ကြောင်တကောင်မှ အစီရင်အားဖျက်စီးခြင်း

Vol. 7 Ch. 66

ဓားတထောင်ဂိုဏ်းနဲ့ သွေးဝိဉာဥ်ကျင့်ကြံသူများမှာ အစီရင်ရဲ့ထောက်ပံ့မှုကြောင့် လျော့နည်းသွားတဲ့ ချီစွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာပြန်ပြည့်လာကာ မြို့တော်ကြီးထဲမှာတော့ ကမ္ဘာပျက်နေခဲ့သည်။

လမ်းပေါ်ရှိ သေမျိုးများသာမက အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူအချို့ သွေးမြူများအဖြစ် စတင်ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုမြင်ကွင်းက ကမ္ဘာပျက်ကပ်တခုနှယ် ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းလွန်းနေသည်။

“ကယ်..ကယ်ကြပါဦး”

“အား..ဘာကြီးလဲ”

“မေမေ…ဖေဖေ..သားကြောက်တယ်”

သွေးပျက်နေသည့် အော်ဟစ်ငိုယိုသံများ ခြောက်ခြားစရာ အကူညီတောင်းသံများ စတင်လာပြီး လမ်းမများပေါ်၌ လူများပြေးလွှားနေကြသည့်မြင်ကွင်းကို ယန်ချန်တယောက် တုန်လှုပ်စွာကြည့်နေမိသည်။ လမ်းတခုရှိ ဆိုင်လေးအတွင်းမှာတော့ သက်လတ်ပိုင်းလူကြီးက သမီးဖြစ်သူအား တင်းကြပ်စွာပွေ့ဖက်ထားကာ တခြားသူအချို့မှာမူ နာနာကျင်ကျင်အော်ဟစ်ရင်း သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

(မြန်မြန်..မြန်မြန်လုပ်ပါဟ သေကုန်တော့မယ်)

ယန်ချန်တယောက် ကောင်းကင်ပေါ်ပျံတက်သွားတဲ့ ကြောင်လေးကိုသာ အမြန်တိုက်တွန်းနေခဲ့ပြီး အခန်းတွင်း ကုတင်ထက်မှာတော့ ရှုယင်မှာ သမီးဖြစ်သူကိုတင်းကျပ်စွာဖက်ရင်း တုန်ယင်နေသည်။

ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားကြောင့် အဆောက်အုံများ စတင်အက်ကွဲလာသည်။ လေထုကသွေးညှီနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ဆယ့်ငါးသန်းနီးပါး လူဦးရေရှိနေသည့်မြို့တော်ကြီးက မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သိန်းဂဏန်းခန့် သေကျေပျက်စီးသွားရသည်။

တဖက်ကွင်းပြင်ကျယ်တွင်လည်း စုလဲ့တို့အဖွဲ့မှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရနေကြပြီး လီဖူယွဲ့ ကျန်းရင်ရင် တုံစန်း ပန်းကိုးပွင့်အကြီးကဲများသာမက တော်ဝင်အမတ်များ စစ်သူကြီးများနှင့် အခြားထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများစွာကလည်း အဆုံးသတ်အား ခန့်မှန်းမိသွားကြကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် ခံစားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ချေ။

“ဟားးးး သေလိုက်တော့ ပုရွတ်ဆိတ်လေးတွေ”

အကြီးကဲလုန်က ပြင်းထန်တဲ့လက်ဝါးရိုက်ချက်တခုအား ဖော်ထုတ်ရင်း ကျင်းလုံကိုလွင့်စင်သွားစေကာ မင်ယုရှန်းမှာတော့ သွေးဝိဉာဥ်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးအား ထိန်းချုပ်ထားရင်း ဖိအားများနေခဲ့သည်။

“ဒါက အဆုံးသတ်ပဲ ငါတို့မတားဆီးနိုင်တော့ဘူး”

ကျင်းလုံတယောက် သွေးတပွက်အန်ထုတ်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည့် အကြည့်ဖြင့် မြို့တော်ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်နေခဲ့သည်။

(သခင်လေးယန်က မလှုပ်ရှားဘူးလား)

ဝုန်း…

ကောင်းကင်ထက်မှ သွေးများပြန့်ကျဲသွားကာ အကာကွယ်အစီရင်လည်း ကျိုးသွားလေပြီ။

“သွားပြီ..”

အကာကွယ်စီရင် မရှိတော့တာကြောင့် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများ၏ ဖိအားကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် ကျေမွကာ အသားစပင်ရှာမရတော့ချေ။

သွေးဝိဉာဥ်သခင်ငယ်က ထိုမြင်ကွင်းကို အားပါးတရကြည့်ရင်း ကျယ်လောင်စွာရယ်မောနေပြီး ကျင်းတိုင်းပြည်တခုလုံးက မကြာခင်သွေးဝိဉာဥ်ကျင့်ကြံသူများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုစဥ် သွေးနီရောင်လွှမ်းထားသည့် အစီရင်ကြီးက စတင်အရောင်မှိန်လာသည်။ ပထမ မြောက်ဘက်မှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတခု လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် မိနစ်အနည်းငယ်အကြာမှာပဲ နောက်ထပ် အဖြူရောင်အလင်းတန်းက ထပ်မံလှုပ်ရှားသွားပြန်ကာ တတိယအကြိမ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက်မှာတော့ အစီရင်ကြီးက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သွေးဝိဉာဥ်သခင်ငယ်တယောက် မှင်သက်စွာဖြင့် မြို့တော်ရှိရာကြည့်လိုက်မိသည်။ သိသာစွာပင် အစီရင်ထောက်ပံ့မှုက လမ်းတဝက်၌ ပြတ်တောက်သွားခဲ့၍ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအနေဖြင့် ရန်သူကျင့်ကြံသူများမှာ ပြင်းထန်တဲ့အတွင်းဒဏ်ရာများ ကိုယ်စီရရှိသွားကြပြီး အချို့ကတော့ တိုက်ရိုက်ပင် ကောင်းကင်မှပြုတ်ကျသွားသည်။

“မဟုတ်သေးဘူး ဘာလို့လဲ ဘယ်သူလုပ်တာလဲ”

အပြောင်းလဲအား သတိထားမိသည့် ကျင်းလုံက မြို့တော်ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်လျင် အဖြူရောင်ကြောင်တကောင်က လေထဲ၌ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ရပ်နေခဲ့ပြီး တခဏအကြာမှာတော့ မြေပြင်ပေါ်ခုန်ချသွားကာ ထိုနေရာက ယန်ချန်ရှိတဲ့တည်းခိုခန်း ဖြစ်နေလေသည်။

(နောက်ဆုံးတော့ သခင်လေးယန်က ဒီတိုင်းကြည့်မနေခဲ့ဘူး)

ကျင်းလုံတို့အဖွဲ့လည်း စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာပျက်ယွင်းနေကြသည့် သွေးဝိဉာဥ်သခင်ငယ်တို့ဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“အားး.. ဘာလို့လဲ အောင်မြင်ခါနီးကျမှ”

အကြီးကဲလုန်ရဲ့ မကျေမနပ်ရေရွတ်သံက မဆုံးလိုက်ပေ။ ကျင်းလုံရဲ့လှံသွားက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ခံစားနေရသည့် အကြီးကဲလုန်၏ ရင်ဘတ်အား တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး နောက်ဆုတ်ကြ”

သွေးဝိဉာဥ်သခင်ငယ်က သူကိုယ်တိုင်လည်း အစီရင်၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို ခံစားလိုက်ရ၍ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သည်ကို သိကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးရန်ကြံတော့သည်။

“နောက်ဆုတ်ကြ..”

ရန်သူများမှာ အလျင်မြန်ပဲ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားလာကြပြီး တခဏကြာမှင်သက်နေကြသည့် စုလဲ့တို့မှာ ကျင်းလုံရဲ့လှံတိုက်ခိုက်မှုနဲ့အတူ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ဒဏ်ရာကိုဖိနှိပ်၍ စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“တယောက်မှ မလွတ်စေနဲ့ သတ်ကြ”

“သစ္စာဖောက် ဓားတထောင်ဂိုဏ်းသားတွေကို သုတ်သင်ကြ”

“ရွှီး…”

မြှားတံတချောင်းက လေထုကိုထိုးခွင်း၍ အကြီးကဲလုဆီ တိုးဝင်သွားကာ ထွက်ပြေးရန်သာ အာရုံများနေသည့် အကြီးကဲလုတယောက် မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ပဲ အဆုံးသတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

“အားးး”

သွေးပျက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံကြီးတခုက ကောင်းကင်တခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကောက်ကျစ်ယုတ်မာသည့် အကြီးကဲလုတယောက် သူဒီလိုအဆုံးသတ်ရမည်ကို တွေးထင်ခဲ့မိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

အစီရင်မရှိတော့၍ မြို့တော်ကြီးက တည်ငြိမ်သွားကာ ဘေးကင်းသွားကြသည့် သေမျိုးများကတော့ ဆိုင်ရာမိသားစုဝင်များကို စတင်ရှာဖွေကြပြီး အချို့နစ်နာသွားကြသူများမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငိုကြွေးကြတော့သည်။ တည်းခိုခန်းအတွင်းမှာတော့ ယန်ချန် ရှုယင် ယင်ယင်နှင့် အစောင့်ရှောက်နှစ်ဦးတို့ ရှိနေပြီး ကံကောင်းစွာဖြင့် အစောင့်ရှောက်ဇနီးမောင်နှံမှာ တစုံတရာမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဖိအားဒဏ်ကြောင့် ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်မှုမရှိသောကြောင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသည့် အကြည့်များဖြင့် ယန်ချန်နဲ့ ကြောင်လေးအား ငေးကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

(ဒီလူက ဘယ်သူလဲ ပြီးတော့ ဒီငွေရောင်ကြောင်လေးကကော)

ကြောက်စရာကောင်းသည့် အစီရင်ကြီး၏ ဗဟိုချက်အား လျင်မြန်စွာရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ဖျက်စီးပြခဲ့သည့် ယန်ချန်တို့အား ကြည့်ရင်း အဘယ့်ကြောင့်ဧကရာဇ်မှ အထူးတလည်ဖြစ်နေရသည်ကို နားလည်သွားကြသည်။ ဤလူငယ်က သူတို့စော်ကားလို့ရသည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ယန်ချန်က ကြောင်လေး၏ဦးခေါင်းအား ညင်သာစွာပွတ်သပ်ပေးလိုက်ချိန်မှာပဲ ကြောင်လေးက တချက်ကြည့်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သေချာသည်က ယန်ချန်ပင် မမြင်နိုင်သည့်နေရာ၌နေ၍ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်ဖြစ်သည်။

“အားလုံးပြီးသွားပါပြီ အစ်မရှု”

ယန်ချန်က ထိတ်လန့်နေသည့် ယင်ယင်လေးအား ပွေ့ချီကာ ရှုယင်၏ ဖြူဖျော့နေသည့် လက်တဖက်အား ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်က ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်ဘက် ရောက်သွားခဲ့ပြီး ထောက်ပံ့ထားသည့် အစီရင်မရှိတော့ခြင်းကြောင့် ရန်သူများကို ဂိုဏ်းချုပ်စု ယုရှန်းတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတွေးလိုက်မိသည်။

………………………………………………..