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းလမ်းဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းလာစေသည်။

​သူသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်ကြည့်ရာ ကံတရား၏သားသမီးများ ဝမ်ရှန့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာနေကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လောကရဲ့အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကံပါလာသူများသည် ညဘက်ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်များပမာ များပြားစွာ ပေါ်ပေါက်လာနေကြသည်။

​ရှေးဟောင်းရတနာများနှင့် ပျောက်ဆုံးနေသော အမွေအနှစ်များသည်လည်း မြေကြီးထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ယခင်ခေတ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤအချိန်ကာလသည် ထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်အလွန်များလှသည်။

​"ကမ္ဘာကြီးက မကြာခင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်တော့မယ်"

ကျုံးရှန်က သတိပေးလိုက်သည်။

"အကာအကွယ်ပေးမယ့် တာအိုအစောင့်အရှောက် မရှိပဲ အပြင်လောကကို ထွက်ခွာသွားတာက ကျားကိုအရွက်သွားကျွေးနေသလိုပဲ"

​ကျုံးထျန်းယွဲ့သည် သူမ၏ ဘိုးဘေးစကားကို လျစ်လျူရှုရဲခြင်း မရှိပေ။ သူမ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

​"ဘိုးဘေး… ယွဲ့အာ သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ် ဘိုးဘေး စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး"

​ကျုံးရှန်က သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ကို လှန်လိုက်ရာ ဆန်းကြယ်သော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုး မိစ္ဆာသတ်လက်စွပ် သည် သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

သူသည် ထိုစွမ်းအားကြီး လက်နက်ကို ကျုံးထျန်းယွဲ့၏ လက်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

​"သွားတော့ ကလေး"

သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သမီး ဝင်သွားပြီးရင် ဘိုးဘေး ဒီ ကြေးမုံ ကို ယူလိုက်တော့မယ် စိတ်မပူပါနဲ့ ကြေးမုံက အခုလောလောဆယ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ အလုပ်လုပ်တာပါ"

"အထွတ်အထိပ်တာအိုဧကရာဇ်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဒီမှန်တစ်ချပ်တည်းမှာပဲ ကန့်သတ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး သမီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မြင့်လာတဲ့အခါ လမ်းကြောင်းသစ်တွေက အလိုလို ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်"

​ကျုံးရှန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောပြီးသောအခါ ကျုံးထျန်းယွဲ့ သူ့ကိုထပ်မံ ဦးခိုက်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးစကား တစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"သွားတော့"

​ထူးဆန်းတောက်ပသည့် သင်္ကေတတစ်ခုသည် သူ၏ နှုတ်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး ကျုံးထျန်းယွဲ့ကို ရစ်ပတ်ကာ ကြေးမုံပြင်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွား​လိုက်တော့သည်။

ထိုအခါ ကြေးမုံပြင်သည် ရေငြိမ်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်ခဲတစ်လုံးပြစ်ချလိုက်သလိုမျိုး လိုင်းကယက်များထလာပြီး ခဏအကြာတွင်တော့ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

​"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ မင်းပဲ"

ကျုံးရှန်သည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး ကြေးမုံပြင်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​သူ၏ ပုံရိပ်သည် ခေတ္တမျှ ဝါးသွားပြီးနောက် စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သောအခါ ပြန်လည် ထင်ရှားပီသလာသည်။

"အချိန်ကုန်နေပြီ ငါ မြန်မြန်လုပ်မှ ဖြစ်တော့မယ်"

​ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ပတ်လိုက်သောအခါ သန့်စင်သော စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် လည်ပတ်နေသော ဓားသွားတစ်ခုသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် ပေါ်လာသည်။

​ထိုဓားသွားသည် စူးရှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော မှော်သင်္ကေတများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်လောက်အောင် ထက်ရှနေလေသည်။

၎င်းသည် ကြေးမုံပြင်ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ကျဆင်းသွားရာ ကမ္ဘာလောက၏ အကာအရံများကို ဖြတ်တောက်နေသကဲ့သို့ နားကွဲမတတ် စူးရှသော အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​ "တားမြစ်စည်းဖြတ်ဓား…"

​ဤနည်းစနစ်သည် မှော်တားမြစ်စည်းများနှင့် အစီအရင်များကို ဖျက်ဆီးရာတွင် အလွန်ထိရောက်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

လည်ပတ်နေသော ဓားသွား၏ ဖြတ်တောက်မှုတိုင်းတွင် စူးရှသော အသံသည် ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် ကြွပ်ဆတ်သော ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအရာများသည် ရှေးဟောင်းတားမြစ်စည်း နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးတော့မည့် လက္ခဏာများဖြစ်သည်။

​အကန့်အသတ်မဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အထွတ်အထိပ်တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါးသည်ပင် ထာဝရတည်မြဲသော တားမြစ်စည်းတစ်ခုကို မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေ။

​"အင်း… ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်တောင် နောက်ဆုံးမှာ ကြီးမြတ်သောတာအို ရေစီးကြောင်းရဲ့ တိုက်စားချင်းကို ခံလိုက်ရတာပါပဲလေ"

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာလောက် ကြာမယ့်အချိန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

​ကျုံးရှန်၏ တားမြစ်စည်းဖြတ်ဓားဖြင့် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကြေးမုံပြင်မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ အလင်းလွှာတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာကာ ၎င်းသည် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန် ကျိုးပဲ့လွယ်ပုံရကာ အချိန်မရွေး ကွဲထွက်သွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

​"ကွဲစမ်း…"

​ကျုံးရှန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သောအခါ ဓားသွားသည် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး အလင်းအတားအဆီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဖြတ်တောက်သွားသည်။

​"ခရက်…"

​မကြားတကြား ကြွပ်ဆတ်ဆတ်အသံလေး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အလင်းအတားအဆီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကွဲကြေသွားပြီး လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ယင်ယန်ကြေးမုံကို ဖုံးကွယ်ထားသော တားမြစ်စည်းသည် ကျုံးရှန်၏ လက်ချက်ဖြင့်လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

​"ဝီ......"

​ကျယ်လောင်သော တုန်ခါသံကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လေထုကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် စူးရှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ကြေးမုံပြင်ပေါ်မှ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး သက်တန့်ရောင်စဉ်တစ်ခုအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးတက်သွားသည်။

​၎င်းသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ စည်းခတ်ခံထားရရာမှ လူ့လောကထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် သင်္ကေတများပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မူလ ယင်ယန်ကြေးမုံ အစစ်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ အရွယ်အစားသာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်လေသည်။

​နတ်ဘုရားအလင်းတန်းနှင့် ရတနာစွမ်းအင်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ပြန့်ကားသွားပြီး တိမ်တိုက်များကြားတွင် ယင်နှင့် ယန် စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် ကြေးမုံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် အလွန်အားကောင်းသဖြင့် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးနီးပါး ဤထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်စဉ်ကို မြင်တွေ့နိုင်ကြလေသည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဂူအောင်းနေကြသော သီးခြားနေထိုင်သည့် ဆရာသခင်များမှစ၍ မြင့်မြတ်နယ်မြေများမှ ဂိုဏ်းချုပ်မိသားစုဝင်များမှစ၍ နတ်ဘုရားမင်းဆက်များ၏ အထွတ်အထိပ် အုပ်စိုးသူများအပါအဝင် လှည့်လည်သွားလာနေကြသော ကျင့်ကြံသူများအထိ လူတိုင်း ထိုအံ့ဖွယ်ဖြစ်စဥ်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

​--------------

​ကျစ်ယာ့ စီရင်စု ရှိ အဆုံးမဲ့ ခရမ်းရောင်ဝါးတောကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အလွန် သိပ်သည်းများပြားနေသည်။

၎င်းသည် အထွတ်အထိပ် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရွှမ်းလင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ၏ ဌာနချုပ်လည်း ဖြစ်သည်။

​ခရမ်းရောင်ဝါးတော၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဝါးပင်များသည် ထူးကဲစွာ ကြီးထွားနေပြီး တိမ်တိုက်များအထိ မြင့်မားစွာ ထိုးတက်နေသည်။

ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်များသည် အရွက်များဆီမှ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝါးတောအလယ်ရှိ ဖျာတစ်ခုပတ်လည်တွင် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူကြီးများ စုဝေးနေကြသည်။

အရွက်များဆီမှ ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်များ ရံဖန်ရံခါ လွင့်မျောလာပြီး ဝါးတောအလယ်ရှိ ဖျာဝိုင်းပတ်လည်တွင် စုဝေးနေကြသည်။

ဖြူဖွေးရှည်လျားသည့် မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ခရမ်းရောင်ဝါးကြားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖျာပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ အာရုံစူးစိုက် ကျင့်ကြံနေလေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး စူးရှသော အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေအထက်၌ ရပ်တန့်ကာ အဝေးမှ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။

"ဒါက... ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ယင်ယန်ကြေးမုံ များလား" သူက အံ့သြတကြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း..."

အဘိုးအို၏ ဘေးတွင် လူရိပ်အများအပြား ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြပြီး သူတို့အားလုံးသည် အရောင်ပိုဖျော့သော ခရမ်းရောင်ဝါးကြားဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ကောင်းကင်ဘုံသခင်ကြီး…"

လူအုပ်က အဘိုးအိုကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"ဒီကြေးမုံက သမိုင်းမတင်မီခေတ်ထက် ပိုရှေးကျတဲ့ ရှေးဦးခေတ်ဟောင်းက လာတာဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေ ဖန်တီးခဲ့တာပဲ"

ဂိုဏ်းချုပ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ငါတို့ရဲ့ ကျစ်ယာ့စီရင်စု မှာ ဒီကြေးမုံ ပေါ်လာတာက ကောင်းချီးတစ်ခုထက် ကျိန်စာတစ်ခု ဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်"

အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများတွင် ဉာဏ်ပညာရောင်စဉ်များ တောက်ပနေပြီး သူ့ရှေ့မှ ရတနာကို လိုချင်တပ်မက်စိတ်ကြောင့် အသိဉာဏ် ကွယ်ပျောက်မသွားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ့ဘေးရှိ မျိုးဆက်သစ်လူငယ် အများအပြားကတော့ ကန့်ကွက်စကား ဆိုလာကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ပြောတာ လုံးဝ မှန်ပါတယ်"

တပည့်တစ်ဦးက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ စီရင်စုထဲမှာ ဒီလို နတ်ဘုရားလက်နက် နဲ့ ရှေးဟောင်းရတနာ ပေါ်လာတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် စီရင်စုတစ်ခုလုံးရဲ့ ကံတရားကို ထိခိုက်စေမယ် ဆိုရင်တောင်မှ ကျွန်တော်တို့ လျစ်လျူရှုထားလို့ မရပါဘူး ဘယ်လို တန်ခိုးရှင်မျိုးကများ ဒီရတနာကို ရရှိသွားလဲဆိုတာ အနည်းဆုံးတော့ သွားကြည့်သင့်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်တာအို ၏ အလိုဆန္ဒကို တွက်ချက်ကြည့်နေပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူတို့ အားလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ အလင်းရောင်ရှိရာဆီသို့ တည်နေရာကူးပြောင်း သွားလိုက်ကြတော့သည်။

--------------

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွမ်ကူကျိုးစီရင်စုတွင်လည်း အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤ စီရင်စုသည် တစ်ချိန်က မျိုးနွယ်စုပေါင်းစုံ၏ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး မျိုးနွယ်စုလိုက် မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်ခြင်းများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသော နေရာဖြစ်သည်။

စီရင်စုတစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားသော သေမင်းတမန်အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မည်သည့် သက်ရှိဝိညာဉ်မျှ မရှိသလို ထာဝရ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် အုပ်ဆိုင်းနေသည်။

မြေပြင်တစ်လက်မတိုင်းသည် သင်္ချိုင်းမြေများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဤနေရာသည် သာမန်လူများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သော်လည်း သရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများအတွက်တော့ မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

စီရင်စု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော ဂူသင်္ချိုင်းကြီးတစ်ခု တည်ရှိသည်။ ထိုဂူသင်္ချိုင်းသည် ပေပေါင်း တစ်သိန်းခန့် မြင့်မားပြီး ဧရာမ မသေမျိုးတောင်တန်းကြီးတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။

၎င်း၏ အောက်ခြေတွင် သန်းပေါင်းများစွာသော အရိုးစုများနှင့် ဖုတ်ကောင်များ လမ်းသလားနေကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နာကျည်းဝိညာဉ်များသည် နေ့ညမပြတ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မြည်တမ်းနေကြသည်။

အပေါ်ဘက်ရှိ သေမင်းတမန်အငွေ့အသက်များသည် အလွန် သိပ်သည်းလွန်းလှသဖြင့် နေရောင်ခြည်ကို ပိတ်ဆို့ထားကာ မည်သည့် အလင်းရောင်နှင့် အနွေးဓာတ်မှ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ဝုန်း..."

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ မဲနက်နေသော သရဲတစ္ဆေပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် ဂူသင်္ချိုင်းကြီးထဲမှ ဖောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး..."

ပုံရိပ်ကြီးသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကျောချမ်းစရာ ရယ်မောသံကြီး ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုသရဲတစ္ဆေပုံရိပ်သည် အာကာသထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရတနာရှိရာဆီသို့ အလင်းတန်းအနက်ရောင်တစ်ခုအသွင်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလိုက်တော့သည်။