နတ်သမီးမှ ပြည့်တန်ဆာမအဖြစ်သို့

သူတို့ ၅ ယောက်လုံးက အဖြစ်အပျက်အစအဆုံး ပြောပြလိုက်တော့ အားလုံး အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ကျန်းရှုယွီက သူ့တစ်ယောက်တည်းကို ချဉ်းကပ်တာ မဟုတ်ဘဲ ကျန်တဲ့ ၄ ယောက်ကိုလည်း ချဉ်းကပ်ခဲ့တာကိုး။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကျန်းရှုယွီက ငါ့ကို ကတိပေးထားတာ။ ရှောင်လင်းယဲ့ကို ကုမ္ပဏီကနေ မောင်းထုတ်ပေးရင် ငါ့ကောင်မလေး လုပ်မယ်ဆိုပြီး" ကျောင်းရွှယ်ယန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါနဲ့သူ... ငါနဲ့သူ..."

"ဘာဖြစ်လဲ" ဖန်တာ့ယွဲ့က ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "နမ်းပြီးပြီလား။ ကိစ္စပြီးရင် အခန်းဖွင့်မယ်လို့ ကတိပေးထားလား"

ကျန် ၄ ယောက်လုံး ကြောင်သွားကြသည်။

တကယ် ဟုတ်နေတာပဲ။

ကျန်းရှုယွီက မြို့တော်တက္ကသိုလ်ရဲ့ ကျောင်းပန်းပွင့်လေးဖြစ်ရုံတင်မကဘူး၊ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းကလည်း တောင့်တင်းတယ်လေ။ ယောကျ်ားတွေအတွက်တော့ အရမ်းဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပေါ့။ သူ့ကို လက်ထပ်နိုင်ရင် နှစ်ပေါင်း ၆၀ လောက် အပင်ပန်းခံစရာ မလိုတော့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ တက္ကသိုလ်တစ်ခုလုံးက လူတိုင်းသိကြတယ်။ ကျန်းရှုယွီက ရှောင်လင်းယဲ့ကို အကြိုက်ဆုံးဆိုတာလေ။

သူမက ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ပြောခဲ့ပေမယ့် အငြင်းခံလိုက်ရတော့ အရှက်ကွဲပြီး မုန်းတီးသွားတာ။

ဒါကြောင့် သူက ရှောင်လင်းယဲ့ကို လက်စားချေချင်နေတာ ဘယ်သူမှ မအံ့သြကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှုယွီက အပြင်ပန်းမှာတော့ သိမ်မွေ့နူးညံ့ပြီး စာနာတတ်တဲ့ ပုံစံပေါက်နေတာ။ ယောကျ်ားတွေလိုချင်တဲ့ စံပြဇနီးလောင်းပေါ့။

ရှောင်လင်းယဲ့ ငြင်းလိုက်လို့ လက်စားချေချင်နေတာကို ဘယ်သူမှ မယုံကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှုယွီက ယောကျ်ားတွေကို ကောင်းကောင်း အသုံးချတတ်တယ်။ သူ့အလှကိုသုံးပြီး ကျောင်းရွှယ်ယန်၊ စူးယန်နဲ့ တခြားလူတွေကို မြှူဆွယ်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်တည်းအပေါ်မှာ အားမကိုးဘဲ လူအများကြီးကို ခိုင်းခဲ့တာ။ တစ်ယောက် မအောင်မြင်ရင် နောက်တစ်ယောက် ရှိသေးတာကိုး။

ရှောင်လင်းယဲ့ကို ကုမ္ပဏီကနေ မောင်းထုတ်ပြီးရင် ကျန်းရှုယွီက နည်းနည်းလောက် အချိုသပ်လိုက်မယ်။ ပြီးရင် အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးနဲ့ လမ်းခွဲလိုက်မှာ။

ကျန်းရှုယွီက သူတို့ကို ခိုင်းတုန်းက "ငါ နင့်ကောင်မလေး မဖြစ်ခင် ငါတို့ဆက်ဆံရေးကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေချင်ဘူး" လို့ ပြောခဲ့တယ်။

အဲဒီတုန်းက ၅ ယောက်စလုံးက မတူညီတဲ့အချိန်၊ မတူညီတဲ့နေရာတွေမှာ တူညီတဲ့မေးခွန်းကို မေးခဲ့ကြတယ်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျန်းရှုယွီက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ "စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ငါတို့ဆက်ဆံရေးကို လူတွေသိသွားရင် ရှောင်လင်းယဲ့ ကုမ္ပဏီက ထွက်သွားရတာ ငါနဲ့ပတ်သက်နေတယ်လို့ သံသယဝင်ကြမှာပေါ့"

ထို့နောက် သူမက သနားစရာကောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အချစ်ရယ် ငါ့သိက္ခာအတွက် တစ်ခါလောက် ကတိပေးပါနော်"

ဘယ်ယောကျ်ားကမှ ဒီလိုလှပတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ တောင်းပန်မှုကို မငြင်းဆန်နိုင်ကြပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ ၅ ယောက်စလုံးက ကိစ္စမအောင်မြင်ခင်၊ ကျန်းရှုယွီ သူတို့ကောင်မလေး ဖြစ်မလာခင်အထိ နှုတ်ပိတ်နေခဲ့ကြတာ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားတာက ရှောင်လင်းယဲ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားရင်း သူတို့ကိုယ်တိုင် ခြေချော်လက်ချော်ဖြစ်ပြီး ကျန်းရှုယွီရဲ့ရည်ရွယ်ချက်မှန်ကို ဖော်ထုတ်မိသလို ဖြစ်သွားတာပါပဲ။

"ခွေးမ... ပြည့်တန်ဆာမ" ချူရှန်းပေက အမှန်တရားကို သိလိုက်ရတော့ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သွေးကြောတွေ ထောင်လာပြီး စားပွဲကို လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်တယ်။

အခုမှ သူတို့ သိလိုက်ရတယ်။ သူတို့ ၅ ယောက်စလုံး ကျန်းရှုယွီရဲ့အသုံးချခံ ဖြစ်ခဲ့ရတာပဲ။

သူမက သူ့အလှကို အသုံးချပြီး ငြင်းဆန်လို့မရတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုတစ်ခု ပေးခဲ့တာ။ အဲဒါက သူတို့ရဲ့ ကောင်မလေး လုပ်မယ်ဆိုတာပါပဲ။

လူတိုင်းက ကိုယ်တိုင် ကျန်းရှုယွီရဲ့ ကောင်မလေး ဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်။ တကယ်တော့...

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး" စူးယန် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မျက်နှာထားက ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။ "ယွီအာက ငါ့ကောင်မလေး လုပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားတာ။ မင်းတို့ကို ကတိပေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

သူ ရှောင်လင်းယဲ့ကို ဒီလောက် ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ခဲ့တာ ကျန်းရှုယွီက သူ့ကောင်မလေး လုပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားလို့ပါ။ ပြီးတော့ ရှောင်လင်းယဲ့ကို မနာလိုဖြစ်နေတာလည်း ပါတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အခု အမှန်တရားက သူ့ကို ကြီးမားတဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာ ရစေတယ်။ ကျန်းရှုယွီက သူ့ကို ကတိပေးထားရုံတင်မကဘဲ တခြားလူတွေကိုပါ ကတိပေးထားလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

အခုအချိန်ထိ ကျန်းရှုယွီက သူတို့ကို အသုံးချခဲ့တယ်ဆိုတာ နားမလည်သေးရင် သူက တကယ့် ငတုံး၊ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး အရူးပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့။

တခြားလူတွေလည်း ဒီအမှန်တရားကို မယုံနိုင်ကြဘူး။

ကျောင်းရွှယ်ယန် ခံစားရတဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာက စူးယန်ထက် မလျော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ စူးယန်က ကျန်းရှုယွီရဲ့စကားကို နားထောင်လွန်းပြီး ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားအတွက် ရှောင်လင်းယဲ့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ကြံခဲ့တာ။

ကျောင်းရွှယ်ယန် မျက်နှာထား အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းရှုယွီကို ခေါ်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် မေးမြန်းကြတာပေါ့"

တကယ်လို့ သူက ရေလာမြောင်းပေးလုပ်တဲ့ မိန်းမယုတ်ဆိုရင်၊ သူတို့ ဒီလောက် အရှက်ကွဲအောင်၊ နာမည်ပျက်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် သူတို့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရမယ်။

မဟုတ်ရင်...

ကျောင်းရွှယ်ယန် မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အခြားသူများလည်း သဘောတူကြသည်။

သူတို့ ရှောင်လင်းယဲ့ကို လုပ်ကြံခဲ့တာ ကျန်းရှုယွီက သူမကိုယ်သူမ အရင်းအနှီးပြုပြီး မြှူဆွယ်ခဲ့လို့လေ။

အခုမှ သိလိုက်ရတာက သူမက အသုံးချရုံသက်သက်ပါပဲ။

ဘယ်သူမှ ဒီအငြိုးကို မျိုသိပ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကျန်းရှုယွီက သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ဆက်သွယ်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူတို့ မရိပ်မိခဲ့ကြဘူး။

အခု ကျန်းရှုယွီကို ခေါ်ဖို့အတွက် တစ်ယောက်တည်းကပဲ ဆက်သွယ်ရမယ်။

စကားမပြောဘဲ ငြိမ်နေသော ထိုက်ရိမင်က ဖုန်းထုတ်လိုက်သည်။ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်က ကိုင်လိုက်သောအခါ သူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ချွဲနွဲ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အချစ်လေး ငါတို့ အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီ။ မင်းနဲ့ တွေ့ချင်တယ်။ ဘယ်မှာလဲ"

ထိုက်ရိမင်က ကျန်းရှုယွီကို "အချစ်လေး" ဟု ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ အားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

ပါးစပ်ဟပြီး ပြောချင်ပေမယ့် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရပြီး ပြန်ထိန်းလိုက်ကြသည်။

တစ်ဖက်မှ ကျန်းရှုယွီသည် ဖုန်းနံပါတ်ကို မြင်သောအခါ ငြင်းပယ်ချင်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိပြီး ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်မှ စိတ်ပျက်လက်ပျက် အသံကို ကြားရသောအခါ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "ရိမင်... ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ရှောင်လင်းယဲ့ မြို့တော်တက္ကသိုလ်မှာ ရှိနေသရွေ့ ငါတို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်"

သို့သော် ထိုက်ရိမင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ရှောင်လင်းယဲ့က မြို့တော်တက္ကသိုလ်မှာ ရှိနေဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မြို့တော်တက္ကသိုလ်မှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း မသိဘူးလား"

ကျန်းရှုယွီသည် ထိုက်ရိမင်၏ လေသံကို ကြားသောအခါ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ့ကို တည်ငြိမ်စေရန် ပြောလိုက်သည်။ "ရိမင်... စိတ်မပူပါနဲ့။ နင်တို့ မြို့တော်တက္ကသိုလ်ကနေ ထုတ်ပယ်ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အများဆုံး သတိပေးခံရရုံလောက်ပဲ ရှိမှာပါ"

ထိုက်ရိမင်မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ "ယွီအာ၊ နင် ပြောတာ တကယ်လား။ ငါ ကျောင်းထုတ်မခံရဘူးလား"

အခြားသူများ ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာသည်။ ထိုက်ရိမင်ကို လူမခေါ်ဖို့ မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

ထိုက်ရိမင်သဘောပေါက်သွားပြီး လူမခေါ်တော့ပေ။

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ထိုက်ရိမင်က မကျေမနပ် မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဘာလို့ လူမခေါ်ခိုင်းတာလဲ"

ချူရှန်းပေက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူက မင်းကို ကျောင်းထုတ်မခံရဘူးလို့ ပြောတယ် မဟုတ်လား။ သူ အဲဒီလိုပြောမှတော့ ကတိပေးတာပဲ။ အခု ငါတို့က သူ ငါတို့ကို အသုံးချခဲ့တာ ဖော်ထုတ်လိုက်ရင် သူ ငါတို့ကို ကူညီပြီး ကျောင်းဆက်တက်ခွင့်ရအောင် လုပ်ပေးပါ့မလား"

မြို့တော်တက္ကသိုလ်က နိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ် တက္ကသိုလ်လေ။ သူတို့အမှားနဲ့ဆိုရင် ကျောင်းထုတ်ခံရနိုင်တယ်။ အင်အားကြီးတဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းက ဖိအားပေးမှသာ သက်သာရာ ရနိုင်မှာ။

ကျန်းရှုယွီက ကျန်းမိသားစုဝင်လေ။ သူ့မိသားစုက ဝင်ပြောပေးရင် ပြဿနာမရှိလောက်ဘူး။

ဒါကြောင့် သူတို့ ကျောင်းမှာ အရှက်ကွဲခဲ့ပေမယ့် ကျောင်းဆက်တက်ချင်ကြတယ်။

ချူရှန်းပေ၏စကားကို ကြားသောအခါ ကျန် ၅ ယောက်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"ကျန်းရှုယွီက ငါ့ကို ကတိပေးနိုင်ရင် ငါတို့ကိုလည်း ကတိပေးနိုင်မှာပဲ" ဖန်တာ့ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ "အခု ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ သူ့ကို ဆက်သွယ်ပြီး အဖြေတောင်းကြမယ်"

သူ့လေသံက အေးစက်နေပြီး ကျန်းရှုယွီအပေါ် သံယောဇဉ် မရှိတော့သလိုပင်။

ဖော်ထုတ်ခံရပြီးနောက် ကျန်းရှုယွီရဲ့ ပုံရိပ်က နတ်သမီးကနေ ရေလာမြောင်းပေးလုပ်တဲ့ မိန်းမယုတ် ဖြစ်သွားပြီ။

ပြီးတော့ သူတို့လည်း သတိဝင်လာကြပြီ။ သူတို့ ဘာပဲလုပ်လုပ် ကျန်းရှုယွီက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကောင်မလေး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေကြတယ်။

ဒါကြောင့် သူတို့ကို အသုံးချခဲ့တာကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့။

ကျန်းရှုယွီသည် ထိုက်ရိမင်၏ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူတို့ ၅ ယောက်လုံး သူမ သူတို့ကို ချဉ်းကပ်ပြီး ကောင်မလေးလုပ်မယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တာကို သိသွားမှာ စိုးရိမ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်နှစ်သိမ့်လိုက်တယ်။ "ဖော်ထုတ်ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလူတွေက တုံးပါတယ်။ ငါ ဒီလိုလုပ်မယ်လို့ သူတို့ ထင်မထားလောက်ပါဘူး"

ထို့နောက် ကျန်းရှုယွီသည် အခြားသူများထံမှ ဖုန်းဆက်လာသည်ကို လက်ခံရရှိသည်။ သူမ ထိုအတိုင်း ကတိပေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှုယွီ ထိုသို့ကတိပေးခြင်းသည် သူတို့ကို တည်ငြိမ်စေရန်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ကျောင်းက သူတို့ကို ဘယ်လိုအရေးယူမလဲဆိုတာ စုံစမ်းကြည့်သည်။

တကယ်လို့ သူတို့ကို ကျောင်းဆက်တက်ခွင့်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်ရင် သူတို့ ၅ ယောက်လုံး ကျေးဇူးတင်ကြလိမ့်မယ်။ သူတို့မိသားစုတွေကလည်း ကျေးဇူးတင်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါဆိုရင် သူမအတွက် အင်အားစုငယ်လေးတစ်ခု ရတာပေါ့။ မကောင်းဘူးလား။

သို့သော် ကျန်းရှုယွီ စုံစမ်းရရှိသော ရလဒ်မှာ...

"ဘာ..." ကျန်းရှုယွီ အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးလျို၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ လုပ်ရပ်က သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စလေ။ စီးပွားရေးလောကမှာ အားကြီးသူနိုင်၊ အားနည်းသူရှုံးဆိုတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ ကျောင်းထုတ်ခံရလောက်တဲ့အထိ ပြင်းထန်စရာ မလိုပါဘူး"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းသူကျန်း၊ မင်း ဘာလို့ သူတို့ကို စိတ်ဝင်စားနေတာလဲ။ မင်းနဲ့သူတို့ ပတ်သက်မှုရှိတယ်လို့ မကြားဖူးပါဘူး"

ကျန်းရှုယွီ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးလျို၊ ကျွန်မက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အကူအညီတောင်းခံမှုကြောင့် လာမေးကြည့်တာပါ။ ဒီရလဒ်က နည်းနည်း ပြင်းထန်လွန်းတယ်လို့ထင်လို့ပါ"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလျိုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းသူ ကျန်း၊ ဒါက ကျောင်းဒါရိုက်တာအဖွဲ့ အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်ပါ။ မင်း ထင်မြင်ချက်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ဘယ်သူ့အကူအညီတောင်းခံမှုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း ပြန်သွားလို့ရပါပြီ"

ကျန်းရှုယွီ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြန်လှည့်လာခဲ့ရသည်။

အရင်တုန်းကတော့ ဒီလိုရလဒ်မျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ မျှော်လင့်ထားပေမယ့် အခုတော့...

မကြာမီ စူးယန်၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ ၅ ဦးကို ကျောင်းထုတ်လိုက်သည့် သတင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့ ၅ ဦး သိလိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး လက်မခံနိုင်ကြပေ။ ပို၍ လက်မခံနိုင်စရာကောင်းသည်မှာ သူတို့မိသားစုများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး အလှူငွေထည့်ဝင်မည်ဟု ပြောသော်လည်း အရာမထင်ခဲ့ခြင်းပင်။

"ဖြောင်း..." အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် စူးယန်၏ဖခင်သည် စူးယန်ကို ပါးရိုက်လိုက်သည်။ "တိရစ္ဆာန်ကောင်၊ မင်း ကျောင်းမှာ ဘယ်သူ့ကို သွားရန်စခဲ့တာလဲ"

စူးယန် ကြောင်သွားပြီး ပါးကိုအုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တောကလာတဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့ကလွဲရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မရန်စခဲ့ပါဘူး"

"အမှန်အတိုင်း မပြောသေးဘူးလား" အဖေစူးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "တောသားတစ်ယောက်ကိုပဲ ရန်စတာဆိုရင် ငါတို့ ကျောင်းကို ဘယ်လောက်ပဲ တောင်းပန်ပန်၊ ယွမ် ၁၀ သန်း လှူမယ်ပြောပြော ကျောင်းက ဘာလို့ လက်မခံရတာလဲ"

စူးယန် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဖေစူးက ဆက်ပြောသည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးလျို ပြောလိုက်တယ်။ မင်းတို့က မရန်စသင့်တဲ့သူကို ရန်စမိလို့တဲ့။ အဲဒီလူက မြို့တော်မှာ အာဏာရှိ၊ ငွေရှိတယ်။ သူက ကျောင်းကို ဖုန်းဆက်ပြီး မျှမျှတတ ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ ပြောထားတယ်တဲ့"

မျှမျှတတ ဆုံးဖြတ်ပေးရမယ်ဆိုတော့ သူတို့ ဘာလုပ်လုပ် အလကားပဲ။

စူးယန် ကြောင်သွားသည်။

သူတို့ ကျောင်းထုတ်ခံရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါကြောင့်ဆိုတာ သူ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ရန်စခဲ့တာက ရှောင်လင်းယဲ့ တစ်ယောက်တည်းလေ။

ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့ နောက်ခံကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိတယ်။ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ ကျေးရွာလေးကလာတဲ့ တောသားတစ်ယောက်ပဲ။

ကျန် ၄ ယောက်လည်း အတူတူပါပဲ။

သူတို့ မျက်နှာတွေ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြတယ်။

သူတို့ ရန်စခဲ့တာက တောသားလေး ရှောင်လင်းယဲ့ တစ်ယောက်တည်း။ အခုတော့ မြို့တော်က အာဏာရှိ၊ ငွေရှိတဲ့သူကို ရန်စမိတယ်တဲ့။

ဒါပေမဲ့...

"မဖြစ်နိုင်ဘူး" စူးယန် ဒီအမှန်တရားကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘူး။ စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

အဖေစူးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘာမဖြစ်နိုင်စရာ ရှိလို့လဲ"

"မင်း ဒီကောင်စုတ်လေး၊ ကုမ္ပဏီ ကောင်းကောင်းဖွင့်နေတာကို။ သူက အဓိကရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နေပေမယ့် မင်းအတွက် ပိုက်ဆံရှာပေးနေတာပဲ" အဖေစူး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဘာလို့ သူ့ကို သွားလုပ်ကြံရတာလဲ။ အခုတော့ ကြက်ကလေးရဖို့ ဆန်တစ်ပြည် ကုန်သွားပြီ။ ကိုယ့်အပြစ်ကိုယ်ခံရတာပဲ။ ငါ့ကိုပါ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေတွေရှေ့မှာ အရှက်ကွဲအောင်လုပ်တယ်"

အရင်တုန်းက သူ ဒီသားကို အရမ်းဂုဏ်ယူခဲ့တာ။

အသက် ၂၀ နဲ့ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုး ကုမ္ပဏီထောင်နိုင်တယ်။ ကုမ္ပဏီသေးသေးလေးကနေ ၂ နှစ်အတွင်း ယွမ်သန်း ၂၀ ကျော်တန် ကုမ္ပဏီလတ် ဖြစ်လာတယ်။ ကုမ္ပဏီရဲ့ အလားအလာကလည်း ကောင်းမွန်တယ်။

ဒါက သူ့သားရဲ့အရည်အချင်းပဲ။ အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပေါ့။

အခုတော့ အရင်က ဂုဏ်ယူသလောက် အခု အရှက်ရနေပြီ။

စီးပွားရေးလောကမှာ နည်းလမ်းတချို့ သုံးတာက ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နည်းလမ်းသုံးရင် ပါးနပ်ဖို့ လိုတယ်။ သူများ အပြစ်မရှာနိုင်အောင် လုပ်ရမယ်။ အခုတော့ သူများကို မဖြိုချနိုင်ဘဲ ကိုယ်တိုင်ကျဆုံးပြီး နာမည်ပျက်သွားရပြီ။

စူးယန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဖေဖေ၊ ရှောင်လင်းယဲ့မှာ ဘာနောက်ခံရှိလဲဆိုတာ သား တကယ် မသိပါဘူး"

အဖေစူးက လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ပြောပါဦး... ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘဲ သူ့ကို ဘာလို့ သွားလုပ်ကြံရတာလဲ"

စူးယန် မျက်နှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီးနောက် အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့်ပါ"

"ဖြောင်း..."

ပါးရိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ အဖေစူး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ် အသုံးမကျတဲ့ကောင်၊ မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့် ညီအစ်ကိုလိုလူကို လုပ်ကြံရသလား"

စူးယန် ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဖေဖေ နားထောင်ပါဦး။ သူက သာမန်မိန်းမ မဟုတ်ဘူး။ ကျန်းမိသားစုက မိန်းမ"

အဖေစူး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ကျန်းမိသားစုက မိန်းမ ဟုတ်လား။ ဘယ် ကျန်းမိသားစုလဲ"

"ဘယ် ကျန်းမိသားစု ရှိဦးမှာလဲ" စူးယန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။ "သူက သားကို အကူအညီတောင်းတာ။ ရှောင်လင်းယဲ့ဆိုတဲ့ တောသားလေးကို ကုမ္ပဏီကနေ မောင်းထုတ်ပေးရင်၊ ဒါမှမဟုတ် မြို့တော်တက္ကသိုလ်ကနေ မောင်းထုတ်ပေးရင်... ကျန်းရှုယွီက လှရုံတင်မကဘူး၊ သူ့နောက်ခံကလည်း သားကို ဆွဲဆောင်နေတာ။ အဲဒီတုန်းက သား တွေးမိတာက ဒီကိစ္စကို အကြောင်းပြုပြီး ကျန်းမိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးမှုယူလိုက်ရင် သားတို့မိသားစုအတွက် အကျိုးရှိမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့်..."

စီးပွားရေးသမားက အမြတ်အစွန်းကို ကြည့်တာလေ။

စူးယန်က စီးပွားရေးသမားရဲ့သားဆိုတော့ အမြတ်အစွန်းကို ကြည့်မှာပေါ့။

ကျန်းရှုယွီက သာမန်မိန်းမဆိုရင် ဘယ်လောက်လှလှ သူတို့ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။

ကျန်းရှုယွီက ကျန်းမိသားစုဝင်မို့လို့ ကျန်းမိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးချင်လို့ လက်ခံလိုက်တာ။

ဒါပေမဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကို သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြဘူး။

အဖေစူးသည် သားဖြစ်သူ၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ကျန်းရှုယွီရဲ့မြှောက်ပေးလို့ ဒီလိုလုပ်ခဲ့ရပြီး ဒီလိုဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာတာဆိုတော့ သူ့ဆီက ရှင်းပြချက် တောင်းရမှာပေါ့"

စူးယန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ၊ ကျန်းရှုယွီက ကျန်းမိသားစုဝင်လေ။ သားတို့က ကျန်းမိသားစုဆီက ရှင်းပြချက် တောင်းရင်..."

အဖေစူး လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မြို့တော်အထက်တန်းလွှာက သခင်မလေးတွေက နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို အလေးထားကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စအတွက် သူတို့ ရှင်းပြချက် ပေးရမယ်"

ကျန် ၄ ယောက်၏မိဘများလည်း ထိုအတိုင်း တွေးမိကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းရှုယွီ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့သော အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

.....

"ကျန်းရှုယွီ၊ ရှောင်လင်းယဲ့ကို လုပ်ကြံတဲ့ကိစ္စက မင်း မြှောက်ပေးလို့၊ ခိုင်းစေလို့ ငါတို့ လုပ်ခဲ့ရတာ။ အခု ငါတို့ ကျောင်းထုတ်ခံရမယ့် အခြေအနေ ရောက်နေပြီ။ မင်း ငါတို့ကို ရှင်းပြချက် ပေးရမယ်။ ကျောင်းက ပြစ်ဒဏ်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းပေးဖို့ လုပ်ပေးရမယ်။ မလုပ်ပေးနိုင်ရင် ကျောင်းသားတွေရှေ့မှာ ဝန်ခံရမယ်။ မင်းက ရှောင်လင်းယဲ့ကို လက်စားချေချင်လို့ ငါတို့ကို အလှနဲ့ မြှူဆွယ်ပြီး ခိုင်းခဲ့တာလို့ ဝန်ခံရမယ်"

တရားခံအစစ်က သူတို့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို မျှဝေခံစားရမှာပေါ့။

***