လက်စားချေရန် ပြင်ဆင်ခြင်း
Vol. 52 Ch. 852
"အ..." ဟိုတယ်အခန်းတစ်ခန်းမှ စူးရှသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အိပ်ရာနိုးလာသော ကျန်းရှုယွီသည် ဘေးနားမှ ယောကျ်ားကိုကြည့်ပြီး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ စောင်ကို လှပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဒေါသတကြီးဖြင့် ဘေးနားမှယောကျ်ားကို အိပ်ရာပေါ်မှ ကန်ချလိုက်သည်။
အိပ်ရာပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသော ကျုံးယွီသည် အိပ်မှုန်စုံမွှားဖြင့် နိုးလာသည်။ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းရှုယွီကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပွင့်လန်းသွားသည်။ အိပ်ရာပေါ် ပြန်တက်လာပြီး ကျန်းရှုယွီကို ဖက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ "ယွီအာ... နိုးပြီလား"
ကျန်းရှုယွီ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ကျုံးယွီက ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "ယွီအာ... နေလို့ကောင်းရဲ့လား။ မနေ့ညက မင်း အရမ်းသွက်နေလို့ ကိုယ် မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားတယ်"
ကျန်းရှုယွီသည် မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်ကို ဝေဝါးဝါးသာ မှတ်မိတော့သည်။ သို့သော် ကျုံးယွီစကားကြားသောအခါ ဒေါသထွက်သွားသည်။ "ကျုံးယွီ... ဘာလို့ ရှင်ဖြစ်နေရတာလဲ။ တကယ်ဆို..."
သူမ မှတ်မိသလောက် ရှောင်လင်းယဲ့ ဖြစ်နေရမှာ။ ဘာလို့ ကျုံးယွီ ဖြစ်နေရတာလဲ။
ကျုံးယွီ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "ယွီအာ... ဘာစကားပြောတာလဲ။ ငါ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်ရမှာလဲ။ မနေ့ညက မင်းကိုယ်တိုင် ငါ့ဆီလာပြီး အခန်းဖွင့်မယ်ပြောတာလေ"
"မဖြစ်နိုင်ဘူး... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ကျန်းရှုယွီ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
သူမ မှတ်မိသလောက် ရှောင်လင်းယဲ့ကို ပြောခဲ့တာ။ ဘာလို့ ကျုံးယွီဖြစ်နေရတာလဲ။
တစ်ခုခု လွဲနေပြီ။
ကျန်းရှုယွီ ခေါင်းကို ထုလိုက်သည်။
မနေ့ညက သူမ ရှောင်လင်းယဲ့ကို ဆေးခတ်ထားတဲ့ အရက်တိုက်ခဲ့တယ်။ ရှောင်လင်းယဲ့ မူးသွားရင် ဟိုတယ်အခန်းဖွင့်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်နေရာမှာ မှားသွားတာလဲ။
နေပါဦး... မနေ့ညက သူမ အခြေအနေက ဆေးမိနေသလိုပဲ။
ကျန်းရှုယွီ တုန်လှုပ်သွားသည်။
ရှောင်လင်းယဲ့ကို တိုက်မယ့်ဆေးက သူမဆီ ပြန်ရောက်လာတာလား။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်တုန်းက သောက်မိလိုက်တာလဲ။ သူမ ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူး။
ရှောင်လင်းယဲ့က ဘယ်အချိန်မှာ ခွက်လဲလိုက်တာလဲ။
သူမ သေချာကြည့်နေခဲ့တာပဲလေ။
ကျန်းရှုယွီ စဉ်းစားမရဖြစ်နေသည်။ ဘေးနားမှ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကျုံးယွီကို ကြည့်ပြီး ရွံရှာမိသည်။ သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ဒီလိုလူမျိုးလက်ထဲ ပေးဆပ်လိုက်ရတာ မကျေနပ်ဘူး။
ရှောင်လင်းယဲ့... နင်က ငါ့အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပေါ့။ ငါ့ကို မရစေချင်မှတော့ နင့်ကိုလည်း မနေစေရဘူး။
"ယွီအာ... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ" ကျုံးယွီသည် ကျန်းရှုယွီ၏မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းနေသည်ကို ကြည့်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
ကျန်းရှုယွီ၏ ပထမဆုံးမေးခွန်းကတည်းက သူ သိလိုက်သည်။ သူမ လိုချင်တာ သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို။
သူ သူမကို ရလိုက်တာ မတော်တဆပဲ။ သာမန်မိန်းကလေးဆိုရင်တော့ သူ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှုယွီက သာမန်မိန်းကလေး မဟုတ်ဘူး။ မြို့တော်မှာ အသိုင်းအဝိုင်းရှိတယ်။ သူမက လူတစ်ယောက်ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်။
စူးယန် ကားတိုက်မှုနဲ့သေသွားတာ သာဓကပဲ။
စူးယန်က မြို့တော်သား၊ အသိုင်းအဝိုင်းရှိတဲ့သူ။ ဒါတောင် ပျောက်ကွယ်သွားသေးတာ။ သူဆိုရင် ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး။
သူ့မိသားစုက နယ်မှာချမ်းသာပေမယ့် မြို့တော်က စူးယန်မိသားစုလောက် မချမ်းသာဘူး။
ဒါကြောင့် သူ့ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူ ကျန်းရှုယွီကို အလိုလိုက်ရမယ်။ သူမကို ရလိုက်လို့ သူမက သူ့အပေါ် သံယောဇဉ်ဖြစ်လာမယ်၊ ထိန်းချုပ်လို့ရမယ်လို့ မထင်ပါဘူး။
ကျန်းရှုယွီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကျုံးယွီ၏ဟန်ဆောင်မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ရွံရှာမိသည်။ "ထွက်သွားစမ်း"
သူ မထွက်သွားရင် သူမ ဘယ်လို အဝတ်လဲမလဲ။
သူမ အရှက်ကွဲခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်ကြည့်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။
ကျုံးယွီ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြန့်ကျဲနေသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ယွီ... ယွီအာ... ငါ အဝတ်ဝတ်ပြီးမှ ထွက်သွားလို့ ရမလား"
ဒီအတိုင်း ထွက်သွားရင် လူတွေမြင်သွားမှာပေါ့။
"ထွက်သွား... အခုချက်ချင်း ထွက်သွား။ ငါ မခေါ်မချင်း ပြန်မလာနဲ့" ကျန်းရှုယွီ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျုံးယွီ အရှက်ရသော်လည်း သည်းခံလိုက်ရသည်။ "ကောင်းပြီ... စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ငါ ထွက်သွားပါ့မယ်"
ကျုံးယွီ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းရှုယွီ စောင်ကို လှပ်ကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမှတ်အသားများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒေါသ၊ အမုန်းတရား၊ အရှက်ရမှုများ ရောထွေးနေသည်။
လက်သီးဆုပ်လိုက်ရာ လက်သည်းများ အသားထဲ စိုက်ဝင်သွားသည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ နင် ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ အရှက်တရားတွေကို အဆပေါင်းများစွာ ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်"
ငယ်ငယ်ကတည်းက လိုချင်တာရခဲ့တဲ့ သူမက ဒီလိုအရှုံးမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး။
ရှောင်လင်းယဲ့နဲ့ တွေ့မှ အရှက်ကွဲတာ၊ အောင်နိုင်ခံရတာတွေ ကြုံလာရတယ်။
ဟင်း... ရှောင်လင်းယဲ့... စောင့်ကြည့်နေလိုက်။
နင် ငါ့ကို မကြိုက်ရင် ငါလည်း နင့်ကို မကြိုက်တော့ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ငါ မရရင် နင့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။
ကျန်းရှုယွီ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်မှ ဆင်းကာ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။
မှန်ရှေ့တွင်ရပ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ အပြုံးထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပါဝင်နေသည်။
စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ခြေထောက်ချိတ်ပြီး ဘုရင်မတစ်ပါးလို အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ဝင်ခဲ့တော့"
ကျုံးယွီသည် တဘက်တစ်ထည်ပတ်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာများက သူ့ကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောနေကြသည်။ သူ ရှက်လွန်းလို့ ခေါင်းငုံ့ထားရသည်။
ခဏကြာမှ အခန်းထဲက ခေါ်သံကြားလိုက်ရသည်။
……
ရှောင်လင်းယဲ့ စာသင်ခန်းထဲ ရောက်သောအခါ ကျောင်းသားများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို သတိထားမိလိုက်သည်။ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ စာဆက်ဖတ်နေလိုက်သည်။
ဟူတုန်းကျွင်းက သူ့လက်မောင်းကို တို့လိုက်ပြီး ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့... မင်းက တော်တော် ဟန်ဆောင်ကောင်းတာပဲ"
ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘာပြောနေတာလဲ။ ငါ နားမလည်ဘူး"
ဟူတုန်းကျွင်း - "......"
ဘေးနားရှိ ကျောင်းသားတစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ မင်း ဘယ်လိုလူလဲ။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ အိပ်ပြီးမှ ဝန်မခံချင်ဘူးလား။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ သိက္ခာကို နင်းချေမှ ကျေနပ်မှာလား"
ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ "မင်း ဘာစကားပြောတာလဲ။ ဘယ်သူနဲ့ အိပ်လို့လဲ"
"ရှောင်လင်းယဲ့... မင်း လူယုတ်မာပဲ။ ဟိုဘက်မှာငြင်းပြီး ဒီဘက်မှာ မူးနေတဲ့ မိန်းကလေးကို ဟိုတယ်ခေါ်သွားပြီး အိပ်တယ်။ စားပြီး နားမလည် လုပ်ချင်နေတာလား" ကျောင်းသားအများအပြား ဒေါသထွက်နေကြသည်။
ရှောင်လင်းယဲ့ ဘယ်သူ့ကို ပြောနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သက်သေမရှိဘဲ လျှောက်မပြောနဲ့။ မဟုတ်ရင် ငါ သည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး"
သူ ဒေါသထွက်သွားသည်။
ကျန်းရှုယွီနဲ့ အိပ်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလက ဘယ်က ထွက်လာတာလဲ။ သူက သူမကို ရှောင်နေတာလေ။ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ဖြစ်မှာလဲ။
သူ့ကို ဘယ်လိုလူလို့ ထင်နေကြတာလဲ။
ကျောင်းသားတစ်ဦးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "သက်သေမရှိဘူး ဟုတ်လား။ ကျောင်းနံရံကပ်စာစောင်မှာ ဓာတ်ပုံတွေ ကပ်ထားတယ်လေ။ အဲဒါ အတုလား"
"မဖြစ်နိုင်ဘူး" ရှောင်လင်းယဲ့ ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။
"မယုံရင် သွားကြည့်လိုက်"
ရှောင်လင်းယဲ့ နံရံကပ်စာစောင်ရှိရာသို့ ပြေးသွားသည်။ ကျောင်းသားအများအပြား နောက်က လိုက်သွားကြသည်။
နံရံကပ်စာစောင်ရှေ့တွင် လူအုပ်ကြီး ဝိုင်းအုံနေသည်။
"ရှောင်လင်းယဲ့က ဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး"
"ဟုတ်တယ်... ကျန်းရှုယွီကို ငြင်းပြီး မူးနေတုန်း ဟိုတယ်ခေါ်သွားတာ ယုတ်မာလိုက်တာ"
"ယောကျ်ားတွေက အတူတူပါပဲ။ မကြိုက်ပေမယ့် အခွင့်အရေးရရင် ယူလိုက်တာပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ဓာတ်ပုံတွေက ဘယ်ကရတာလဲ"
"ဘယ်တုန်းက ကပ်သွားတာလဲ။ မနက်ရောက်တော့ တွေ့လိုက်ရတာပဲ"
"ကျန်းရှုယွီက စိတ်ထိခိုက်ပြီး အိမ်ပြန်သွားပြီလို့ ကြားတယ်"
"ငါသာဆိုရင်လည်း စိတ်ထိခိုက်မှာပဲ။ လူကောင်းထင်လို့ ကြိုက်မိတာ။ တကယ်တော့ လူယုတ်မာ ဖြစ်နေတယ်။ ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ"
မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
အခြားမိန်းကလေးတစ်ဦးက သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါတော့ ရှောင်လင်းယဲ့က အဲဒီလိုလူ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။ ဒီဓာတ်ပုံတွေနဲ့ သက်သေပြလို့ မရသေးပါဘူး"
ချက်ချင်း ပြန်ချေပခံလိုက်ရသည်။ "အရက်တိုက်တာ၊ ဟိုတယ်ခေါ်သွားတာတွေက သက်သေမဟုတ်ရင် ဘာကသက်သေလဲ။ အိပ်ရာပေါ်က ပုံပါမှယုံမှာလား။ ကျန်းရှုယွီ သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ"
"ဟုတ်တယ်။ အရင်တုန်းက ရှောင်လင်းယဲ့က ကျန်းရှုယွီကိုငြင်းခဲ့တာ။ အခုတော့ အရက်တိုက်ပြီး ခေါ်သွားတယ်။ ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းဘူး"
"တော်ပါတော့... ရှောင်လင်းယဲ့ လာနေပြီ" သူငယ်ချင်းက သတိပေးလိုက်သည်။
ရှောင်လင်းယဲ့ ရောက်လာပြီး ဓာတ်ပုံများကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
နင်ကျွင်းဖုန်က ဓာတ်ပုံများကို ကြည့်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ ရက်က KTV မှာ ရိုက်ထားတဲ့ပုံတွေမှန်း သိလိုက်သည်။
ဥပမာ ရှောင်လင်းယဲ့ အရက်တိုက်တဲ့ပုံ။ တကယ်တမ်းက ကျန်းရှုယွီက အရင်လာပြီး ပြောဆိုလို့ ရှောင်လင်းယဲ့က သောက်လိုက်ရတာ။ အခုတော့ ရှောင်လင်းယဲ့က တိုက်သလိုဖြစ်နေပြီ။
နောက်တစ်ပုံက ကျန်းရှုယွီ ရှောင်လင်းယဲ့ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေတဲ့ပုံ။ တကယ်တမ်းက ကျန်းရှုယွီက မူးပြီး ယိုင်ကျလာတာ။ ရှောင်လင်းယဲ့က ဘေးမှာ လူတွေရှိနေလို့ ရှောင်လို့မရဘဲ ဖြစ်သွားတာ။
နောက်တစ်ပုံက ရှောင်လင်းယဲ့က ကျန်းရှုယွီကို ဟိုတယ်ခေါ်သွားတဲ့ပုံ။ တကယ်တမ်းက ကျန်းရှုယွီ မူးနေလို့ အခန်းခေါင်းဆောင်က လိုက်ပို့တာ။ အခုတော့ ရှောင်လင်းယဲ့ ဖြစ်နေပြီ။
ဒါကြောင့် ဒီဓာတ်ပုံတွေက လုပ်ကြံထားတာ သေချာတယ်။
နင်ကျွင်းဖုန် ဒေါသထွက်လာသည်။
သူ့ သူငယ်ချင်း အထင်လွဲခံရတာကို မခံနိုင်ဘူး။
"ပါးစပ်ပိတ်ကြစမ်း။ ဒီဓာတ်ပုံတွေက အတုတွေ။ အဖြစ်မှန်ကို မသိဘဲ လျှောက်မပြောနဲ့" နင်ကျွင်းဖုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျောင်းသားတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "အတု ဟုတ်လား။ ဒါဆို အစစ်က ဘယ်လိုလဲ။ နင်ကျွင်းဖုန်... သက်သေတွေ ရှိနေတာကို မငြင်းနဲ့။ မင်းက ရှောင်လင်းယဲ့ သူငယ်ချင်းမို့လို့ ကာကွယ်ပေးနေတာမလား"
နင်ကျွင်းဖုန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဘာလို့ ကာကွယ်ပေးရမှာလဲ။ ဒီဓာတ်ပုံတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်က ပါတီပွဲတုန်းက ပုံတွေလေ။ အဲဒီတုန်းက ရှိတဲ့လူတွေ အကုန်လုံး သက်သေပြနိုင်တယ်"
"ဟင်း... သက်သေပြနိုင်တယ် ဟုတ်လား" တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။ "ကျန်းရှုယွီက ရှောင်လင်းယဲ့ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေတာ အမှန်ပဲလေ။ မူးနေတဲ့ မိန်းကလေးကို အခွင့်ကောင်းယူတာ ယုတ်မာတာပေါ့"
နင်ကျွင်းဖုန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဘာမှမသိပါဘူး။ အဲဒီတုန်းက ကျန်းရှုယွီက ရှောင်လင်းယဲ့ကို အရက်လာတိုက်တာ။ ပြီးတော့ ယိုင်ကျလာတာ။ ရှောင်လင်းယဲ့ ဘေးမှာ ဟူဖေးနဲ့ ချိုးမင်း ရှိနေလို့ ရှောင်လို့မရဘဲ ဖြစ်သွားတာ။ မယုံရင် သူတို့ကို မေးကြည့်"
နင်ကျွင်းဖုန် တကယ် ဒေါသထွက်နေသည်။
"ဟူဖေးနဲ့ ချိုးမင်း ရှိလား။ မရှိဘူး... သူတို့ ခွင့်ယူထားတယ်"
"ဟမ်... နှစ်ယောက်စလုံး ခွင့်ယူထားတာလား"
"နင်ကျွင်းဖုန်... မင်း ပြောတာ အလကားပဲ။ သက်သေတွေ ခေါ်မပြနိုင်ရင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး"
နင်ကျွင်းဖုန်က ရှောင်လင်းယဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်လင်းယဲ့ ဘာမှမပြောပေ။ "ကောင်းပြီ... စောင့်နေကြ။ ငါ သွားခေါ်လာမယ်"
နင်ကျွင်းဖုန် ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှောင်လင်းယဲ့က တားလိုက်သည်။ "အားကျွင်း... မသွားနဲ့တော့။ အလကားပါပဲ"
ဒီဓာတ်ပုံတွေက အခုမှ ထွက်လာတာ။ ပြင်ဆင်ချိန် အများကြီး ရခဲ့မှာပေါ့။
ဟူဖေးနဲ့ ချိုးမင်း ခွင့်ယူထားတာက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး။
နင်ကျွင်းဖုန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာလို့လဲ။ သူတို့အားလုံး ခွင့်ယူထားတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"
"ဟုတ်တယ်... ရှောင်လင်းယဲ့၊ နင်ကျွင်းဖုန်ကို သွားခေါ်ခိုင်းလိုက်လေ။ အမှန်တရား ပေါ်လာမှာပေါ့။ မင်း တားနေတာက မသင်္ကာစရာပဲ"
"ဟုတ်တယ်။ ဟူဖေးနဲ့ ချိုးမင်း မရှိပေမယ့် တခြားလူတွေ ရှိသေးတယ်လေ"
"ရှောင်လင်းယဲ့၊ မင်း လိပ်ပြာသန့်ရင် သက်သေခေါ်ခိုင်းလိုက်လေ"
"သွားခေါ်မယ်... ကြောက်စရာလား" နင်ကျွင်းဖုန် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့... စိတ်ချ။ ငါ လူသွားခေါ်လာခဲ့မယ်"
ရှောင်လင်းယဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နင်ကျွင်းဖုန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
***