အခန်း (၃၂)
Vol. 4 Ch. 32
ဝိညာဉ်ချောက်ကမ်းပါးတွင် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူမှာ လွေ့ဝူတိ နှင့် ကျူးကျီတို့နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။
ရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်လေ့ရှိသော ဝက်မည်းကြီး ညီအစ်ကိုများသည် သုံးလက်မအရွယ် ဝက်ပုလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲထားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ခေါင်းအထက်တွင် ကျောက်ချီအမည်ရှိ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုဧရာမပုံရိပ်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် လေးလံသော ဒိုင်းလွှားနှင့် အခြားတစ်ဖက်တွင် သေစေနိုင်သော လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် မီးတောက်များ ဝန်းရံလျက် ရှိသည်။
ကျောက်ချီဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်းခွန်းလွန်တောင်တန်းတွင် မွေးဖွားခဲ့သော ဝက်သဏ္ဍာန်သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များကို ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်။
ရှေးယခင်က လေးသည်တော်သူတော်စင်ယီသည် ဤနတ်ဆိုးကြီးနှင့် ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာအောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။
ယီသည် ကမ္ဘာလောကကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော နေမင်းကိုးစင်းကို ပစ်ချနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသော စစ်သည်တော်ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်ချီ ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။
ဤအချက်က ထိုသားရဲ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများနှင့် တောင်တန်းများသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်ချီ ၏ သွေးမျိုးဆက်သည် ဤသာမန်ဝက်များထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကျုံးရှန်၏ မယုံနိုင်စရာ ရက်ရောမှုကြောင့်သာ သူတို့သည် ဤစွမ်းအားကို နိုးထလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျုံးရှန် သည် အလွန်သုံးဖြုန်းလွန်းသဖြင့် တန်ဖိုးကြီးမားသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်ကျောက်စိမ်းကို ဝက်စားခွက်အဖြစ်သာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူတို့ကို နတ်ဘုရားဆေးပင်များ ရက်ရက်ရောရော ကျွေးမွေးခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်များဖြင့် သာမန်ဝက်တစ်ကောင်ပင်လျှင် နောက်ဆုံးတွင် သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
အနီးအနားတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ကြက်ဖကြီးတစ်ကောင်သည် အနောက်ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် တောက်ပသော ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ လင်းလက်နေသည်။
သူက ကျယ်လောင်စွာ တွန်ကျူးလိုက်သောအခါ အရှေ့ဘက်တွင် အရုဏ်တက်လာပြီး နေ့သစ်တစ်ခု စတင်ခြင်းကို အချက်ပြလိုက်သည်။
တောင်ပေါ်ရှိ စွမ်းအားကြီးသော အင်းဆက်နတ်ဆိုးများသည် ထိုသတ္တဝါကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေကြသည်။
ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး အရုဏ်တက်ခြင်းနှင့် နေဝင်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သော ကြယ်ခုနှစ်ဖော်ကြက်ပင် ဖြစ်သည်။
တောင်နောက်ဘက်ရှိ မျောက်ဘုရင်သည်လည်း သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ပေပေါင်းတစ်သောင်းမြင့်သော ဧရာမပုံရိပ်ကြီး ပေါ်လာသည်။
ထိုပုံရိပ်တွင် မျက်နှာလေးဖက်နှင့် လက်ရှစ်ဖက်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရောင်စုံဖန်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်မှ ကြယ်များကို ဆွတ်ခူးနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသော လေမုန်တိုင်းသားတော် ဟာနုမာန် ပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့ဘေးတွင် ရွှေရောင်နှင့် ငွေရောင် ကိုးငါးကြင်း နှစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ကျက်သရေရှိစွာ ကူးခတ်နေကြပြီး ကောင်းကင်ကံတရား၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေကြသည်။
သူတို့သည် ကံတရား၏ ကိုယ်ပွားများဖြစ်ကြပြီး မိတ်ဆွေများကို ကောင်းချီးပေးနိုင်ကာ ကံဆိုးခြင်းများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ရှေးဟောင်းသားရဲများ၏ မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင်များ ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ရှေးဦးကမ္ဘာကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
ကျုံးရှန် တရားဟောပြီးသည်နှင့် ဉာဏ်အလင်းခေါင်းလောင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ကျုံးရှန် သည် တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကြာ စောင့်ကြည့်ခဲ့သော သက်ရှိများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဈာန်ဝင်စားခြင်းမှ ယခုလေးတင် နိုးထလာသော လွေ့ဝူတိ ကို သူက အချက်ပြလိုက်သည်။
"စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထားပါ"
ကျုံးရှန်က ညင်သာစွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"ကမ္ဘာလောကရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို နားလည်ဖို့ ဒီမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို လေ့လာပါ ဒါက မင်းကို ပဉ္စမအဆင့် သူတော်စင် ဖြစ်လာဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်"
လွေ့ဝူတိ သည် သူ့ဆရာ၏ အနောက်ဘက်သို့ ရိုသေစွာ လှမ်းသွားလိုက်သည်။ လေထုသည် စွမ်းအင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သဘာဝနိယာမများကို နားလည်ရန် လွယ်ကူစေသည်။
သို့သော် ငြိမ်းချမ်းသော မြင်ကွင်းသည် ရုတ်တရက် အကြမ်းဖက်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကောင်းကင်ရှိ ဧရာမပုံရိပ်ယောင်များသည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရက်စက်စွာ စတင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
ကျုံးရှန် က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်ကံကြမ္မာက တကယ်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ ငြိမ်းချမ်းတာကို မမြင်ချင်နိုင်လို့ တိုက်ပွဲဖြစ်အောင် ဆွပေးနေတယ်"
လွေ့ဝူတိ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ကောင်းကင်တာအို သည် သက်ရှိများကို အိုးတစ်လုံးထဲရှိ အဆိပ်ပြင်းသော အင်းဆက်များကဲ့သို့ သဘောထားပြီး အသန်မာဆုံးသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်စေရန် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းပုံရိပ်ယောင်များသည် ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်နေကြပြီး တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရက်ရက်စက်စက် ဆွဲကိုက်နေကြသည်။
ကျောက်ချီသည် ဟာနုမာန်နှင့် တိုက်ခိုက်နေပြီး ကြယ်ခုနှစ်ဖော်ကြက်သည် ကိုးငါးကြင်းများကို ရက်စက်စွာ ဆိတ်နေလေသည်။
"မြောင်…"
ရုတ်တရက် ပျင်းရိသော ကြောင်အော်သံတစ်ခု ကောင်းကင်ဘုံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်နေသော စွမ်းအားကြီးရှေးဟောင်းပုံရိပ်များကို အေးခဲသွားစေသည်။
ဦးလေးကျူး၏ ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်သော သာမန်ကြောင်ဝါတစ်ကောင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲများကို မောက်မာစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဤအရာက ရှေးဦးသားရဲများကို စော်ကားလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့သည် ကြောင်ဝါဘက်သို့ ဒေါသတကြီး လှည့်လာကြသည်။
"ဆရာ… အဲဒါ ဦးလေးကျူး ပဲ"
လွေ့ဝူတိ က ဇဝေဇဝါဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။
"သူက ဘာလို့ ဝင်တိုက်နေတာလဲ ရှောင်နေလို့ ရလျက်သားနဲ့"
ကျုံးရှန် က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"အဲဒီ ကောင်လေးက ငါ့လိုပဲ ခေါင်းမာတယ် သူက အားနည်းသူ မဖြစ်ချင်လို့ တိုက်ခိုက်တာပဲ အနိုင်ရသူက ဆုလာဒ်ကြီးကြီးမားမားကို ရရှိလိမ့်မယ်"