ခြိမ်းခြောက်ခံရခြင်း

"တော်တယ်... ယဲ့အာ... တကယ် တော်တယ်" အမှုပြီးဆုံးသွားကြောင်း သိရသောအခါ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရက်ရက်ရောရော ချီးကျူးလိုက်သည်။ "မင်းက လျှို့ဝှက်ကင်မရာ တပ်ထားမယ်လို့ သူတို့ ဘယ်ထင်မလဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "လူကို ရန်မမူနဲ့။ ဒါပေမဲ့ လူကို မကာကွယ်လို့လည်း မဖြစ်ဘူးလေ။ အစပိုင်းမှာ ကျွန်တော် ပူးပေါင်းသူတွေကို ယုံကြည်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးပွားလာတာနဲ့အမျှ သူတို့က ကျွန်တော် ရှယ်ယာအများကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားတာကို မကျေမနပ် ဖြစ်လာကြတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် သတိထားလိုက်တာပါ"

ကုန်းထျန်းဟောက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့အာ၊ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက တကယ် အထင်ကြီးစရာပဲ"

ရှောင်မိသားစုဝင်တွေက တကယ် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ထူးချွန်ကြတယ်။

ရှောင်လင်းယဲ့က နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်မှာ စီးပွားရေးလောကမှာ ဘုရင်လို့ တင်စားခံရတဲ့ ယောက်ဖရှိနေတာပဲ။ ဒီလိုအကွက်မျိုးခံလိုက်ရရင် လူတွေက ရယ်ကြမှာပေါ့"

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယဲ့က တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ၊ ဒီနေ့ စူးယန်တို့ ၅ ယောက်ကို ကျောင်းထုတ်လိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်။ အဲဒါ ယောက်ဖ ဝင်ပါလိုက်တာလား"

သူတို့ ၅ ယောက်ရဲ့ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ ငွေကြေးအင်အားအရဆိုရင် ကျောင်းအတွက် အလှူငွေနည်းနည်း ထည့်လိုက်ရုံနဲ့ ကျောင်းထုတ်ခံရမယ့် အခြေအနေ မရောက်လောက်ဘူး။

အခု ကျောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်ပါလိုက်တာ သေချာတယ်။ ဒီကိစ္စကို ဝင်ပါမယ့်သူက သူ့ယောက်ဖကလွဲရင် ဘယ်သူရှိမှာလဲ။

သူ့အစ်မကတော့ မြို့တော်တက္ကသိုလ်မှာ အဲဒီလောက် ဩဇာမရှိဘူး။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... အဲဒီလူတွေက မင်းကို လုပ်ကြံရဲမှတော့ ထိုက်သင့်တဲ့ ပြစ်ဒဏ် ခံရမှာပေါ့။ ကျောင်းထုတ်ခိုင်းရုံလောက်ပဲ လုပ်ထားတာ။ သူတို့ မိသားစုတွေကိုပါ ဒုက္ခမပေးတာ ငါ့သဘောထားကြီးလို့ပဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့က ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယောက်ဖ"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ဆက်ပြောသည်။ "အဲဒီ ငတုံး ၅ ယောက်က မင်းကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာတာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ မြှောက်ပေးမှုကြောင့်ပဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့ အံ့သြသွားသည်။ "မိန်းမတစ်ယောက် ဟုတ်လား။ ဘယ်သူလဲ"

"ကျန်းရှုယွီ" ကုန်းထျန်းဟောက် ဖြေလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့ အံ့သြသွားသည်။ "ကျန်းရှုယွီ ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော်က သူ့ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းလိုက်တာကလွဲရင် သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး"

ကုန်းထျန်းဟောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့အာ... မင်း မိန်းမတွေကို နားမလည်သေးဘူး။ ကျန်းရှုယွီလို မိန်းမမျိုးက ကျန်းမိသားစုက ဆင်းသက်လာတာ။ မြို့တော်မှာ အာဏာရှိ၊ ရုပ်ရည်ရှိတော့ မာနကြီးတတ်တယ်။ ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတတ်တယ်။ သူက မင်းကို ကြိုက်နေပြီဆိုရင် မင်းက သူ့ကို ပြန်ကြိုက်ရမယ်၊ သူနဲ့ ရည်းစားဖြစ်ရမယ်လို့ ထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငြင်းလိုက်တော့ သူ အရှက်ကွဲသွားတယ်။ ဒါကြောင့် သူက မင်းကို လက်စားချေချင်နေတာ။ မင်း ဒုက္ခရောက်နေတာကို မြင်ချင်တယ်။ နာမည်ပျက်နေတာကို မြင်ချင်တယ်။ ပြီးရင် မင်းက သူ့ကို ငြင်းတာမဟုတ်ဘဲ သူက မင်းကို မကြိုက်တာပါလို့ ပြောချင်နေတာ"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်လင်းယဲ့ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လား။ သူ ရူးနေတာလား"

ဒီလိုမိန်းမမျိုးက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။

ရှောင်လင်းယဲ့ ကျောချမ်းသွားသည်။

ရှေးလူကြီးတွေ ပြောတာ မှန်လိုက်တာ။ သူတော်ကောင်းကို ရန်စချင်စပါ၊ လူယုတ်မာနဲ့ မိန်းမတွေကိုတော့ ရန်မစပါနဲ့တဲ့။

ကုန်းထျန်းဟောက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းရှုယွီလို မိန်းမမျိုးက ရူးနေတာပေါ့။ သူတို့ရဲ့ ရောဂါက ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းပြီး ကမ္ဘာပေါ်က ယောကျ်ားအားလုံးက သူတို့ပတ်လည်မှာ ဝိုင်းရံနေစေချင်တာ"

ရှောင်လင်းယဲ့က မိန်းမလောကအကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဗဟုသုတ ရလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့ သဘောပေါက်သွားပြီး အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို စူးယန်နဲ့ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ ကျွန်တော့်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး လုပ်ကြံတာက ကျန်းရှုယွီ လက်ချက်ပေါ့"

"သေချာပေါက် ဟုတ်တာပေါ့" ကုန်းထျန်းဟောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူက ကတိပေးထားတယ်။ မင်းကို ကုမ္ပဏီက မောင်းထုတ်ပေးရင်၊ မြို့တော်တက္ကသိုလ်ကနေ မောင်းထုတ်ပေးရင် သူတို့ရဲ့ ကောင်မလေး လုပ်မယ်တဲ့"

"သူတို့ရဲ့ ကောင်မလေး ဟုတ်လား" အဖြေကို ကြားသောအခါ ရှောင်လင်းယဲ့ အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။ "သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ၅ ယောက်လုံးရဲ့ ကောင်မလေး လုပ်မှာလား"

ကျန်းရှုယွီရဲ့ အချစ်က များလွန်းမနေဘူးလား။

ကုန်းထျန်းဟောက်က သရော်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် မဖြေပေ။ သို့သော် အဖြေက ထင်ရှားနေသည်။

"ဟင်း..." ရှောင်လင်းယဲ့ သဘောပေါက်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အပြင်ပန်းကြည့်ရင် ဖြူစင်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က စိတ်ထား ဒီလောက် ညစ်ပတ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ ယုံတောင် မယုံနိုင်ဘူး။ တော်သေးတာပေါ့... ကျွန်တော် သူ့ကို တကယ် မကြိုက်ခဲ့လို့။ မဟုတ်ရင်..." စိမ်းစိုနေတဲ့ ဦးထုပ်တွေ ဘယ်နှစ်လုံးလောက် ဆောင်းရမလဲ မသိဘူး။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် လူကို အပြင်ပန်းကြည့်ပြီး မဆုံးဖြတ်ရဘူးဆိုတာ ဒါပဲ။ မိန်းမရှာရင် လှတာတစ်ခုတည်း ကြည့်လို့မရဘူး။ ကိုယ်နဲ့ကိုက်ညီမယ့်သူကို ရှာရမယ်"

ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်လုံးကစားလိုက်ပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ... အစတုန်းက ကျွန်တော့်အစ်မကို ဘယ်လို သဘောကျသွားတာလဲ။ မမက လှလို့ မဟုတ်ဘူးလား"

"လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး" ကုန်းထျန်းဟောက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူးလား" ရှောင်လင်းယဲ့ သံသယ ဖြစ်သွားသည်။ "မမက မလှလို့လား"

"မလှလို့ မဟုတ်ပါဘူး" ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ "မင်းအစ်မက အရမ်းလှတာပေါ့။ အလှဆုံး မိန်းမပဲ"

"ဒါဆိုရင် ယောက်ဖက မမကို လှလို့ ကြိုက်တာလား၊ မလှလို့ ကြိုက်တာလား" ရှောင်လင်းယဲ့ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက... ငါနဲ့ မင်းအစ်မရဲ့ အချစ်က ကံကြမ္မာလို့ ပြောရမလား" ကုန်းထျန်းဟောက် စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကံကြမ္မာက ငါတို့ကို ဆုံစည်းစေပြီး ချစ်မိစေတာ မဟုတ်လား"

ထို့နောက် သူက ခေတ္တရပ်နားပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာပါပေမယ့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုလည်း လိုသေးတာပေါ့။ မင်းလည်း သိတာပဲ၊ အစတုန်းက ငါက မင်းအစ်မကို လိုက်ကြိုက်ခဲ့တာလေ။ နောက်ဆုံးကျမှ မင်းအစ်မက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ငါ့ကို လက်ထပ်လိုက်တာ မဟုတ်လား"

"......"

ရှောင်လင်းယဲ့ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။ "အင်း ယောက်ဖပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အစတုန်းက ယောက်ဖကပဲ မမကို လိုက်ကြိုက်ခဲ့တာ" ယောက်ဖရဲ့ မျက်နှာပြောင်တိုက်မှုက ပိုပိုပြီး တိုးတက်လာမယ်လို့ သူ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့လည်း အဲဒီတုန်းက ယောက်ဖသာ မျက်နှာပြောင်မတိုက်ရင် အစ်မကို ရမှာမဟုတ်ဘူး။

အဲဒီတုန်းက အစ်မက အသည်းကွဲနေတာဆိုတော့ အလွယ်တကူ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်က မေးလိုက်သည်။ "ရှယ်ယာတွေ ရောင်းလိုက်ပြီဆိုတော့ အခု မင်း ဘာဆက်လုပ်မလဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့ စဉ်းစားပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှယ်ယာရောင်းလိုက်တာက ယာယီအစီအစဉ်ပါပဲ။ ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မွေးမြူထားတဲ့ ကလေးလိုပဲ။ သူများကို အလွယ်တကူ ပေးလိုက်လို့ မဖြစ်ပါဘူး"

"ဩော်.. ဒါဆို မင်းမှာ အစီအစဉ် ရှိတယ်ပေါ့" ကုန်းထျန်းဟောက် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီ အခုလို အောင်မြင်လာတာ ကျွန်တော့်ရဲ့နည်းပညာကြောင့်တင် မကဘူး။ လုပ်ငန်းရှင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေ၊ အော်ဒါတွေကိုလည်း ကျွန်တော် ရှာဖွေခဲ့တာ။ အခု ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီက ထွက်လာပြီဆိုတော့ အဲဒီလုပ်ငန်းရှင်တွေက အော်ဒါတွေ ဖျက်သိမ်းကြလိမ့်မယ်။ အော်ဒါမရှိရင်၊ စီးပွားရေးမကောင်းရင် ကုမ္ပဏီက မကြာခင် ဒေဝါလီခံရတော့မှာ"

ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လင်းယဲ့၏ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းက အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရှယ်ယာအားလုံးကို ပြန်ဝယ်လိုက်မှာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်" ရှောင်လင်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အော်ဒါမရှိ၊ စီးပွားရေးမကောင်းတဲ့ ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီကို စူးယန်နဲ့ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်အရဆိုရင် ဒေဝါလီမခံခင် ရောင်းထုတ်ကြမှာ သေချာတယ်။ အဲဒီကျရင် ကျွန်တော် ဝင်ဝယ်လိုက်ရုံပဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက် သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း မဆိုးဘူး။ သူတို့က မင်းအပေါ် မကောင်းမှတော့ မင်းကလည်း သူတို့အပေါ် ပြန်မကောင်းစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ နောက်ဆို ယောက်ဖရဲ့ အကူအညီလိုရင် အားမနာနဲ့။ ပြောသာပြော"

ရှောင်လင်းယဲ့လည်း အားမနာဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပါ ယောက်ဖ။ ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်"

အခု သူ့မှာ နောက်ခံရှိနေပြီဆိုတော့ ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီ။

ရှောင်လင်းယဲ့ ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ၊ ရှင်းထိန်နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဌ လဲ့ကျွင်းရှန်က ယောက်ဖနဲ့ သိတာလား"

ကုန်းထျန်းဟောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အင်း ဟုတ်တယ်။ သူက ငါ့ရဲ့ တက္ကသိုလ်နေဖက် သူငယ်ချင်းလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့ သဘောပေါက်သွားသည်။ "ဒါကြောင့် လိဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက မန်နေဂျာကျန်း ရုတ်တရက် စကားပြောင်းသွားတာ နတ်ဘုရားလဲ့ကြောင့်ကိုး"

"နတ်ဘုရားလဲ့ ဟုတ်လား" ကုန်းထျန်းဟောက် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဩော်... လဲ့ကျွင်းရှန် ဥက္ကဌလဲ့ကို ပြောတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ နည်းပညာလောကမှာ သူ့ကို နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ကြတယ်" ရှောင်လင်းယဲ့ ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... မင်းက ဒီလိုင်းကို ဝါသနာပါမှန်း ငါသိလို့ လဲ့ကျွင်းရှန်ကို ပြောပြလိုက်တာ။ သူက မင်းကို လူတော်တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်ပြီး တပည့်မွေးချင်နေတာ။ ဒီတစ်ခါ မင်းကိစ္စကိုကြားတော့ သူ ဝင်ပါလိုက်တာ"

ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ... တကယ်လား။ နတ်ဘုရားလဲ့က ကျွန်တော့်ကို တပည့်မွေးချင်တာလား။ ယောက်ဖ မျက်နှာကြောင့် မွေးတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လင်းယဲ့၏ခေါင်းကို ခေါက်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းက လဲ့ကျွင်းရှန်ကို ဘယ်လိုလူမျိုးလို့ ထင်နေတာလဲ။ သူက လူတိုင်းကို အထင်ကြီးတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ တပည့်မွေးတယ်ဆိုတာ ပိုဝေးသေးတယ်။ ဘယ်သူ့မျက်နှာကြောင့်မှ အလျော့ပေးမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်လင်းယဲ့ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "မယုံနိုင်လို့ပါ"

နတ်ဘုရားလဲ့၏ တပည့်ဖြစ်ခွင့်ရမည်ဟု ကြားရသောအခါ ရှောင်လင်းယဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် နတ်ဘုရားလဲ့၏အကြိုက်နှင့် ကိုက်ညီပါ့မလားဟု စိုးရိမ်နေမိသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယဲ့၏ပုံစံကို ကြည့်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွင်းရှန်က ငါ့ကို ပြောဖူးတယ်။ မင်းရဲ့ ပါရမီက မဆိုးဘူးတဲ့။ မင်းကို တပည့်မွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ ရက်က ကျောင်းကို လာရှာတာက မင်းရဲ့အရည်အချင်းနဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို စမ်းသပ်ချင်လို့။ ရလဒ်ကတော့ သူ ကျေနပ်ပါတယ်"

အဓိကကတော့ ရှောင်လင်းယဲ့က ပါရမီရှိတယ်၊ အရည်အချင်းရှိတယ်၊ စိတ်နေသဘောထား ကောင်းတယ်။

ဒီလိုကလေးမျိုးကို ဘယ်သူမဆို ကြိုက်ကြမှာပဲ။

အထူးသဖြင့် ရှောင်လင်းယဲ့က နောက်ခံမရှိတဲ့ တောသားလေးလို့ အထင်ခံရပေမယ့် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်။

အရေးကြီးဆုံးကတော့ ကျောင်းဝင်းတစ်ခုလုံး ကောလာဟလတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့အချိန်မှာတောင် ရှောင်လင်းယဲ့က မတုန်မလှုပ်၊ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ နေနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် လဲ့ကျွင်းရှန်က ဒီကလေးကို မြင်မြင်ချင်း သဘောကျသွားတာ။ တပည့်မွေးတာက ကုန်းထျန်းဟောက် မျက်နှာကြောင့် မဟုတ်ဘူး။

ရှောင်လင်းယဲ့ လက်ဖဝါးကိုပွတ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ယောက်ဖ၊ ကျွန်တော် နတ်ဘုရားလဲ့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာရင် ပိုကြိုးစားပါ့မယ်။ ဆရာ့မျက်နှာ မပျက်စေရပါဘူး"

"ဒီစကားကို မင်းရဲ့ အနာဂတ်ဆရာကို သွားပြောသင့်တယ်။ နောက် ၂ ရက်နေရင် မင်းဆရာနဲ့ ထမင်းသွားစားကြမယ်။ မင်းအစ်မကိုပါ ခေါ်လိုက်"

ဒီထမင်းစားပွဲက ဆရာတင်မြှောက်ပွဲ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ရှောင်လင်းယွီပါ ပါလာရင် ပိုကောင်းတာပေါ့။

"ဟုတ် ကျေးဇူးပဲ ယောက်ဖ" ရှောင်လင်းယဲ့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

……

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန်းရှုယွီသည် စူးယန်တို့ ၅ ယောက်လုံး မြို့တော်တက္ကသိုလ်မှ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်လာသည်။ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

မကြာမီ ထိုခံစားချက်က အမှန်ဖြစ်လာသည်။

"ကျန်းရှုယွီ၊ မင်းမြှောက်ပေးလို့၊ မင်းဖြားယောင်းလို့ ငါ ရှောင်လင်းယဲ့ကို လုပ်ကြံမိတာ။ အခု ငါ မြို့တော်တက္ကသိုလ်က ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရပြီ။ မင်း ငါ့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရမယ်။ မဟုတ်ရင်..." စူးယန်က ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင် ငါတို့အကြောင်းတွေ အကုန်ဖွင့်ချလိုက်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ နတ်သမီးပုံရိပ်က ရေစုန်မျောသွားလိမ့်မယ်" ဒါက ဗြောင်ကျကျ ခြိမ်းခြောက်လိုက်တာပဲ။

"နင် လုပ်ရဲလုပ်ကြည့်။" ကျန်းရှုယွီသည် စူးယန်၏ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြားရသောအခါ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နင်က ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားအတွက်နဲ့ သူများကို သစ္စာဖောက်တာလေ။ ငါက ဘေးကနေ စကားနည်းနည်း ပြောလိုက်ရုံပဲ။ မီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်ရုံပဲ"

စူးယန်သည် ကျန်းရှုယွီ ငြင်းဆိုလိမ့်မည်ကို ကြိုသိထားပြီး ဖြစ်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ မင်းက ဘေးကနေ စကားနည်းနည်း ပြောလိုက်ရုံပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက် မင်းက ငါနဲ့... ဩော်... ငါတို့နဲ့ နမ်းခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကိစ္စပြီးရင် အိပ်မယ်လို့တောင် ကတိပေးခဲ့သေးတယ်" စူးယန်က "ငါတို့" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အထူးအလေးပေး ပြောလိုက်သည်။

သူ ဒီလိုပြောလိုက်တာက သူ သိနေပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

ကျန်းရှုယွီ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမ စိုးရိမ်တကြီး ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "စူးယန်... နင် လူယုတ်မာ၊ နင် ဘာပြောချင်တာလဲ"

စူးယန် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟမ့် ဘာပြောချင်တာလဲ ဟုတ်လား။ ငါ့သဘောက ရှင်းရှင်းလေးပါ။ သခင်မလေးကျန်းက မသိချင်ယောင်ဆောင်နေမှတော့ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလိုက်မယ်။ သခင်မလေးကျန်း၊ မင်းက မင်းရဲ့အလှကိုသုံးပြီး ငါ့ကို ဖြားယောင်းတယ်၊ မြှောက်ပေးတယ်။ ဒါတင်မကဘူး၊ တခြားယောကျ်ားတွေကိုပါ မင်းရဲ့အလှနဲ့ ဖြားယောင်းခဲ့တယ်။ သခင်မလေးကျန်း၊ ဒီလောက်ဆို ရှင်းပြီလား"

ဒီလောက်ထိ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်မှတော့ ကျန်းရှုယွီ ဆက်ဟန်ဆောင်နေလို့ မရတော့ဘူး။

"ဩော် ဒါနဲ့ သခင်မလေးကျန်း၊ ဒီကိစ္စကို ငါတစ်ယောက်တည်း သိတာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့လည်း သိကြတယ်" စူးယန်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှုယွီ မျက်နှာ နီလိုက်၊ ပြာလိုက်၊ ဖြူလိုက် ဖြစ်သွားသည်။ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နင်တို့ လူယုတ်မာတွေ"

ဒီကတိမတည်တဲ့ ကောင်တွေ။

သူမနဲ့ ပတ်သက်မှုကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူးလို့ ကတိပေးထားပြီးတော့။

ရလဒ်ကတော့...

ကျန်းရှုယွီ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။ "နင်တို့ ဘာလိုချင်တာလဲ"

စူးယန် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဘာမှ မလိုချင်ပါဘူး။ ကျောင်းပြန်တက်ချင်ရုံပါပဲ။ ဘွဲ့ရတဲ့အထိတော့ နေချင်တယ်။ ဒီတောင်းဆိုချက်က မလွန်ပါဘူး။ သခင်မလေးကျန်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ဒါက အသေးအဖွဲပါ"

ကျန်းရှုယွီ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "မလွန်ဘူး ဟုတ်လား။ အသေးအဖွဲ ဟုတ်လား။ နင်တို့ ကျောင်းထုတ်ခံရနိုင်တယ်ဆိုတာ သိသိချင်း ငါ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းက နင်တို့ကို ထုတ်ပယ်ဖို့ အခိုင်အမာဆုံးဖြတ်ထားတော့ ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

ဒီစကားကိုတော့ ကျန်းရှုယွီ မလိမ်ပါဘူး။ သူမ ကျောင်းကို သွားမေးကြည့်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ၅ ယောက်ကို ကျောင်းထုတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီဆိုတော့ သူမ ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

စူးယန်က ရလဒ်ကိုပဲ လိုချင်တာ။ ရှင်းပြတာကို နားမထောင်ချင်ဘူး။ သူ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မလေးကျန်း၊ မင်းက ကျန်းမိသားစုဝင်ပါလို့ အမြဲ ကြွားလုံးထုတ်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒီကိစ္စမှာ မင်း မတတ်နိုင်ပေမယ့် မင်းတို့ကျန်းမိသားစုမှာ အာဏာရှိတယ်၊ နည်းလမ်းရှိတယ် မဟုတ်လား"

"ငါ..." ကျန်းရှုယွီ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မျက်နှာ ပြာနှမ်းသွားသည်။ သူမ ငြင်းချင်သော်လည်း အားနည်းချက်က သူတို့လက်ထဲ ရောက်နေသည်။

သူမ တကယ် နောင်တရမိသည်။

နောက်ဆက်တွဲ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးလာမယ်မှန်းသိရင် အစကတည်းက ကိုယ့်သိက္ခာကို စတေးပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို လုပ်ကြံခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

အခုတော့ ကိုယ့်ထောင်ချောက် ကိုယ်မိသလို ခံစားနေရပြီ။

ရှောင်လင်းယဲ့ကတော့ ကုမ္ပဏီမရှိတော့ပေမယ့် ရလိုက်တဲ့ငွေကြေးက မူလရှယ်ယာတန်ဖိုးထက် နှစ်ဆတောင် ပိုများတယ်။ တကယ် အမြတ်ထွက်သွားတာ။ အရေးကြီးဆုံးက သူ့နာမည်မပျက်ဘဲ ကျောင်းထုတ်မခံရဘူး။

သူမကျတော့ သူမ အသုံးချခဲ့တဲ့ လူတွေက တကယ့် ငတုံးတွေ ဖြစ်နေတယ်။ မြို့တော်က သူဌေးသားတွေဆိုပြီး တောသားလေးလောက်တောင် အသုံးမကျဘူး။ သူများကို လုပ်ကြံမလို့လုပ်ရင်း ကိုယ်တိုင် ပြန်လုပ်ကြံခံလိုက်ရတယ်။ အခု သူမပါ ယင်ကောင်စားမိသလို ရွံရှာစရာဖြစ်နေပြီ။

အဆိုးဆုံးက သူမ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးချခဲ့တဲ့ လူတွေအချင်းချင်း သိသွားကြပြီ။ ကောင်းကောင်း မဖြေရှင်းနိုင်ရင် သူမ နာမည်ပျက်တော့မယ်။

သူမက ကျန်းရှုယွီလေ။ မြို့တော်တက္ကသိုလ်ရဲ့ ကျောင်းပန်းပွင့်လေး။ ကျောင်းသားအားလုံးရဲ့ နတ်သမီး။ သူမ ပုံရိပ်ကို အပျက်စီးမခံနိုင်ဘူး။

ကျန်းရှုယွီ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စကို ငါ အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့..."

ထို့နောက် ကျန်းရှုယွီ လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။ "ငါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအစအန လုံးဝ မကြားချင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် နင်တို့ မိသားစုတွေ ကျန်းမိသားစုရဲ့ လက်စားချေမှုကို ခံရဖို့ ပြင်ထားကြ"

သူတို့မိသားစုတွေက ပိုက်ဆံရှိပေမယ့် ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ကျန်းမိသားစုလောက် မရှိပါဘူး။

ဒါကြောင့် ကျန်းမိသားစုက သူတို့ကို ဖျက်ဆီးချင်ရင် လွယ်လွယ်လေးပါပဲ။

စူးယန် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မလေးကျန်း စိတ်ချပါ။ ငါတို့ လိုချင်တာက ရှင်းပြချက်တစ်ခုပါပဲ။ မင်းသာ ငါတို့ကို ရှင်းပြချက်ကောင်းကောင်း ပေးနိုင်ရင် မင်းက ကျောင်းသားတွေအားလုံးရဲ့နတ်သမီး ဖြစ်နေဦးမှာပါ"

ကျန်းရှုယွီ ဒေါသတကြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။

ဒေါသထွက်တယ်... မုန်းတယ်... နာကျည်းတယ်။

အခုတော့ ကျားမြီးဆွဲမိသလို ဖြစ်နေပြီ။

***