ရှောင်ယန်လည်း အဆင့်နိဗ္ဗန်အဆင့်ကို ရောက်ရှိခြင်း။

အရင်ကတည်းက သာလွန်မှုကိုနှိုင်းယှဉ်တတ်သည့် မာန်မာနနှင့် ရှောင်တျောင်းက အနန္တမြေခွဲကျားကဲ့သို့ သာမန် သွေးမျိုးဆက်ရှိသော သားရဲတစ်ကောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အလွန်အမင်း သာလွန်နေဟန်ရကာ မာန်မာနကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ အသက်ရှင်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်မြွေပါ မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌မူ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်သေးသည့် မြွေပါလေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သေးသဖြင့် သူ၏ အတွေးအခေါ်၊ အပြုအမူနှင့် အခြားသော အသွင်အပြင်များမှာ လူငယ်ဆန်ဆန် တက်ကြွလှုပ်ရှားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤအနန္တမြေခွဲကျား ကို နောက်လိုက်အဖြစ် လက်ခံရန် မလိုလားဟန် ဆောင်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌မူ သူက အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် သူတို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်စလုံးတွင် ကျားနောက်လိုက် တစ်ကောင်စီ ပိုင်ဆိုင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ အနန္တမြေခွဲကျား သည်လည်း အရှင်သခင်တျောင်းထံမှ ဆုလာဘ်ကို မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် စောင့်စားနေရှာသည်။

“မင်းလို အနန္တမြေခွဲကျား တစ်ကောင်အနေနဲ့ ဒီအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်ဆိုတာ။ မင်းမှာ ပါရမီတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ အရှင်သခင်တျောင်းရဲ့ နောက်လိုက်ဖြစ်ဖို့ မင်းမှာ အရည်အချင်း အနည်းအကျဉ်း ရှိတယ်လို့ ဆိုရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက အားနည်းလွန်းနေသေးတယ်။ အခု မင်းရဲ့ အခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ဒုတိယအကြိမ် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟု ရှောင်တျောင်းက သူ၏ လက်သည်းဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ အေးအေးလူလူ ဝေဖန်ဆန်းစစ်နေသည်။ ထို့နောက် ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဒါဟာ နက်ရှိုင်းသော အမှောင်ထု ကျားမျိုးနွယ်စုက ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အသုံးပြုတဲ့ ထူးခြားတဲ့ သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ အကယ်၍ မင်းသာ ဒါကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ရင် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်စွမ်းဟာ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးလာလိမ့်မယ်”ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနန္တမြေခွဲကျား ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားပြီး ရှောင်တျောင်း၏ လက်ထဲမှ အလင်းတန်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေမိသည်။ နက်‌ရှိုင်းသော အမှောင်ထုကျားမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်မြွေပါနှင့် မခြားနားသော အင်အားကြီး ကျားမျိုးနွယ်စု သုံးစုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိထားသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း သိုင်းပညာရပ်မှာ သူကဲ့သို့ ကျားသားရဲမျိုးနွယ်အတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာပင် ဖြစ်သည်။

“အရှင်သခင်တျောင်း၊ အရှင်သခင်တျောင်း” ဟု အနန္တမြေခွဲကျားသည် ဖားယားသော လေသံဖြင့် တဖွဖွ ခေါ်လိုက်သည်။ ရှောင်တျောင်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ အလင်းတန်းကို အနန္တမြေခွဲကျား ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ တာ့ကျွမ်းက ထိုသိုင်းပညာရပ်ကို ရရှိသွားပြီးနောက် သူ၏ ကျားမျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြန်ပွင့်လာချိန်၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေပြီ။

“ဒါဟာ တကယ်ပဲ မှောင်မိုက်တွက်နက် ကျားမျိုးနွယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း သိုင်းပညာရပ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့... အရှင်သခင်တျောင်း၊ အခွင့်အရေးက သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းပဲ တိုးမှာလား” ဟု တာ့ကျွမ်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း မေးလိုက်သည်။ သူသည် သဘာဝအတိုင်းပင် ပိုမိုမြင့်မားသော အခွင့်အရေးကို လိုလားနေမိသည်။ ရှောင်တျောင်းက တာ့ကျွမ်း၏ ခေါင်းကို အားရပါးရ ပိတ်ရိုက်လိုက်ပြီး “ဟေ့... မင်းလို ရုပ်ဆိုးတဲ့ကျားက တကယ်ကို လောဘကြီးတာပဲ။ အရင်ဆုံး ဒီသိုင်းပညာကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံပါဦး။ ငါ့မှာ သိုင်းပညာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ မင်းလို ထူထူအအ ကျားကြီးက မသင်ယူနိုင်မှာကိုပဲ ငါက စိုးရိမ်နေတာ” ဟု ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ရှောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လောင်မြိုက်စေတတ်သော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူယွမ် ချမှတ်ထားသော အစီရင်ခံ ကာကွယ်ရေးကို ချိုးဖျက်ကာ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုထဲတွင်လည်း ကြမ်းတမ်းလှသော နိဗ္ဗာန်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ ဤပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်ကြောင့် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးရှိ အပင်များမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့ သွားရသည်။ တောင်ကုန်း တစ်လျှောက်တွင်လည်း အက်ကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ချိုင့်ဝှမ်း ပတ်ပတ်လည်ရှိ တောအုပ်ကြီးမှာပင် ချက်ချင်းဆိုသလို အသက်မဲ့သွားရသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ရှောင်ယန်က နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်နေရပြီ။ သူက အဆင့်တစ် နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းတော့မှာပဲ” ဟု လင်းတုန်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကပ်ဘေး၏ လက္ခဏာများကို သူ ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခင်က ပိုင်ယွမ်သည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် အဆင့်တက်လှမ်းခဲ့ဖူးသည်။

“ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ” ဟု တာ့ကျွမ်းက တံတွေးကို မြိုချရင်း ဆိုသည်။ ရှောင်ယန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် သူ အလွန်ပင် လေးစားအားကျသွားရသည်။ ပြင်းထန်လှသော နိဗ္ဗာန်မီးတောက်များကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ယခုအချိန်တွင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ဝူယွမ်က ရှောင်ယန်ကို စွမ်းအင်များ ယိုစိမ့်မှု မရှိစေရန် အစီအရင်ပြားများဖြင့် ထပ်မံကာကွယ်ပေးလိုက်ပြီး နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး သန်းပေါင်းများစွာကို ထုတ်ယူကာ အစီအရင်ထဲသို့ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

ဤအခြေအနေက လေးရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အစီရင်ခံအတွင်းရှိ နီရဲနေသော ချီအရှိန်အဝါများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီး လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသူက အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းပြီး အသားအရေမှာ ညိုမည်းနေကာ သံမဏိမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသည်။ ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေရုံမျှဖြင့် အသက်ရှူရကျပ်စေသော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဝူယွမ်က ပိုင်ယွမ်၏ ခေါင်းကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ မကြည့်ရန် တားလိုက်ရသည်။

ရှောင်ယန်က ယခုအခါ လူသားအသွင်ဖြင့် လုံးဝဥဿုံ ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာတွင် အနည်းငယ်မျှ ထူအသော အမူအရာ ရှိနေသော်လည်း သေချာကြည့်လျှင် လင်းတုန်နှင့် ခပ်ဆင်ဆင် တူနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ “ဟားဟား... သူက တကယ်ပဲ သားရဲအသွင်ကနေ လုံးဝ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ။ နိဗ္ဗာန်တစ်ဆင့် အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ တကယ်ကို ပြည့်စုံတဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ” ဟု ရှောင်တျောင်းက ချီးကျူးလိုက်သည်။

လင်းတုန်က အမြန်ပြေးသွားပြီး ရှောင်ယန်၏ ကြီးမားတောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဝတ်ရုံတစ်ခု ခြုံပေးလိုက်သည်။ ရှောင်ယန်က လူသားအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် စကားပြောရန် ကြိုးစားနေရင်း “သ... သခင်...” ဟု ခက်ခက်ခဲခဲ အသံထွက်လိုက်သည်။ လင်းတုန်က ရှောင်ယန်၏ ခေါင်းကို ပိတ်ရိုက်ကာ ရယ်မောရင်း “ဘာသခင်လဲကွ။ ငါ မင်းကို အမြဲတမ်း ညီအစ်ကိုလိုပဲ သဘောထားခဲ့တာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဝူယွမ်ကလည်း ပြုံးလျက် “မှန်တယ်၊ သခင်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ပိုင်ယွမ်က ငါတို့ရဲ့ လေးယောက်မြောက် ညီမလေးဆိုရင်၊ မင်းက ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ရဲ့ ငါးယောက်မြောက် ညီလေးပဲ” ဟု လင်းတုန်၏စကားကို ‌ထောက်ခံလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး”၊ “အစ်ကိုနှစ်”၊ “အစ်ကိုသုံး”၊ “အစ်မ‌လေး” ဟု ရှောင်ယန်က တစ်ဦးချင်းစီကို ရိုးသားစွာ ခေါ်လိုက်သည်။ ဝူယွမ်၊ ပိုင်ယွမ်၊ ရှောင်တျောင်းနှင့် လင်းတုန်တို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြည့်နူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရှောင်ယန်က နောက်ဆုံးတွင် လူသားအသွင် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

တာ့ကျွမ်းကမူ သူတို့ကို ကြည့်ရင်း “အရှင်သခင်တျောင်း၊ ကျွန်တော့်ကိုရော... ကျွန်တော့်ကိုရော ဆဋ္ဌမမြောက် ညီအစ်ကိုအဖြစ် လက်ခံလို့ မရဘူးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။ ရှောင်တျောင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “မင်းက ငါ့ကို အရှင်သခင်တျောင်းလို့ ခေါ်ရမှာ။ ငါတို့နဲ့ ညီအစ်ကို လာလုပ်လို့ မရဘူး။ မင်းကို ဒီအတိုင်း ခေါ်ထားတာတင် မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သဖြင့် တာ့ကျွမ်းမှာ ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့် ငြိမ်သက်သွားရသည်။

တာ့ကျွမ်းက မိမိနှင့် ဤလူသုံးဦး၊ သားရဲသုံးကောင်တို့အကြား ရှိနေသော ကွာဟချက်ကို ကောင်းကောင်းသဘောပေါက် သွားသည်။ သူတို့၏ တည်ရှိမှုမှာ ရိုးရှင်းလှသည်မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပင် နက်နဲကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ သူတို့၏ နောက်မှ လိုက်ပါခွင့်ရပြီး အတူတကွ ဖြတ်သန်းခွင့် ရရုံမျှဖြင့်ပင် သူ့အတွက် လုံလောက်လှပြီဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်က ရှောင်ယန်၌ လက်နက် တစ်စုံတစ်ရာ မပါသည်ကို မြင်သောအခါ ရိုးသားစွာ ပြုံးလျက် “ရှေးဟောင်းရတနာသိုက်ထဲ ရောက်တဲ့အခါ ဒုတိယအစ်ကိုက မင်းအတွက် သင့်တော်တဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာလက်နက်တစ်ခု ရှာပေးမယ်” ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ယန်ကလည်း ရိုးသားစွာပင် ပြန်ပြုံးပြ၍ “ကျွန်တော့်မှာ ဝိညာဉ်ရတနာလက်နက် ရှိပြီးသားပါ” ဟု ပြောလိုက်ကာ သူ၏ ကြီးမားသော လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ သူ၏ လက်အတွင်းမှ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းများ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာပြီး လင်းတုန်၏ ပေါင်ထက်ပင် ပိုတုတ်ခိုင်သော နက်မှောင်သည့် တုတ်အရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုတုတ်အရှည်ကြီး၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် နက်မှောင်သော အကြေးခွံများ တစ်လွှာချင်း ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အစွန်းတစ်ဖက်မှာ လှံကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။ ထူးခြားသည်မှာ တုတ်၏ ထိပ်ပိုင်းပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဟင်းလင်းပွင့်နေသော မြွေပါးစပ်နှင့် တူနေပြီး အတွင်းရှိ အဆိပ်စွယ်များမှာ အေးစက်စက် အလင်းများဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

ဝူယွမ်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးချကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ယန်၏ နက်မှောင်သော တုတ်ရှည်ကြီးမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ရတနာလက်နက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါများ ရှိနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှောင်တျောင်းကလည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် “ဒါဟာ တကယ့်ကို သဘာ၀ဝိညာဉ်ရတနာ လက်နက် ပဲ။ မင်း တကယ်ကို စွမ်းတာပဲ ရှောင်ယန်၊ မင်းမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိသားပဲ။ ဒါက ဟိုမြွေဟောက်အမြီးကို သန့်စင်ပြီး ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်လား။ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ရုံနဲ့ သဘာဝဝိညာဉ်ရတနာကို ဖန်တီးနိုင်တာက မင်းရဲ့ ပါရမီက အံ့မခန်းပဲလို့ ငါပြောရမယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် အဆင့်သုံး နိဗ္ဗာန်အဆင့် အထက် ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ မိမိခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခုကို သန့်စင်ပြီး ဒီလို သဘာဝဝိညာဉ်ရတနာမျိုး ဖန်တီးနိုင်တာ” ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

ရှောင်ယန်မှာမူ ရှောင်တျောင်း၏ ချီးကျူးစကားကို ရိုးသားသော အပြုံးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

“လာစမ်း... တတိယအစ်ကိုက မင်းကို ကောင်းကင်မြွေပါ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ‘ကောင်းကင်မြွေပါ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း’ ကို သင်ပေးမယ်” ဟု ဆိုကာ ရှောင်တျောင်းက ရှောင်ယန်၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ အသိဉာဏ်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထပ်မံထည့်သွင်း ပေးလိုက်ပြန်သည်။ ရှောင်ယန်က ထိုပညာရပ်ကို အနည်းငယ် ဆင်ခြင်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်း၏ အစွမ်းထက်ပုံကို ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

“သွားကြစို့... ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကြီးက မကြာခင် ပွင့်တော့မှာပဲ”

ဝူယွမ်က အားလုံးကို ဦးဆောင်ကာ ရှေးဟောင်းမြေပြင်ဆီသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့လာကြသည်။ ရှေးဟောင်းနန်းတော်က ရှေးဟောင်းမြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိကာ နန်းတော်ဟု အမည်တွင်သော်လည်း အမှန်တကယ်၌မူ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသော မြို့တော်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ ပုရွက်ဆိတ်အုံကဲ့သို့ များပြားလှပြီး တစ်မြို့လုံးကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ဝူယွမ်နှင့် သူ့အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြသည်။

“ဒါ မဟာယန်ပြည်ထောင်စုက လူတွေပဲ။ သူတို့ ရောက်လာကြပြီ” “ဟဲဟဲ... ကြည့်ကောင်းတော့မယ်။ ရှီကွမ်းက အခြား အဆင့်မြင့်ပြည်ထောင်စု နှစ်ခုနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မဟာယန်ပြည်ထောင်စုကို ရှင်းလင်းဖို့ ပြင်ဆင်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်” “ဝူယွမ်က နတ်ဆိုးကျောက်တုံးပြည်ထောင်စုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာဆိုတော့ ရှီကွမ်းကတော့ သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေမှာပဲ”

ဝူယွမ်က ထိုစကားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မြို့လယ်ရှိ ခန့်ညားလှသော ရွှေရောင်ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ထိုခန်းမအတွင်း၌ အဆင့်မြင့်ပြည်ထောင်စုများမှ ခေါင်းဆောင်များ စုဝေးနေကြပြီး အားလုံးမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟို ပလ္လင်ပေါ်တွင် ယုချန်၊ ရှီကွမ်းနှင့် ဟုန်ကျုံးတို့ သုံးဦးမှာ တင်းမာသော မျက်နှာထားများဖြင့် ထိုင်နေကြသည်။

ယုချန်က ခန်းမအတွင်းရှိ လူများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ “မဟာယန်ပြည်ထောင်စုမှာ ရှေးဟောင်းသော့ ရှိနေသေးတယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့အားလုံး ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် ရှင်းထုတ်နိုင်ရင် အဲဒီသော့ကို မင်းတို့ အချင်းချင်း လုယူပိုင်ခွင့် ပေးမယ်” ဟု ဆိုကာ မဟာယန်ပြည်ထောင်စုအပေါ် အမုန်းတရားများ သွတ်သွင်းနေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လေတိုးသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဝူယွမ်နှင့် မဟာယန်ပြည်ထောင်စုအဖွဲ့က ခန်းမအတွင်းသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဝူယွမ်က လူအုပ်ကြီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

“ငါတို့ မဟာယန်ပြည်ထောင်စုကို ရန်စဖို့ မင်းတို့တွေ စုစည်းနေကြတယ်လို့ ကြားတယ်။ အခု ငါတို့ ဒီမှာ ရောက်နေပြီ။ ဘယ်သူက ငါတို့ကို ရင်ဆိုင်ချင်တာလဲ၊ ရှေ့ကို လှမ်းထွက်ခဲ့စမ်း။ မဆိုင်တဲ့သူတွေဆိုရင် အဝေးကို ဖယ်နေကြ၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ သွေးတွေ ဒီနေရာမှာ ဆေးရောင်ချယ်ပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”။ ။