← Chapters

ဒေါသနှင့် မေးခွန်းထုတ်ခြင်

Vol. 52 Ch. 856

ဒေါသနှင့် မေးခွန်းထုတ်ခြင်

Vol. 52 Ch. 856

း

ကျန်းကတော်သည် တုန်ရီနေသော လက်ညှိုးဖြင့် ရှောင်လင်းယဲ့ကို ထိုးပြပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နင်က ငါ့သမီးကို အနိုင်မကျင့်ဘူးဆိုရင် ငါ့သမီးက နင့်ကို အနိုင်ကျင့်တာလား။ နင်က အင်ပါယာတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားဆိုပြီး တာဝန်ယူစိတ်မရှိတဲ့ကောင်။ ကျောင်းသားလို့ ခေါ်ရမှာတောင် ရှက်စရာကောင်းတယ်"

ကျန်းကတော်သည် ရှောင်လင်းယဲ့ကိုဆဲဆိုရင်း အင်ပါယာတက္ကသိုလ်၏ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "မစ္စစ်ကျန်၊ စကားကို ဆင်ခြင်ပါ။ ဒီကျောင်းသားတွေက အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေပါ။ သူတို့ရဲ့အတွေးအခေါ်နဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ကျောင်းက ထိန်းချုပ်လို့မရပါဘူး။ ကျောင်းရဲ့တာဝန်က ပညာသင်ပေးဖို့ပါပဲ။ ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားသူတွေအတွက် ကျောင်းစည်းကမ်း ရှိပြီးသားပါ။ သူများကို အပြစ်တင်စရာ မလိုပါဘူး"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ၏ပြန်လည်ချေပမှုကြောင့် ကျန်းကတော် မျက်နှာ နီလိုက်၊ မည်းလိုက် ဖြစ်သွားသည်။ ပြန်ပြောချင်သော်လည်း ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။

ကျန်းကတော်သည် ရှောင်လင်းယဲ့ဘက်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ပြောစမ်း၊ နင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မစ္စစ်ကျန်း၊ ဘာကို လုပ်ရမှာလဲ"

"ဟန်မဆောင်နဲ့" ကျန်းကတော် ဒေါသထွက်သွားသည်။ "နင် ငါ့သမီးကို အနိုင်ကျင့်ပြီး အပျိုစင်ဘဝကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ။ ငါတို့ကို တာဝန်ယူပေးရမယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ကျန်းမိသားစုရဲ့ သမီးက လွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ကျင့်ခံရမယ့်သူ မှတ်နေလား"

ရှောင်လင်းယဲ့ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စစ်ကျန်း၊ ကျွန်တော် ထပ်ပြောမယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားသမီးကို အနိုင်မကျင့်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့အပျိုစင်ဘဝကိုလည်း မဖျက်ဆီးခဲ့ပါဘူး"

"အခုထိ ငြင်းနေတုန်းလား" ကျန်းကတော် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ရင်ဘတ်ဖိထားရသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့က သာမန်တောသားလေးဆိုရင် ဒီလောက် အပင်ပန်းခံနေစရာ မလိုပါဘူး။ အလွယ်တကူ ရှင်းပစ်လိုက်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့နောက်ခံကို သိနေလို့ သတိထားပြီး ဆက်ဆံနေရတာ။

ကျန်းကတော် အိတ်ထဲမှ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ထုတ်ပြီး ရှောင်လင်းယဲ့မျက်နှာကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ "ဒါတွေက ဘာလဲ ပြောစမ်း။ သက်သေအထောက်အထားတွေရှိနေတာကို ငါတို့က မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲတယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

ဓာတ်ပုံအများစုက ကျောင်းနံရံကပ်စာစောင်မှာ ကပ်ထားတဲ့ ပုံတွေပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တချို့ပုံတွေက ဟိုတယ်အခန်းထဲကပုံတွေဖြစ်နေတယ်။

ရှောင်လင်းယဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာမည်းမှောင်သွားသည်။ သို့သော် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မစ္စစ်ကျန်း၊ ဒီဓာတ်ပုံတွေက ဘယ်ကရတာလဲ"

ကျန်းကတော် ဒေါသထွက်သွားသည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ နင် လွန်လွန်းနေပြီ။ နင်က..." ကုန်းထျန်းဟောက်ရဲ့ယောက်ဖမို့လို့ ငါတို့ ဘာမှမလုပ်ရဲဘူး ထင်နေလားလို့ ပြောချင်သော်လည်း ထိန်းလိုက်ရသည်။

မစ္စတာကျန်းက ဇနီးဖြစ်သူ စကားမှားသွားမှာစိုးလို့ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက အင်ပါယာတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားမို့လို့ ကျောင်းက ကာကွယ်ပေးမယ် ထင်နေလား။ မင်းက ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားတဲ့သူဖြစ်နေပြီ။ ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ... ဟုတ်တယ်မလား"

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို ကျောင်းက ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျောင်းထုတ်ခံရနိုင်သလို ကျောင်းသားအဖြစ်ကပါ ပယ်ဖျက်ခံရနိုင်ပါတယ်"

ကျောင်းသားအဖြစ်က ပယ်ဖျက်ခံရတာက ကျောင်းထုတ်ခံရတာထက် ပိုဆိုးပါတယ်။

ကျောင်းထုတ်ခံရရင် တခြားကျောင်း ပြောင်းတက်လို့ ရပါသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျောင်းသားအဖြစ်က ပယ်ဖျက်ခံရရင် ဘယ်ကျောင်းမှ လက်ခံမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ အလုပ်ရှာဖို့လည်း ခက်ခဲသွားပါပြီ။

အတိုချုပ်ပြောရရင် အနာဂတ်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားတာပါပဲ။

မစ္စတာကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်လေး၊ ကြားတယ်မလား။ မင်းက ငယ်သေးတယ်။ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့လည်း ကြားတယ်။ မင်းရဲ့အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်လား"

စကားလုံးတွေက ရိုးရှင်းပေမယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ ပါဝင်နေတယ်။ ရှောင်လင်းယဲ့ကို ဝန်ခံခိုင်းနေတာပါပဲ။

ရှောင်လင်းယဲ့ စဉ်းစားလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ ဘာလိုချင်တာလဲ"

သူက ကျန်းမိသားစုရဲ့သဘောထားကို စမ်းသပ်နေတာပါ။

ကျန်းရှုယွီက သူ့နောက်ခံကိုသိနေတော့ မိဘတွေလည်းသိမှာသေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီဓာတ်ပုံတွေနဲ့တင် သူ့ကို ဒုက္ခပေးလို့ရနေပြီ။ အခုလို လာဆွေးနွေးစရာ မလိုပါဘူး။

ကျန်းမိသားစု ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ သိမှ ပြန်တုံ့ပြန်လို့ရမှာ။

ကျန်းကတော် မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နင်က ငါတို့ကို မေးနေတာလား။ ငါတို့က နင့်ကို မေးရမှာ။ ငါ့သမီးလေးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ။ တခြားမိဘတွေဆိုရင် ရဲတိုင်ပြီး ဖမ်းခိုင်းလိုက်ပြီ။ ငါတို့က သဘောကောင်းလို့ နင့်လို လူတော်လေးကို မဖျက်ဆီးချင်လို့ လာဆွေးနွေးနေတာ"

သူတို့လိုချင်တာကို ထုတ်မပြောဘဲ သဘောကောင်းချင်ယောင်ဆောင်နေတာက ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။

ရှောင်လင်းယဲ့ ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေလိုက်သည်။

ကျန်းကတော် စိတ်မရှည်တော့ပေ။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းသားရှောင်၊ မစ္စတာကျန်းနဲ့ မစ္စစ်ကျန်းက သဘောကောင်းကြပါတယ်။ သူတို့နဲ့ ကောင်းကောင်း ဆွေးနွေးလိုက်ပါ"

ရှောင်လင်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ကျွန်တော့်မူ ရှိပါတယ်။ လုပ်ရင် လုပ်တယ် ပြောမယ်။ မလုပ်ရင် မလုပ်ဘူး ပြောမယ်။ မလုပ်တဲ့အရာကို သေတောင် ဝန်မခံဘူး။ မစ္စတာကျန်းနဲ့ မစ္စစ်ကျန်းက ဆွေးနွေးချင်တယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သိချင်တာက ဒီဓာတ်ပုံတွေ ဘယ်ကရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီဓာတ်ပုံတွေက အစစ်အမှန်ဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာ စစ်ဆေးပြီးပြီလား"

မစ္စတာကျန်း၏မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ "ကောင်လေး၊ မင်း ဘာသဘောလဲ။ မင်းက ငါ့သမီးကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့တာကို ဝန်မခံချင်ဘူးပေါ့"

ကျန်းကတော် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ ကျန်းမိသားစုက မြို့တော်မှာ ဘယ်လောက် အရှိန်အဝါကြီးလဲ မင်း သိလား။ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ။ ငါတို့က ငါတို့သမီးရဲ့ သိက္ခာကိုရင်းပြီး မင်းကို စွပ်စွဲရမလား"

ကျန်းကတော် တကယ် ဒေါသထွက်နေသည်။

ဒီဓာတ်ပုံတွေ ရတုန်းက သူတို့လည်း သံသယဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သမီးဖြစ်သူက စိတ်ဓာတ်ကျပြီး အခန်းအောင်းနေတော့ စိုးရိမ်သွားကြတယ်။

သမီးကို မေးကြည့်တော့ ဓာတ်ပုံတွေက အစစ်အမှန်ပါတဲ့။ ရှောင်လင်းယဲ့က သူမ မူးနေတုန်း အနိုင်ကျင့်ခဲ့တာပါတဲ့။

ရှောင်လင်းယဲ့က လူယုတ်မာမှန်း သိသွားလို့ စိတ်ထိခိုက်နေတာပါတဲ့။

ကျန်းမိသားစု ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

သမီးဖြစ်သူကို ရှောင်လင်းယဲ့ နောက်လိုက်ဖို့ အားပေးခဲ့တာက ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့နောက်ခံနဲ့ အရည်အချင်းကြောင့်ပါ။ သမီးကို ပျော်ရွှင်အောင်ထားနိုင်မယ်လို့ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့က လူယုတ်မာဖြစ်နေမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ ကိစ္စက ဖြစ်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ရှောင်လင်းယဲ့ကို တာဝန်ယူခိုင်းရမယ်။ တကယ်တမ်း သူတို့ လိုချင်တာက ကုန်းမိသားစုဆီက အခွင့်အရေးပါပဲ။

ရှောင်လင်းယဲ့ကတော့ ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

***

All Chapters