ပိုင်ယွမ် - “အစ်ကိုကြီး... ကျွန်မတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ပြန်လည်စည်ပင်၀ဖြိုးအောင် ကူညီပေးပါ”

အနက်ရောင်လိပ်ခန်းမ အတွင်း၌ အနက်ရောင်လိပ်ကြီးက ဝိညာဉ်တံဆိပ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လင်းတုန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားသည်နှင့်အမျှ၊ အောက်ဘက်ရှိ နက်နဲသောရေ များသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝှစ်ရှ်!

ထိုစဉ် ဟင်းလင်းပြင် အထက်ဆီမှ ဆေးမြစ် ရေတံခွန်တစ်ခု စီးဆင်းလာပြီး ခန်းမကြီးအတွင်း၌ တောက်ပသော မြစ်တစ်စင်းကို လျအင်အမြန် ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

“ဟီးဟီး... ဒီနေရာက တကယ့်ကို အချက်အချာကျတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီမှာပဲ ပြန်လည်စုစည်းတော့မယ်။” ရှောင်တျောင်း သည် ဆေးမြစ်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် မြစ်အတွင်းသို့ တည့်တည့် ဝင်သွားလေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး ခြေသည်းများကို ဆုပ်လိုက်သောအခါ၊ အနက်နှင့်အဖြူ အရောင်စပ်များ တစ်လှည့်စီ ဖြာထွက်နေကာ သေခြင်း-ရှင်ခြင်း သံသယာ ဆေးလုံးက သူ၏ လက်ထဲ၌ ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုဆေးလုံးထဲမှ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း ချီများ၏ အငွေ့အသက်များ သင်းပျံ့နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိဗ္ဗာန်ချီ များက သေခြင်း-ရှင်ခြင်းချီကို ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ညှိုးနွမ်းပျက်စီးကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ဤစွမ်းအင်နှစ်ခုမှာ အဆင့်ခြင်း လုံးဝ တူညီခြင်းမရှိကြောင်း သိသာလှပေသည်။

အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ရှောင်တျောင်း၏ အကြည့်တို့သည် ခိုင်မာပြတ်သားသွားသည်။ သူက သေခြင်း-ရှင်ခြင်း သံသရာ ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ မျိုချလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ရှောင်တျောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်အတက်အကျများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ‌‌ေဆးမြစ်အတွင်း၌ လှိုင်းလုံးကြီးများ ဟုန်းဟုန်းတောက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရှောင်တျောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အဖြူအမည်း ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်း ချီများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ထွက်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားသည့် စွမ်းအင်ပိုးအိမ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းတုန်က အနက်နှင့်အဖြူရောင် ရောစပ်ပိုးအိမ်အတွင်း ရှိနေသော ရှောင်တျောင်းကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ တည်ကြည်နေသော်လည်း များစွာ မတွေးတောတော့ပေ။ သူသည် ရှောင်တျောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန် ဆေးမြစ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ တတိယမြောက် နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေး ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်လာခဲ့ကာ လူနှစ်ယောက်၊ ကျားနှစ်ကောင်နှင့် မြွေပါတစ်ကောင်တို့က ဆေးမြစ်အတွင်း၌ အသီးသီး ကျင့်ကြံနေကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံမှုမှာ သူတို့ငါးယောက်လုံးအတွက် အလွန်အရေးကြီးပြီး၊ သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ မကြုံစဖူး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်မှာ ဧကန်မလွဲပေ။

မိုးပြာရောင်နဂါးခန်း။

နိဗ္ဗာန်မီးလျှံများက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ဝူယွမ်က နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေး သုံးဆင့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များထက်ပင် သန်မာနေသော်လည်း၊ ကပ်ဘေးသုံးကြိမ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ကျော်ဖြတ်ရခြင်းမှာ သူ့အဖို့ သေးငယ်သော စမ်းသပ်မှု မဟုတ်ပေ။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း!

ဝူယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တဒုန်းဒုန်းမြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများက သူ၏အတွင်း၌ လှည့်ပတ်နေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် နိဗ္ဗာန်နတ်ဆိုးမီးလျှံ များ ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို အဆက်မပြတ် လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ဤသည်မှာ တတိယအကြိမ်မြောက် နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးလျှံများ ဖြစ်သည်။ သာမန်နိဗ္ဗာန်အဆင့်သုံး၏ နတ်ဆိုးမီးလျှံတွင် အနက်ရောင် အစင်းကြောင်း အနည်းငယ်သာ ပါရှိသော်လည်း၊ ဝူယွမ်၏ ခိုင်မာလှသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့် သူ၏ မီးလျှံမှာ တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင်အဖြစ် လွှမ်းခြုံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝူယွမ်၏ကိုယ်တွင်း၌ နှလုံးကြွေမီးတောက် ရှိနေပြီးသားဖြစ်သဖြင့် သူက ဤနိဗ္ဗာန်နတ်ဆိုးမီးလျှံများကို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုစွမ်းအင်အားလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နီဝမ်နယ်ပယ် အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းစေခဲ့သည်။

မိုးပြာရောင်နဂါးခန်းမရှိ ဆေးမြစ်၏ စွမ်းအင်များက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝူယွမ်က အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် မြစ်ရေမှာ ခန်းခြောက်သွားတော့သည်။

ဝူယွမ်က နိဗ္ဗာန်အဆင့်သုံး သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကိုပင် အချိန်မရွေး စတင်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆက်လက်တိုးတက်ရန် နိဗ္ဗာန်ချီ မလုံလောက်တော့ပေ။

ဝူယွမ်က သူ၏ နယ်ပယ်တစ်ခု တိုးတက်ရန် သုံးစွဲရသော စွမ်းအင်မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူထက် အဆတစ်ရာကျော် ပိုများမည်ဟု တွက်ချက်မိသည်။ သာမန်လူတစ်ဦးက နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေးအတွက် ဆေးပြား ငါးသန်းမှ ဆယ်သန်းခန့်သာ သုံးသော်လည်း၊ ဝူယွမ်မှာမူ အနည်းဆုံး တစ်ဘီလီယံခန့် အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားကို သာမန်နယ်ပယ်တစ်ခုနှင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဝူယွမ်၏ ကောင်းကင်ပြာ ဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ်က အောက်ခြေမဲ့တွင်းကြီးသဖွယ် စွမ်းအင်များကို လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုခန္ဓာကိုယ်တွင် နတ်ဘုရားပုံစံ ကိုးမျိုးရှိပြီး၊ ပုံစံတစ်ခုစီ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခြင်းက စွမ်းအားကို အဆမတန် တိုးတက်စေသည်။ ယခု နိဗ္ဗာန်အဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ချင်းကျီ ပေးအပ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ပြောင်းလဲခြင်း နဂါးပြာကမ္ဘာ၏ အကူအညီဖြင့် ပထမဆုံး နတ်ဘုရားပုံစံဖြစ်သော ‘မိုးပြာရောင်နဂါးပုံစံ’ ကို အောင်မြင်စွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဝူယွမ် ဤနတ်ဘုရားပုံစံကို ရရှိသွားခြင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ အသန်မာဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သော ‘အထီးကျန်ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်’ ၏ ဖြစ်စဉ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ မည်မျှအထိ မြင့်တက်သွားသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် အတိအကျ မသိတော့သော်လည်း၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် နိဗ္ဗာန်အဆင့်တွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့်သူ ရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်နေသည်။

“သူတို့ ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်!” ဝူယွမ်က ရူန်း ‌သေင်္ကတ များကို အသုံးပြုကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ကျားဖြူခန်းမ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုစဉ် ပိုင်ယွမ်က ဆေးမြစ်အထက်၌ ပြင်းထန်လှသော နိဗ္ဗာန်မီးလျှံများကြားတွင် စတုတ္ထမြောက် နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေးကို ရုန်းကန်ကျော်ဖြတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“စတုတ္ထအကြိမ် နိဗ္ဗာန်ကပ်ဘေး” ဝူယွမ် အံ့ဩသွားရသည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ မြန်ဆန်လှပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ပိုင်ယွမ်မှာ သူ့ထက်ပင် တစ်ဆင့်သာလွန်နေသည်ကို မမျှော်လင့်ထားပေ။ ပိုင်ယွမ်က ကျားဖြူဝိညာဉ်၏ စတေးယဇ်ပူဇော်မှုကို လက်ခံရရှိထားသူဖြစ်ရာ ဤမျှ မြန်ဆန်နေခြင်းမှာလည်း သဘာဝကျပေသည်။

မကြာမီတွင် ပိုင်ယွမ်က ဆေးမြစ်အတွင်းမှ ထွက်လာကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် ဝူယွမ်၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“သခင်” ပိုင်ယွမ်၏ အသံမှာ သစ်ခွရနံ့ကဲ့သို့ သင်းပျံ့ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်ကာစ ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ငွေ့မှာ ပူနွေးနေပြီး ထူးခြားသော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ဝူယွမ်မှာ ထူးဆန်းသော ခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုင်ယွမ်က သူမ၏ နားရွက်ကလေးများကို လှုပ်ခါရင်း ဝူယွမ်ကို မျက်လုံးဝိုင်းလေးများဖြင့် ကြည့်ကာ “သခင်... ကျွန်မကို စောင့်နေတာလား” ဟု ချွဲနွဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။

“အင်း...” ဝူယွမ်က ပြန်ဖြေရင်း သူမ၏ နားရွက်ကလေးများကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

“သခင်က အကောင်းဆုံးပဲ” ပိုင်ယွမ်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဝူယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ သူမ၏ ခေါင်းလေးဖြင့် ပွတ်သပ်နေပြန်သည်။

ဝူယွမ်မှာမူ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရောထွေးနေပြီး “အဟမ်း... ပိုင်ယွမ်၊ မင်းက အခု လူသားပုံစံ ဖြစ်နေပြီ။ အရင်လို တိရစ္ဆာန်လေးလို ပြုမူလို့ မရတော့ဘူး။ လူ့သဘာ၀ ယဉ်ကျေးမှုကို သင်ယူရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်” ဟု အားတင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ ပိုင်ယွမ် ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့လှသဖြင့် ဝူယွမ်မှာ မျက်နှာလွှဲထားရသည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

“အန္တရာယ်လား” ပိုင်ယွမ်ကမူ နားမလည်နိုင်စွာ မေးရှာသည်။

“ဟုတ်တယ်။ မင်း ငါနဲ့ ဒီလောက်အထိ နီးနီးကပ်ကပ် နေနေမယ်ဆိုရင် မင်းကို ကျားပေါက်လေးတစ်ကောင် မွေးခိုင်းလိုက်မိမယ်” ဝူယွမ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ ပိုင်ယွမ်၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ သူ၏ ခုခံနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

သို့သော် ‘ကျားပေါက်လေး’ ဟူသော စကားကို ကြားသည်နှင့် ပိုင်ယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားသည်။ “ကျားပေါက်လေး... သခင်.. တကယ်လား.. ကျားဖြူဝိညာဉ်က ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုဟာ မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီမို့ ပြန်လည်စည်ပင်၀ဖြိုးအောင် လုပ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒါကို သခင်နံ့ ဘယ်လိုဆွေးနွေးရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ...”

ဝူယွမ်မှာ အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ “မျိုးနွယ်စု စည်ပင်၀ဖြိုးဖို့အတွက် မင်းက ငါ့ကို လာအကူအညီတောင်းတာလား”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မက သခင့်ကိုပဲ ရှာမှာပေါ့။ သခင်ကလွဲရင် တခြားဘယ်သူ့မှ ကျွန်မကို ထိခွင့်မပေးနိုင်ဘူး” ပိုင်ယွမ်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆိုသည်။ သူမအတွက် ဝူယွမ်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရေးအကြီးဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပေသည်။

“ကျွန်မတို့ ကျားဖြူမျိုးနွယ်စုမှာ လူသားပုံစံဖြစ်လာရင် အရွယ်ရောက်ပြီလို့ သတ်မှတ်ပြီး မျိုးပွားနိုင်ပြီ။ သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ကူညီပေးပါ!” ပိုင်ယွမ်က ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းငုံ့လျက် ဝူယွမ်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းလေးများဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံ ဆွဲနေတော့သည်။

ဝူယွမ်မှာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း “ကောင်းပြီလေ... မင်းရဲ့ ကျားဖြူမျိုးနွယ်စု မျိုးဆက်ပြန့်ပွားရေးအတွက် အချိန်နည်းနည်း ရှာလိုက်ကြတာပေါ့” ဟု သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပိုင်ယွမ်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့် အခြားမည်သူ့ကိုမျှ ဤအလုပ်အား မလုပ်စေလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး! မျိုးနွယ်စုကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!” ပိုင်ယွမ်က ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကဲ... အခုတော့ လင်းတုန်နဲ့ ရှောင်ယန်တို့ကို သွားကြည့်ရအောင်!” ဝူယွမ်က ပိုင်ယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဗာမီလီယံငှက်ခန်းမ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ အစ်မ” ရှောင်ယန်က ဝူယွမ်တို့ကိုမြင်သည်နှင့် ကျင့်ကြံရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူက နိဗ္ဗာန်အဆင့်သုံး သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် လိမ္မော်ရောင်မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထိုမီးလျှံ၏ အပူရှိန်မှာ ဝူယွမ်ပင် ခံစားမိရလောက်တဲ့အထိ ပြင်းထန်လှသည်။

“မင်းလည်း ကံကောင်းလာပုံပဲ” ဟု ဝူယွမ်က ဆိုရာ၊ ရှောင်ယန်က “ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး... အကြီးအကဲ ဗာမီလီယံငှက်ဆီက ဗာမီလီယံငှက် စစ်မှန်သောမီးလျှံ ကို ကျွန်တော် ရခဲ့ပါတယ်။ အခုဆိုရင် နိဗ္ဗာန်အဆင့်လေးရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသုကိုတောင် ကျွန်တော် မကြောက်တော့ဘူး” ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး အနက်ရောင်လိပ်ခန်းမသို့ ရောက်သွားကြသည်။ လင်းတုန်သည် လေးယွမ် နိဗ္ဗာန်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အနက်ရောင်လိပ်၏ ဝိညာဉ်တံဆိပ် ကို လေ့လာနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

“အိုး... ရှောင်တျောင်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ပြန်တည်ဆောက်နေပြီပဲ” ဝူယွမ်က ဆေးမြစ်အတွင်းရှိ အဖြူအမည်း ပိုးအိမ်ကြီးကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုပိုးအိမ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရှိန်အဝါမှာ ယှဉ်နိုင်စရာမရှိသော သားရဲတစ်ကောင် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

“ဒီအရှိန်အဝါက... ကောင်းကင်မြွေပါရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားပဲ!” ပိုင်ယွမ်ကလည်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ပိုးအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒန်မြစ်အတွင်းရှိ နိဗ္ဗာန်ချီများကို ဝေလငါးတစ်ကောင် ရေမျိုလိုက်ချသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း စုပ်ယူလိုက်သည်။ မြစ်ရေများ ခန်းခြောက်သွားသည်အထိ စုပ်ယူပြီးနောက်၊ ပိုးအိမ်ကြီးမှာ အက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ဘူမ်!

ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီးနောက်၊ မီတာတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော လင်းနို့တောင်ပံနှစ်ချောင်းနှင့်အတူ ရှောင်တျောင်း၏ အစစ်အမှန်ပုံစံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခရမ်းနက်ရောင် အသားအရေနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သည်းများ၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းရူန်းများမှာ ကြည့်ရုံနှင့်ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။

လင်းတုန်က “ဒါက ရှောင်တျောင်းရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံလား... တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ” ဟု တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

ရှောင်တျောင်းက သူ၏ လက်သည်းများဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ကုတ်ခြစ်လိုက်ပြီး “ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း!” ဟု အေးစက်သောအသံဖြင့် ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

လင်းတုန်၊ ပိုင်ယွမ်နှင့် ရှောင်ယန်တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ခန်းမအတွင်း၌ အခြားသူ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားပေ။ သို့သော် ဝူယွမ်မှာမူ နန်းတော်၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦး ရှိနေသည်ကို ကြိုတင်သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဝူယွမ်က ရှောင်တျောင်းကို တားလိုက်ရင်း “ရှောင်တျောင်း... ရိုင်းစိုင်းမနေနဲ့!” ဟု ဆိုကာတားလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... ကောင်းကင်မြွေပါက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ” ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လှိုင်းများထလာပြီး အိုမင်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပိတ်ချောအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးကြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှောင်တျောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အသာအယာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး... သူ ရောက်နေတာ ကြာပြီလား” ရှောင်တျောင်းက ဝူယွမ်၏ အနားသို့ ပျံဆင်းလာရင်း မေးသည်။ ဝူယွမ်က “အင်း... သူက ငါတို့ကို ထိခိုက်စေဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိလို့ ငါ ခွင့်ပြုထားတာပါ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအဘိုးကြီးက ဝူယွမ်ကို အံအားသင့်စွာ ကြည့်ကာ “ဟားဟား... ကောင်းကင်မြွေပါကတောင် မင်းကို အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်နေပါလား။ ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေထဲမှာ ဒီလောက်ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပါလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် လင်းတုန်၊ ပိုင်ယွမ်နှင့် ရှောင်ယန်တို့ကိုလည်း ကြည့်ကာ “လူနှစ်ယောက်၊ ကျားနှစ်ကောင်နဲ့ ကောင်းကင်မြွေပါတစ်ကောင်... အားလုံးက ထူးခြားကြတာပဲ” ထိုအဘိုးကြီးကကြည့်ရင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။

ရှောင်တျောင်းကမူ “ဒါဆို အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားက ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ” ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် မေးလိုက်တော့သည်။