ပြတ်သားသော မေးခွန်းများ

စူးယန်၏စကားကို ကြားသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုနှင့် ဌာနမှူးကောတို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဌာနမှူးကောက လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းသား စူးယန်၊ မင်း ပြောတာတွေ သေချာရဲ့လား"

ရှောင်လင်းယဲ့က စူးယန်ကို စူးရှစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

တကယ် ထင်မထားခဲ့ဘူး။ မဟောင်တဲ့ခွေးကမှ လူကိုက်တတ်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်တာပဲ။

ပုံမှန်ဆိုရင် စူးယန်က သူ့ကို အစ်ကိုကြီး၊ ညီလေးလို့ခေါ်ပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီး နေတာ။ အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျမှ ကျောကို ဓားနဲ့ ထိုးလိုက်တာပဲ။

စူးယန်သည် ရှောင်လင်းယဲ့၏အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဌာနမှူးကော၊ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်"

ဌာနမှူးကောက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့စိတ်နေသဘောထား ပြဿနာရှိကြောင်း သက်သေပြဖို့အတွက် သက်သေကို ခေါ်လာပေးပါ"

စူးယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဌာနမှူးကော။ အခုပဲ ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်"

ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

စူးယန်က တကယ် ပါးနပ်တာပဲ။ အစီအစဉ်ကို အသေးစိတ် ရေးဆွဲထားတာ။

လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက လူရောက်လာတာနဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့ နည်းပညာသစ်တွေ ခိုးရောင်းပြီး စီးပွားရေးလျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားစေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားသွားပြီ။

အဲဒီအခါကျရင် ရှောင်လင်းယဲ့ တကယ် နာမည်ပျက်သွားလိမ့်မယ်။ ကောလာဟလ အဆင့်လောက် မဟုတ်တော့ဘူး။

စူးယန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဌာနမှူးကော၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးလျို၊ ကျွန်တော် အခုပဲ လူခေါ်လိုက်ပါ့မယ်။ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ"

စူးယန်သည် ရုံးခန်းထဲမှထွက်ပြီး ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

စူးယန် ထွက်သွားသည်နှင့် အတိုင်ပင်ခံဆရာက ရှောင်လင်းယဲ့ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ မင်းက အလောင်းမမြင်မချင်း မျက်ရည်မကျတဲ့လူစားမျိုးပဲ။ လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက လူရောက်လာရင် မင်း သေပြီသာမှတ်"

ရှောင်လင်းယဲ့က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ နေနေသည်။

ချူရှန်းပေက မျက်လုံးမှေးပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ မင်း မကြောက်ဘူးလား"

ရှောင်လင်းယဲ့၏ပုံစံကိုကြည့်ပြီး တစ်ခုခု လွဲမှားနေသလို ခံစားနေရသည်။ ဘာမှန်းတော့ မပြောတတ်ပေ။

ရှောင်လင်းယဲ့က နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားပြီး သရော်လိုက်သည်။ "ကြောက်လို့ ဘာထူးမှာလဲ။ မင်းတို့က ဒီဇာတ်လမ်းအတွက် အများကြီး ကြိုးစားထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဟားဟား..."

ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲဆိုတာ ရှောင်လင်းယဲ့ ဆက်မပြောပေ။

သူတို့ မျက်နှာပျက်သွားမှာကို စောင့်ကြည့်ချင်သေးတယ်။

ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ မင်းတို့က အရင် သစ္စာဖောက်တာ။ ငါ ပြန်တုံ့ပြန်တာ မလွန်ဘူး။

သူ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ သူတို့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်လိုက်ရင် ပြီးပြီ။ သူတို့ နာမည်မပျက်စေရဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က သူ့ကို သေစေချင်နေကြတယ်။ ဒါဆို သူကလည်း ငြိမ်ခံမနေတော့ဘူး။

သူ့အစ်မက ပြောဖူးတယ်။ "ငါတို့က စိတ်ကောင်းရှိတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ အကန့်အသတ်မရှိ သည်းခံတဲ့သူတော့ မဖြစ်ရဘူး။ ငါတို့ရဲ့ စိတ်ကောင်းရှိမှုက သူများတွေကို ဒုက္ခမပေးတာပဲ ရှိတယ်။ ငါ့ကို မထိရင် ငါမထိဘူး။ ငါ့ကိုထိရင် ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်" တဲ့။

အစ်မ ပြောတဲ့စကားတွေကို သူ အမြဲ လိုက်နာတယ်။

ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် အဖွဲ့သည် စူးယန် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် ရှောင်လင်းယဲ့ နာမည်ပျက်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယဲ့၏ မတုန်မလှုပ် ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့က အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မလား။

မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

သူ့မှာ ဒီလောက် စွမ်းရည်ရှိလို့လား။

စူးယန် အပြင်ထွက်ပြီး ဖုန်းဆက်နေစဉ် ရှောင်လင်းယဲ့သည် မိတ်ဆွေဟောင်းများကို စူးရှစွာ ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါ့ကို ဒီလောက် ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ရတာ ဘာသဘောလဲ။ ငါ့လက်ထဲက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှယ်ယာကြောင့်လား။ ဒါမှမဟုတ် တခြားအကြောင်းရင်း ရှိသေးလား"

ရှောင်လင်းယဲ့၏မေးခွန်းကြောင့် ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် အဖွဲ့ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

လျင်မြန်သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုနှင့် ဌာနမှူးကောတို့ သတိထားမိလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံး မျက်လုံးမှေးပြီး စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့အတွက် ရှောင်လင်းယဲ့နှင့် ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့၏ကိစ္စသည် ကုမ္ပဏီအကျိုးစီးပွားနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ကျောင်းစည်းကမ်းနှင့် မဆိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဝင်မပါဘဲ နေလိုက်ကြသည်။

ကျောင်းရွှယ်ယန်က တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘာရက်စက်တာလဲ။ ရှောင်လင်းယဲ့၊ မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ မင်းကိုယ်တိုင် အမှားလုပ်ထားတာကို ငါတို့ကို လာအပြစ်တင်နေတာလား"

ရှောင်လင်းယဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဩော်၊ ဟုတ်လား"

ထို့နောက် သူ ဆက်မမေးတော့ပေ။

သူတို့ ၆ ယောက်ရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုက ဒီလောက်ပဲဆိုတော့ သနားစရာ မလိုတော့ပါဘူး။

ဟူး... ရှောင်လင်းယဲ့ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငွေကြေးနဲ့ မိန်းမက ယောကျ်ားတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ သွေးဆောင်မှုပဲ"

ခဏအကြာတွင် စူးယန် ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးလျို၊ ဌာနမှူးကော၊ မန်နေဂျာကျန်း ခဏနေရင် ရောက်လာတော့မယ်တဲ့"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုနှင့် ဌာနမှူးကောတို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့သည် စူးယန် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ စူးရှစွာ မေးလိုက်သည်။ "စူးယန်၊ ငါ မင်းအပေါ် ဘယ်တုန်းကမှ မကောင်းမလုပ်ခဲ့ဘူး။ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို သေစေချင်လောက်အောင် ရက်စက်ရတာလဲ"

စောစောက ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ကို မေးတုန်းက "ရက်ရက်စက်စက်" လို့ သုံးခဲ့တယ်။ အခု စူးယန်ကိုကျတော့ "သေစေချင်လောက်အောင်" တဲ့။ ဘယ်စကားလုံးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့ စိတ်ပျက်မှုကို ဖော်ပြနေတယ်။

ရှောင်လင်းယဲ့၏ ရုတ်တရက်မေးခွန်းကြောင့် စူးယန် မျက်လုံးများတွင် အပြစ်ရှိစိတ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထို့နောက် တရားမျှတဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့၊ ဘာသေစေချင်တာလဲ။ မင်း ပြောတာ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ကုမ္ပဏီစထောင်ကတည်းက ငါတို့ ၆ ယောက် အတူတကွ ကြိုးစားခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက်အတွက်နဲ့ ကုမ္ပဏီအကျိုးစီးပွားကို ရောင်းစားလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ ငါတို့ကို အရမ်း စိတ်ပျက်စေတယ်"

စူးယန်က စကားပြောကောင်းတယ်။ အဓိကအချက်ကို ရှောင်လွှဲပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို အပြစ်ပုံချလိုက်တယ်။

ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။

သူ စူးယန်ကို လျှော့တွက်မိခဲ့တယ်။ ဒီလူက ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များရုံတင်မကဘူး၊ စကားပြောလည်း ကောင်းတယ်။

အရင်တုန်းက သူ ဘာလို့ သတိမထားမိခဲ့ပါလိမ့်။

စူးယန်က သူ့ရှေ့မှာ အရမ်းဟန်ဆောင်ကောင်းခဲ့လို့ နေမှာပါ။ ရှောင်လင်းယဲ့ကို မြှောက်ပင့်ပေးထားရင် သူက အိမ်မှာထိုင်နေပြီး ပိုက်ဆံရနေမှာလေ။ ဘယ်လောက် ကောင်းလိုက်သလဲ။

အခု မျက်နှာဖုံးကွာကျလာတာက ငွေကြေးနဲ့ မိန်းမ သွေးဆောင်မှုကြောင့် ဖြစ်မှာပါ။

ရှောင်လင်းယဲ့ စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဩော်... ဟုတ်လား"

ထို့နောက် သူ ဘာမှမပြောတော့ပေ။

အတိုင်ပင်ခံဆရာသည် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ မန်နေဂျာကျန်း ရောက်လာရင် မင်း သေပြီသာမှတ်။ အဲဒီကျရင် မင်း ဘယ်လို ငြင်းဦးမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

မကြာခင် ရှောင်လင်းယဲ့ နာမည်ပျက်တော့မယ်။

မြို့တော်တက္ကသိုလ်က စိတ်နေသဘောထားမကောင်းတဲ့ ကျောင်းသားကို လက်မခံဘူး။ ဘယ်လောက်ပဲ စာတော်နေပါစေ။

နောက်ဆို သူ ဒီမျက်စိနောက်စရာကောင်းတဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့ကို မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ရှောင်လင်းယဲ့က ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။ "အတိုင်ပင်ခံဆရာကျန်း၊ ကျွန်တော် ဆရာ့ကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဆရာ ကျွန်တော့် အတိုင်ပင်ခံဆရာ ဖြစ်လာကတည်းက ကျွန်တော် လေးလေးစားစား ဆက်ဆံခဲ့ပါတယ်။ ဆရာက ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မုန်းတီးပြီး အနိုင်ကျင့်နေရတာလဲ။ ဆရာ့အတွက် ဘာအကျိုးရှိလို့လဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူများဆီက လာဘ်ယူထားပြီး ကျွန်တော့်ကို တမင်လုပ်နေတာလား"

အခုအချိန်မှာ ရှောင်လင်းယဲ့ ဒီအတိုင်ပင်ခံဆရာကို မျက်နှာသာပေးစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ထင်တယ်။

သူကိုယ်တိုင်က မျက်နှာမလိုချင်မှတော့ မြေကြီးပေါ် ချနင်းလိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့။

အတိုင်ပင်ခံဆရာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ ဒါ မင်းရဲ့ ဆရာကို လေးစားတဲ့ပုံစံလား။ အတိုင်ပင်ခံဆရာကိုတောင် စွပ်စွဲရဲတယ်။ ငါက ဘယ်လို အနိုင်ကျင့်လို့လဲ။ မင်းရဲ့စိတ်နေသဘောထား မကောင်းလို့ ငါ ကြည့်မရတာ။ ပြီးတော့ လူကို လျှောက်မစွပ်စွဲနဲ့။ ငါ ဘာလာဘ်ယူလို့လဲ။ ဘယ်သူ့ဆီက ယူလို့လဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့က နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်သူသိမှာလဲ"

"မင်း..." အတိုင်ပင်ခံဆရာ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မျက်နှာ နီလိုက်၊ ပြာလိုက် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိပြီး ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်း အခု လေကြီးနေလိုက်ဦး။ ခဏနေ လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက မန်နေဂျာကျန်း ရောက်လာရင် မင်း ဘယ်လိုလေကြီးဦးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ပြောရင်း မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာသည်။ ရှောင်လင်းယဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လို ဝပ်တွားပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်နေတာကို မြင်ယောင်မိလိုက်သလိုပင်။

ဟမ့်...

ဌာနမှူးကောနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုတို့သည် အတိုင်ပင်ခံဆရာ၏ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အမူအရာကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးမှေးကာ စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။

ရုံးခန်းအပြင်ဘက်တွင် ကျောင်းသားများနှင့် ဆရာများ ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသည်။

သူတို့က သတင်းကြားပြီး လာရောက်ကြည့်ရှုကြခြင်းဖြစ်သည်။

စူးယန်က အပြင်ထွက်ပြီး နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖုန်းဆက်သဖြင့် ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ ပြိုင်ဘက် လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက လူလာပြီး သက်သေခံမည်ဆိုသည်ကို အားလုံး သိသွားကြသည်။ ရှောင်လင်းယဲ့က နည်းပညာသစ်တွေကို သူတို့ကို ရောင်းခဲ့တယ်ဆိုတာ သက်သေပြမှာ။

ဒီကိစ္စသေချာသွားရင် ရှောင်လင်းယဲ့ နာမည်ပျက်ပြီး ကျောင်းထုတ်ခံရမှာ သေချာတယ်။

မြို့တော်တက္ကသိုလ်က ထုတ်ပယ်ခံရတဲ့ ကျောင်းသားကို ဘယ်ကုမ္ပဏီကမှ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။

ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့အနာဂတ်က မှောင်မိုက်သွားပြီ။ အဲဒီကျရင် မြို့တော်တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားက ရွာပြန်ပြီး လယ်စိုက်ရတော့မယ်။

ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။

သို့သော် လူအများစုသည် ရှောင်လင်းယဲ့ မတုန်မလှုပ်၊ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ နေနေသည်ကို တွေ့သောအခါ ထူးဆန်းနေကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ကျောင်းသားများနှင့် ဆရာများ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ကောလာဟလတွေက တကယ်လား။ ရှောင်လင်းယဲ့က ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိကရှယ်ယာရှင်၊ မန်နေဂျာအနေနဲ့ ကုမ္ပဏီအကျိုးစီးပွားကို ရောင်းစားတယ်တဲ့လား"

"ကြည့်ရတာ ကောလာဟလ မဟုတ်တော့ဘူး။ အမှန်တရားဖြစ်နေပြီ။ ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီကတောင် လာပြီး သက်သေခံမယ်ဆိုတော့။ မယုံနိုင်စရာပဲ၊ ကျောင်းသားရှောင်လင်းယဲ့က သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်"

"ဟားဟား... ရှောင်လင်းယဲ့က မြို့တော်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားဆိုပေမယ့် ကုမ္ပဏီဖွင့်ထားတော့ စီးပွားရေးသမားဖြစ်နေပြီ။ စီးပွားရေးသမားဆိုတာ အမြတ်အစွန်းကိုပဲ ကြည့်တာ။ စီးပွားရေးသမားတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးက မည်းနက်တယ်ဆိုတာ မကြားဖူးဘူးလား"

"ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့က ဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး" တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမပြီးသေးပါဘူး။ ဆုံးဖြတ်လို့ မရသေးပါဘူး။ ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့ပုံစံကို ကြည့်လိုက်ဦး... ကြောက်ရွံ့တဲ့အရိပ်အယောင် မြင်ရလို့လား။ မမြင်ရဘူးမလား။ မမြင်ရဘူးဆိုရင် ဒီကိစ္စမှာ ထူးခြားတာ တစ်ခုခုရှိနေလို့ပဲ။ ရှောင်လင်းယဲ့က အလုပ်လုပ်ရင် သေချာစဉ်းစားပြီးမှ လုပ်တတ်တယ်ဆိုတာ ငါတို့ သိကြတာပဲ။ ငါ သူ့ကို ယုံတယ်။ သူ ဒီအခက်အခဲကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်" တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှောင်လင်းယဲ့ကို လေးစားအားကျစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တော်စမ်းပါ၊ ငါ့အထင်တော့ ရှောင်လင်းယဲ့က ကြောက်လွန်းလို့ ကြောင်နေတာ။ သတိပြန်ဝင်လာရင် သေလောက်အောင် ကြောက်သွားလိမ့်မယ်"

ဘယ်ကျောင်းသားမဆို ကိုယ့်အနာဂတ် ပျက်စီးမှာကို ကြောက်ကြတာပဲ။

"ကဲပါ... စောင့်ကြည့်လိုက်ကြတာပေါ့"

……

ကျောင်းသားများ ဆွေးနွေးနေစဉ် စူးယန်ခေါ်ထားသော လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီမှ မန်နေဂျာကျန်း အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။ သူနှင့်အတူ လူငယ်တစ်ဦး ပါလာသည်။

ထိုလူငယ်ကို ကျောင်းသားအများစုက ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသော်လည်း မည်သူမှန်း ချက်ချင်း မမှတ်မိကြပေ။

"မန်နေဂျာကျန်း၊ ရောက်လာပြီလား" မန်နေဂျာကျန်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စူးယန် ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ထို့နောက် စူးယန်က ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုနှင့် ဌာနမှူးကောတို့အား မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးလျို၊ ဌာနမှူးကော၊ ဒါက လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက မန်နေဂျာကျန်းပါ" အခြားတစ်ယောက်ကို သူ မသိသဖြင့် မိတ်မဆက်ပေးပေ။

မန်နေဂျာကျန်းက လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးလျို၊ ဌာနမှူးကော"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုနှင့် ဌာနမှူးကောတို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏အကြည့်များက နောက်ကလူထံ ရောက်နေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒီလူက ဘယ်သူလဲ"

မန်နေဂျာကျန်းက ချက်ချင်း မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးလျို၊ ဒါက ရှင်းထိန်နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဌ လဲ့ကျွင်းရှန်ပါ"

"ဘာ..." ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုနှင့် ဌာနမှူးကောသာမက အတွင်းရော အပြင်ပါ လူအားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။

ရှင်းထိန်နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် နိုင်ငံတစ်ဝန်း အင်တာနက်နည်းပညာလောကတွင် ထိပ်သီးကုမ္ပဏီဖြစ်သည်။ ဥက္ကဌ လဲ့ကျွင်းရှန်သည် နယ်ပယ်တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"လဲ့ကျွင်းရှန်၊ တကယ် လဲ့ကျွင်းရှန်လား။ ငါ နားကြားမှားတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ ဟာ... ဘာလို့ လာဆွဲဆိတ်တာလဲ"

"အခု နားကြားမှားတယ်လို့ ထင်သေးလား"

"လဲ့ကျွင်းရှန်၊ တကယ်ပဲ ရှင်းထိန်နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဌ လဲ့ကျွင်းရှန်ပဲ။ ဘုရားရေ... ငါ လူကိုယ်တိုင် တွေ့လိုက်ရပြီ" ကျောင်းသားတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘုရားရေ... ဥက္ကဌလဲ့ဆီက လက်မှတ်တောင်းလို့ရမလား မသိဘူး။ ငါ သူ့ကို အရမ်းလေးစားတာ"

"ငါလည်း ဥက္ကဌလဲ့ရဲ့လက်မှတ် လိုချင်တယ်"

"ဝါး... ဥက္ကဌလဲ့က ငယ်ရွယ်ပြီး အရည်အချင်းရှိရုံတင်မကဘူး... အရမ်းချောတာပဲ" ကျောင်းသူတစ်ဦးက အရူးအမူး ပြောလိုက်သည်။

……

ရှင်းထိန်နည်းပညာကုမ္ပဏီ ဥက္ကဌ လဲ့ကျွင်းရှန် ရောက်ရှိလာခြင်းသည် လူအားလုံးကို လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားစေသည်။

ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် စူးယန်တို့ပင် အံ့သြသွားကြသည်။

မန်နေဂျာကျန်းက လဲ့ကျွင်းရှန်ကို ခေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

စူးယန် မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ မျက်နှာပွင့်သွားပြီဟု ထင်လိုက်သည်။

လဲ့ကျွင်းရှန် ရောက်လာမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

သူ ချက်ချင်း ရှေ့တိုးသွားပြီး လဲ့ကျွင်းရှန်ကို ရင်းရင်းနှီးနှီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ ဥက္ကဌလဲ့"

နှုတ်ဆက်ရင်း ညာလက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ချင်ပုံရသည်။

အခြားသူများလည်း တိတ်တခိုး နှုတ်ဆက်ချင်နေကြသည်။

သို့သော် အားလုံးကို အံ့သြသွားစေသည်မှာ လဲ့ကျွင်းရှန်က စူးယန်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ဘက် လှည့်ကာ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက ရှောင်လင်းယဲ့ကို ဦးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ ကျောင်းသားရှောင်၊ ငါက လဲ့ကျွင်းရှန်ပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ညာလက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အားလုံး - "......"

ဘုရားရေ... ဥက္ကဌလဲ့က ရှောင်လင်းယဲ့ကို ဦးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မိတ်ဆက်ပေးစရာတောင် မလိုဘူး။

သူတို့ အရင်ကတည်းက သိနေကြတာလား။

ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့နာမည်က လဲ့ကျွင်းရှန်ရဲ့နားထဲထိ ရောက်သွားပြီလား။

ရှောင်လင်းယဲ့ - "......"

သူ နတ်ဘုရားလဲ့ကို သိတယ်လို့ မမှတ်မိပါဘူး။

နတ်ဘုရားလဲ့ လဲ့ကျွင်းရှန်ကို သူလည်း လေးစားပါတယ်။

ရှောင်လင်းယဲ့သည် တည်ငြိမ်စွာ လက်ကမ်းပေးလိုက်ပြီး လဲ့ကျွင်းရှန်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ ဥက္ကဌလဲ့"

လဲ့ကျွင်းရှန်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းသားရှောင်၊ ခင်ဗျားက တကယ် ထူးချွန်ပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ အင်တာနက်နည်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပါပဲ။ နာမည်ကြီးနေတာ ကြာပါပြီ"

ရှောင်လင်းယဲ့က နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဌလဲ့က မြှောက်ပင့်လွန်းပါပြီ။ ကျွန်တော်က ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပါပဲ။ ခင်ဗျားကမှ ကျွန်တော် တကယ် လေးစားရတဲ့ နတ်ဘုရားပါ"

ဤမြင်ကွင်းကို လူအများက အားကျမနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် လဲ့ကျွင်းရှန်၏ လျစ်လျူရှုခြင်းခံလိုက်ရသော စူးယန်သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ "ဒီလိုချည်းပဲ၊ ဒီလိုချည်းပဲ။ ရှောင်လင်းယဲ့ရှိတဲ့နေရာတိုင်း ငါ စူးယန်က အမြဲ လျစ်လျူရှုခံရတယ်။ ဘာလို့ ရှောင်လင်းယဲ့က အလေးထားခံရပြီး ငါ စူးယန်က လျစ်လျူရှုခံရတာလဲ"

စူးယန် မျက်လုံးများတွင် နာကျည်းမုန်းတီးမှုများ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်း ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စူးယန်က လဲ့ကျွင်းရှန်ကို ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "ဥက္ကဌလဲ့၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့က အခု ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ တွင်းရေးကိစ္စကို ဖြေရှင်းနေကြတာပါ"

လဲ့ကျွင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း ခင်ဗျားတို့ အရင်ရှင်းကြပါ။ ကိစ္စပြီးရင် ကျွန်တော် ကျောင်းသားရှောင်လင်းယဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိစ္စ ဆွေးနွေးစရာရှိလို့ပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဘေးသို့ဖယ်လိုက်သည်။ သူတို့ကိစ္စကို ဝင်မပါတော့ကြောင်း သိသာသည်။

လဲ့ကျွင်းရှန်၏စကားသည် ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အားလုံးကို မှင်တက်သွားစေသည်။

ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် စူးယန်တို့ အလွန်အံ့သြသွားကြသည်။ လဲ့ကျွင်းရှန် လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဒါတဲ့လား။

သူတို့ ဒေါသထွက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့က ဘာလို့ ဒီလောက် ကံကောင်းနေရတာလဲ။ လဲ့ကျွင်းရှန်ရဲ့ အလေးပေးမှုကို ရရှိနေတယ်။

ဟင်း... စောင့်ကြည့်နေလိုက်။ ခဏနေရင် ရှောင်လင်းယဲ့ တွေ့မယ်။ သူ နာမည်ပျက်သွားရင် စိတ်နေသဘောထားမကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို လဲ့ကျွင်းရှန်က ဘယ်လို အလေးပေးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။

စူးယန် မနာလိုဖြစ်သော်လည်း လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။

သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မန်နေဂျာကျန်းကို မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ဒီမှာရှိတဲ့ လူအားလုံးကို ပြောပြပေးပါ။ အရင်တုန်းက ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ နည်းပညာသစ်ကို ရှောင်လင်းယဲ့ ရောင်းခဲ့တာ ဟုတ်ပါသလား"

စူးယန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ အားလုံး၏အကြည့်များက မန်နေဂျာကျန်းထံ ရောက်သွားသည်။

စူးယန်က ရှောင်လင်းယဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယဲ့က သူ့ကို သရော်ပြီး သနားစရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို သူ မသိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အားလုံးက မန်နေဂျာကျန်း၏အဖြေကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

***