အခန်း (၄၂)

အဇူရာဝံပုလွေစစ်သည်တော်များသည် သာမန်စစ်သည်များ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းသည် မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ လက်ရွေးစင်စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။

သဲကန္တာရနေ အဇူရာဝံပုလွေကြီးများသည် အလွန်ကြီးမားကြပြီး လူတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းခွံကို တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် ကြေမွသွားအောင် ဝါးစားနိုင်စွမ်းရှိကာ သူတို့၏ သွားများသည် ဓားမြှောင်များကဲ့သို့ ထက်ရှလှသည်။

သူတို့သည် မာနကြီးပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ တစ်သီးပုဂ္ဂလနေတတ်ကြရာ မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ လက်ရွေးစင်စစ်သည်များသာလျှင် သူတို့ကို ယဉ်ပါးအောင် ထိန်းကျောင်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ထိုသို့ ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ရာတွင် နှစ်စဉ် စစ်သည်ရာပေါင်းများစွာ အသက်ဆုံးရှုံးရလေ့ရှိသော်လည်း အဇူရာဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ခေါင်းဆောင်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ လေးစားမှုကိုပါ ရရှိစေနိုင်သဖြင့် သဲကန္တာရစစ်သည်များသည် အသက်ကိုပဓာနမထားဘဲ ကြိုးပမ်းလေ့ရှိကြသည်။

ယခု အောက်ဘက်တွင် မြင်တွေ့နေရသော အဇူရာဝံပုလွေစစ်သည်မှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်နေပုံရပြီး သူ၏ လည်ပင်းတွင် စစ်နိုင်အမှတ်တရအဖြစ် လူခေါင်းခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လည်ဆွဲကို ဆွဲထားရာ မြင်ရသူအဖို့ ကြက်သီးမွေးညင်းထစေပြီး အသက်ရှူမှားလောက်မတတ် ဖြစ်စေသည်။

အားလုံးသည် အသက်ပင် ရဲရဲမရှူရဲဘဲ မိမိတို့၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ကာ သဲခုံနောက်တွင် ဝပ်နေလိုက်ကြသည်။

ထိုစစ်သည်နှင့် ဝံပုလွေကြီးသည် ကျောင်းဆောင်အ၀င်ဝသို့ လျှောက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် မသင်္ကာစရာမရှိမှန်း သေချာမှသာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

"တပ်မှူးကျုံး ဒီသဲမျိုးနွယ်ဝင်စစ်သည်က ဘယ်သူလဲ သူ့ရဲ့အရှိန်အဝါက အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ"

ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဖြူလျော်နေသည့် မျက်နှာငယ်းလေးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျုံးကျဲက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခန့်မှန်းပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါလည်း မသိဘူး ဒါပေမဲ့ ပုံစံကြည့်ရတာ ဝါရင့် အဇူရာဝံပုလွေစစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရတယ် သာမန် အဇူရာဝံပုလွေစစ်သည်တစ်ယောက်တောင် နိယာမနယ်ပယ်ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ချီမွေးမြူခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ခြင်းအဆင့် ရှိကြတယ်"

"ဒီကောင်က သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတာဆိုတော့ အနည်းဆုံး လူတစ်ထောင်လောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးပုံရတယ် သူ့ရဲ့ အင်အားက နိယာမနယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အောက် မလျော့လောက်ဘူး"

ကျုံးကျဲ တွေးထားသည့်အတိုင်းပင် ရန်သူဘက်တွင် အကာအကွယ်ပေးထားသည့် ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေခဲ့ရာ ဤလေ့ကျင့်ရေးခရီးစဉ်သည် အလွန်ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သို့သော် ထိုသဲဝံပုလွေစစ်သည်မှာ အစွမ်းထက်သည် ဆိုသော်ငြား သူသာ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်လျှင် ၁၅ မိနစ်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ကျုံးကျဲ ယုံကြည်ထားသည်။

ထိုစစ်သည်မှလွဲလျှင် ကျန်သော သဲမျိုးနွယ်ဝင်များမှာ ပြောပလောက်သည့် အင်အားမရှိသဖြင့် အခြားသူများကို တာဝန်ပေးထားလိုက်၍ ရသည်။

ဤစစ်ဆင်ရေးသည် အန္တရာယ်များသော်လည်း အောင်မြင်နိုင်ခြေ မြင့်မားလေသည်။

"ရဲဘော်တို့ ပစ္စည်းတွေချပြီး လက်နက်တွေပြင်ထားကြ နာရီဝက်နေရင် ရွှေစေတီကျောင်းဆောင်ကို စီးနင်းမယ် ဟွမ်ရှားမျိုးနွယ်တွေကို အကုန်သတ်ဖြတ် သဲကျောက်ဓားကောက်တွေကို သိမ်းဆည်းပြီးတာနဲ့ ကျွန်တွေကို လွှတ်ပေးပြီး ကျန်တာအားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်"

"ဒါက ပေတစ်ရာအဆင့် ရွှေစေတီကျောင်းဆောင်မို့လို့ အချိန်ဆွဲနေရင် မကြာခင် ပေတစ်ထောင်အဆင့် ကျောင်းဆောင်တွေကနေ စစ်ကူတွေ ရောက်လာလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် အချိန်မဖြုန်းဘဲ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြတ်ပြတ်သားသား လှုပ်ရှားကြရမယ်"

အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်ကြသဖြင့် အားလုံးက ခေါင်းညိတ်လက်ခံကြပြီး ဝန်ပိုးဖြစ်စေမည့် အထုပ်အပိုးများကို ချကာ ရေဘူးများကို ဖြည့်တင်းပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

"အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် သွားကြမယ် ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ"

ကျုံးကျဲ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် သဲခုံများကို ဖြတ်ကျော်ကာ အရိပ်များကို အကာအကွယ်ယူ၍ လျင်မြန်စွာ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် ကင်းလှည့်နေသော ရန်သူများကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပြီးနောက် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုမရှိဘဲ ရွှေစေတီကျောင်းဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းဆောင်အတွင်း၌ လမ်းကြောင်းများ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဝင်ပေါက်တွင်ပင် လမ်းခွဲငါးခု၊ ခြောက်ခုခန့် ရှိနေသည်။ နံရံတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လူခေါင်းတိရစ္ဆာန်ကိုယ် ပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုများ ရှိနေပြီး မီးတုတ်များက သရဲခြောက်သကဲ့သို့ လင်းလက်နေသဖြင့် စိတ်ကို ဖိစီးလေးလံစေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ယခင်က ဖမ်းမိထားသော သုံ့ပန်းတစ်ဦး၏ ပြောကြားချက်အရ ကျောင်းဆောင်၏ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံကို ကြိုတင်သိရှိထားသဖြင့် ကျုံးကျဲ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့သည် ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော လမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျောင်းဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုနေရာသည် ရိက္ခာသိုလှောင်ရုံဖြစ်ပြီး ကျွန်များ သယ်ဆောင်လာသော ပစ္စည်းများကို ထိုနေရာတွင် စုပုံထားလေ့ရှိသည်။

မဟာဗျူဟာမြောက် ပစ္စည်းများ ထည့်ထားသော ခြင်းတောင်းများကို အပုံလိုက် တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အဖွဲ့သားများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သဲကျောက်ဓားကောက်များကို ရှာဖွေကာ အဝတ်စများဖြင့် ထုပ်ပိုးရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

သို့သော် ကျုံးကျဲမှာမူ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေသည်။ ဟွမ်ရှားမျိုးနွယ်တို့၏ ရိက္ခာများမှာ သဲကန္တာရသားရဲများ၏ အသားခြောက်များ ဖြစ်ပြီး လူသားကျွန်များ စိုက်ပျိုးသော ကောက်ပဲသီးနှံ အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။

ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးတွင် စစ်ဖိနပ်အဟောင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ငန်ကျိကျိ အနံ့ဆိုးများ ရနေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ဂိုဒေါင်အတွင်းရော အပြင်ဘက်တွင်ပါ ဟွမ်ရှားစစ်သည်တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ရသလို လူသားကျွန်များကိုလည်း အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။

ကျွန်အယောက် ၁၀၀ ကျော်နှင့် ဟွမ်ရှားစစ်သည် ၄၀ ကျော် ဘယ်ရောက်သွားကြသနည်း။

ကျုံးကျဲ၏ နှာခေါင်းဝတွင် သွေးညှီနံ့သင်းသင်း ရလိုက်သဖြင့် သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ပိုမိုခက်ထန်သွားသည်။

"တောက်"

အပေါ်မှ ပျစ်ချွဲသော သွေးစက်တစ်စက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသည်။

အားလုံး မော့ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ရွှေစေတီကျောင်းဆောင်၏ မျက်နှာကြက်ထက်တွင် ဧရာမကြိုးကြီးတစ်ချောင်းဖြင့် လူသားကျွန်များ၏ အလောင်းများကို သီကုံးချိတ်ဆွဲထားသည်မှာ ကျိုင်းကောင်များပမာ ဖြစ်နေလေသည်။

ကျုံးကျဲ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အခြေအနေမှာ အလွန်တင်းမာသွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး ဒါ ထောင်ချောက်ပဲ အားလုံး ပြေးကြ"

သူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဂိုဒေါင်အပြင်ဘက်မှ အရိုင်းဆန်သော လှောင်ရယ်သံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟားဟား အခုမှ ထွက်ပြေးဖို့ စဉ်းစားနေတာ နောက်ကျနေပြီမထင်ဘူးလား"

ထို့နောက် အလောင်းများ ချိတ်ဆွဲထားရာ နေရာများမှ မီးတုတ်များ ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာပြီး ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးကို ထိုးပြလိုက်ရာ အလောင်းများ၏ အရိပ်မည်းကြီးများက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ဂိုဒေါင်အဝင်ဝတွင် အရိပ်လေးခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ခုမှာ ကြီးမားပြီး ကျန်သုံးခုမှာ သေးငယ်သည်။ ကြီးမားသော အရိပ်မှာ ခုနက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဝံပုလွေစစ်သည်တော် ပင် ဖြစ်သည်။

"ခွေးကောင်တွေက ထောင်ချောက်ဆင်ထားတာပဲ အားလုံး ငါ့နားကို လာပြီး လခြမ်းပုံစံ တိုက်ခိုက်ရေး နေရာယူကြ"

ကျုံးကျဲ၏ အမိန့်သံအဆုံးတွင် အားလုံးက ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ ကျုံးကျဲကို ဗဟိုပြု၍ လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် နေရာယူလိုက်ကြသည်။

တိုက်ခိုက်ရေး နေရာယူပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများ ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးဆာနေသော စစ်သည်များအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် တပ်မှူးကျုံးကျဲသည် ကျောထောက်နောက်ခံပြုရာတိုင်လုံးကြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အနာဂတ် အင်မော်တယ်မင်းဆက်၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည့်သူ ဖြစ်သည်။

ဤလေ့ကျင့်ရေး ခရီးစဉ် ကျရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း တပ်မှူး၏ ဦးဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါက ဘေးကင်းစွာ ဖောက်ထွက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

သို့သော် ကျုံးကျဲမှာမူ သူတို့ထင်သလောက် စိတ်မအေးနိုင်ပေ။ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်ကြီးများ စီးကျလာပြီး လက်တစ်ဖက်က ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ခါးရှိသိုလှောင်ခါးပတ် ကို စမ်းသပ်နေမိသည်။

"တိုက်ကြမယ်"

ဤအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်၍ မရတော့သဖြင့် စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ အရိပ်လေးခုလည်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဝင်လာသူမှာ အဇူရာဝံပုလွေစစ်သည် ဖြစ်ပြီး သူ့အနောက်တွင် ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ဆင်ကာ တုတ်တံ ကိုင်ဆောင်ထားသော သိန်းငှက်ယဇ်ပုရောဟိတ် တစ်ဦးနှင့် မျက်နှာတွင် ဆေးရောင်စုံခြယ်သထားကာ ယပ်တောင်ပုံစံ သဲကျောက် ပုဆိန်ရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်တစ်ဦး ပါဝင်သည်။

သို့သော် တံခါးဝတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော စတုတ္ထမြောက်အရိပ်မှာ မလှုပ်ရှားပေ။ သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ကြည့်ရသည်မှာ သဲမျိုးနွယ်ဝင်မဟုတ်ဘဲ လူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေလေသည်။