အမှန်တရား ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာပျက်စီးခြင်း

စူးယန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ဒီမှာရှိတဲ့ လူအားလုံးကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ပါ။ ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ နည်းပညာသစ်ကို ဘယ်သူရောင်းခဲ့တာလဲဆိုတာကိုပေါ့"

စူးယန် ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသည်။

"အဟမ်း... အဟမ်း..." မန်နေဂျာကျန်းက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး စူးယန်ကို တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာစူး၊ ကျွန်တော့်ကို တကယ် အမှန်အတိုင်း ပြောစေချင်တာလား"

စူးယန်က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းမော့ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့"

မန်နေဂျာကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မန်နေဂျာစူးက ဒီလိုပြောမှတော့ ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောပြရမှာပေါ့" သူက "အမှန်အတိုင်း ပြောပြရမှာပေါ့" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အထူးအလေးပေး ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် စူးယန်၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် အခြားသူများသည် အောင်ပွဲခံနေကြသဖြင့် မန်နေဂျာကျန်း၏ လေသံထူးခြားနေသည်ကို သတိမထားမိကြပေ။

"အဟမ်း... အဟမ်း..." မန်နေဂျာကျန်း ထပ်မံချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ နည်းပညာသစ်ကို ရောင်းတာက..." သူက စူးယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

စူးယန်က မန်နေဂျာကျန်း၏ အကြည့်ကို သတိထားမိပြီး နားမလည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြောလိုက်လေ။ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ကြည့်နေတာလဲ"

မန်နေဂျာကျန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာစူး၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်၊ ချူရှန်းပေ၊ ထိုက်ရိမင်နဲ့ ဖန်တာ့ယွဲ့... ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာရှင် ၅ ယောက်ပါ"

မန်နေဂျာကျန်း၏စကားဆုံးသည်နှင့် ရုံးခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

စူးယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြထိတ်လန့်ပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ရယ်စရာကောင်းနေသည်။

"ဘာ..."

အပြင်ဘက်မှ ကြည့်ရှုနေသူများလည်း အံ့သြသွားကြသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ကျောင်းရွှယ်ယန်နဲ့ စူးယန်တို့ ၅ ယောက် ပေါင်းရောင်းတာ ဟုတ်လား။ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ"

"ဟုတ်တယ်။ ဒီမန်နေဂျာကျန်း မှားပြောနေတာများလား။ ရှောင်လင်းယဲ့လို့ ပြောရမယ့်အစား တခြား ၅ ယောက်လို့ ပြောလိုက်တာလား။ သူတို့ ၅ ယောက် ပေါင်းကြံတာများလား"

"သူတို့ ၅ ယောက် ပေါင်းကြံပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ခေါင်းပေါ် ပုံချတာလား။ သူတို့ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်တာလဲ"

"ဟားဟား... ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိဦးမှာလဲ။ ရှောင်လင်းယဲ့ကို ကုမ္ပဏီကနေ မောင်းထုတ်ချင်လို့ပေါ့။ ငါကြားတာတော့ ကုမ္ပဏီစထောင်တုန်းက ရှောင်လင်းယဲ့က ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မစိုက်ဘဲ နည်းပညာနဲ့ ရှယ်ယာဝင်တာတဲ့။ နည်းပညာနဲ့ ရှယ်ယာဝင်ပြီး အများဆုံးရှယ်ယာရှင်ဖြစ်နေတော့ ကုမ္ပဏီကြီးပွားလာတဲ့အခါ ကျန်တဲ့လူတွေက မကျေမနပ် ဖြစ်လာတာပေါ့"

"နေပါဦး... ရှောင်လင်းယဲ့က နည်းပညာနဲ့ ရှယ်ယာဝင်တာ ဘာလို့ အများဆုံးရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နေရတာလဲ"

"ဒါက သူ့အရည်အချင်းပဲလေ"

……

အပြင်ဘက်တွင် ကျောင်းသားများနှင့် ဆရာများ ဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း စူးယန်၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် အဖွဲ့ကတော့ မကြားနိုင်ကြပေ။

မန်နေဂျာကျန်းက သူတို့ ၅ ယောက် နည်းပညာသစ် ရောင်းစားတယ်လို့ ပြောလိုက်တာ ကြားရတော့ သူတို့ခေါင်းထဲမှာ ဗလာဖြစ်သွားတယ်။ အောင်ပွဲခံနေတဲ့ မျက်နှာထားတွေက ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးထဲမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုတွေ ပေါ်လာတယ်။

စူးယန်က အရင်ဆုံး သတိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်နှာထား တင်းမာစွာ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ခင်ဗျား မှားပြောမိတာ မဟုတ်လား။ အရင်တုန်းက ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြောတုန်းက ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး" သူတို့ကြားက လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်ကို ရည်ညွှန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့်အဖွဲ့လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

မန်နေဂျာကျန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာစူး... ကျွန်တော် မမှားပါဘူး။ စောစောက ခင်ဗျားပဲ ကျွန်တော့်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပါဆို။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောပြတာပါ"

စူးယန်၏မျက်နှာထား ပျက်ယွင်းသွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ အရင်တုန်းက ခင်ဗျား ပြောတာ ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ ရှောင်လင်းယဲ့က နည်းပညာသစ်ကို ခင်ဗျားတို့ဆီ ရောင်းလိုက်တာလို့ ပြောခဲ့တာလေ"

စူးယန် တကယ် စိုးရိမ်နေပြီ။

အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျမှ မန်နေဂျာကျန်းက ဘာလို့ စကားပြောင်းသွားရတာလဲ။

ဒီလို မဖြစ်သင့်ပါဘူး။

အခု မန်နေဂျာကျန်း စကားပြန်ပြောင်းပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးမှ ရမယ်။ မဟုတ်ရင် နာမည်ပျက်မယ့်သူက ရှောင်လင်းယဲ့ မဟုတ်ဘဲ သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

မန်နေဂျာကျန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာစူး... ခင်ဗျားပြောတာ မှားနေပြီ။ အရင်တုန်းက ခင်ဗျားက ရှောင်လင်းယဲ့ နည်းပညာသစ် ရောင်းလိုက်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာပါ"

"ဘာ..." နားထောင်နေသူများ အံ့သြသွားကြသည်။

မန်နေဂျာကျန်း ပြောလိုက်တဲ့ စကားထဲမှာ အဓိပ္ပာယ်တွေ အများကြီးပါတယ်။

စူးယန် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ခင်ဗျား ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ရှောင်လင်းယဲ့က ခင်ဗျားကို လာဘ်ထိုးပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်လုပ်ကြံခိုင်းတာလား"

ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် အဖွဲ့ ဘာမှမပြောသော်လည်း မျက်နှာများတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဒီအချိန်မှာ သူတို့ သစ္စာဖောက်ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

အခု ပြန်မပြင်နိုင်ရင် နာမည်ပျက်ပြီး ကျောင်းထုတ်ခံရမယ့်သူတွေက သူတို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ကျောင်းရွှယ်ယန် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ကာ သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ခင်ဗျားပြောတာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေပြီ ထင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့က နည်းပညာသစ်ကို ရောင်းတယ်လို့ ပြောနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ နည်းပညာသစ်က ရှောင်လင်းယဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတာလေ။ ကျွန်တော်တို့ ရမှမရတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ရောင်းလို့ရမှာလဲ"

မန်နေဂျာကျန်းက သူတို့၏သံသယကို မြင်သောအခါ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက ရှောင်လင်းယဲ့ကို မကြိုက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို လေးစားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကိုလည်း လေးစားပါတယ်။ သူက မျက်မှောက်အကျိုးစီးပွားလောက်နဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ရောင်းစားမယ့်လူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလို အနာဂတ်ရှိတဲ့ နည်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ မလိုလားပါဘူး။ ဒါက နည်းပညာလောကအတွက် ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ မန်နေဂျာစူး၊ ကျွန်တော် ရှောင်လင်းယဲ့ဆီက လာဘ်မယူထားပါဘူး" မန်နေဂျာကျန်းက တရားမျှတဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြရုံပါ" သူက "အမှန်အတိုင်း" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ထပ်မံအလေးပေး ပြောလိုက်သည်။

စူးယန် မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

အခြေအနေ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ။

သူ မန်နေဂျာကျန်းကို လာဘ်ထိုးတုန်းက မန်နေဂျာကျန်းက "စိတ်ချပါ မန်နေဂျာစူး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို ကုမ္ပဏီကနေ မောင်းထုတ်ပေးပါ့မယ်" လို့ ပြောခဲ့တာ။

အဲဒီတုန်းက မန်နေဂျာကျန်းက စိတ်ထဲမှာ "ငတုံးတွေ၊ ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီ ဒီနေ့အထိ ရောက်လာတာ ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့ အရည်အချင်းကြောင့်ပဲ။ အခု သူတို့က ဒီလူတော်ကို မောင်းထုတ်ချင်နေကြတယ်။ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ ငါတို့အတွက်တော့ ဝမ်းသာစရာပေါ့။ ရှောင်လင်းယဲ့မရှိတဲ့ ထိန်ဖေးကုမ္ပဏီက ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး။ လိဖေးကုမ္ပဏီက အလွယ်တကူ အနိုင်ယူလို့ရပြီ" လို့ တွေးနေခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ မန်နေဂျာကျန်းက အဲဒီစကားတွေကို ထုတ်မပြောခဲ့ပါဘူး။

မန်နေဂျာကျန်းက လက်ဆွဲအိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လူအများက အသံဖမ်းစက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

မန်နေဂျာကျန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို စွပ်စွဲတယ်၊ မန်နေဂျာရှောင်နဲ့ပေါင်းပြီး လုပ်ကြံတယ်လို့ ပြောနေတယ် မဟုတ်လား။ ဒီအသံဖမ်းစက်ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ အရောင်းအဝယ်လုပ်တုန်းက အသံတွေကို ဖမ်းထားပါတယ်။ အခု အားလုံးကြားအောင် ဖွင့်ပြပါ့မယ်"

စူးယန်နှင့် ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ အသံဖမ်းစက်ကိုကြည့်ပြီး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

သူတို့ မန်နေဂျာကျန်းနဲ့ ဘာအရောင်းအဝယ်လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူတို့အသိဆုံးပဲ။

ဒါပေမဲ့ မန်နေဂျာကျန်းက သက်သေအထောက်အထား ကျန်အောင် လုပ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

သူတို့ ခေါင်းထဲတွင် ဗလာဖြစ်နေစဉ် လဲ့ကျွင်းရှန်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက ရှောင်လင်းယဲ့ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ ၅ ယောက်လုံးက ခင်ဗျားနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့တယ်ပေါ့"

မန်နေဂျာကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်"

"ဒါဆို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" လဲ့ကျွင်းရှန် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီမှာ ရှယ်ယာရှင် ၆ ယောက်ရှိတာ ၅ ယောက်က ခင်ဗျားနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့တယ်ပေါ့။ ကျွန်တော် သိချင်တာက သူတို့အားလုံး ခင်ဗျားနဲ့ တူညီတဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့တာလား။ နည်းပညာသစ်က ရှောင်လင်းယဲ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒါကြောင့် နည်းပညာရောင်းစားမှုမှာ သူက သံသယအဖြစ်ခံရဆုံး ဖြစ်နေတာ။ ဒါပေမဲ့..."

မန်နေဂျာကျန်းက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အရောင်းအဝယ်က တူညီပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထိန်ဖေးနဲ့ လိဖေးက ပြိုင်ဘက်တွေလေ။ သူတို့က မန်နေဂျာရှောင်ကို လုပ်ကြံဖို့အတွက် နည်းပညာရောင်းချင်တယ်ဆိုတာ သိရတော့ ကျွန်တော်တို့က ဘာမှမပြောဘဲ ဝယ်လိုက်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဈေးနှုန်းကိုတော့ နှိမ်ထားပါတယ်"

မန်နေဂျာကျန်း ဆိုလိုတာက သူတို့ နည်းပညာဝယ်လိုက်တာက ရှောင်လင်းယဲ့ကို ဖြုတ်ချချင်လို့ပါပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိန်ဖေးကုမ္ပဏီမှာ ရှောင်လင်းယဲ့ရှိနေရင် လိဖေးကုမ္ပဏီက ကျော်တက်ဖို့ ခက်ခဲမှာလေ။

ပြီးတော့ သူတို့မှာ တခြားရည်ရွယ်ချက်လည်း ရှိသေးတယ်။

ရှောင်လင်းယဲ့ ကုမ္ပဏီကနေ အထုတ်ခံရပြီးတာနဲ့ လိဖေးကုမ္ပဏီက ချက်ချင်း ခေါ်ယူလိုက်မယ်။

နာမည်ပျက်တာကတော့ ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။

ရှောင်လင်းယဲ့က လိဖေးကုမ္ပဏီကို ဝင်ရောက်မယ်ဆိုရင် သူတို့က သူ့အပြစ်ကင်းကြောင်း ရှင်းလင်းပေးလို့ရတယ်။

အဲဒီအခါကျရင် ထိန်ဖေးကုမ္ပဏီက လူတော်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားပြီး လိဖေးကုမ္ပဏီက လူတော်တစ်ယောက် ရရှိလာမှာ။

အသံဖမ်းစက်က ဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပါပဲ။

စူးယန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး မန်နေဂျာကျန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် အဖွဲ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ နည်းပညာသစ်ကို လိဖေးကုမ္ပဏီဆီ တိတ်တဆိတ် ရောင်းလိုက်တာ ငါ့ကို ဘာလို့ မပြောကြတာလဲ"

သူတို့သာ ပြောပြရင် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ ရတယ်။ အခုလို ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူ့ကို အဒေါသထွက်ဆုံးနဲ့ စိတ်ပျက်ဆုံးဖြစ်စေတာကတော့ မန်နေဂျာကျန်းရဲ့သစ္စာဖောက်မှုပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်လေ။ သူတို့ မကောင်းတာကို လိုချင်မှာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် စူးယန်တို့ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး။

ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် အဖွဲ့သည်လည်း သူတို့အားလုံး နည်းပညာသစ်ကို လိဖေးကုမ္ပဏီထံ တိတ်တဆိတ် ရောင်းချခဲ့သည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဖြောင်း... ဖြောင်း..."

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသော ရုံးခန်းထဲတွင် လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အားလုံး ရှောင်လင်းယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့က သရော်လိုက်သည်။ "သူခိုးက လူဟစ်တယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးကိုး။ ကျောင်းရွှယ်ယန်၊ စူးယန်၊ ချူရှန်းပေ၊ ထိုက်ရိမင်၊ ဖန်တာ့ယွဲ့... မင်းတို့က ငါ့ကို တကယ် မျက်စိဖွင့်ပေးလိုက်တာပဲ"

စူးယန်နှင့် အဖွဲ့သည် ရှောင်လင်းယဲ့၏ သရော်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။ ရှက်လည်းရှက်၊ ဒေါသလည်းထွက် ဖြစ်နေကြသည်။

စောစောက သူတို့ ရှောင်လင်းယဲ့ကို အားရပါးရ စွပ်စွဲခဲ့ကြတယ်။ အခုတော့ သူတို့ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ဘူး။

ရှောင်လင်းယဲ့က ဆက်ပြောသည်။ "မင်းတို့က နည်းပညာသစ်တွေ ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ နည်းပညာသစ်ကို ငါ တီထွင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ နည်းပညာသစ် ထိန်းသိမ်းထားမှုအပိုင်းကျတော့... ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ငါ့ရုံးခန်းသော့ကို မင်းတို့တစ်ယောက်စီ ကိုင်ထားကြတယ် မဟုတ်လား"

"ငါက မင်းတို့လို ပူးပေါင်းသူတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ သံသယမဝင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ့ကွန်ပျူတာစကားဝှက်ကို မင်းတို့ သိကြတယ်။ ငါ့သော့ရှိတယ်၊ ငါ့စကားဝှက်ရှိတယ်။ မင်းတို့ ငါ့လက်ထဲက နည်းပညာကို ယူဖို့ဆိုတာ လွယ်လွယ်လေးပဲ မဟုတ်လား"

"ပြီးတော့ စင်္ကြံက CCTV တွေကို ပိတ်လိုက်တယ်၊ ငါ့ရုံးခန်း မျက်နှာကြက်ပေါ်က CCTV တွေကို ပိတ်လိုက်တယ်ဆိုပြီး ငါ့ရုံးခန်းထဲ ဘယ်သူဝင်သွားလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ တကယ်တော့..."

ထိုနေရာတွင် ရှောင်လင်းယဲ့ ခေတ္တရပ်နားလိုက်ပြီး စူးယန်နှင့် အဖွဲ့ကို စူးရှစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် သရော်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဆက်ပြောသည်။ "တကယ်တော့ ငါ့ရုံးခန်းထဲမှာ လျှို့ဝှက်ကင်မရာတစ်ခု တပ်ထားသေးတယ်"

စူးယန်နှင့် အဖွဲ့ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"ဒီကင်မရာက ထိုင်ခုံဘေးမှာ ရှိတယ်။ ထိုင်ခုံသားရေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားလို့ တွေ့ဖို့ခက်တယ်။" ရှောင်လင်းယဲ့က သရော်လိုက်သည်။ "ငါက နည်းပညာတာဝန်ခံဆိုတော့ နည်းပညာလုံခြုံရေးအပိုင်းကို အမြဲဂရုစိုက်တယ်။ ကုမ္ပဏီတွင်း သူလျှိုတွေ နည်းပညာလာခိုးမှာကို ကာကွယ်ဖို့ တပ်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့တဲ့ လူတွေကို ရိုက်မိသွားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်လင်းယဲ့သည် ဖုန်းကိုထုတ်ပြီး ဗီဒီယိုဖိုင်များကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

လဲ့ကျွင်းရှန်သည် ဗီဒီယိုဖိုင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သရော်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ဟားဟား... သူခိုးက လူဟစ်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ သိလိုက်ရပြီ"

ရှောင်လင်းယဲ့က ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အစက ငါ မင်းတို့ကို မျက်နှာသာပေးချင်ခဲ့တာ။ မင်းတို့ ပိုက်ဆံပေးပြီး ငါ့ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်လိုက်ရင် ဒီဗီဒီယိုတွေကို ငါ ထုတ်ပြမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးပြီး သေလမ်းပို့ချင်နေကြတယ်။ ငါ... ဟူး..." သူ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

ရှောင်လင်းယဲ့၏လေသံကို နားထောင်ပြီး သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့မှုကို ထောက်ထားပြီး သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးချင်ခဲ့ကြောင်း အားလုံးသိလိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျောင်းရွှယ်ယန်နဲ့ စူးယန်တို့ကတော့ မတူဘူး။ သူတို့က ရှောင်လင်းယဲ့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးပြီး နာမည်ပျက်အောင်၊ ကုမ္ပဏီကနေ ထွက်သွားအောင်၊ ကျောင်းထုတ်ခံရအောင် လုပ်ချင်နေကြတာ။ ဒါက သေလမ်းပို့ချင်နေတာပဲ။

ဒါကြောင့် ကံကံ၏အကျိုးလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့။

သူတို့သာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်လိုက်ရင်၊ ဥာဏ်မဆင်ခဲ့ရင် အခုလို နာမည်ပျက်မယ့်အဖြစ်မျိုး ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဟင်း... တော်တော် ရက်စက်တာပဲ" အပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သရော်လိုက်သည်။ "၅ ယောက်ပေါင်းပြီး တစ်ယောက်ကို လုပ်ကြံလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။ ကိုယ်တိုင်မမြင်ရရင် ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူး။ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ ကောလာဟလတွေ ဘာလို့ ဒီလောက်ပြင်းထန်နေလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ်။ လူတိုင်းက ရှောင်လင်းယဲ့ တကယ်ပဲ ကုမ္ပဏီအကျိုးစီးပွားကို ရောင်းစားတယ်လို့ ထင်နေကြတာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကုမ္ပဏီရှယ်ယာရှင် ၅ ယောက်လုံးက လူတစ်ယောက်ကို လုပ်ကြံဖို့အတွက် ကုမ္ပဏီအကျိုးစီးပွားကို တူညီစွာ ရောင်းစားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားလို့လေ။ ဟုတ်တယ်မလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ အစတုန်းက စူးယန်က ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီက လူကို သက်သေလာခိုင်းမယ်လို့ ပြောတော့ ဟားဟား... သူတို့အားလုံးကို သက်သေပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ"

"သူတို့က ကုမ္ပဏီဖွင့်ထားပြီး စီးပွားရေးသမားတွေ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ပြောင်းလဲတာ မြန်လိုက်တာ။ နည်းလမ်းတွေ များလိုက်တာ" ကျောင်းသားတစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်ကျိုးအတွက်နဲ့ အများအကျိုးကို စွန့်လွှတ်ရဲတယ်။ တကိုယ်ကောင်းဆန်လိုက်တာ"

"အခု အမှန်တရား ပေါ်သွားပြီဆိုတော့ စူးယန်နဲ့ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ ဘာပြောစရာ ရှိဦးမလဲ"

"ရှောင်လင်းယဲ့ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။ ကုမ္ပဏီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ တစ်စိုက်မတ်မတ် ကြိုးစားခဲ့တာ။ တချို့လူတွေက အကျိုးစီးပွားခံစားပြီး မျက်မှောက်အကျိုးစီးပွားအတွက်နဲ့ ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ကြံပြီး မောင်းထုတ်ချင်နေကြတယ်"

ကျန်းရှုယွီ ရောက်လာသောအခါ ကျောင်းသားများ ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ရှုယွီ၊ နင် ရောက်လာပြီလား" သူမသူငယ်ချင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ကိုဆွဲပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှုယွီ၊ ငါတို့ ရှောင်လင်းယဲ့ကို အထင်လွဲခဲ့တာ။ သူက အပြစ်ကင်းတယ်"

ကျန်းရှုယွီ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ပြီး အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဟမ် ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

သူငယ်ချင်းက အဖြစ်အပျက်ကို အစအဆုံး ပြောပြလိုက်သည်။

ကျန်းရှုယွီ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမသည် မှန်တံခါးကိုဖြတ်ပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို စူးရှစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်လုံးများတွင် နာကျည်းမုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှောင်လင်းယဲ့၊ နင်က တကယ် သေဖို့ခက်တာပဲ"

အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတာ သူမ သိလိုက်ပြီ။ ရှောင်လင်းယဲ့ နာမည်ပျက်တာ မဟုတ်ဘဲ စူးယန်တို့ ၅ ယောက် နာမည်ပျက်သွားပြီ။

အခု သူမ မျှော်လင့်တာတစ်ခုက ဒီ ၅ ယောက် ကျောင်းထုတ်မခံရဖို့နဲ့ သူမဆီ မီးမကူးဖို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် သူမ နာမည်ပျက်သွားလိမ့်မယ်။

ကျန်းရှုယွီ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲတော့ပေ။

ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။

သူမ အစီအစဉ်က ပြီးပြည့်စုံနေတာကို။

လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက မန်နေဂျာကျန်းကြောင့် ပျက်စီးသွားရတာ။

ဟမ့် ဒီမန်နေဂျာကျန်း တွေ့ဦးမယ်။

ရုံးခန်းထဲတွင် ရှောင်လင်းယဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အမှန်တရား ပေါ်သွားပြီး ကျွန်တော် အပြစ်ကင်းသွားပေမယ့် ဒီကုမ္ပဏီမှာ ဆက်မနေချင်တော့ပါဘူး။ ရွံလို့ပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်လက်ထဲက ရှယ်ယာတွေကို အရင်အတိုင်းပဲ ရောင်းပါမယ်။ ဝယ်ချင်တဲ့သူရှိရင် နေ့လည် ၃ နာရီ ကျောင်းသားအစည်းအဝေးခန်းမမှာ လေလံတင် ရောင်းချပါမယ်"

မန်နေဂျာကျန်း မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာရှောင်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း ဝင်ဝယ်လို့ ရမလား"

ရှောင်လင်းယဲ့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ရတာပေါ့၊ ဘယ်သူမဆို ဝယ်လို့ ရပါတယ်"

***