ညကျီးကန်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

အနက်ရောင် ခေါင်းတလား တမန်တော်များ အကြားတွင် တင်းကျပ်သော အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု ရှိသည်။

ညကျီးကန်းသည် လျန်၏ အဓိက လက်အောက်ခံ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဆယ်ဦးထဲတွင် ပါဝင်သည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသူ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ အမြောက်အမြာက ထိုတမန်တော်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ဖူးသဖြင့် လူအများစုမှာ သူတို့ကို ပလိပ်ရောဂါကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

သို့သော် ယခု သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသောသူမှာမူ...

ထိုရူးသွပ်လွန်းသော ကောင်လေးက သူ့ထံသို့ ထိပ်တိုက် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

လူမိုက်ပဲ။ ဒါက သေလမ်းရှာနေတာ။

ယနေ့ညတွင် အရှင်သခင်“လျန်”သည် ထိုနေရာ၌ အစီအရင်တစ်ခု ပြုလုပ်နေသဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ အနှောင့်အယှက် ပေးခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ကျဆင်းလာပြီး ချန်ဟွိုက်အန်၏ ကြေးခွံနက်ဓားကို ထက်မြက်လှသော လက်သည်းကြီးဖြင့် ခုခံလိုက်၏။

ချွမ်း...

မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသည်။ တိုက်ခိုက်သူ နှစ်ဦးစလုံး အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သုသာန် မြူကြားတွင် အုတ်ဂူတစ်ခုစီပေါ်၌ နားလိုက်ကြသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များမှာ ပြင်းထန်လာ၏။

တစ်ချက်မျှ ထိတွေ့ရုံနှင့်ပင် ထိုကျီးကန်းနှင့်တူသော သတ္တဝါမှာ သာမန် တမန်တော် မဟုတ်ကြောင်း ချန်ဟွိုက်အန် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ယခင်တစ်ခါက သူ တိုက်ခဲ့သော တမန်တော်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ပင် မရှိသေးပေ။ သို့သော် ယခု ထိုကျီးကန်းကြီးမှာ သူ၏ဓားချက်ကို အသာလေး ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်း၏အစွမ်းမှာ သူနှင့် တန်းတူ သို့မဟုတ် သူ့ထက်ပင် သာလွန်နေခြင်းပင်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ညကျီးကန်းမှာ အလားတူပင် အံ့သြနေရသည်။ သူ၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံအောက်ရှိ လက်သည်းပါသော လက်မှာ အရင်းမှ ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်နေ၏။ Cပြည်နယ် အတွင်းရှိ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ အားလုံးကို သူ သိသော်လည်း ထိုမျှ ချောမောပြီး ငယ်ရွယ်သော လူကိုမူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက တခြားပြည်နယ်က လာကူတဲ့သူလား။ ဒါမှမဟုတ် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုတွေက ပါရမီရှင်လား...

သူတို့နှစ်ဦး အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ လေးဦးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အနိုင်နိုင် ပြန်ထလာကြသည်။ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုမှ မိန်းကလေး နှစ်ဦးမှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် မရသော်လည်း ချန်ဟွိုက်အန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အတော်လေး တုန်လှုပ်နေကြသည်။

သို့သော် ဒဏ်ရာထက် အရှက်ရတာက ပိုဆိုးနေသည်။ သူတို့ ညည်းညူရန် ပါးစပ်ကို ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။

မြူထုကြားတွင် ရပ်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသည့် ဧရာမ သတ္တဝါကြီး။

အရိုးဖြူရောင် မျက်နှာဖုံးကြီး၏ အနောက်တွင် မျက်နှာက ပုန်းကွယ်နေ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ် ငှက်နှုတ်သီးကြီးနှင့် နီရဲနေသော မျက်လုံးများမှာ မီးမောင်းများကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။

ထိုသတ္တဝါကြီး၏ ရှေ့ မီတာအနည်းငယ် အကွာတွင်တော့ ချန်ဟွိုက်အန် ရှိနေသည်။ ထိုဧရာမ သတ္တဝါနှင့် ယှဉ်လျှင် သူက ကလေးလေးတစ်ယောက်လိုပင်။ သူတို့၏ ညည်းညူသံများမှာ လည်ချောင်းထဲတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ဒီမစ်ရှင်ကို ထားလိုက်တော့။” ဆံပင်ပန်းရောင် မိန်းကလေးမှာ သိသိသာသာ တုန်ရင်နေ၏။ “ဒီနေရာကနေ အမြန်ပြေးရအောင်။”

“ဟုတ်တယ်... ပြေးရမယ်... အခုချက်ချင်း...” ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးကလည်း ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဆရာသခင်အဆင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ နှစ်ဦးမှာမူ တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။ သူတို့တွင် ရှိသော တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာမှာ အာဏာရှင်ပင်။ အကယ်၍ သူတို့ ဆုတ်ခွာမည်ဆိုလျှင် အာဏာရှင်ကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားရပေမည်။

သို့သော် သူတို့ မလှုပ်ရှားနိုင်ခင်မှာပင် ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် ညကျီးကန်းတို့ တပြိုင်နက်နည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ညကျီးကန်း၏ ဝတ်ရုံအောက်မှ မြူထုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အထဲမှ သွေးရောင် ကျီးကန်း အုပ်ကြီးမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း လေထုထဲသို့ ပျံထွက်လာကြ၏။ သွေးပုပ်နံ့များမှာလည်း တစ်နယ်လုံး ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ရွှမ်း...

ကြေးခွံနက်ဓားက ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ ဓားသွားမှာ တိမ်မည်းများကို ဖောက်ထွက် လာသော လရောင်ကဲ့သို့ အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည်။ သို့သော် ၎င်းက ကျီးကန်းအုပ်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် ထူထပ်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ၏ ငြိတွယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

“ဓားပညာကတော့ ထူးခြားသားပဲ... ခီး ခီး ခီး... ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက...”

ညကျီးကန်း စကားမဆုံးခင်မှာပင် ချန်ဟွိုက်အန်၏ လက်ဆုပ်က တင်းကျပ်သွားသည်။ သူက ဓားသွားကို ၃ လက်မခန့် နိမ့်ချလိုက်ရာ လရောင်မှာ ဓားသွားတစ်လျှောက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ဝုန်း...

ကျီးကန်းအုပ်ကြီး အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်ကုန်ပြီး အမွေးအတောင်မည်းများ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားသည်။ ညကျီးကန်းက အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရပြီး ထိုပြင်းထန်သော ဓားအသိကို အနိုင်နိုင် ခုခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်ကျသွား၏။

“မင်းက ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တာလား...”

“ခီး ခီး... ဒါတင်မကသေးဘူး ငါ လုပ်နိုင်တာတွေ ရှိသေးတယ်...”

ချန်ဟွိုက်အန်က ထိုတမန်တော်၏ ရယ်သံကို လှောင်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် လိုက်လုပ် ပြလိုက်သည်။ သူ၏ လက်မမှာ ဓားအိမ်၏ အစောင့်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ သူက မတ်တပ် ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးနေပြီး မြူထုများက သင်္ချိုင်းကုန်း တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကြေးခွံနက်ဓားမှာ ဓားအိမ်ထဲမှ တစ်လက်မချင်း ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် နဂါးဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ညကျီးကန်းက အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ကွက်လာတော့မည်ကို သိသဖြင့် အနက်ရောင် ခေါင်းတလား တစ်ခုကို ဒိုင်းသဖွယ် အမြန်ခေါ်လိုက်သည်။

“လေပြင်းတွေနဲ့ လှိုင်းတံပိုးတွေက ငါ့ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ချန်ဟွိုက်အန် ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုနေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်ရင်း လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ဓားသွားကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ နဂါးဖြူပုံစံကွက်များမှာ ဓားသွားပေါ်တွင် ချက်ချင်း ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေပြီး ဓားမှာလည်း တုန်ယင်နေတော့သည်။

“ငါ အောင်လံလွှင့်ပြီးတော့ အဆုံးမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းမယ်...”

သူ၏ စကားအဆုံးမှာပင် ဓားက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ နဂါးဖြူတစ်ကောင် ရေပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းကြီး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ဝုန်း...

အနက်ရောင် ခေါင်းတလားမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အထဲရှိ ရုပ်သေးရုပ်မှာလည်း အသားစများအဖြစ် ကြေမွသွားသည်။ ညကျီးကန်း၏ ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြတ်သွားပြီး သူ၏ ဖြူဖျော့သော အသားအရေမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် လက်ဟန်များပြုလုပ်ကာ အစွမ်းကုန် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရင်ဘတ်တွင် ပူခနဲ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ရင်ဘတ်တွင် ဇလုံတစ်လုံးစာခန့် အပေါက်ကြီး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားကိုင်ထားသော လူမှာ သူ၏အနောက် ဆယ်မီတာကျော် အကွာတွင် အေးအေးဆေးဆေး မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ၏ ဓားကို အလှည့်အပြောင်း လုပ်နေခဲ့သည်။

“...ဒါက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုရဲ့ ဓားပညာ မဟုတ်ဘူး... ဘယ်မိသားစုရဲ့ ဓားပညာမှလည်း မဟုတ်ဘူး......”

ညကျီးကန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်နေပြီး အတွင်းကလီစာများကို ဝါးမျိုနေသော ဓားချီများကို လက်သည်းများဖြင့် အသည်းအသန် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ပါးစပ်မှလည်း သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေ၏။

“မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ...”

ချန်ဟွိုက်အန် ပြုံးလိုက်ရင်း ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

“အတိုချုပ် ပြောရရင်တော့...”

“ငါက အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် ချောမောပြီးတော့ ကုလို့မရတဲ့ ရောဂါသည်၊ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား... နောက်ပြီး KSC-0 အာဏာရှင်လို့လည်း ခေါ်တယ်။”

ချပ်...

ဓားက ဓားအိမ်ထဲသို့ အံဝင်ခွင်ကျ ဝင်သွားသည်နှင့် ညကျီးကန်း လဲကျသွားတော့သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာမှာ ပိုမို၍ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဓားချီများမှာ မြေကြီးထဲအထိ ထိုးဖောက်သွားကာ သင်္ချိုင်းမြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

[ အနက်ရောင်ခေါင်းတလား တမန်တော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ၏ အပိုင်းအစ တစ်ခု ရရှိပါသည် ]

ချန်ဟွိုက်အန်က ဖုန်းကို ထုတ်ကာ တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အကောင်းဆုံးပဲ။ အရာအားလုံးက ဒီလိုပဲ ဖြစ်သင့်တာ။ ခေါင်းပြတ်သွားတာတောင် လျှောက်ပြေးနေတဲ့ အရင်တစ်ယောက်ထက်စာရင် အခုတစ်ယောက်က ပိုပြီး စည်းကမ်းရှိတယ်။

သေသေသပ်သပ် သေပေးတဲ့ ရန်သူတွေကို သူ သဘောကျပေသည်။

“ဟေ့၊ ၃သိန်းပေးတော့...”

ချန်ဟွိုက်အန်က ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ လေးဦးထံသို့ လမ်းလျှောက် သွားရင်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

“တမန်တော် သေပြီ။ ပစ်မှတ်ကိုလည်း အောင်အောင်မြင်မြင် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့တယ်။ မစ်ရှင်က အဆင်ပြေပြေ ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ကဲ... အခု ပိုက်ဆံ ပေးတော့။”

“မင်းတို့သာ ငါ့ကို လိမ်ဖို့ ကြိုးစားရင်တော့... ငါက လက်သီးချင်း ထိုးသတ်တဲ့ နေရာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး။”

ထိုဂိမ်းစုတ်ကို သူ ထပ်ပြီး အကြွေးမတင်ချင်တော့ပေ။ အကြွေးမရှိမှသာ ချင်းယွန်ဘုံက မိစ္ဆာအစီအစဉ် အားလုံးကို သူ ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ခီး ခီး ခီး...

“ဟိုး... အာဏာရှင်၊ အဲဒီဓားပညာက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ။ ဗျူရိုမှာ ဒါကို သင်ပေးမှာလား...”

“KSC-0က အားကောင်းမှန်း သိပေမဲ့ တမန်တော်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။”

“အချောလေး? ကျွန်မရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ လက်မှတ်ထိုးပေးပါဦး...”

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ လေးဦးလုံးမှာ ထိတ်လန့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် မိန်းကလေး နှစ်ဦးမှာ ချန်ဟွိုက်အန်ကို အိမ်သို့ပင် ခေါ်သွားချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ အစွမ်းထက်ပြီး ချောမောသော အမျိုးသားမှာ ယနေ့ခေတ်တွင် ရှာမှရှားပင်။

“ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ လက်မှတ်ထိုးရင် ၅၀၀၀ ကျမယ်။” ချန်ဟွိုက်အန်က သူ၏အမည်ကို ရေးထိုးပေးလိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “လက်ငင်းငွေသားပဲ လက်ခံမယ်။”

“ပြဿနာမရှိဘူး။ အခုချက်ချင်း လွှဲပေးမယ်...”

“အချောလေး။ ဒီမှာလည်း လက်မှတ်ထိုးပေးပါဦး...”

ရင့်ကျက်သည့် အမျိုးသမီးက နောက်သို့လှည့်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှကို ပြသလိုက်သည်။ ချန်ဟွိုက်အန်က သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း... သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ အမြတ်အစွန်းကိုသာ မြင်နေရ၏။

ဒါက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ နောက်ပိုင်းအလှလား။ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ပိုက်ဆံအထပ်လိုက်ကြီးပဲ။

“အဲဒီနေရာမှာ လက်မှတ်ထိုးရင်တော့ အပို တစ်သောင်း ပေးရမယ်။”

သူတို့အားလုံး သတိမထားမိသည်မှာ... ညကျီးကန်း၏ အလောင်း စတင် လှုပ်ရှားလာခြင်းပင်။ ထို့နောက် သုသာန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး တစ်နေရာတွင်... သံကြိုးများ ပြတ်တောက်သွား၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသစ်တစ်ခု နိုးထလာနေလေပြီ။

...