မမျှော်လင့်ထားသော အမြတ်အစွန်း

~စုဇီသည် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အကြာ၌ ယွင်ရှန်း ဈေးမြို့တော်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။ ဤတစ်ခေါက်တွင်မူ သူမတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းမှ အတွင်းစည်းတပည့် ငါးဦးပါ လိုက်ပါလာခဲ့၏။

ထိုငါးဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆင့် (၈) သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး၊ ကျန်သုံးဦးမှာမူ အဆင့် (၉) သို့ တက်လှမ်းထားကြသူများ ဖြစ်ချေသည်။ ထိုအဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးထဲတွင် မျက်နှာကို ပိုးသားပဝါဖြူ ပါးပါးတစ်လွှာဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပါဝင်နေ၏။ ထိုမိန်းမပျိုထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် စုယွီ၏ ဦးရေပြားကိုပင် ထုံကျဉ်သွားစေလောက်အောင် စူးရှပြင်းထန်လှပေသည်။

သူမသည်... အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပေ၏။

သူမသည်လည်း အဆင့် (၉) မျှသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ အကယ်၍သာ 'သရဲခေါင်း ရွှေလင်းယုန်' သည် သူမနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ပါက တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့်ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်ချေ ရှိလေ၏။

စုဇီက ထိုငါးဦးအား စုယွီနှင့် တစ်ယောက်ချင်းစီ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါက ဂျူနီယာညီမလေး ယွီချန်ချင်း...”

ကလေးငယ်တစ်ဦးပမာ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် မိန်းကလေးသည် ရှက်သွေးဖြာနေလျက် လူများကြည့်လိုက်တိုင်း ခေါင်းကို ငုံ့သွားတတ်ရှာသည်။

အတိုချုံး မိတ်ဆက်ပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် စုဇီသည် စုယွီထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ တိတ်တဆိတ် အသိပေးလေ၏။

'ဂျူနီယာညီမလေး ယွီ က ဆေးလုံးမျှော်စင်က တပည့်လေ... ဆေးပညာ ပါရမီက အတော်လေး ထူးချွန်တယ်... ဒါပေမဲ့ နင့်လောက်တော့ မတော်ပါဘူး... သူက လက်ရှိမှာ ပထမအဆင့် သာမန် ဆေးဆရာမလေး တစ်ယောက်ပါ... ဆေးလုံးမျှော်စင် အကြီးအကဲရဲ့ အမည်ခံတပည့်ပေါ့'

'ငါ့အမြင်တော့ ဂျူနီယာညီမလေး ယွီက နင်နဲ့ အရမ်းလိုက်ဖက်တာပဲ... စိတ်သဘောထားလည်း ကောင်းတယ်... ဆေးဆရာမလေးလည်း ဖြစ်နေတော့... ဘယ်လိုလဲ... ဟဲ ဟဲ'

ထိုသို့ စနောက်ပြီးနောက် စုဇီသည် ကျန်ရှိသော အမျိုးသား သုံးဦးကို ဆက်လက် မိတ်ဆက်ပေးလေ၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လျှို့ဝှက်သတင်းစကားများ ပါမလာတော့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အဖြူရောင် ပိုးသားပဝါ လွှမ်းခြုံထားသော အမျိုးသမီး အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

“ဒါက စီနီယာအစ်မ လော့ချန်ယွီ... ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ပထမအကြီးအကဲရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ပါ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုယွီသည် အံ့သြမှင်သက်စွာဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးကို ငေးကြည့်လိုက်မိသည်။ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ပထမအကြီးအကဲ၏ တိုက်ရိုက်တပည့် ဟူပါလား။

စုဇီသည် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော လူပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး သူနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရပါသနည်း။

စုဇီက စုယွီအား တဖန် ပြန်လည်မိတ်ဆက်ပေးလေ၏။

“ဒါက ကျွန်မတို့ မိသားစုက စုယွီ ပါ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က သိပ်မမြင့်ပေမယ့်... သူက တကယ်ကို ပထမအဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးဆရာ တစ်ယောက်ပါ”

ထိုစဉ်၊ ရှက်တတ်သော ယွီချန်ချင်းသည် စုယွီကို မော့ကြည့်လာ၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် လေးစားမှုများ ယှက်သန်းနေသည်ကို တွေ့မြင်ရသည်။

“စီနီယာအစ်မ စု ပြောပြလို့ ရှင်အကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်”

“ရှင် ဆေးပညာကို ဘယ်လိုများ လေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲဟင်... ကျွန်မအတွက်တော့ ဆေးဖော်ရတာ အရမ်းခက်တာပဲ... ဆေးရဲ့ သဘောသဘာဝ၊ ပမာဏ၊ ပြီးတော့ အပူချိန် ထိန်းညှိတာတွေ အကုန်လုံး ထည့်စဉ်းစားရတယ်... ရှုပ်ထွေးပြီး ခက်ခဲလွန်းတယ်”

“ကျွန်မ အခုထိ ပထမအဆင့် အလယ်အလတ် ဆေးလုံးတွေကိုတောင် ကောင်းကောင်း မဖော်စပ်နိုင်သေးဘူး... ဘယ်တော့မှ ပထမအဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးဆရာ ဖြစ်လာမလဲ မသိပါဘူး”

စုယွီသည် ခါးသက်သက် ပြုံးလျက် ခေါင်းကို ခါလိုက်လေ၏။

“ကျွန်တော်လည်း ဆေးပညာကို အနိုင်နိုင် ဖော်စပ်နေရတာပါ... ပထမအဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးဆရာ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး... ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းက ပါရမီရှင် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျွန်တော်က အများကြီး နောက်ကျကျန်နေပါသေးတယ်”

ယုမန်လီသည် နှုတ်ခမ်းကို ဆူလိုက်ပြီး စုယွီအား မျက်စောင်းတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်လေ၏။

“ရှင်က တမင် နှိမ့်ချနေတာပဲ”

စုယွီသည် အပြုံးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ ဆက်မဆိုတော့ချေ။

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းမှ ကျန်လူလေးဦးမှာမူ နှုတ်ဆိတ်နေကြသည်။ အမျိုးသား သုံးဦးသည် စုယွီ၏ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆင့် (၅) ကို အထင်မကြီးသော်ငြားလည်း၊ သူသည် ပထမအဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသောအခါ သူတို့၏ သဘောထားများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြလေ၏။ သူ့အား လျစ်လျူရှုရဲသည့် သတ္တိ မရှိကြတော့ပေ။

ယုမန်လီသည် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ဆေးလုံးမျှော်စင် အကြီးအကဲထံမှ ဆေးပညာ သင်ယူနေသော်လည်း ပထမအဆင့် သာမန် ဆေးဆရာ တစ်ဦး အဆင့်ကိုသာ အနိုင်နိုင် ရုန်းကန်နေရရှာသည်။

သို့သော် ဤလူငယ်သည်ကား... ဈေးမြို့တော်လေး တစ်ခုထဲတွင် ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆင့် (၅) ဖြင့် လေ့ကျင့်ရင်း ပထမအဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။

သူ၏ ဆေးပညာ ပါရမီသည် မည်မျှလောက်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိုက်ပါသနည်း။

အနာဂတ်ကာလတွင် သူတို့သည် ဤလူငယ်ထံမှ အကူအညီ လိုအပ်လာပါက မည်သို့ ပြုလုပ်ကြမည်နည်း။

ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ပထမအကြီးအကဲ၏ တိုက်ရိုက်တပည့် လော့ချန်ယွီ ကိုယ်တိုင်ကပင် စုယွီအား အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်ကို ထောက်ရှုပါက ဤအောင်မြင်မှု၏ တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။ သူမတို့ကဲ့သို့ အသက်အရွယ်နှင့် ပထမအဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆင့် (၅) သာ ရှိသေးချိန်တွင် ဖြစ်လာသည် ဆိုလျှင်မူကား ပို၍ပင် မလွယ်ကူနိုင်ပေ။

သူသည် ဆေးပညာ ပါရမီရှင် လူငယ်လေး တစ်ဦးပင် ဖြစ်တော့၏။

ထိုအခြေအနေကို အကဲခတ်မိသော စုဇီက ချက်ချင်းပင် ကြားဝင်ပြောဆိုလိုက်၏။

“ယွီလေး... 'သရဲခေါင်း ရွှေလင်းယုန်' ကိစ္စကို ငါ ဂိုဏ်းကို တင်ပြပြီးပြီ။ ဒုတိယအကြီးအကဲကတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတယ်... ဒါကြောင့် ငါ့ဂိုဏ်းတူတွေနဲ့ အတူတူ သွားစုံစမ်းမလို့”

“နင်...”

စုယွီသည် စုဇီ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖြတ်ပြောလိုက်လေ၏။

“ကျွန်တော် မလိုက်တော့ဘူး... ကျွန်တော်က ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆင့် (၅) ပဲ ရှိသေးတာ... လိုက်လာရင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေမှာ သေချာတယ်... ဒါကြောင့် မလိုက်တော့ပါဘူး”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လော့ချန်ယွီက ဝင်ရောက် ပြောဆိုလေ၏။

“ရှင်လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်... အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် တပည့်တွေ ဝင်မပါသရွေ့ ရှင် ဘေးကင်းပါလိမ့်မယ်”

စုယွီသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလျက် ပြုံးလိုက်လေ၏။

“ကမ်းလှမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လေးစားစွာနဲ့ ငြင်းပယ်ပါရစေ”

လော့ချန်ယွီသည် ခေါင်းကို ညိတ်လိုက်လေ၏။

“အဲ့လိုဆိုရင်လည်း... ရှင့်ဆီမှာ ရှိတဲ့ မြေပုံရယ်၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် အခင်းအကျင်း အလံတိုင်ရယ်ကို ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ချင်တယ်”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် လော့ချန်ယွီသည် သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ မှော်လက်နက် ဆေးပေါင်းအိုး တစ်လုံးသည် သူမလက်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

ဆေးပေါင်းအိုး တစ်ခုလုံးသည် စိမ်းမြနေပြီး ကျောက်စိမ်းတုံးကြီးကို ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ တန်ဖိုးကြီးမားလှသည့် အသွင်ကို ဆောင်နေ၏။

“ဒါက အလယ်အလတ်အဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးပေါင်းအိုး ပါ... 'ကောင်းကင်ပြာ အလင်း ဆေးပေါင်းအိုး' လို့ ခေါ်တယ်... ရှင် သဘောတူမယ်ဆိုရင် ရှင့်လက်ထဲက အခင်းအကျင်း အလံတိုင်၊ မြေပုံ နဲ့ တံဆိပ် တို့နဲ့ လဲလှယ်ပေးမယ်”

ကျောက်မျက်ရတနာ ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လော့ချန်ယွီသည် စုယွီအား စူးစိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။

စုယွီသည် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားရ၏။

“အလယ်အလတ်အဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးပေါင်းအိုး ဟုတ်လား... ဒါက တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်”

ဤကဲ့သို့သော မှော်လက်နက်မျိုးသည် ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်လက်နက်နှင့် များစွာ ကွာခြားခြင်း မရှိတော့ပေ။

မပြည့်စုံသော ဒုတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာအခင်းအကျင်း အလံတိုင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။

အထူးသဖြင့် ဆေးပေါင်းအိုး ဖြစ်နေသည့်အတွက်ကြောင့် ပိုမို ရှားပါးကာ တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

လော့ချန်ယွီသည် ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်လေ၏။

“တန်ပါတယ်... ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာနန်းတော် က အတွင်းစည်း တပည့် တံဆိပ် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တန်နေပါပြီ”

သြော်... ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်ကိုး။

လဲလှယ်မည်။

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ စုယွီသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို လော့ချန်ယွီထံသို့ ပေးအပ်လိုက်လေ၏။ ဤပစ္စည်းများကို သူ လက်ဝယ်ထားရှိရန် မဆိုထားနှင့်၊ ထိတွေ့ရန်ပင် ဆန္ဒမရှိလှချေ။ ထို့ပြင် ဤအရာများအတွင်းမှ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စုံစမ်းရန်၊ 'သရဲခေါင်း ရွှေလင်းယုန်' ၏ 'စွန့်စားခန်း' ကို လိုက်လံရှာဖွေရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ဝေးကွာလှသေး၏။

အန္တရာယ် များပြားလွန်းလှသည်။ မည်သည့်အရာကိုမျှ ရေရေရာရာ မသိရှိဘဲနှင့် ဝင်ရောက် တိုးဝှေ့မိပါက မည်သို့သော အနိဋ္ဌာရုံများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

စွန့်စားခန်း ဖွင့်ခြင်းထက် ဈေးမြို့တော်အတွင်း၌ အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံခြင်းက ပိုမို သင့်လျော်ပေသည်။

လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အရင်းအမြစ်များဖြင့်ဆိုပါက၊ မတော်တဆမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသရွေ့ ပုံမှန်အတိုင်း ကျင့်ကြံသွားလျှင်ပင် အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သေချာသလောက် ရှိနေချေပြီ။

သို့ဖြစ်ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် သွားရောက် စွန့်စားနေရပါမည်နည်း။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

လော့ချန်ယွီသည် တံဆိပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်း စူးရှသွားလေ၏။ စုယွီအား အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် အားလုံးသည် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြတော့၏။ နောက်ဆုံးတွင် စုယွီသည် စုဇီအား 'စိတ်ညှို့ဆေးရည်' တစ်ပုလင်းကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်လေ၏။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ငေးကြည့်ရင်း စုယွီ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အတော်ပင် ကြည်နူးနေမိသည်။ သူတို့သည် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ လက်ထဲရှိ အလယ်အလတ်အဆင့် ထိပ်တန်း ဆေးပေါင်းအိုးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြာထွက်လာတော့၏။

'အမြတ်ကြီးကြီး ရလိုက်တာပဲ'

ဤဆေးပေါင်းအိုးသည် သူ့ဆရာ အကြီးအကဲ စုယွင် ၏ ဆေးပေါင်းအိုးထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်နိုင်သေးသည်။

အကြီးအကဲ စုယွင် နှင့် ဆွေးနွေးကြည့်လိုက်သောအခါ အကြီးအကဲ စုယွင် သည် မျက်ခုံးပင့်သွားလေ၏။

“ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ပထမအကြီးအကဲရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် ဟုတ်လား... ဇီလေးရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေက မဆိုးပါလား... ပြီးတော့ ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာနန်းတော် က အတွင်းစည်း တပည့် တံဆိပ်... အဲ့ဒါရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေလောက်တယ်”

“မဟုတ်ရင် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ပထမအကြီးအကဲရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်က ဘာကိစ္စ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဆင်းလာမှာလဲ”

ပြောရင်းဆိုရင်း အကြီးအကဲ စုယွင် သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်ပြီး စုယွီအား ကြည့်လိုက်လေ၏။

“မင်း မလိုက်သွားတာ မှန်တယ်... ဆေးဆရာတွေ အနေနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက် အန္တရာယ်များတာကို သွားစွန့်စားရမှာလဲ”

“ဆေးပေါင်းအိုး ရလိုက်တာ ကောင်းတယ်... သေချာ သန့်စင်ပြီး အသုံးချကြည့်”

ဤဆေးပေါင်းအိုးသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

စုယွီသည် သူ့အခန်းသို့ ပြန်လာပြီးနောက် အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံလေတော့၏။

လဝက်ကျော် ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင် စုဇီနှင့် အဖွဲ့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ဆေးလုံးမျှော်စင်သို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့၏ တွေ့ရှိချက်များနှင့် ရရှိမှုများကို စုယွီနှင့် အကြီးအကဲ စုယွင် အား အတိုချုံး ပြောပြကြလေ၏။

ထို့နောက် သူတို့သည် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဂိုဏ်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားကြလေ၏။

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တွေ့ဆုံချိန်တွင် စုဇီ တစ်ယောက် ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပေပြီ။

စုယွီသည် နေ့စဉ် ပုံမှန်အတိုင်း 'အစိမ်းရောင် သစ်သား နှစ်ပတ်လည် ကွင်း ကျင့်စဉ်' နှင့် 'မိကျောင်းမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ရေး ကျင့်စဉ်' တို့ကို ဇွဲနပဲဖြင့် ကျင့်ကြံအားထုတ်လေ၏။ အားလပ်ချိန်များတွင် ဆေးဖော်ခြင်း၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရေးဆွဲခြင်း နှင့် ရုပ်သေးပညာ အမွေအနှစ်ကို လေ့လာခြင်းတို့ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။

ဤသို့ အေးချမ်းပျော်ရွှင်ဖွယ် နေ့ရက်များဖြင့် နှစ်ဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေ၏။

သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိသော ယွင်ရှန်း ဈေးမြို့တော် လေလံပွဲ ကျင်းပချိန် နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

တစ်နေ့သောအခါတွင်... ရင်းနှီးနေသော မိန်းကလေး တစ်ဦးနှင့် အမယ်အိုကြီး တစ်ဦးတို့သည် စုမိသားစု ဆေးလုံးမျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေတော့၏။