အကန့်အသတ်မဲ့သော မှော်စွမ်းအား၊ ကျယ်ပြောသော နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များ

~အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် ၏ ရှေ့မျက်နှာစာ၌၊

ကောင်းကင်ထက်မှ အားပြင်းသော လျှပ်စီးတန်းကြီးများသည် ခရမ်းရောင်သမ်းသော အနက်ရောင်အဆင်းဖြင့် ဒလဟော ပစ်ခတ်ကျဆင်းလျက် ရှိပေသည်။ မူလကပင် ဓားလောင်း သည် ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ နင်ချီက သိုင်းသူတော်စင် နှစ်ပါး၏ အသားနှင့် သွေးများကို အကုန်အစင် ထည့်သွင်းပေးလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ နောက်တစ်ဖန် ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်လေသည်။ ထို့ကြောင့် နင်ချီ ကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုကာ မိုးကြိုးများကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ခါစသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ယခင်က ကောင်းကင်မိုးကြိုးများ ဓားလောင်း ကို သန့်စင်ပေးနေသည်ကို လေ့လာခဲ့ဖူးသဖြင့် အမြင်အာရုံ ပွင့်လင်းပြီးသား ဖြစ်၏။ ယခုမူ သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ ကောင်းကင်မိုးကြိုး နည်းစနစ် ကို တစ်ဆင့်မြင့်အောင် မြှင့်တင်လိုက်လေတော့သည်။

“ဝုန်း”

ကောင်းကင်မိုးကြိုးဖြင့် သန့်စင်နေစဉ်အတွင်း ဓားလောင်း ၏ အရှိန်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို ထက်ရှလာလေသည်။

တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန် ခမျာ မနာလိုသလိုလိုပင် ဖြစ်သွားရှာသည်။ ဤ ဝိညာဉ်ရတနာ မျိုးသည် သူ ယခုတစ်ခေါက် ရရှိခဲ့သော အခွင့်အရေးထက် သာလွန်ရုံမျှမက၊ သူ၏ အစစ်အမှန် နက်ရှိုင်းသော တံဆိပ်တော် နှင့်ပင် ယှဉ်၍မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်း သိုင်းသူတော်စင် နှင့် အဖွဲ့မှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားသလိုလို၊ စိုးရိမ်သလိုလို ဖြစ်နေကြ၏။ နင်ချီက မကျေနပ်သေးဘဲ သူတို့ကိုပါ ဖမ်းဆွဲပြီး ဝိညာဉ်ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်ပေးလိုက်မှာကို ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ ဖြစ်လာပါက သူတို့မှာ တကယ်ကို ပြေးစရာမြေ မရှိ ဖြစ်ရချေတော့မည်။

အချိန်ကာလကား ရေစီးသဖွယ် ကုန်ဆုံးသွားပြန်လေ၏။

ကောင်းကင်မိုးကြိုးများ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဝိညာဉ်ဓား သည် နောက်ဆုံးတွင် ပုံသဏ္ဌာန် အပြည့်အဝ ပေါ်လာလေတော့သည်။

ဓား၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရတနာအလင်းရောင်များသည် ပိုမို တောက်ပလာပြီး ဓားအလင်းတန်းများ ယှက်နွယ်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်ကို အက်ကွဲကြောင်းငယ်လေးများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်အထိ စွမ်းအားပြင်းထန်လှပေသည်။ ဝိညာဉ်ဓား ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်ပင် ဤမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းက ၎င်း၏ အစွမ်းထက်မြက်မှုကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။

နင်ချီ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်အားရမှုများ ပေါ်လွင်နေ၏။

တောက်ပသော အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားသောအခါ။

ဝိညာဉ်ဓား ကို အထင်းသား မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လူတိုင်း အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်မိကြရာ၊ ဝိညာဉ်ဓား သည် တစ်ကိုယ်လုံး ငွေရောင်သမ်းနေပြီး အဖြူရောင်ဖြစ်ကာ လက်သုံးချောင်းစာမျှသာ ကျယ်ဝန်းသည်ကို တွေ့ရ၏။ ဓားတစ်စင်းလုံးကို ဝေဝါးသော ဓားအလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားပြီး ဓားသွားထိပ်ဖျားမှ ဓားချီ များသည် ရံဖန်ရံခါ လက်ခနဲ လက်ခနဲ ထွက်ပေါ်နေတတ်သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် မည်မျှကြီးမားသနည်းဆိုသော် ဓားမ မိစ္ဆာ ပင်လျှင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်အထိပင်။

နင်ချီ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ခေါ်ယူလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဓား သည် သူ့ရှေ့မှောက်တွင် လာရောက် ရပ်တန့်လေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ဓား ၏ ထူးခြားမှုကို အာရုံခံစားလိုက်မိပြီး ၎င်းနှင့် ထပ်တူကျ ပဲ့တင်ထပ်သွားသဖြင့် မျက်နှာထားမှာ ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်လာတော့သည်။

"မူလ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဝိညာဉ်ရတနာ ပါလား... နင်ချီ ရေ... မင်းကတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းလွန်းပါဘိကွာ"

တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန် တစ်ယောက် မနေနိုင်ဘဲ ထုတ်ဖော်

ချီးကျူးလိုက်မိလေသည်။

သိုင်းသူတော်စင် ဝှက်ဖဲရတနာ များသည်လည်း အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု ရှိကြစမြဲပင်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းတို့အတွင်း ပါဝင်သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ချီစွမ်းအင် အမျိုးအစားနှင့် ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ ခွဲခြားကြ၏။

ဥပမာအားဖြင့် ယွီဘုရင်ပုလဲ နှင့် မဟာနေမင်း သံလိုက်အိမ်မြှောင် တို့သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ချီစွမ်းအင် တစ်မျိုးစီသာ ပါဝင်ကြ၏။

သေချာသည်မှာ၊

သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်များတုန်းကတော့ ဤ ဝှက်ဖဲရတနာ နှစ်ခုသည် ဒီထက်ပို၍ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အချိန်ကာလ ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် ကနဦး ဝိညာဉ်ရတနာ ၏ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ချီစွမ်းအင် အရင်းအမြစ်ကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ အစစ်အမှန် နက်ရှိုင်းသော တံဆိပ်တော် သည် နောက်ပိုင်းမှ ပြုလုပ်ယူသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ယင်းမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် ဤ ဝိညာဉ်ဓား မှာမူ မူလ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပြီးပြည့်စုံခြင်း ပါရှိလာသဖြင့် ဆက်လက် ကြီးထွားနိုင်စွမ်းရှိရာ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

ထို့အပြင်၊

ထိုစဉ်က သူသည် အစစ်အမှန် နက်ရှိုင်းသော တံဆိပ်တော် ကို ဖန်တီးရန် မရေမတွက်နိုင်သော ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသော်လည်း၊ နင်ချီမှာမူ အလွယ်တကူပင် ရရှိသွားခဲ့ချေသည်။

ယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် တကယ့်ကို ဒေါသထွက်စရာပင် ကောင်းလှ၏။

ထိုအချိန်မှာ၊ နင်ချီ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ရိုးရှင်းသော စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရုံဖြင့်ပင် ဤ ဝိညာဉ်ဓား သည် သာမန်မဟုတ်သော အစွမ်းအစများ ရှိကြောင်း သူ သိလိုက်ရ၏။ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်သက်သက်ကပင် လေဟာနယ်ကို စုတ်ဖြဲနိုင်သော ထက်ရှမှုရှိပြီး၊ သူ၏ မူလနတ်ဘုရား ဓားချီ နှင့် တွဲဖက်လိုက်ပါက ပိုမို အားကောင်းသွားစေနိုင်၏။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ဓား အတွင်းရှိ ဓာတ်ကြီးငါးပါး အရင်းအမြစ်သည် သူ့အတွက် ဉာဏ်အလင်းများ ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

ထို့ပြင် ဝိညာဉ်ဓား တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသေးရာ နောက်ပိုင်းတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း စူးစမ်းရှာဖွေရဦးမည် ဖြစ်၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်"

လူတိုင်း သူ့ဘေးတွင် ဝိုင်းရံလာကြပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြ၏။ နင်ချီကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးသော ဝိညာဉ်ဓား ကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်သည့်အတွက် ဝမ်းသာဂုဏ်ယူနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

"ဒီ ဝိညာဉ်ဓား မှာ နာမည်ပေးပြီးပြီလား ကိုးလေး... ဘယ်လိုခေါ်မလဲ စဉ်းစားပြီးပြီလားကွ"

လော့ဝမ်ထျန်း က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

နင်ချီ သိပ်ကြာကြာ စဉ်းစားမနေပေ။

"အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် ပေါ်မှာ ကျရောက်လာတဲ့ ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နေမှတော့... အစစ်အမှန်သိုင်းဓား လို့ပဲ နာမည်ပေးလိုက်မယ်ဗျာ"

ဝိညာဉ်ဓား သည် ဆက်လက်ကြီးထွားနိုင်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ သူ့အနားတွင် မည်မျှကြာကြာ ရှိနေမည်ကို သူ မသိပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အနာဂတ်တွင် ဤဓားသည် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း ၏ အမွေအနှစ်တစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်ကောင်း ကျန်ရစ်ခဲ့နိုင်ပေသည်။

အားလုံး ပြုံးလိုက်ကြ၏။

ဤနည်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း သည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော နိဂုံးချုပ်တစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့လေသည်။ ယခုအခါ နယ်မြေပိုင်းခြားမှုဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်အချို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် ဆယ်ဆကျော် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ရာ မူလက ခရိုင်နှစ်ခုစာလောက်သာ ရှိသော နယ်မြေသည် ယခုအခါ ပြည်နယ်တစ်ခုစာလောက် ကျယ်ဝန်းလာပြီဖြစ်သဖြင့် ကိစ္စရပ်များစွာကို အဆုံးသတ်ပေးရန် လိုအပ်နေပေသည်။

"ကောင်းကင်ဓား သိုင်းသူတော်စင် ကြီး... ဒီလို ဝိညာဉ်ဓား မျိုး ပိုင်ဆိုင်လိုက်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ... ခင်ဗျားရဲ့ သိုင်းလမ်းခရီးစဉ် ကောင်းကင်ဘုံအထိ ရောက်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

အချိန်အခါ မ၀င်သော အသံသုံးသံက ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

ဒီဘက်ခြမ်းမှာတော့ သာယာကြည်နူးစရာ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ မိုးကြိုးမုန်တိုင်း သိုင်းသူတော်စင် နှင့် အဖွဲ့မှာမူ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြရှာသည်။

နေရမလိုလို၊ သွားရမလိုလိုနှင့် ဘေးကျပ်နံကျပ် ဖြစ်နေကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သတ္တိမွေးကာ ချဉ်းကပ်လာကြတော့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဘာမှမပြောဘဲ ထွက်သွားခြင်းသည် စွမ်းအားကြီးသော သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးကို လုံးဝ စော်ကားရာ ရောက်သွားနိုင်ပေသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် အတင်းဟန်လုပ်ပြုံးကာ နင်ချီကို ချော့မော့ရင်း ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်ကြ၏။

လူတိုင်း သူတို့ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာထားများ ထူးဆန်းသွားကြ၏။

စောစောကမှ ထည်ဝါခန့်ညားနေသော ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ကြီးများသည် ယခုကဲ့သို့ အောက်ကျို့သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်မှာ အာရုံစိုက်စရာ ဖြစ်နေ၏။ သို့သော် နင်ချီ၏ အံ့မခန်း စွမ်းဆောင်ပြမှုကို ပြန်တွေးကြည့်လိုက်လျှင် နားလည်ပေးနိုင်စရာ ဖြစ်သွားလေသည်။

နင်ချီ ဘာမှမပြောဘဲ သူတို့သုံးဦးကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

သူတို့သည် ဝင်ရောက်မတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ အဆုံးသတ်တွင် ဟန့်တားရုံသာ ဟန့်တားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အခွင့်အရေးရလျှင် သူတို့လည်း ညှာတာနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဒါက 'ဓားပြတိုက်ဖို့ ကြံစည်မှု' မြောက်နေသဖြင့် သူတို့ကို နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အကယ်၍ ကောင်းကင်သတ်သိုင်းသူတော်စင် ကို ထည့်မစဉ်းစားလျှင် နင်ချီ သူတို့ကို ရှင်းပစ်လိုက်လောက်ပြီ ဖြစ်၏။

စဉ်းစားပြီးနောက် သူ လက်လျှော့လိုက်သည်။

နေနီ သိုင်းသူတော်စင် နှင့် သိုင်းသူတော်စင် ဇီယွဲ့ တို့သည် တက်ကြွစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် လက်တုံ့ပြန်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ တရားမျှတမှု ရှိသော်လည်း၊ ဤသုံးဦးကိုပါ ထပ်မံ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်သတ်သိုင်းသူတော်စင် ကို လုံးဝ ရန်စသလို ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

မိုးကြိုးမုန်တိုင်း သိုင်းသူတော်စင် နှင့် အဖွဲ့မှာ တင်းမာနေကြ၏။ သူတို့ဘက်က သဘောထားတစ်ခုခု မပြသလျှင် ဒီနေ့ကိစ္စ ပြီးဆုံးဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို သိနေကြ၏။

"ဒီတစ်ခေါက်က ကျွန်တော်တို့ အမှားပါဗျာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ကောင်းကင်ဓား သိုင်းသူတော်စင် ကြီး... နောက်တစ်ခါကျရင် ကျွန်တော်တို့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ လက်ဆောင်တွေ ပြင်ဆင်ပြီး လာတောင်းပန်ပါ့မယ်"

သူတို့သုံးဦးစလုံး လေးလေးနက်နက် ပြောဆိုလိုက်ကြပြီး လျော်ကြေးကောင်းကောင်း ပေးရန် ပြင်ဆင်ထားကြ၏။

သူတို့ နင်ချီကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့၊

နင်ချီ နှုတ်ခမ်းဟလိုက်သည်။

"တော်ပါပြီ... ခင်ဗျားတို့ သွားလို့ ရပြီ"

သူတို့သုံးဦးမှာ သေဒဏ်မှ လွတ်ငြိမ်းခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားတော့သည်။ ဤမျှ ရက်စက်သော တာအိုဆရာ လူငယ်လေးနှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းသူတော်စင်များကို ကြက်ကလေးများသဖွယ် သတ်ဖြတ်ပြီး၊ ပဉ္စမအဆင့် သိုင်းသူတော်စင် များကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်သော ဤစွမ်းအားသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ လက်ချိုးရေ၍.. ရလောက်သည်အထိ နည်းပါးပေလိမ့်မည်။

"ကျေးဇူးပါဗျာ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူတို့သုံးဦးသည် အတောင်ပံသာ ပါလျှင် ပျံသန်း ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်နေလောက်အောင် အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားကြလေတော့သည်။

ထိုစဉ် တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန် ၏ ရွှင်မြူးနေသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ဟေး၊ ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက် သေချာ ကြည့်သွားကြနော်... ဒီကိစ္စက နေနီ သိုင်းသူတော်စင် နဲ့ သိုင်းသူတော်စင် ဇီယွဲ့ တို့က ရတနာလာလုပြီး အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြံစည်တာ... အဲဒါကြောင့် မိတ်ဆွေ ထျန်းကျန့် က မလွှဲသာလို့ ပြန်တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရတာဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားကြဦး”