အခန်း (၃၉)

"ဝုန်း"

နားစည်ကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ဖောက်ခွဲလိုက်သော ရွှေအမြုတေ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် အကာအကွယ်မဲ့နေသော ရေခဲဝိညာဉ် ဆယ့်ရှစ်ခုမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရသည်။

နိယာမနယ်ပယ်၏ အဆင့် (၂၀) ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စုဆောင်းထားသမျှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်းရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုပျက်စီးခြင်းစက်ဝန်းအတွင်း၌ ရွှယ်ဝူရွှမ်လည်း ရှိသည်။

"အစ်ကိုယွမ်... ညီမလည်း လာပြီနော်"

သူမသည် ရှေ့မှ တိုးဝင်လာသော ပေါက်ကွဲမှုအလင်းတန်းကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို အသာမှိတ်ကာ သေမင်းကို စောင့်ကြိုနေမိသည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် သူမ ထင်ထားသလို နာကျင်မှုမျိုးကို မခံစားရပေ။ ထိုအစား သူမ၏ ကိုယ်ဘေးတွင် အေးမြသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရစ်ဝဲလာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အိပ်မောကျနေသော စွမ်းအားတစ်ခုနှင့် ဟန်ချက်ညီညီ တုံ့ပြန်နေသည်။

ထိုခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် သာယာလှသဖြင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်ပင်လျှင် မသိစိတ်မှ ညီးတွားမိသွားရသည်။

ထိုအခါမှ သူမသည် သတိကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ရရှိလာသည်။ သူမ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ရေခဲနန်းတော်အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ရှေ့တွင် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသောအလင်းလုံးတစ်ခုနှင့် ဖျော့တော့သော အပြာရောင်နှလုံးသားတစ်ခုမှာ ရှေးဟောင်းဆန်လှသော ဘုန်းတန်ခိုးများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ထိုအရာများ၏ မျက်နှာပြင်တွင် ရေခဲနိယာမများမှာ ရစ်ပတ်စီးဆင်းနေကြသည်။ ရေခဲနန်းတော်၏ အပြင်ဘက်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ အခါအားလျော်စွာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်နေပြီး ပါရမီရှင်များမှာ ထိုအခွင့်အရေးများကို အရယူရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဤအရာမှာ ပါရမီရှင်ပေါင်းများစွာ အိမ်မက်မက်ခဲ့ရသည့် ကြီးမားသော ကံထူးမှုဖြစ်သည့် ရေခဲဝိညာဉ်နတ်ဘုရားခန္ဓာ နှင့် ရေခဲနှလုံးသား ပင်ဖြစ်သည်။

ယွမ်ယန် သေဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ နှလုံးကွဲအက်ခြင်းအတားအဆီးမှာလည်း သဘာဝအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကံကြမ္မာ၏ ပြိုင်ဘက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော ဝမ်းနည်းဖွယ် ဇာတ်လမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုမူ ကံကြမ္မာမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လမ်းမှန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ကံထူးမှုအားလုံးမှာ ရွှယ်ဝူရွှမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

နှလုံးကွဲအက်ခြင်းအတားအဆီး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကြောင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အဆင့်တစ်ခု တိုးတက်သွားသည်။

သို့သော် ချစ်ရသူ သေဆုံးသွားသဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ပြာကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရေခဲနတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်အပေါ်တွင် နာကျည်းမှုများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူမ၌ရှိသမျှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းပြီး ထိုကံထူးမှုနှစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ လှုပ်ရှားမှုမပြုနိုင်ခင်မှာပင် ရွှယ်ဝူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလယ်ဗဟိုသို့ ရုတ်တရက် ဆွဲငင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ရေခဲဝိညာဉ်နတ်ဘုရားခန္ဓာကို ကိုယ်စားပြုသော အဖြူရောင်အလင်းလုံးနှင့် ရေခဲနှလုံးသားမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံသန်းလာကြသည်။

ထိုအရာနှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆွဲငင်နေသကဲ့သို့ အလယ်တွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုကြီးမားသော အခွင့်အရေးနှစ်ခုမှာ ရွှယ်ဝူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေခဲဝိညာဉ်အေးခဲခြင်းနတ်ဘုရားခန္ဓာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရေခဲနတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်အချို့ကိုလည်း ရရှိလိုက်သည်။

တစ်ချိန်က တက်ကြွခဲ့သော သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပြီး ပြာမှုန်အဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားကာ အစအနပင် မကျန်တော့ပေ။

ထိုရေခဲနှလုံးသားမှာ သူမ၏နှလုံးသားနေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ မာကျောသည့် နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့သည်။

သူမ၌ ယခင်ကရှိခဲ့သော ခံစားချက်အားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယွမ်ယန်၏ ရှုအာ မဟုတ်တော့ဘဲ အနှိုင်းမဲ့အစွမ်းထက်သော ရေခဲနန်းတော်သခင်မသာ ဖြစ်တော့သည်။

နှစ်ပေါင်းရာချီ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် ရေခဲနှင့်နှင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ မြောက်ဘက်အရပ်မှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ပါရမီရှင်များထဲမှ မည်သူမျှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ကြပေ။

နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း ကြာမြင့်သောအခါတွင်မူ ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ဝမ်ရှန့်နတ်ဘုရားကုန်းမြေတိုက်၏ တောင်ဘက်အရပ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင် ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ပိုင်ရှင်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ ရေခဲနန်းတော်သခင်မ ရွှယ်ဝူရွှမ် ပင်ဖြစ်သည်။

ယွမ်ယန် သေဆုံးပြီးနောက်တွင် ဝိညာဉ်ချုပ်မီးအိမ်မှာ ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ညီဖြစ်သူ ယွမ်ချန်မှာ ဂိုဏ်း၏ မြင့်မြတ်သောသားတော် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ပြောင်းပြန်ယင်မီးတောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကြာပြီးနောက်တွင် သူသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယင်မီးတောက် နတ်ဆိုးအဘိုးကြီး ဟူသည့် ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ရွှယ်ဝူရွှမ်နှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အနိုင်အရှုံး မပေါ်ခဲ့ပေ။

သူမသည် ရေခဲနှလုံးသားနှင့် လုံးဝပေါင်းစပ်ပြီးသည့်နောက် ကျစ်ယာ့စီရင်စုရှိ လမ်းကျဉ်းလေးတစ်ခုတွင် သူနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချင်ထျန်းတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှယ်ဝူရွှမ်၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံများမှာ ပုံရိပ်ယောင်များကဲ့သို့ ချောက်ကမ်းပါးထိပ်တွင် လွင့်ပျံသွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လွေ့ဝူတိမှာ သက်ပြင်းချမိသွားသည်။

"ဒီမိန်းမကြီးက တကယ်တော့ သနားစရာပဲ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို ရွံ့ဖို့ကောင်းလွန်းပါတယ်"

ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရက်စက်မှုမှာ သူ၏ရင်ထဲတွင် ထပ်တူကျနေသည်။ ကောင်းကင်တာအိုမှာ အမှောင်ထုအတွင်းမှနေ၍ လူသားများကို ပဋိပက္ခဖြစ်စေရန် အမြဲတမ်း နည်းလမ်းရှာတတ်သည်။

ကျုံးရှန်က လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရွှယ်ဝူရွှမ်ထက် အဆပေါင်းတစ်သောင်းမက ပိုမိုစင်ကြယ်သော ရေခဲဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခုမှာ သူ၏လက်ဖဝါးတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအလင်းလုံးကို အေးခဲစေပြီးနောက်တွင် သူသည် မြောက်ဘက်အရပ်သို့ ချိန်ရွယ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်ခွဲပြီး ထိုအရာကို ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ရွှယ်ဝူရွှမ်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြယ်စင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

အဖြူရောင်အလင်းလုံးနှင့် အပြာရောင်နှလုံးသားမှာလည်း သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သီးခြားစီ ကွဲထွက်သွားသည်။

ကျုံးရှန်က လက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရေခဲနတ်ဘုရား၏ လက်နက်နှစ်ခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ရွှယ်ဝူရွှမ် ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာတွင် ကြယ်စင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ငိုယိုနေသော ကလေးမလေးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီကလေးက..."

ချင်ထျန်းတောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးမှာ ထိုအံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို မှင်သက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ကျုံးရှန်က ထိုကလေးမလေးကို အသာအယာ ပွေ့ချီလိုက်သည်။

"ငါက လူပြန်ဝင်စားခြင်း သေမျိုးအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းနည်းစနစ်ကို သုံးပြီး သူမရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်တာ ဝူတိ... ဒီကလေးကို မင်းပဲ ပြုစုပျိုးထောင်လိုက်ပါ ဒီနေ့ကစပြီး ကောင်းကင်တာအိုအောက်မှာ ရွှယ်ဝူရွှမ်ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူရဲ့ နာမည်ကိုတော့..."

"အင်း... လွေ့ရွှယ် လို့ပဲ ခေါ်ကြတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျုံးရှန်က ကလေးမလေးကို လွေ့ဝူတိထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါ... ဆရာ... ဆိုလိုတာက..."

"ကျွန်တော်က တကယ်ပဲ အဲ့ဒီမိန်းမကြီးရဲ့ အဖေ ဖြစ်သွားတာလား"

လွေ့ဝူတိမှာ ကလေးမလေးကို အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။

"ဒီကလေးမှာ လုံးဝအသစ်စက်စက်ဖြစ်တဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေပြီ ရွှယ်ဝူရွှမ်နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တော့ဘူး အတိအကျ ပြောရရင်တော့ ငါပစ်လိုက်တဲ့ မီးခိုးရောင်အလင်းလုံးကမှ မူလရွှယ်ဝူရွှမ်ပဲ မင်း သူကို ပြုစုပျိုးထောင်လိုက်တာက ရေခဲဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဓားရဲ့ ကံကြမ္မာကြွေးမြီကို ပေးဆပ်တာပဲ"

ကျုံးရှန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တပည့် ဆရာ့ရဲ့ သွန်သင်မှုကို နာခံပါ့မယ် ဒီကလေး... လွေ့ရွှယ်ကို မြောက်ဘက်ဓားကုန်းမြေတိုက်ကို ခေါ်သွားပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ သမီးအရင်းလိုပဲ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ပါ့မယ် ဆရာ့ကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး"

လွေ့ဝူတိသည် လွေ့ရွှယ်ကို ပွေ့ချီကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ကျုံးရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ယံသို့ စူးစိုက်နေသည်။

"လူသားအားလုံးက ကောင်းကင်တာအိုကို ဦးညွှတ်ကြပေမယ့် ငါကတော့ ဦးမညွှတ်ဘူး"

"မင်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေပေမယ့် ငါကတော့ ဒီကမ္ဘာရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကိန်းရှင်ပဲ"

သူပြောလိုက်သော စကားများကို ချင်ထျန်းတောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါများမှာ နားမလည်နိုင်ကြသေးပေ။

"ဝုန်း"

ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးများ လက်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်တာအိုက ပြန်လည်တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တာအိုသည် မိုးကြိုးများကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ဒေါသကို ဖော်ပြနေသည်။

လွေ့ဝူတိမှာမူ စကားတစ်လုံးပင် မပြောရဲတော့ပေ။ ဝမ်ရှန့်နတ်ဘုရားကုန်းမြေတိုက်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးမှာ ကောင်းကင်တာအိုကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

သို့သော် သူ၏ဆရာမှာမူ တစ်ခါမျှ မကြောက်ခဲ့ဖူးပေ။ ထိုအစား သူသည် ကံကြမ္မာကို အမြဲတမ်း ဆန့်ကျင်ကာ အခွင့်အရေးများကို အရယူခဲ့သည်။

အကြီးမားဆုံး သာဓကမှာ လွေ့ဝူတိ ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂြိုဟ်ဆိုးဘဝမှ ဓားသူတော်စင်တစ်ဦးအဖြစ် ကျုံးရှန်၏ လက်ထဲတွင် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကျုံးရှန်ကိုယ်တိုင်သာလျှင် ထိုအရာ၏ နောက်ကွယ်မှ အစစ်အမှန် အကြောင်းပြချက်ကို သိရှိပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ယင်မီးတောက် နတ်ဆိုးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရေခဲဝိညာဉ်အအေးဓာတ် အဆိပ်အတောက်များမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မီးတောက်ဝိညာဉ် မီးခြစ်လေး က သူ၏ မီးတောက်စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သဖြင့် သူသည် ယခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘယ်နေရာလဲ"

"ဟိုမိန်းမကြီးကော ဘယ်မှာလဲ"

"ခင်ဗျားတို့က ချင်ထျန်းတောင်ထွတ်က စီနီယာတွေလား"

သူက မေးခွန်းများကို ဆက်တိုက်မေးနေသော်လည်း မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။

"ရွှယ်ဝူရွှမ် သေသွားပြီ"

"ငါ ယွမ်ရှောင်ဟော်ရဲ့ အကြွေးကို ဆပ်ပေးပြီးပြီ"

"မင်း လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်သွားတော့"

ကျုံးရှန်က လက်ကိုလှမ်းဆွဲလိုက်ရာ ယင်မီးတောက် နတ်ဆိုးမှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့နောက် ပူပြင်းသောမီးတောက်ကုန်းမြေတိုက်၏ တည်နေရာကို ရှာပြီးနောက်တွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ထိုးခွဲကာ ယင်မီးတောက် နတ်ဆိုးကို ထိုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ သတ္တဝါအားလုံးကို လူစုခွဲလိုက်သည်။

အရာအားလုံးပြီးနောက်တွင် ကျုံးရှန်သည် ဝိညာဉ်ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် တစ်ဦးတည်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရင်း မသေမျိုးတစ်သန်းတောင်တန်းကို ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။