ပိုင်ယွမ်၊ သဘာဝဝိညာဉ်ရတနာ၊ ကျားဖြူနတ်ဘုရား ရိုက်နှက်ခြင်း ကြာပွတ်။

မိုလင်းနှင့် အခြားသူများ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဝူယွမ်၏ စိတ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူက မည်သူ့အသက်ကိုမျှ ရန်မရှာဘဲ ၎င်းတို့ထံမှ ပစ္စည်းများကိုသာ သိမ်းယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစစ်မြေပြင်တွင် လူတိုင်းက တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးရန်စများ မရှိကြပေ။ အကယ်၍ သူကသာ လူသတ်သမားအဖြစ် အဆက်မပြတ် ပြုမူနေပါက ရန်သူများကလည်း သူ့လူများအပေါ် မည်သည့်ကိုယ်ချင်းစာတရားမျှ ထားရှိမည်မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းနည်းဖွယ် အဆုံးသတ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တျန်းကျန်းကမူ မဟာချန်ပြည်ထောင်စုမှ စစ်သူကြီးလေးဦးကို အားကိုးလျက် ဝူယွမ်အား မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် လှမ်းဟောက်လိုက်သည်။ “ဝူယွမ်... မင်းက တကယ်ကို မောက်မာလွန်းတာပဲ။ မင်း အခု ဘယ်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလဲဆိုတာ ကြည့်စမ်း။ အထူးပြည်ထောင်စုရဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ မင်းလို အဆင့်နိမ့်ပြည်ထောင်စုကလူ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးမဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးလေးယောက်စလုံးက နိဗ္ဗာန် ရွှေစာရင်းမှာ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ မင်းအသက်ကို နှမြောရင်တော့ အမွေအနှစ်တွေကို နာခံမှုရှိရှိ အပ်နှံလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

အထူးပြည်ထောင်စုဆိုသည်မှာ အဆင့်နိမ့်ပြည်ထောင်စုများ အစဉ်အဆက် မကျော်လွှားနိုင်သော မြင့်မြတ်သည့် တည်ရှိမှုဖြစ်သည်ဟု တျန်းကျန်းက နှလုံးသွင်းထားလေသည်။

လေစစ်သူကြီး လျူဖန်က ဝူယွမ်နှင့် သူ၏အပေါင်းအပါငါးဦးအား စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေရင်း “တကယ်တော့ မာနရှိတာ မမှားပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမာနက ကိုယ့်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ထိုက်တန်ဖို့တော့ လိုအပ်တယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ အနှစ်သာရမရှိတဲ့ စကားတွေပဲ အဖြစ်ပဲကျန်ရစ်မှာ.. မင်းတို့က မလိုက်လျောဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့က ဖိနှိပ်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့” ဟု ဆိုကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

တောစစ်သူကြီး ယန်ပိုင်ချွမ်းကလည်း သူ၏ အစိမ်းရောင်သစ်သားလှံတိုနှစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝူယွမ်အား အေးစက်စက် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ “မင်းမှာ အဆောင်ရုပ်သေး တွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ ငါ့ရှေ့မှာ အဲဒါတွေကို ထုတ်ပြစမ်းပါ။ ငါသာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် မင်းမှာ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

မီးစစ်သူကြီး ကျူးထျန်းဟုန်နှင့် တောင်စစ်သူကြီး မူဟွမ်တို့ကလည်း သူတို့၏ စွမ်းအား အသီးသီးကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ကြရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ အလိုလို နောက်ဆုတ်သွားကြရသည်။ နိဗ္ဗာန်အဆင့်လေး နှစ်ဦးနှင့် နိဗ္ဗာန်အဆင့်သုံး နှစ်ဦး ပါဝင်သော ဤတပ်စုမှာ အနောက်မြောက်ဒေသရှိ လူများအတွက် ပထမဆုံး မြင်တွေ့ဖူးသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် အင်အားစုပင် ဖြစ်သည်။

လူအများက ဝူယွမ်တို့အဖွဲ့အပေါ် အကောင်းမြင်မှု မရှိကြသော်လည်း အချို့ကမူ တျန်းကျန်းကဲ့သို့သော လျှာရှည်သည့် လူစားမျိုးထက် ဝူယွမ်၏ ရဲရင့်မှုကို ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။

“မင်းတို့လေးယောက်က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်ကြပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ အဆောင်ရုပ်သေးတွေကို ထုတ်လိုက်ရင် မင်းတို့က ဖျက်ဆီးပစ်ဦးမှာဆိုတော့ ငါက တွန့်ဆုတ်နေမိတာပေါ့” ဟု ဝူယွမ်က ပြုံးလျက် စနောက်လိုက်သည်။

လင်းတုန်ကမူ သူ၏ လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ “အစ်ကိုကြီး... သူတို့နဲ့ စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းမနေပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လှံရှည်က တိုက်ပွဲကို ဆာလောင်နေပြီ” ဟု ဆိုကာ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လိုက်သည်။ ရှောင်ယန်နှင့် ပိုင်ယွမ်တို့ကလည်း အသီးသီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသော်လည်း ရှောင်တျောင်းကမူ ထိုသူများကို အားနည်းသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့နေသည့်ဟန် ပြုမူနေသည်။

“အရမ်း မောက်မာတာပဲ! မင်းရဲ့ ရုပ်သေးတွေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အရင်ဆုံး နှိမ်နင်းပြမယ်!” ဟု ကျူးထျန်းဟုန်က ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ မီးလျှံလှံရှည်ဖြင့် တိုက်စစ်ဆင်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီး... ဒီတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ။ မီးနဲ့ ကစားရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝါသနာပဲ” ရှောင်ယန်က သူ၏ ထူထဲသော အနက်ရောင်လှံတံတွင် ဗာမီလီယံမီးလျှံ ကို ကပ်ငြိစေကာ တားဆီးလိုက်သည်။ ရှောင်ယန်၏ လိမ္မော်ရောင် မီးတောက်များက ကျူးထျန်းဟုန်၏ မီးလျှံများကို ဝါးမျိုဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ ကျူးထျန်းဟုန်မှာ အံ့အားသင့်ကာ သူ၏ အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရပ်ဖြစ်သည့် “ နတ်ဆိုးလောင်ကျွမ်းခြင်း ခန္ဓာ ” ကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်ခုခံရတော့သည်။

တောင်စစ်သူကြီး မူဟွမ်က ရှောင်ယန်အား နောက်ကနေ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လင်းတုန်က လျင်မြန်စွာ ကြားဖြတ်နှိမ်နင်းလိုက်သည်။ လင်းတုန်၏ လက်ဖဝါးချက်မှာ မူဟွမ်၏ အစွမ်းထက်သော ခုခံမှုနှစ်မျိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သဖြင့် မူဟွမ်မှာ သွေးအန်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ တောင်စစ်သူကြီးမှာ လင်းတုန်၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကိုပင် မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

“ နိဗ္ဗာန်အဆင့်လေး” လူတိုင်းမှာ လင်းတုန်၏ တိုးတက်မှုအရှိန်အဟုန်ကို မြင်တွေ့ကာ အံ့ဩတုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။

ယန်ပိုင်ချွမ်းကလည်း သူ၏ လှံအရိပ်များဖြင့် လင်းတုန်အား တိုက်ခိုက်သော်လည်း လင်းတုန်ကမူ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းပုံရိပ်တစ်ခုအတွင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကာ သူ၏ တိုက်စစ်များကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ “ဒါပဲလား?” ဟု မေးခွန်းထုတ်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လေစစ်သူကြီး လျူဖန်က အခြေအနေမဟန်သည်ကို မြင်သဖြင့် ဝူယွမ်အား တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက အလွန်လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းသိုင်းကွက်များဖြင့် ဝူယွမ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း ပိုင်ယွမ်က ရှေ့မှ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“သခင်... ဒီပြိုင်ဘက်ကို ကျွန်မနဲ့ လွှဲထားလိုက်ပါ” ပိုင်ယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ကြာပွတ်ရှည်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အမြီးမှ သန့်စင်ပြုလုပ်ထားသော သဘာဝဝိညာဉ်ရတနာလက်နက် ပင် ဖြစ်သည်။ ပိုင်ယွမ် စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ပိုင်ယွမ်၏ ကြာပွတ်ချက်များမှာ လျူဖန်၏ ခြေထောက်ရိပ်များကို ရိုက်ခွဲပစ်ကာ လျူဖန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ အစင်းကြောင်းထင်အောင် ရိုက်ခတ်လိုက်လေသည်။

“ဒါက ပိုင်ယွမ်ရဲ့ သဘာဝဝိညာဉ်ရတနာလက်နက်လား… တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ” ဝူယွမ်က တအံ့တဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်တျောင်းကလည်း “ဟဲဟဲ... သူက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရတာကို မနှစ်သက်တော့ ကြာပွတ်ရှည်က သူနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ” ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

မျက်နှာတွင် ဒဏ်ရာရသွားသဖြင့် ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်နေသော လျူဖန်က သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သိုင်းပညာရပ်ဖြစ်သည့် “ လေနတ်ဘုရားခြေထောက်” ဖြင့် တရစပ် ကန်ကျောက်တိုက်ခိုက်သော်လည်း ပိုင်ယွမ်က “ကျားဖြူ နတ်ဆိုးသားရဲ ပြောင်းလဲခြင်း, နတ်ဘုရားရိုက်ချက်” ဟု အော်ဟစ်ကာ သူ၏ ကြာပွတ်ဖြင့် လျူဖန်၏ တိုက်ကွက်များကို ချုပ်နှောင်လိုက်ပြီး လျိုဖန်အား အသားများ ပြတ်ထွက်သွားသည်အထိ တရစပ် ရိုက်နှက်လေတော့သည်။

လေစစ်သူကြီး လျူဖန်၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပိုင်ယွမ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်ပုံကို မြင်တွေ့ရသော လူအများမှာ “ဒီမိန်းကလေးက တကယ့် ကျားမကြီးပဲ၊ ဘယ်တော့မှ သွားမစမိဖို့ အရေးကြီးတယ်” ဟု ကိုယ်စီ တွေးတောကာ ထိတ်လန့်သွားကြရလေသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျူးထျန်းဟုနခမှာ ရှောင်ယန်၏ မီးတောက်များအတွင်း ပိတ်မိကာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်နေရပြီး၊ ယန်ပိုင်ချွမ်းမှာလည်း လင်းတုန်၏ ရွှေခေါင်းလောင်းကို မည်သို့မျှ မဖောက်ထွက်နိုင်ဘဲ ဒေါသထွက်နေရရှာသည်။ လင်းတုန်ကမူ အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် “ငါသာ အပြင်ထွက်လာရင် မင်း ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်” ဟု ဆိုကာ တိုက်စစ်ဆင်ရန် ပြင်လိုက်လေတော့သည်။