အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ခြင်း (အပိုင်း ၉)

"နောက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်" ကုန်းထျန်းဟောက်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ "ဟိုတယ်တင်မကဘူး၊ ပါတီပွဲမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့သူကိုလည်း ရှာလို့ရတယ်"

ထို့နောက် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ကျန်းရှုယွီ ရှောင်လင်းယဲ့ရင်ခွင်ထဲ လဲကျသွားသော ပုံဖြစ်သည်။ နင်ကျွင်းဖုန်ကို မေးလိုက်သည်။ "ဒီအချိန်တုန်းက ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူထိုင်နေလဲ မှတ်မိလား"

နင်ကျွင်းဖုန် စဉ်းစားလိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "သတိရပြီ၊ အဲဒီနေရာမှာ ကျုံးယွီ ထိုင်နေတာ"

အခြားကျောင်းသားများလည်း ဝင်ပြောကြသည်။ "ဟုတ်တယ်... ကျုံးယွီ ထိုင်နေတာ။ ငါ သူ့ဘေးမှာရှိနေတာ"

လေသင့်ရာ ရွက်လွှင့်တတ်ကြတယ်။

အခု ရှောင်လင်းယဲ့ဘက်က အသာစီးရနေတော့ အရင်က ကျန်းရှုယွီဘက်ပါခဲ့သူတွေက ဘက်ပြောင်းကုန်ကြပြီ။

ကျန်းမိသားစုကို ကြောက်ပေမယ့် အခု လူအများရှေ့မှာ ဖွင့်ချလိုက်တော့ ကျန်းမိသားစုက သူတို့ကို ဒုက္ခမပေးရဲတော့ဘူး။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒီနေရာမှာ ကျုံးယွီရှိနေတာ"

အခြားကျောင်းသားများလည်း ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စတာကျန်း၊ မစ္စစ်ကျန်း၊ အခု သက်သေအထောက်အထားတွေ စုံနေပါပြီ။ အမှန်တရားလည်း ပေါ်နေပါပြီ။ မိန်းကလေးကျန်းနဲ့ အိပ်ခဲ့တာ ကျွန်မမောင်လေး မဟုတ်ပါဘူး။ တခြားကျောင်းသားပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မမောင်လေး အပြစ်ကင်းစင်သွားပါပြီ။ ရှင်တို့က ကျောင်းအထိလာပြီး ပြဿနာရှာခဲ့တာဆိုတော့ တောင်းပန်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

ကျန်းမိဘများ ဒီလောက် အရှက်ကွဲဖူးတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။

ကုန်းမိသားစုဆီက အကျိုးအမြတ်ရဖို့ လာခဲ့တာ။ သမီးဖြစ်သူက သူတို့ကို လိမ်ညာထားလို့ အရှက်ကွဲရပြီ။

ဖြောင်း...

မစ္စတာကျန်းက သမီးဖြစ်သူ၏ပါးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ "သမီးမိုက်... မင်း ဘာတွေ လုပ်ထားတာလဲ။ ကျောင်းသားရှောင်ကို မြန်မြန်တောင်းပန်လိုက်"

ကုန်းထျန်းဟောက် ဒေါသပြေဖို့ အရေးကြီးတယ်။ ကုန်းထျန်းဟောက် ပါဝင်ပတ်သက်နေမှတော့ ဒီကိစ္စက လွယ်လွယ်နဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သဘောထားပျော့ပျောင်းကြောင်း ပြရမယ်။

မစ္စတာကျန်း ရိုက်ချက်က ပြင်းထန်သဖြင့် ကျန်းရှုယွီပါး ရဲတက်လာသည်။ နာကျင်မှုနှင့်အတူ ဝမ်းနည်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်ငိုကြွေးလိုက်သည်။

အခန်းတစ်ခုလုံး ငိုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

မစ္စတာကျန်းက သမီးဖြစ်သူ ငိုနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငိုမနေနဲ့... တိတ်စမ်း။ ကျောင်းသားရှောင်ကို တောင်းပန်လိုက်"

"ရှင် ဘာလို့ အော်နေတာလဲ" ကျန်းကတော်က သမီးဘက်က ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ "သမီးလေး ဝမ်းနည်းနေတာ မမြင်ဘူးလား"

မစ္စတာကျန်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ "အလိုလိုက်လွန်းလို့ ဒီလိုဖြစ်ကုန်တာ။ မင်းကြောင့်ပဲ"

"ရှင်ရော အလိုမလိုက်ဘူးလား" ကျန်းကတော် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မစ္စတာကျန်း ပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကုန်းထျန်းဟောက်၏မျက်နှာထားကို သတိထားမိလိုက်သည်။ "တော်တော့... အိမ်ရောက်မှပြောမယ်"

ထို့နောက် ကုန်းထျန်းဟောက်ဘက် လှည့်ပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။ "မစ္စတာကုန်း၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ သမီးလေးက စိတ်လှုပ်ရှားနေလို့ပါ။ စိတ်ငြိမ်သွားရင် ကျောင်းသားရှောင်ကို သေချာ တောင်းပန်ခိုင်းပါ့မယ်"

ကုန်းထျန်းဟောက်က လက်ညှိုးထောင်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စတာကျန်း၊ ကျွန်တော့်ယောက်ဖကို တောင်းပန်တာက လုပ်သင့်တဲ့အလုပ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ တောင်းပန်ရမှာက ဒီကိစ္စတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

"ဟမ်... ဘာသဘောလဲ မစ္စတာကုန်း" မစ္စတာကျန်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

***