ပြည့်တန်ဆာမ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း
Vol. 50 Ch. 815
စူးယန်၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်နှင့် ကျန်းရှုယွီတို့၏ကိစ္စကို ရှောင်လင်းယဲ့သည် ယောက်ဖဖြစ်သူထံမှ သိရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ ကျောင်းရောက်သောအခါ ကောလာဟလများ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့လာသည်။
"ယဲ့... မင်း ကြားပြီးပြီလား" ရှောင်လင်းယဲ့ အဆောင်ပြန်ရောက်သည်နှင့် အခန်းဖော်က လျှို့ဝှက်စွာ မေးလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာကြားရမှာလဲ"
အခန်းဖော်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း တကယ် မကြားသေးဘူးလား"
ရှောင်လင်းယဲ့ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကြားရမှာကို ပြောလေ။ ဘာတွေ အံ့သြနေတာလဲ"
အခန်းဖော်က တံခါးဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းထဲမှာ သတင်းတွေ ထွက်နေတယ်။ စူးယန်၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ မင်းကို လုပ်ကြံတာက ကျန်းရှုယွီ ခိုင်းလို့တဲ့"
"ဩော်..." ရှောင်လင်းယဲ့ မအံ့သြဘဲ မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဩော်... ဟုတ်လား" အခန်းဖော်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ယဲ့၊ မင်းက ဘာလို့ အေးဆေးနေရတာလဲ။ မင်း သိပြီးသားလား"
ရှောင်လင်းယဲ့က သူ့ကို စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပဲ ကောလာဟလလို့ ပြောနေတာ။ ကောလာဟလပဲလေ။ ငါလည်း ကြားပြီးသား။ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး"
တကယ်တော့ သူက ယောက်ဖဆီက သိထားတာ။ ပြီးတော့ ယောက်ဖဆီက ပိုအံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေလည်း သိထားတယ်။
ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့က အတင်းအဖျင်း ပြောတတ်သူ မဟုတ်တော့ ကောလာဟလတွေကို လျှောက်မဖြန့်ဘူး။ ဩော်... အမှန်တရားကို လျှောက်မဖြန့်ဘူးလို့ပြောတာ။
အခု သူနဲ့ အဲဒီလူတွေက ရေနဲ့မီးလိုပဲ။ သူ့ကို လာမထိသရွေ့ သူတို့ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူ ဂရုမစိုက်ဘူး။
ရှောင်လင်းယဲ့၏စကားကို ကြားသောအခါ အခန်းဖော် စိတ်ပျက်သွားသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးကစားလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်စွာ ပြောလိုက်ပြန်သည်။ "ယဲ့၊ နောက်ထပ် ကောလာဟလတစ်ခု ကြားသေးတယ်။ ဒီကောလာဟလက လူနည်းစုပဲ သိတာ။ ငါလည်း ကျောင်းသားသမဂ္ဂက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီက ကြားလာတာ"
ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်ကောလာဟလပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကောလာဟလပါပဲ။ ယုံလို့မရပါဘူး။ မင်းလည်း လျှော့လျှော့နားထောင်ပါ"
အခန်းဖော်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တခြားကောလာဟလတွေဆိုရင်တော့ နားမထောင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောလာဟလတွေက မင်းနဲ့ပတ်သက်နေတော့ ငါ စပ်စုချင်တာပေါ့။ ယဲ့.. ငါ ပြောပြမယ်။ အဲဒီကောလာဟလကို ငါ ကြားလိုက်တော့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားတယ်"
ရှောင်လင်းယဲ့ စားပွဲပေါ်မှ စာအုပ်များကို သိမ်းဆည်းနေပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
အခန်းဖော်က ဆက်ပြောသည်။ "ကြားတာတော့ စူးယန်နဲ့ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ ၅ ယောက် မင်းကို ရုတ်တရက် လုပ်ကြံတာက ကျန်းရှုယွီရဲ့မြှောက်ပေးမှုနဲ့ ခိုင်းစေမှုကြောင့်တဲ့။ ပြီးတော့ အဲဒီအတွက် ပေးဆပ်ရတာက မင်း မသိလောက်ဘူး။ ကိစ္စပြီးရင် သူတို့ရဲ့ကောင်မလေး လုပ်မယ်ဆိုတာပဲ"
ထို့နောက် သူက ခေတ္တရပ်နားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ဆက်ပြောသည်။ "ကျန်းရှုယွီက ကျောင်းတစ်ခုလုံးက ယောကျ်ားလေးတွေရဲ့နတ်သမီးလေ။ ရုပ်ရည်ရှိတယ်၊ နောက်ခံရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ပန်း ဖြူစင်သလောက် အတွင်းစိတ်က ဒီလောက် ညစ်ပတ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။ စိတ်ယုတ်မာလိုက်တာ။ မင်း သူ့ဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းလိုက်တာနဲ့ မင်းကို လက်စားချေဖို့ မိတ်ဆွေဟောင်း ၅ ယောက်ကို မြှောက်ပေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ထင်မထားတာက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးသလို ဖြစ်သွားတာ။ ကြားတာတော့ သူက မင်းမိတ်ဆွေဟောင်းတွေကို သေချာစည်းရုံးနိုင်အောင် စူးယန်၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ ၅ ယောက်စလုံးကို ကောင်မလေးလုပ်မယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တာတဲ့"
ထို့နောက် သူက အံ့သြစွာ ဆက်ပြောသည်။ "ယဲ့.. ကျန်းရှုယွီ ဘာတွေ တွေးနေလဲ ငါ နားမလည်ဘူး။ သူ ၅ ယောက်စလုံးက သိသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား။ ပိုဆိုးတာက ၅ ယောက်စလုံးက ရှောင်လင်းယဲ့ကို လုပ်ကြံဖို့ တိုင်ပင်ထားကြပေမယ့် သူတို့အားလုံးက မိန်းမတစ်ယောက်တည်းရဲ့ခိုင်းစေမှုကြောင့်ဆိုတာ မသိကြဘူး။ ပြောရရင် ကျန်းရှုယွီက တော်တော် အရည်အချင်းရှိတာပဲ"
ဒီကိစ္စတွေကို ရှောင်လင်းယဲ့ ယောက်ဖဆီက ကြားပြီးသားမို့လို့ ထပ်ကြားရလည်း မအံ့သြတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘူး။
အခန်းဖော် မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပေါ်လာသည်။ သူ စိတ်မဝင်စားစွာ မေးလိုက်သည်။ "ယဲ့.. မင်း ဘာလို့ နည်းနည်းလေးမှ မအံ့သြတာလဲ။ ဒီလူတွေ ပေါင်းပြီး မင်းကို လုပ်ကြံတာလေ"
ရှောင်လင်းယဲ့ အလုပ်ရပ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ မအံ့သြပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကိစ္စတွေအကုန်လုံး ငါ သိတယ်လေ"
"မင်း သိတယ် ဟုတ်လား" အခန်းဖော် ထပ်မံအံ့သြသွားသည်။ "မင်း သိရဲ့သားနဲ့ ဒေါသမထွက်ဘူးလား"
ထို့နောက် အခန်းဖော်က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက ငါ ကျန်းရှုယွီကို နတ်သမီးလို သတ်မှတ်ပြီး ကိုးကွယ်ခဲ့တာ။ တွေ့တောင် မတွေ့ရဲခဲ့ဘူး။ မထင်ထားဘူး... ဒီမိန်းမက လှပေမယ့် စိတ်ထားက မြွေဆိပ်လိုပဲ။ မင်းနဲ့သူ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ။ မင်း သူဖိတ်တာကို ငြင်းလိုက်တာနဲ့ မင်းမိတ်ဆွေဟောင်းတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး လုပ်ကြံတယ်။ မင်းကို ကုမ္ပဏီက မောင်းထုတ်ချင်တယ်၊ နာမည်ပျက်စေချင်တယ်၊ မြို့တော်တက္ကသိုလ်က မောင်းထုတ်ချင်တယ်။ မိန်းမတစ်ယောက်ကလှလေ မယုံရလေဆိုတာ တကယ် မှန်တာပဲ" နောက်ဆုံးစကားကို သူ သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယဲ့က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီစကားက လွန်လွန်းပါတယ်။ မင်းက အားလုံးကို သိမ်းကျုံးပြောနေတာပဲ။ ဒါ မမှန်ပါဘူး"
သူ့အစ်မကလည်း လှပတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်။ အလှဆုံး မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့အစ်မက စိတ်ထားမယုတ်မာပါဘူး။
"ကျန်းရှုယွီက ကျန်းရှုယွီပါပဲ" ရှောင်လင်းယဲ့ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
အခန်းဖော် အံ့သြသွားသည်။ "ယဲ့.. မင်းက မိန်းမတွေအကြောင်း တော်တော် နားလည်နေပါလား။ မင်း မိန်းမလှလှလေးတွေ အများကြီး သိထားလို့လား"
ရှောင်လင်းယဲ့ မငြင်းဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါ မိန်းမလှလေးတွေ အများကြီး သိတယ်" သူ့အစ်မနှစ်ယောက်၊ အစ်မရဲ့ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းမလေးတွေ အားလုံး လှကြတယ်။
"ဟာ... ယဲ့.. မင်း ပြောတာ တကယ်လား" အခန်းဖော် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "ဒါဆို ယဲ့.. ငါ့ကို တစ်ယောက်နှစ်ယောက်လောက် မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရမလား"
ရှောင်လင်းယဲ့ အသိအမှတ်ပြုတဲ့ မိန်းမလှဆိုရင် သေချာပေါက် လှမှာပဲ။
သူ့ကို မိန်းမလှတစ်ယောက်လောက် မိတ်ဆက်ပေးရင် အိပ်နေရင်းတောင် ရယ်မောမိမှာ။
ရှောင်လင်းယဲ့ သရော်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါသိတဲ့ မိန်းမလှလေးတွေက ငါ့အစ်မတွေပါ။ သူတို့က အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးမွေးပြီးပြီ။ ဒါမှမဟုတ် ရည်းစားရှိပြီးသား။ မင်း အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းဘာသာ မိန်းမကောင်းတစ်ယောက် ရှာတာ ပိုကောင်းမယ်။ ငါ မိတ်ဆက်ပေးမယ့်အကြောင်း မစဉ်းစားနဲ့တော့"
အခန်းဖော်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ယဲ့.. မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ မင်းသိတဲ့ မိန်းမလှတွေ အကုန်လုံး အိမ်ထောင်ကျပြီး၊ ရည်းစားရှိပြီး ဖြစ်နေတာလား"
ရှောင်လင်းယဲ့ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ ငါ မယုံနိုင်ဘူး" အခန်းဖော်က မယုံနိုင်သေးပေ။
"မင်း ယုံယုံ မယုံယုံ ဒါ အမှန်တရားပဲ" ရှောင်လင်းယဲ့ ရှင်းပြရန် ပျင်းရိနေသည်။ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ထပ်ပြောလိုက်မယ်. ငါသိတဲ့ အစ်မတွေက ကျန်းရှုယွီထက် အများကြီး ပိုလှတယ်"
အခန်းဖော် ဘာမှမပြောတော့ပေ။
ရှောင်လင်းယဲ့က သူသိတဲ့ အစ်မတွေက ကျန်းရှုယွီထက် ပိုလှတယ်လို့ ပြောနေပေမယ့် သူ သံသယဝင်နေဆဲပင်။
ကျန်းရှုယွီက ဒီတစ်ခါ စိတ်ယုတ်မာတာ ပေါ်သွားပေမယ့် အရင်တုန်းက နတ်သမီးလေးဖြစ်ခဲ့တာ၊ ရုပ်ရည်နဲ့ အရှိန်အဝါက သာမန်မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ကျန်းရှုယွီကို ယှဉ်နိုင်တဲ့မိန်းမ ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ဘူး။
ရှောင်လင်းယဲ့ ရှင်းပြမနေတော့ပေ။ စာအုပ်အချို့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အခန်းဖော်ကို မေးလိုက်သည်။ "ငါ အတန်းသွားတက်တော့မယ်။ မင်း လိုက်မလား"
အခန်းဖော် သတိပြန်ဝင်လာပြီး စာအုပ်အချို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "လိုက်မှာပေါ့၊ အတူတူ သွားကြမယ်။ ပါမောက္ခသိုက်ရဲ့ အတန်းပဲ။ ငါ တက်ရမယ်"
ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား စာသင်ခန်းသို့ အတူတူ သွားကြသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျောင်းသားများက သူတို့နောက်ကျောကို လက်ညှိုးထိုး ပြောဆိုနေကြသည်။
"ဒါ မိန်းမလှကြောင့် ဒုက္ခရောက်တာပဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က သရော်လိုက်သည်။ "နတ်သမီးလေးတစ်ပါးက သူ့ကို လက်စားချေဖို့အတွက် နတ်ဘုံကနေ ပြုတ်ကျလာတာ။ တကယ် မယုံနိုင်စရာပဲ"
"ငါလည်း ထင်မထားဘူး။ ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ သူ့ကို ရုတ်တရက် လုပ်ကြံတာ ကျန်းရှုယွီရဲ့ မြှောက်ပေးမှုနဲ့ ခိုင်းစေမှုကြောင့် ဖြစ်နေမယ်လို့"
"ဟုတ်တယ်။ တကယ် လူကို အပေါ်ယံကြည့်ပြီး မဆုံးဖြတ်ရဘူးဆိုတာ ဒါပဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဖြူစင်တဲ့ နတ်သမီးလေး၊ ကျောင်းသားအားလုံးရဲ့ အိပ်မက်နတ်သမီးလေးက စိတ်ထား ဒီလောက်ကျဉ်းမြောင်းပြီး ယုတ်မာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။ ရှောင်လင်းယဲ့က သူ့ဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းလိုက်တာနဲ့ လက်စားချေတော့တာပဲ"
"အခု စူးယန်နဲ့ ကျောင်းရွှယ်ယန်တို့ ကျောင်းထုတ်ခံရပြီး ကျန်းရှုယွီကတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ အခု သူတို့က သခင်မလေးကျန်းဆီက ရှင်းပြချက်တောင်းနေကြတယ်"
"ဟမ့်၊ သူတို့က ပြောရဲကြသေးတယ်" တစ်စုံတစ်ယောက်က အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အစတုန်းက သူတို့က မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ညီအစ်ကိုလို မိတ်ဆွေဟောင်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြတာ။ အခု မအောင်မြင်တော့ အဲဒီမိန်းမဆီက ရှင်းပြချက် တောင်းနေကြတယ်။ ဒါ ယောကျ်ားကောင်း လုပ်ရပ်လား"
"ဟားဟား... ယောကျ်ားကောင်းဆိုတာ လုပ်ရဲရင် ခံရဲရမှာပေါ့။ အစတုန်းက သစ္စာဖောက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မှတော့ ကျရှုံးရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ တွေးထားသင့်တာ။ အခုတော့... ဟားဟား... တကယ် ရှက်စရာကောင်းတယ်"
"ရှောင်လင်းယဲ့ကလည်း တော်တယ်နော်" တစ်စုံတစ်ယောက်က ပါးစပ်အုပ်ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းသားအားလုံးရဲ့နတ်သမီးကို ငြင်းပယ်ခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေရဲ့ ရုတ်တရက် သစ္စာဖောက်မှုကိုလည်း မတုန်မလှုပ် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တယ်"
"ဟုတ်တယ်။ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ ကျောင်းထဲမှာ သူ့အကြောင်း ကောလာဟလတွေ ပြင်းထန်နေတုန်းက တခြားလူဆိုရင် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ရူးသွပ်သွားလောက်ပြီ။ သူကတော့ စားစရာရှိတာစား၊ အိပ်စရာရှိတာအိပ်၊ လုပ်စရာရှိတာ လုပ်နေတာပဲ။ အစတုန်းက ငါတို့က သူ ဟန်ဆောင်နေတာလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ၊ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဆိုတာ"
"နင်တို့ ပြောတာ ကျန်းရှုယွီက စူးယန်တို့ကို ရှောင်လင်းယဲ့ကို လုပ်ကြံဖို့ မြှောက်ပေးတယ်ဆိုတာ တကယ် ဖြစ်နိုင်မလား" တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယဝင်နေဆဲပင်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းရှုယွီက သူ့စိတ်ထဲမှာ နတ်သမီးလေးအဖြစ် အမြစ်တွယ်နေပြီ။ အခု ရုတ်တရက် ကောလာဟလတွေ ထွက်လာပြီး ကျန်းရှုယွီရဲ့စိတ်ထားကို သံသယဝင်လာရတာ သူ မယုံချင်ဘူး။
"ဒါတွေက ကောလာဟလတွေပဲလေ။ အမှန်အမှား ဘယ်သူသိမှာလဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အမှန်အမှား ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ငါက ဘေးကနေ အတင်းအဖျင်း နားထောင်ရုံပါပဲ"
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တာ ဝင်မပါနဲ့။
ပြီးတော့ သူမက ယောကျ်ားလေး မဟုတ်ဘူး။ ကျန်းရှုယွီကို အရင်တုန်းက အားကျခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ဘာမှမခံစားရတော့ဘူး။ ဝမ်းသာတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ သူမက ရိုးရှင်းတဲ့ ကျောင်းသူလေးတစ်ယောက်ပါပဲ။ စိတ်ထားယုတ်မာတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျောင်းသားများ၏ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများကို ရှောင်လင်းယဲ့ ကြားသော်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။
ကျန်းရှုယွီသည် ထိုကောလာဟလများကို ကြားသောအခါ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းပြီး ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်နေမိသည်။ မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသည်။
သူမ ကျိတ်ဆဲလိုက်သည်။ "သောက်ကောင်တွေ..."
ထို့နောက် သူမ ဒေါသတကြီး ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်က ကိုင်လိုက်သည်နှင့် သူမ ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "နင်တို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ ငါ့သတင်းကို စောင့်ပါလို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား။ အခု ဘာလို့ ကျောင်းဝင်းတစ်ခုလုံး ငါ့အကြောင်း ကောလာဟလတွေ ပြန့်နေရတာလဲ"
သူမ စူးယန်ကို တိုက်ရိုက် ဖုန်းဆက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းရှုယွီ၏ ဒေါသတကြီး မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... ကျန်းရှုယွီ... သတင်းစောင့်ခိုင်းထားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ ငါတို့ အကန့်အသတ်မရှိ စောင့်နေလို့ မရဘူး"
ထို့နောက် အမူအရာကပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းရှုယွီ... ငါ မင်းကို ၃ ရက်အချိန် ထပ်ပေးမယ်။ ဒီ ၃ ရက်အတွင်း မင်းဆီက အဖြေမရရင် ရိုးရှင်းတဲ့ ကောလာဟလတွေ မဟုတ်တော့ဘဲ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေတွေ ထွက်လာလိမ့်မယ်"
"ဘာ..." ကျန်းရှုယွီ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမ မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "နင် ဘာစကားပြောတာလဲ"
"ဟားဟား..." စူးယန် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက ငါတို့ အကြိမ်ကြိမ် ချိန်းတွေ့ခဲ့တာ ဘာသက်သေမှ မကျန်ခဲ့ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား။"
ကံကောင်းတာက အဲဒီတုန်းက သူ သတိထားပြီး ဖုန်းပြောတာတွေ၊ ချိန်းတွေ့တုန်းက စကားပြောတာတွေကို အသံဖမ်းထားခဲ့လို့သာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကောလာဟလတွေလောက်နဲ့ ကျန်းရှုယွီကို ဘာမှလုပ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။
သူတို့ အခု မြို့တော်တက္ကသိုလ်ကို ပြန်တက်ခွင့်ရမလား၊ ဘွဲ့ရတဲ့အထိ နေခွင့်ရမလားဆိုတာ ကျန်းရှုယွီအပေါ် မူတည်နေတယ်။
ဒါက သူတို့ရဲ့အနာဂတ်နဲ့သက်ဆိုင်နေလို့ သတိထားရမယ်။
ကျန်းရှုယွီ ကြားလိုက်ရသောအခါ အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ၃ ရက်နေရင် ငါ အဖြေပေးမယ်"
စူးယန် ကျေနပ်စွာဖြင့် ကျန်းရှုယွီ၏ဖုန်းကို ချလိုက်သည်။ ကျန်းရှုယွီ ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်ကို သူ မသိလိုက်ပေ။ လက်သီးဆုပ်ထားသဖြင့် သွေးကြောများ ထောင်ထလာပြီး ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသည်။
ကျန်းရှုယွီ အသက်ပြင်းပြင်း ထပ်မံရှူလိုက်ပြီး အိမ်သို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ "မေမေ..."
ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းရှုယွီ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
အခုအချိန်အထိ ဒီကိစ္စကို သူမတစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းလို့ မရတော့ဘူး။ အိမ်ကလူတွေ ဝင်ပါမှ ဖြေရှင်းနိုင်မယ်။
အဖေကျန်းနှင့် အမေကျန်းတို့သည် ကျန်းရှုယွီ ပြောပြသော ကိစ္စကို ကြားရသောအခါ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် သမီးဖြစ်သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖြေရှင်းပေးရမည်။ နာမည်ပျက်သွားလျှင် နောင်ကျရင် ကျန်းရှုယွီ အိမ်ထောင်ကောင်းကောင်း ကျဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မည်။
မည်သည့် ဂုဏ်သရေရှိ အိမ်တော်ကမျှ နာမည်ပျက်ရှိသော ချွေးမကို လက်ခံမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင့်။
အဖေကျန်းက အမေကျန်းကို ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဆုံးမထားတဲ့ သမီးလိမ္မာလေးကို ကြည့်စမ်း။ အသုံးမကျလိုက်တာ။ တောသားကောင်လေးတစ်ယောက်ကို လုပ်ကြံဖို့ သူ့အလှကို သုံးပြီး ဖြားယောင်းစရာ လိုလို့လား။ အခုတော့ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးပြီး ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာနေပြီ"
အမေကျန်းကလည်း ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဆုံးမထားတဲ့ သမီးတဲ့လား။ ရှင်နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူးလား။ အခု ပြဿနာတက်မှ ကျွန်မခေါင်းပေါ် လာပုံချနေတယ်။ ဟမ့် ပြောလိုက်မယ်... မရဘူး"
အဖေကျန်း ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
အမေကျန်းက လေသံပျော့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကဲပါ၊ ကိစ္စက ဖြစ်ပြီးနေပြီ။ အပြစ်တင်မနေနဲ့တော့။ အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းဖို့ အရေးကြီးတယ်။ ယွီအာပြောတာတော့ အဲဒီလူတွေက ဆင်းရဲသားကောင်လေးကို လုပ်ကြံမလို့လုပ်ရင်း ကိုယ်တိုင် ပြန်လုပ်ကြံခံလိုက်ရလို့ ကျောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် ကျောင်းပြန်တက်ချင်ကြတယ်။ ဘွဲ့ရတဲ့အထိ နေချင်ကြတယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့က ယွီအာရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်နေတယ်။ အဲဒီကျရင် ယွီအာ တကယ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"
အဖေကျန်း စိတ်အေးသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ငါ ကျောင်းကို ဖုန်းဆက်မေးကြည့်မှ ရတော့မယ်"
ထို့နောက် အဖေကျန်းသည် မြို့တော်တက္ကသိုလ်သို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်နှင့် မာနကြီးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျန်း၊ ကျွန်တော် ကျန်းမိသားစုက ကျန်းရုံပါ..."
အစကတည်းက ကျန်းမိသားစုဝင်အဖြစ် မိတ်ဆက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျန်း... စူးယန်၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်၊ ထိုက်ရိမင်၊ ချူရှန်းပေ၊ ဖန်တာ့ယွဲ့ဆိုတဲ့ ကလေးတွေက တခြားကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ရန်ဖြစ်ရုံလေးပဲလေ။ ကျောင်းထုတ်လောက်တဲ့အထိ မပြင်းထန်ပါဘူးနော်"
ကျန်းရုံ၏လေသံက မာထန်နေသည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တယ်။ သူတို့ကို အထက်ကအမိန့်အရ ကျောင်းထုတ်ရမယ်၊ စိတ်နေသဘောထားနဲ့ဆိုင်တယ်၊ ကျောင်းစည်းကမ်းနဲ့ဆိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ခွင့်လွှတ်လို့ မရဘူး ဟုတ်လား။ မဟုတ်ဘူး... ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျန်း၊ ခင်ဗျား သေချာ နားမထောင်လိုက်ဘူးလား။ ဒါက ကလေးချင်း ရန်ဖြစ်တာလေးပဲလေ။ ဘာ... တစ်ယောက်ယောက်က ကျောင်းကို မျှမျှတတ ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ ဖိအားပေးထားတယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်သူလဲ"
နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းရုံနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးကျန်းတို့ အဆင်မပြေဘဲ ဖုန်းချလိုက်ရသည်။
အမေကျန်းသည် အဖေကျန်း၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ "ဘယ်လိုလဲ။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျန်းနဲ့ အဆင်ပြေလား"
အဖေကျန်းက မျက်နှာမည်းကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူ ပြောတာတော့ ကျောင်းက အပြစ်ပေးပြီးပြီမို့လို့ ပြန်ရုတ်သိမ်းလို့ မရတော့ဘူးတဲ့"
"ဒါဆို သူတို့ ကျောင်းပြန်တက်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့" အမေကျန်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဲဒီလူတွေ ကျောင်းပြန်မတက်ရရင် ယွီအာကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ယွီအာ့နာမည် ပျက်သွားလိမ့်မယ်" အမေကျန်းသည် ကျန်းရှုယွီ နာမည်ပျက်သွားမည့် အခြေအနေကို တွေးကြည့်ရုံနှင့် ကြောက်လန့်နေသည်။
အဖေကျန်းက အမေကျန်းကို ကြည့်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စကို ငါ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်မယ်။ ဘာထူးခြားလဲ ကြည့်ရအောင်။ မင်း အရမ်းစိတ်မပူပါနဲ့"
အဖေကျန်း သေချာပေါက် သံသယဝင်နေသည်။
တောသားကောင်လေးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ကျောင်းက အာဏာရှိတဲ့သူတွေကို ရန်စခံပြီး ကာကွယ်ပေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။
ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ဖြစ်နေတယ်။
ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စမှာ ပြဿနာရှိနေတာ သေချာတယ်။
***