ထောင်ယွမ်ရွာအကြောင်း လေ့လာခြင်း

"ထောင်ယွမ်ရွာဆိုတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။ မသွားဘူး... ကျွန်တော် လုံးဝ မသွားဘူး" လဲ့ကျုံးဇီသည် အစ်ကိုဖြစ်သူ လဲ့ကျွင်းရှန်က သူ့ကို ထောင်ယွမ်ရွာသို့ ပို့မည်ဟု ပြောသောအခါ ဒေါသတကြီး ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

အစ်ကိုဖြစ်သူက ဘာလို့ ဒီလိုဆုံးဖြတ်လိုက်မှန်း သူ မသိပေမယ့် ရှောင်လင်းယဲ့နဲ့ ပတ်သက်နေမှန်းတော့ သူ ရိပ်မိနေသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာဆိုတဲ့ နာမည်ကြားတာနဲ့ တောရွာမှန်း သိသာနေတာပဲ။

သူ မြို့တော်ကနေ မခွာချင်ဘူး။ ပြီးတော့ ရှောင်လင်းယဲ့ကို သင်ခန်းစာ မပေးရသေးဘူး။ အခု သူက ထောင်ယွမ်ရွာကို ပို့ခံရတော့မယ်။

လဲ့ကျွင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ထောင်ယွမ်ရွာအကြောင်း မသိဘူးလား။ မသိရင် အင်တာနက်မှာ ရှာကြည့်လိုက်။ ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်"

ထောင်ယွမ်ရွာအကြောင်း သူ ကြားဖူးပေမယ့် မရောက်ဖူးဘူး။

ဒါပေမဲ့ တပည့်ဖြစ်သူ ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့အကြံပြုချက်ကြောင့် သူ အင်တာနက်မှာ ရှာကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကုန်းထျန်းဟောက်ဆီကလည်း အသေးစိတ်မေးမြန်းခဲ့တယ်။ ရှောင်မိသားစုအကြောင်း သိလိုက်ရတဲ့အခါ ညီဖြစ်သူကို အဲဒီကိုပို့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ။

လဲ့ကျုံးဇီက ခေါင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှာကြည့်စရာ မလိုပါဘူး။ မကောင်းတဲ့နေရာမှန်း သိသာနေတာပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ရှောင်လင်းယဲ့ကြောင့်လို့ မှတ်ယူထားလိုက်တယ်။

"ရှောင်လင်းယဲ့... ငါ့အစ်ကိုကို မြှောက်ပေးတာ မင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တွေ့ကြသေးတာပေါ့"

လဲ့ကျုံးဇီ ဒေါသတကြီး ရုံးခန်းပြန်ရောက်သောအခါ အတွင်းရေးမှူးကို ခေါ်လိုက်သည်။ "ထောင်ယွမ်ရွာအကြောင်း ရှာပေးစမ်း"

အတွင်းရေးမှူး အံ့သြသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာလဲ့၊ ထောင်ယွမ်ရွာအကြောင်း မသိဘူးလား"

လဲ့ကျုံးဇီ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ "ထောင်ယွမ်ရွာက နာမည်ကြီးလို့လား။ ငါ သိထားရမှာလား"

အတွင်းရေးမှူး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ် မန်နေဂျာလဲ့။ တကယ် နာမည်ကြီးတာပေါ့။ မြို့တော်က ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh စူပါမားကတ်ကို သိတယ်မလား"

"သိတာပေါ့" လဲ့ကျုံးဇီ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "နေပါဦး... အဲဒီထောင်ယွမ်ရွာလား"

အတွင်းရေးမှူး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒီ ထောင်ယွမ်ရွာပါပဲ။ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ တစ်ရွာပဲရှိတာပါ"

လဲ့ကျုံးဇီ တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားမိပြီး မေးလိုက်သည်။ "ထောင်ယွမ်ရွာမှာ စားစရာကောင်းတာတွေအပြင် လည်စရာကောင်းတာတွေရောရှိလား"

အတွင်းရေးမှူး မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှိတာပေါ့"

ထို့နောက် ဖုန်းထုတ်ပြီး လဲ့ကျုံးဇီကို ပြလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာလဲ့၊ ကြည့်ပါဦး... ဒီနေရာတွေ..."

အတွင်းရေးမှူးသည် ထောင်ယွမ်ရွာ၏ လည်ပတ်စရာနေရာများကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာလဲ့... ဒီတစ်ခေါက် ခွင့်ရက်ကျရင် ကျွန်မ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ထောင်ယွမ်ရွာ သွားလည်မလို့ စီစဉ်ထားတာ"

လဲ့ကျုံးဇီ အင်တာနက်မှ အချက်အလက်များကို ကြည့်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ထောင်ယွမ်ရွာက တကယ်ကောင်းလို့လား။ လိမ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

အတွင်းရေးမှူး ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "မလိမ်ပါဘူး။ ကုမ္ပဏီက လူတွေအများကြီး ရောက်ဖူးကြတယ်။ ရှုခင်းတွေ လှတယ်၊ လေကောင်းလေသန့်ရတယ်၊ အစားအသောက်တွေ ကောင်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အထူးသဖြင့် စားသောက်ဆိုင်က ဟင်းတွေက လျှာလည်သွားလောက်အောင် ကောင်းတယ်တဲ့"

ထို့နောက် ခေတ္တရပ်နားပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဈေးလည်း သက်သာတယ်၊ စားလို့လည်း ကောင်းတယ်။ လူတွေအများကြီးက အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်ချင်နေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဝင်ဖို့ မလွယ်ဘူး"

လဲ့ကျုံးဇီ ပို၍ သံသယဝင်လာသည်။ စားသောက်ဆိုင်က ဟင်းတွေက ဘာများ ထူးခြားလို့လဲ။

သူ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီမှာ မိန်းမလှလေးတွေရှိလား"

အတွင်းရေးမှူးက သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"မန်နေဂျာလဲ့၊ တကယ် မသိဘူးလား"

"ဘာကို သိရမှာလဲ"

"ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh စူပါမားကတ်ရဲ့ ပိုင်ရှင်က အလှပဂေးလေးလေ" အတွင်းရေးမှူး ဖုန်းထဲမှ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ပြလိုက်သည်။ "ကြည့်ပါဦး... သူက ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh အုပ်စုရဲ့ တည်ထောင်သူပဲ။ အခု သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုက ဘီလီယံရာချီ ရှိနေပြီ။ သူ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက တစ်နိုင်ငံလုံး ဖြန့်ဖြူးနေတာ"

လဲ့ကျုံးဇီ ဓာတ်ပုံကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ "တကယ် လှတာပဲ" ဒါပေမဲ့ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတယ်။ ဘယ်သူနဲ့တူမှန်း စဉ်းစားမရဘူး။

အတွင်းရေးမှူးက သတိပေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာလဲ့၊ သူက အိမ်ထောင်သည်နော်။ ကလေးတောင် ၃ နှစ်၊ ၄ နှစ် ရှိနေပြီ။ သားလေးက ပါရမီရှင်လေးတဲ့"

အိမ်ထောင်သည်၊ ကလေးအမေဟု ကြားရသောအခါ လဲ့ကျုံးဇီ စိတ်ပျက်သွားသည်။ "ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းမက ဘာလို့ စောစောစီးစီး အိမ်ထောင်ပြုရတာလဲ။ ကလေးမွေးရင် ရုပ်ရည်ကျပြီး အိုစာသွားမှာပေါ့"

အတွင်းရေးမှူး မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။ "အိမ်ထောင်မပြု၊ ကလေးမမွေးလည်း ရှင့်ကို ကြိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ပိုက်ဆံရှိတဲ့သူက ပိုက်ဆံမက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရုပ်ရည်ကြည့်မယ်ဆိုရင်လည်း လဲ့ကျုံးဇီက သာမန်ပဲ ရှိတာ။

အတွင်းရေးမှူး တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာလဲ့... ဘာလို့ ထောင်ယွမ်ရွာအကြောင်း မေးနေတာလဲ။ သွားလည်ဖို့ စိတ်ကူးရှိလို့လား"

ထို့နောက် ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်မနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်ကတည်းက စီစဉ်ထားတာ။ ဒါကြောင့် ထောင်ယွမ်ရွာက သက်ကယ်မိုးအိမ်လေးတွေကို ကြိုတင်မှာယူထားတယ်..."

"သက်ကယ်မိုးအိမ် ဟုတ်လား" လဲ့ကျုံးဇီ အံ့သြသွားသည်။ "ဘာလို့ ဟိုတယ်ကောင်းကောင်းမှာ မတည်းဘဲ သက်ကယ်မိုးအိမ်မှာ တည်းရတာလဲ။ မိုးမယိုဘူးလား"

ခရီးသွားရင် ဟိုတယ်ကောင်းကောင်းမှာ မတည်းဘဲ သက်ကယ်မိုးအိမ်မှာ တည်းတယ်ဆိုတာ ပထမဆုံး ကြားဖူးတာပဲ။

အတွင်းရေးမှူး မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာလဲ့ မသိလို့ပါ။ သက်ကယ်မိုးအိမ်က ထောင်ယွမ်ရွာရဲ့ ထူးခြားချက်တစ်ခုပဲ။ ရေတိုတည်းခိုတာနဲ့ ရေရှည်တည်းခိုတာဆိုပြီး နှစ်မျိုးရှိတယ်။ ရေရှည်တည်းခိုရင် မြေကွက်တစ်ကွက် ရမယ်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်လို့ရတယ်။ အရမ်းပျော်စရာကောင်းတယ်။ သက်ကယ်မိုးအိမ်မှာ တည်းချင်ရင် ၂ လ၊ ၃ လ ကြိုတင်မှာထားမှ ရတာ"

လဲ့ကျုံးဇီ - "......" ဒီသက်ကယ်မိုးအိမ်က ဘာကောင်းလို့ လူတွေ လုနေကြတာလဲ။

ဒါပေမဲ့ အတွင်းရေးမှူး ပြောပြချက်အရ ထောင်ယွမ်ရွာအကြောင်း သိလိုက်ရတော့ သူ သိပ်မငြင်းဆန်ချင်တော့ဘူး။ စိတ်ဝင်စားလာတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ကို သွားခိုင်းတာက အစ်ကိုဖြစ်သူလေ။ ပြီးတော့ အဲဒီကောင်လေးက မြှောက်ပေးလိုက်တာ။

ဒါကိုတွေးမိတော့ စိတ်ပျက်သွားပြန်တယ်။

အတွင်းရေးမှူးက သတိထားမိပြီး အကြံပြုလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာလဲ့၊ ထောင်ယွမ်ရွာက တကယ် ပျော်စရာကောင်းပါတယ်။ အတူတူ သွားမလား"

လဲ့ကျုံးဇီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နဲ့ အတူမသွားဘူး။ ကဲ... သွားလုပ်စရာရှိတာ သွားလုပ်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" အတွင်းရေးမှူး ထွက်ခွာသွားသည်။

အတွင်းရေးမှူး ထွက်သွားပြီးနောက် လဲ့ကျုံးဇီသည် ကွန်ပျူတာဖွင့်ပြီး "ထောင်ယွမ်ရွာ" ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။ သတင်းအချက်အလက်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာ ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ဝင်ကြည့်လိုက်တော့ ကြည့်လေ ကြိုက်လေ ဖြစ်လာသည်။

သူလည်း မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိလာပြီ။

……

ရှောင်လင်းယွီသည် လဲ့ကျွင်းရှန်၏ဖုန်းကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် မိသားစုကို ပြောပြလိုက်သည်။ "ဖေဖေ၊ မေမေ၊ နောက် ၂ ရက်နေရင် ယဲ့အာဆရာရဲ့ ညီလေး လာနေလိမ့်မယ်"

အဖေရှောင်နှင့် အမေရှောင် ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းတာပေါ့။ ငါတို့ ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံရမှာပေါ့"

အမေရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ "အခုပဲ အခန်းတစ်ခန်း ရှင်းလင်းလိုက်မယ်။ နေပူတုန်း အိပ်ရာခင်းတွေ ထုတ်လှန်းလိုက်ဦးမယ်"

ဧည့်သည် လာတည်းသည်ဖြစ်စေ၊ မတည်းသည်ဖြစ်စေ ပြင်ဆင်ထားရမှာပေါ့။

အမေရှောင် အလုပ်လုပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဩော်... ဒါနဲ့ ယွီအာ... ဆရာ့ညီလေးက အသက်ဘယ်လောက်လဲ။ ဘာအရောင် ကြိုက်တတ်လဲ" အသက်အရွယ်နဲ့ ဝါသနာအရ အခန်းပြင်ဆင်ပေးရမယ်လေ။ ဒါက ဧည့်သည်ကို လေးစားမှုပဲ။

ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "မေ့သွားတယ်။ ခဏနေ ဆရာလဲ့ကို မေးကြည့်လိုက်မယ်"

အမေရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန် မေးကြည့်လိုက်"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လဲ့ကျွင်းရှန်ထံ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "အသက် ၂၆ နှစ်၊ အနီရောင် ကြိုက်တယ်တဲ့"

အမေရှောင် အံ့သြသွားသည်။ "ဟေ...အနီရောင် ကြိုက်တယ် ဟုတ်လား"

***